لینوکس

همه ما حتي اگه از لينوکس استفاده نکنيم، و حتي اصلا بلد نباشيم با اون کار کنيم، اما باز هم ته دلمون قبول داريم که نه تنها به 1001 دليل، بلکه شايد به 10000001 لينوکس از ويندوز بهتره!!....
اين موضوع رو نه براي سوالات روزمره (مثلا دستورات لينوکس) ، يا بحث هاي بچه گونه بين لينوکس و ويندوز، بلکه براي فقط جمع آوري مقالاتي در مورد لينوکس شروع مي کنم.

از همه دوستان خواهش مي کنم که اگه مقاله به درد بخوري ديدن يک نسخشو هم اينجا share !! کنن تا بقيه هم مستفيض بشن!

قسمت اول

• مدرن ها
ويندوز يک محصول صنعتى مدرن است، ريشه در همان نظامى که سرمايه اصلى ترين واژه اش است و انحصار حياتى ترين ترفندش. قاعده خيلى ساده است: تنها بابت چيزى که انحصاراً در دست شماست، مى توانيد پول بگيريد. انحصار ويندوز، انحصار تکنولوژى است. اين قاعده هم رايج و ساده است، هميشه معيار ارزشمند برآيندى از اين موارد است: کارآيى، کيفيت، راحتى و ارزانى، تازگى و در نهايت چيزى عجيب که هيچ گاه دقيقاً معلوم نيست چيست، گاهى حتى مضحک بودن. پس چيزى به اسم تکنيک وجود دارد که نتيجه اش محصول ما را ارجمند مى کند و جريان سرمايه را به سمت ما جارى. قدم بعدى براى ساختن محصول عزيز اين است که ارزش ها را دريابيم، و حتماً اسطوره سازى هم گام مهمى است. اسطوره اى که حاصل پيچيدگى تکنيک در لفاف راز است، اسطوره اى که نيازش رمزآلودگى است؛ مايکروسافت يک اسطوره است، اسطوره کاپيتال.مايکروسافت يک نهاد صنعتى مدرن است، درست مثل معادن ذغال سنگ. در اين معدن برنامه ورزى کارگران متبحرى هم هستند، بهترين هاى همه دنيا: شرقى و غربى. کارگرانى که امروز از مهندسين نرم افزار و علوم کامپيوتر، مديران پروژه، گرافيست ها و بازارياب ها تشکيل شده اند، آنان که وجه تمايزشان تکنيک است، آن ها تکنسين اند و روزمره و سربه راه؛ مثل کارگرهاى ژرمينال زولا. مايکروسافت مثل معادن ذغال سنگ است، با اين فرق که اين بار محصول نه سنگ هاى سخت و کار نه شکستن محکم ها، که هدف توليد «نرم افزار» است، کالاى شما «باد هوا» است و کارتان پايه گذاردن اصول محکم. از اسطورگى و رازآلودگى گفتم، و ارجاع به نمادهاى مدرن: اينجا «جان بول» هم داريم، نماد سرمايه دار، اما اين بار نه يک مرد مسن و چاق انگليسى با تازيانه و کلاه، سرمايه دار ما يک جوان خوش لباس است، جوانکى که به تبع اسطوره ها(و اسطوره سازها)ى عصر خودش، از مدرسه و قالب پدران فرارى شده، تا خود قالب ايشان گيرد، و با همه سادگى آن چنان در راز و رمز پيچيده شده که حالا براى همه( حتى آنها که نمى دانند ويندوز چيست) اسطوره شده: اسطوره ثبات، اقتدار و انحصار: بيل گيتس.

ويندوز قرار بود پنجره ساز باشد، بى هيچ ادعا. ويندوز رسم Mac-OS را پيش گرفت، بى ادعاى خلق راهى جديد. اما امروز پنجره ويندوز به هواى خفقان آور قالب هاى سرمايه دارى کهنه باز مى شود، به انحصار. ويندوز که روزگارى برايمان مايه فخر بى ادعاييِ تکنيک و کارکردن بود، همان که روزگارى در کنار MS-DOS(سيستم عامل مبتنى بر محيط متنى و در نتيجه منعطف تر و حرفه اى تر) مى زيست، ناگهان سياهچال معنا شد: بدنى فربه، ظاهر فريب، گرانقيمت و پر از اشکال و شتاب که کوس ادعايش حرفه اى ها را مى آزرد و آماتورها را مدهوش کرده بود. آنکه روزگارى به مدد تفاوت هاى بنيادين در نگارش هاى متوالى فروش مى کرد، امروز تنها بهانه تغيير چهره و بزک کردن شماره نگارشش بالا مى رود.

حالا کاربران براى داشتن اين بدن فربه مجبور به تحمل انگل هاى پرتوقع و خطاى همراهش هستند: Internet Explorer با خطاهاى امنيتى مضحک و فراوان - که داستان دادگاهى شدنش به جرم انحصارى که بيل گيتس به آن تحميل کرده بود را هنوز خيلى ها به ياد دارند- هر روز بيشتر در عمق ويندوز فرو مى رود و شما را مجبور به استفاده از خود مى کند؛ Outlook Express که سوراخ هاى امنيتى اش تا به حال بارها راه را بر ويروس ها گشوده و به مدد همبستگى با Explorer و نيز Hotmail و MSN که هر دو چهره هاى استبداد اينترنتى مايکروسافت هستند، مانده و به عنوان نمونه آخر Media Player که ابلهانه، بزرگ و تنبل است.از سويى ديگر آمدن تائيديه هاى سخت افزارى و درايورهاى مايکروسافت عرصه اين انحصار را علاوه بر بازار نرم افزار و اينترنت به حيطه سخت افزار نيز کشانده و آن آرم Designed for Microsoft Windows که رانت مايکروسافت به شرکت هاى سخت افزارى براى تشديد تماميت خواهى اش است ترس از منظره آينده را بيشتر مى کند. حکايت آخرى که مى ماند به جوک مانند تر است: لو رفتن بخشى از متن اصلى هسته ويندوز NT پهلوان اسطوره اى مدرنمان را دچار وحشت کرده، هميشه تماميت خواه ها را تروريسم به چالش مى کشد.

آخرين حکايتى که يک روز تعريف مى شود، ماجراى مردى است که روزگارى ثروتمندترين مرد انسان روى زمين بود و آنقدر فروخت و آن قدر بد فروخت که بازارش کساد شد، شايد روزى به داستان پدرسالارى بيل گيتس و تمرکز کاپيتال بخنديم.

ادامه دارد ...

قسمت دوم

• پست مدرن ها

امروز در کتاب هاى فلسفى يک روز به نام روز مرگ مدرنيته وجود دارد، روزى در ۱۹۷۲، با تخريب چند برج آمريکايى، اما من که به عصر سايبرنتيک و مجاز و «باد هوا» ايمان دارم، دوست تر مى دارم که اين روزمرگ را تغيير دهم: روز مرگ اسطوره مايکروسافت يا معادلاً تولد لينوکس. چه زمانى؟ هيچ کس نمى داند کى بوده؛ شايد روزى که ريچارد استالمن بنياد نرم افزار رايگان FSF را پايه گذارد. نهادى که بر خلاف جريان رايج به دنبال توليد براى کسب مستقيم نبود، بلکه جوياى توليد با هدف توسعه بوده، توسعه اى که لاجرم روزى براى ما سودآور است. بنيادى که اصلى ترين توليداتش تا پيش از لينوکس ابزارهاى توسعه اى بود: Emacs و gcc دو ابزار برنامه نويسى که عمدتاً به دانشگاهيان اجازه مى داد فارغ از بحث پرداخت هزينه يا مسائل قانونى به توسعه برنامه هاى مورد علاقه شان بپردازند. FSF عکس يک گوزن شاخدار مضحک را به عنوان آرم خود انتخاب کرد و روزبه روز در محيط مجازى توسعه يافت. محصولاتش در حيطه سيستم عامل را با GNU معرفى کرد و شعارى عجيب: GNUصs not Unix، GNU يونيکس نيست.

شايد هم درست تر باشد که اين زادروز را همان روزى بدانيم که لينوس تروالد يک دانشجوى سال دوم رشته علوم کامپيوتر دانشگاه...، چون استطاعت خريد يونيکس براى انجام پروژه دانشگاهى اش را نداشت، يک نمونه کوچک از اين سيستم عامل را نوشت، با gcc ترجمه و اجرا کرد و متن آن را روى سايت FSF گذاشت؛ شايد براى شوخى نام آن را هم با تغيير s آخر اسمش به x ،Linux گذارد. آرمى که لينوس تروالد براى لينوکس برگزيد يک پنگوئن بود. اين فرارفتن از مدرنيته حقيقتاً مولود محيط هاى آکادميک بود و محيطى که در آن سرمايه به مفهوم رايج نقش ايفا نمى کند. اين جا اهداف بلند مدت و توسعه اى معناى بيشترى دارند. از اين جاى داستان به بعد خيلى سريع پيش رفت، آن قدر که هنوز که هنوز است، خيلى ها متوجه نشده اند: لينوکس هر روز حاميان بيشترى پيدا کرد و پيچيده تر و کاملتر شد، اما هنوز به رسالت اصلى اش پايبند مانده: متن باز و اصلى برنامه به طور کامل در اختيار همه و برنامه کاملاً رايگان است. در حقيقت وفادار به همان ميثاق FSF _ عهدى که با کنايه به کپى رايتCopyright (ميثاقى حقوقى که حامى و مشروعيت بخشنده به انحصارهاى بازار سرمايه دارى سنتى است) کپى لفت Copyleft خوانده شد- است؛ همان GPL که مدعى است بر خلاف همه قراردادهاى حقوقى تاريخ بشر هدفش نه تحديد مالکيت که اعطاى آزادى Freedom است. اين اصلى ترين خلاف آمد تاريخ و به خصوص مدرنيته است. اين جا سرزمين مجازى بود و ساکنان اصلى اش(دانشگاهيان) مى خواستند اصول خودشان را بر آن حاکم کنند. اصولى برآمده از روشنفکرى و فرهيختگى: مهمترين اصل آزادى است، حتى اگر به آنارشيسم تنه زند. پس رسالت بعدى حذف تمرکز بود، تمرکزى که علت و معلول سرمايه دارى مدرن است. اين شکستن تمرکز در حقيقت راه را براى آزادى اقتصادى باز مى کرد.

شما در هر کجاى دنيا که بوديد مى توانستيد متن اصلى لينوکس را به رايگان از اينترنت دريافت کنيد، در آن تغيير دهيد(يا ندهيد!) و اين محصول را به رايگان يا در ازاى دريافت پول به ديگرى واگذار کنيد. اين تمرکزشکنى نتايج عجيبى داشت: لينوکس به سرعت پيشرفت کرد، ايرادهايش کشف شد و راه توسعه در پيش گرفت. شرکاى اين توسعه طيف وسيعى بودند؛ عمدتاً دانشگاهيان يا مهندسان نرم افزارى که در وقت هاى آزاد به اين کار مى پرداختند و برخى دشمنان کهنه مايکروسافت مانند Netscape . موضع گيرى مايکروسافت هم جالب بود: مقابله سنتى حقوقى که اين بار به علت پراکندگى توسعه دهندگان و سودآور نبودن آن براى آنان با شکست مواجه شد. لينوکس که زاده دنياى وراى مدرنيته بود مفاهيم مدرن ديگرى به جز سرمايه و حقوق را هم به چالش گرفت، مثلاً مرزها و کشورها. اين طور شد که حالا لينوکسى که روى کامپيوتر من نصب شده، بخشى از آمريکا آمده، قسمتى از آلمان، جايى از فرانسه و روسيه و... اينگونه است که يک ايرانى براى آن که يک مشکل سخت افزارى را حل کند، در اينترنت درخواست کمک مى کند و درجوابش يک مهندس اسرائيلى به او يارى مى رساند.

شايد اين اولين کنش اصيل در جهت جهانى شدن به مفهوم پست مدرن (نه به معناى نخ نماى مدرنش) باشد: کنشى که به پول معطوف نيست. اين شکستن مرزها و اتحاد مليت ها، از سويى ديگر بر تنوع و تکثر فرهنگ ها صحه مى گذارد. شما مى توانيد به راحتى يک نسخه کاملاً محلى از لينوکس داشته باشيد، چون متن اصلى آن در اختيارتان است. به راحتى مى توانيد ظاهرش را تغيير دهيد و توانايى هاى ديگر(مانند پشتيبانى از زبانتان) را به آن بيافزائيد. چه بسا در آينده فرهنگ هاى محلى ايران هم نسخه لينوکس ويژه خود را پيدا کنند؛ همان طور که کشورهاى آسيايى و اروپايى نسخه هاى اختصاصى ويژه خود را دارند و در خيلى جاهاى ديگر مثل کشور خودمان بر ملى شدن لينوکس تأکيد مى شود. از افقى وسيع تر حاصل شکسته شدن مرزها با تأکيد بر تنوع هاست؛ ارزشى که آن قدر مى ارزيد که شهردارى يکى از شهرهاى آلمان به رغم پيشنهاد مايکروسافت مبنى بر فروش محصولاتش با يک دهم قيمت، از قبول آن سرباز زد و لينوکس را به عنوان سيستم عامل محلى در نظر گرفت.

مفهوم بعدى که بايد به بازى گرفته مى شد، اصالت بود. معنايى عميق و جدى در دنياى مدرن که خيلى از مواقع بر کارآيى پيشى مى گيرد. اما در لينوکس اصالت، محوريت خود را از دست داده. براى لينوکس مهم نيست که چگونه شما آن را مى بينيد. در حقيقت حالا بيش از ده نوع واسطه ارتباط با لينوکس وجود دارد که توسط نهادها و شرکت هاى مختلف ساخته شده، که خيلى از آنها تقليد از ويندوزند حتى از نظر يک گرافيست حرفه اى شايد کيفيت مشابه هاى ويندوزيشان را ندارند. جالب تر آن که حرفه اى تر ها لينوکس را نه به خاطر رابط گرافيکى اش، که به خاطر محيط متنى اش مى خواهند: همان صورت قديمى که در Dos و يونيکس وجود داشت؛ صورتى که رسالتش زيبايى به مفهوم مدرن آن نيست، بلکه هدف اصلى در اين جا آن است که محصول کار کند، اين شايد به ما نشان دهد که در آينده به چه چيزى زيبا گفته خواهد شد: به چيزى که خوب کار کند. در اين جا يک چالش فلسفى جديد پديدار مى شود؛ در جهان مدرن فرم بر محتوا غلبه پيدا کرد، نقش محتوا و کارکرد از مهم ترين موضوع به مسئله اى فرعى در کنار فرم و چگونگى کارکرد تقليل يافت، اما انگار لينوکس در حرکت خلاف جهت روند رايج جهان مدرن اين قاعده را زير پا گذاشته است.اصالت از جنبه ديگرى هم به بازى گرفته شده. در لينوکس همه چيز قلابى و تقليدى است، بدون آن که هيچ تلاشى براى اصيل جلوه دادن به مفهوم سنتى باشد.

به هر حال امروز در آغاز راه اين رويداد عظيم هستيم. انقلابى در عرصه مجاز و سايبرنتيک که نتيجه اش شکست روند رايج مدرن مبتنى بر سرمايه است، نظامى که از دو قطب ارباب و بنده تشکيل شده. ادعاى جهان آينده سرمايه دارى نه بر اساس درآمد که بر بناى توسعه است. توسعه اى که در نظامى هم سطح از سفارش دهندگان و کاربران و صاحبان از سويى و تکنسين ها و توسعه دهندگان از سويى ديگر فراهم مى آيد: تصاحب رايگان، فروش نرم افزار به قيمت هيچ، «باد هوا» در ازاى «باد هوا».

منبع : روزنامه شرق (مورخ 23 خرداد 83)

چرا لينوکس از ويندوز بهتر است؟

لينوکس چيست؟
لينوکس به خودي خود، يک هسته (Kernel) است. هسته، بخش اصلي سيستم‌عامل را تشکيل مي‌دهد که کار آن کنترل داده‌ها، مديريت حافظه، سخت‌افزار، ورود و خروج داده‌ها و تمامي موارد اصلي سيستم‌عامل مي‌باشد. همانطور که گفتم، لينوکس به خودي خود سيستم‌عامل به شمار نمي‌رود، بلکه با استفاده از ابزارهايي که پروژه بازمتن (OpenSource) گنو (GNU) براي آن توليد کرده است، تبديل به يک سيستم‌عامل کامل مي‌شود (به همين دليل است که لينوکس را معمولا گنو/لينوکس يا GNU/Linux مي‌نامند) و با اضافه کردن ساير نرم‌افزارهاي بازمتن به آن، مي‌توان از آن در موارد متعددي مانند سرويس‌دهنده‌ها، ايستگاه‌هاي کاري، کامپيوترهاي روي‌ميزي، ابر رايانه‌ها، ابزارهاي صنعتي و پزشکي که داراي سيستم‌هاي درونه‌اي (Embedded) مي‌باشند و... استفاده کرد.
از نظر فني، لينوکس را مي‌توان نمونه بازمتن سيستم‌عامل يونيکس ناميد. زيرا بر اساس استاندارد POSIX پياده سازي شده و کاملا با آن سازگار است. بنابراين لينوکس را مي‌توان نواده سيستم‌عامل پرسابقه و مستحکم يونيکس دانست که البته خواص خوب آنرا نيز به ارث برده است. اکنون تفاوت‌هاي اصلي لينوکس و ويندوز را با هم مي‌شماريم:

لينوکس : سيستم‌عامل آزاد
لينوکس يک سيستم عامل آزاد و بازمتن است. کد منبع آن در اختيار همگان قرار دارد و همه مي‌توانند در کدهاي آن تغيير ايجاد کرده و بنا به نيازشان استفاده کنند. آزاد و در دسترس بودن کدهاي منبع سبب مي‌شود تا بتوانيد از طرز کارکرد دقيق سيستم‌عامل مطلع شويد. شما لينوکس را مي‌توانيد به هر تعداد کپي کرده و بين دوستانتان پخش کنيد. در سمت مقابل، ويندوز يک سيستم‌عامل اختصاصي است که کد منبع آن سري نگهداشته شده است و براي همگان در دسترس نيست. شما نمي‌توانيد بفهميد که واقعا در زير سيستم‌عامل ويندوزتان چه مي‌گذرد؟ آيا يک برنامه جاسوسي در آن پنهان نشده است؟ بعيد نيست. سيستم عامل ويندوز رايگان نبوده و تحت حمايت قانون کپي‌رايت قرار دارد. شما نمي‌توانيد آنرا کپي کرده و پخش کنيد. در صورت اين کار شما خلاف‌کار هستيد و جريمه و مجازات خواهيد شد. (فعلا نه در ايران ولي در ۴-۶ سال آينده بله)
لينوکس را به هواپيمايي تشبيه کرده‌اند که هر قسمت از انرا در جايي ساخته‌اند. لينوکس واقعا محصول کشور خاصي نيست. تعداد زيادي از مردم در سرتاسر جهان در حال کار بر روي آن و توسعه آن هستند. تعداد برنامه نويساني که روي بخش‌هاي مختلف سيستم‌عامل لينوکس کار مي‌کنند، به حدود ۴۰۰ هزار نفر مي‌رسد، در حالي که تعداد کل برنامه‌نويسان مايکروسافت کمتر از ۱۰۰۰۰ نفر است. همين، تفاوت کيفيت کار را مشخص مي‌کند. شما با سيستم‌عامل لينوکس آزاد هستيد. لازم نداريد تا از نرم‌افزارهاي اختصاصي استفاده کنيد و تحت انقياد آنها در آييد.

لينوکس : سرعت، قدرت، پايداري
همانطور که گفتم، لينوکس نواده سيستم‌عامل يونيکس است. بنابراين ساختار کلي اين سيستم‌عامل کاملا با ويندوز متفاوت است. اين به اين معني است که مثلا شما نخواهيد توانست برنامه‌هايي که در ويندوز داريد، روي لينوکس اجرا نماييد (البته راه‌هايي وجود دارد – شبيه سازها - ولي در حالت عادي خير). يکي از خواص اصلي سيستم‌عامل‌هاي خانواده يونيکس، پايداري و استقامت بسيار بالاي آنهاست. اين سيستم‌عامل‌ها به اين راحتي‌ها خراب نشده و به ندرت نياز به بوت مجدد پيدا مي‌کنند. لينوکس‌هايي وجود دارند که شما مي‌توانيد سالها بدون نياز به بوت، از آنها استفاده نماييد. در سمت مقابل، حتي جديدترين و پايدارترين سيستم‌هاي ويندوز به اندازه يک موي لينوکس پايدار نيستند. براي بکارگيري سيستم‌هاي ويندوز به عنوان سرويس دهنده به حافظه و پردازنده‌هاي قويتري نياز داريد و مطمئن باشيد اگر هر هفته آنرا بوت نکنيد، از کار خواهد افتاد!
من حدود ۲ سال است با اين سيستم‌عامل کار مي‌کنم. تنها يکبار مجبور شده‌ام بدليل اشکال در کارت صوتي آنرا بوت کنم. (فقط کارت صوتي از کار افتاده بود!) در صورتي که در ويندوز، شما اگر خيلي شانس داشته باشيد، حتما هفته‌اي ۲-۳ مشکل را که منجر به بوت خواهند شد، خواهيد داشت. معمولا سيستم‌عامل لينوکس به راحتي خراب نمي‌شود و برعکس ويندوز مجبور نيستيد تا آنرا هر چندماه يکبار مجددا نصب کنيد. حتي برخي از انواع لينوکس به نصب «يکبار براي تمامي عمر» مشهور هستند. اين گونه سيستم‌ها را مي‌توانيد حين کار و حتي بدون بوت، به نسخه‌هاي جديدتر ارتقا دهيد.

لينوکس : امنيت، امنيت، امنيت
امروزه در دنيايي متکي بر فناوري اطلاعات زندگي مي‌کنيم که هر لحظه به خطر افتادن جريان اطلاعات منجر به بروز خسارت‌هاي تجاري جبران ناپذيري خواهد شد. امروزه همه به دنبال يک سکوي (Platform) امن‌تر براي اجراي برنامه‌هاي کاربردي و سروي‌دهنده‌ها هستند. لينوکس حرف‌هاي زيادي براي گفتن در سمت امنيت دارد. بسياري از قابليت‌هاي امنيتي که در ويندوز وجود ندارند و يا فقط با اضافه کردن نرم‌افزارهاي اضافي قابل دسترسي مي‌باشند، بطور دروني و پيش‌گزيده در لينوکس پياده سازي شده‌اند. لينوکس از ابتدا براي محيط‌هاي شبکه‌اي و چند کاربره طراحي شده است و همين باعث رعايت مسائل امنيتي از ابتدا در ان شده است، درحالي که ويندوز اينگونه نبوده و درحال حاضر نيز از نظر امنيتي داراي نقاط ضعف فراواني است. مثلا يک برنامه مخرب با استفاده از همين ضعف‌هاي امنيتي مي‌تواند کل سيستم‌عامل را نابود کند، ولي در صورتي که مورد مشابهي در لينوکس وجود داشته باشد، حداکثر به دايرکتوري خانگي کاربر اجرا کننده آسيب خواهد رسيد، نه کل سيستم‌عامل.
اينطور نيست که لينوکس فاقد هر گونه اشکال امنيتي باشد، خير، ولي باز بودن کد منبع آن باعث مي‌شود تا بسياري از اشکالات امنيتي پيش از ايجاد خسارت و در مراحل توسعه و برنامه نويسي برنامه بر ملا شده و رفع شوند. در صورتي که اشکالي نيز در برنامه‌هاي منتشر شده يافت شود، بدليل موجود بودن کد منبع سريعا برطرف مي‌گردد. در صورتي که در سيستم عامل ويندوز شما بايد منتظر مايکروسافت بمانيد و بمانيد و بمانيد. سيستم‌عامل ويندوز داراي اشکالات امنيتي بسياري است که به راحتي هم کشف نمي‌شوند و هنگامي کشف مي‌شوند که خسارات جبران ناپذيري در اثر حمله از طريق آن ضعف‌هاي امنيتي رخ دهد که امثال آنرا شاهد هستيم.
مي‌توان ادعا کرد که تقريبا هيچ ويروسي براي لينوکس وجود ندارد و اين درحالي است که ساليانه بيش از ۱۰۰۰ ويروس و کرم مختلف براي سيستم‌عامل ويندوز ايجاد مي‌شود. اين بخاطر عدم گسترده بودن لينوکس نيست (حدود ۷۰ درصد از سايت‌هاي وب در جهان بر روي سيستم‌عامل لينوکس و سرويس‌دهنده وب آپاچي درحال اجرا هستند) بلکه بدليل وجود حفره‌هاي امنيتي متعدد ويندوز و سياست انحصار گرايي مايکروسافت است. يعني چه؟ مايکروسافت طوري رفتار و سياست گذاري کرده است که مشتريان خود را تنها به محصولات خودش عادت دهد. بسياري از کاربران ويندوز از اينترنت اکسپلورر و آتلوک براي مرور وب و پست الکترونيک استفاده مي‌کنند. من به عنوان يک ويروس نويس، مي‌دانم که اگر ويروسي را براي کاربران ويندوز بنويسم، بر روي کامپيوترهاي ۹۰ درصد آنها اثر خواهد کرد. چون اکثرا از IE و Outlook استفاده مي‌کنند. ولي در لينوکس چطور؟ در لينوکس شما طيف وسيعي از انتخاب و عدم اجبار داريد. من از مرورگر موزيلا استفاده ميکنم. دوستي دارم که Konqueror را ترجيح مي‌دهد. ديگري از Opera استفاده مي‌کند. من از Kmail استفاده مي‌کنم. دوستم از Evolution، ديگري از Pine و بعدي از Mutt و برادرم هم از Mozilla Mail. من فقط مي‌توانم براي يکي از اينها ويروس بنويسم چون روي بقيه کار نخواهد کرد و عملا ميزان اثر آن انداک خواهد بود. ضمنا هيچيک از ويروس‌هايي که براي ويندوز نوشته شده‌اند، بر روي لينوکس کار نمي‌کنند.

ادامه دارد ...

لينوکس : تعدد سکوهاي اجرايي
لينوکس برخلاف ويندوز بر روي تعداد زيادي از سکوهاي مختلف سخت‌افزاري اجرا مي‌شود و شما حتي قادريد آنرا براي کار بر روي سکوي مورد نظرتان تغيير دهيد. اين قابليت، لينوکس را براي بکارگيري در سخت‌افزارهاي درونه‌اي (Embedded) بسيار مناسب مي‌سازد. هسته 2.6 لينوکس که بتازگي ارائه شده است، اين امکان را فراهم مي‌سازد تا لينوکس را بر روي دستگاه‌هاي بسيار کوچک و يا ابر رايانه‌هاي بسيار بزرگ اجرا نماييد. اصلا ويندوز مي‌تواند؟

لينوکس : گسترده‌ترين تنوع در کاربرد
لينوکس را مي‌توانيد براي انجام وظايف بسيار متعددي بکار بگيريد. از دستگاه چک کردن اتصالات شبکه، ديوار آتش، مسيرياب (Router) شبکه، سرويس‌دهنده‌هاي مختلف مانند وب، بانک اطلاعاتي، فايل، چاپ و...، ميزهاي کار (Desktop)، ايستگاه‌هاي کاري (Workstations) و... سيستم‌عامل لينوکس حتي اين امکان را دارد که از آن بتوان به صورت يک سيستم زنده و پرتابل استفاده کرد. به اين معني که کل سيستم‌عامل از روي يک ديسک CD اجرا شود و شما آنرا با خودتان جابجا کنيد و ميزکار و تنظيماتتان را همراه خودتان منتقل کنيد. علاوه بر اين، اين قابليت براي رفع اشکال و نمايش آن نيز بسيار مفيد است.

لينوکس : تنوع در انتخاب
بدليل آزاد بودن سيستم‌عامل لينوکس، هر گروه يا موسسه تجاري، يک نسخه خاص از آن که به توزيع يا پخش (Distribution) معروف هستند، منتشر ساخته است. اين توزيع‌هاي مختلف همگي لينوکس هستند، ولي هريک معمولا براي يک يا چند امر خاص مانند سرويس‌دهنده، ديوار آتش، ميزکار و... طراحي شده‌اند و هريک قابليت‌ها و بهينه سازي‌ها خاص خودشان را به کاربران ارائه مي‌کنند. کاربران در اين ميان آزادي انتخاب زيادي داشته و مي‌توانند چيزي که کاملا نيازشان را برطرف مي‌کند، انتخاب کنند. چيزي که در ويندوز نمي‌توان مفهومي براي آن پيدا کرد.

لينوکس : سيستم‌عاملي حرفه‌اي
لينوکس يک سيستم‌عامل حرفه‌اي است. يعني ممکن است يک کاربر کاملا غير فني براي مديريت آن و انجام برخي از تنظيمات سخت‌افزاري دچار مشکل شود و نتواند به راحتي اين کار را انجام دهد. البته برخي از توزيع‌هاي لينوکس اين امور را بسيار راحت (و حتي راحت‌تر از ويندوز) کرده‌اند، ولي با اين حال به طور کلي، لينوکس يک سيستم‌عامل حرفه‌اي است که در عين سادگي، از پيچيدگي‌هاي فني زيادي برخوردار است. البته تمام کاربران لازم نيست اين امور را بدانند. مثلا يک کارمند دفتري که اموري مانند تايپ و حسابداري را با کامپيوترش انجام مي‌دهد، ممکن است از نظر فني تفاوتي را احساس نکند، ولي لينوکس خوراکي ۴ ساله براي کاربران خوره فراهم مي‌سازد! برخلاف ويندوز، نکات بي‌پاياني براي يادگيري در لينوکس وجود دارد. اين سيستم‌عامل ۴ سال به راحتي شما را مشغول خواهد کرد و مي‌توانيد مطمئن باشيد پس از آن بازهم مطالب جديدي براي يادگيري وجود خواهند داشت! پس خوره‌هاي کامپيوتري از آن لذت وافري خواهند برد و هرگز آنرا رها نخواهند کرد.
برخلاف ويندوز، در لينوکس راحت‌تر هستيد تا بسياري از کارهاي پيکربندي و سيستمي را از خط فرمان بسيار قدرتمند و عالي آن انجام دهيد. با اينکه براي بسياري از امور مانند ويندوز ابزارهاي گرافيکي طراحي شده است، يک کاربر حرفه‌اي واقعا از خط فرمان لينوکس لذت خواهد برد. خط فرمان ويندوز را اصلا مي‌توان خط فرمان ناميد؟

لينوکس : بهشت برنامه نويسان!
لينوکس را بهشت برنامه نويسان ناميده‌اند. برخلاف ويندوز که اکثر ابزارهاي برنامه نويسي روي آنرا بايد جداگانه نصب و حتي خريداري نماييد، لينوکس به همراه تمامي ابزارهاي برنامه نويسي مورد نيازتان و با هر زباني که فکر کنيد ارائه مي‌شود. کافي است آنرا نصب کنيد و کار برنامه نويسي‌تان را با ابزارهاي دلخواهتان شروع کنيد.

لينوکس : يک جعبه ابزار کامل
لينوکس براي کاربران حرفه‌اي، يک جعبه ابزار کامل به شما مي‌رود که در آن تمامي ابزارهاي مورد نياز مانند برنامه‌هاي اينترنتي، ابزارهاي امنيتي مانند ابزارهاي آزمايش شبکه، ابزارهاي برنامه نويسي، هزاران صفحه کتاب و راهنما در آن پيدا خواهيد کرد. ابزارهايي که در اختيارتان قرار دارد چنان متنوع هستند که مي‌توانيد ۹۰ درصد اطمينان داشته باشيد که پس از نصب آن به چيز ديگري نياز نخواهيد داشت.

لينوکس : يکي از زيباترين دستاوردهاي بشري
لينوکس در سايه همکاري و تبادلات علمي هزاران نفر در سرتاسر جهان ايجاد شده و توسعه يافته است. اين همکاري چنان گسترده و زيبا بوده و هست، که به سيستم‌عامل لينوکس لقب «زيباترين دستاورد همکاري جمعي بشر» داده شده است. فرهنگ حاکم در جامعه لينوکس و بازمتن، فرهنگ کمک، اشتراک اطلاعات و تلاش براي بهبود هرچه بيشتر محصولات و «انجام هرکاري که از دستت برمي‌آيد» است. هرکس که مي‌خواهد با اين سيستم‌عامل کار کند، بايد تمامي ديدگاه‌ها و عقايد قبلي خود را درباره نرم‌افزارها و سيستم‌عامل کنار گذاشته و با يک ديدگاه جديد و طرز فکر متحول شده وارد دنياي لينوکس شود، زيرا با فرهنگ حاکم متفاوتي روبرو خواهد بود. لينوکس نويد دهنده آزادي است...

منبع : سايت پروژه فارسي لينوکس

در آگوست سال ۱۹۹۱ يک دانشجو در دانشگاه هلسينکى، نامه اى به فراخوان مشکل ايجاد سيستم آزاد براى استفاده از کامپيوتر ها در اينترنت فرستاد. لينوس توروالدز در آن زمان به شدت دنبال نرم افزار آزاد در اينترنت بود، در حالى که نه مايکروسافت و نه اپل حاضر نبودند کد هاى مشترک خود را کنار بگذارند و اجازه دهند يک سيستم فارغ از اين دو در اينترنت وجود داشته و فعاليت کند.

با يک تقاضاى ساده، توروالدز قدم به راهى گذاشت که بعد ها به بزرگ ترين سابقه همکارى در تاريخ منتهى شد. در سال ۱۹۸۴ در دانشگاه تکنولوژى ماساچوست ريچارد استالمن جنبشى به راه انداخت تا نخستين نرم افزار آزاد از قيد و بند در شرکت بزرگ نرم افزارى، بتواند در خدمت مصرف کنندگان قرار بگيرد. يعنى تحقيق کامل شد و در نهايت دست پرورده توروالدز قدم به دنياى اينترنت گذاشت: نرم افزار «لينوکس». چندين دهه قبل از آن برنامه نويسانى از سرتاسر دنيا سعى کرده بودند تا نرم افزارى بنويسند که بتواند رقيب جدى مايکروسافت باشد. اما راه بسيار درازى پيموده شده بود و هنوز هيچ نتيجه مثبتى به دست نيامده بود. مايکروسافت هيچ گاه اجازه نمى داد کسى از کد هاى آنها استفاده کند و خارج از آن محدوده کار کند ولى با حضور نرم افزار لينوکس اين اتفاق افتاد و هر کسى مى توانست فارغ از کد هاى اصلى و به صورت آزاد از فضاى اينترنت استفاده کند. آزادى اين سيستم هم توسط خود آن تضمين مى شود و همين باعث شد تا ميليون ها نفر در سرتاسر دنيا بتوانند به آن سيستم آزادى دست يابند که سال ها در آرزوى آن بودند و جوابى محکم و صريح بود به رقبا، البته رقيبى خاص به نام IBM که هيچ گاه نتوانست فضاى لينوکس را اختصاصى کند.

رقابت جدى با غول نرم افزارى دنيا تا قبل از سال ۱۹۹۱ در ذهن توروالدز نرفته بود و حتى خود او هم هيچ وقت فکر نمى کرد که بتواند رهبر آزادسازى سيستم در دنيا شود و آن را به پايان برساند. اما جنبش آزادسازى از زمان استالمن به راه افتاده بود و با توروالدز کامل شد. هيچ کس فکر نمى کرد اين رويا به اين زودى تحقق يابد. برنامه لينوکس نشان داد که مى توان بدون حضور در سايه غول ها و صاحبان کد هاى اينترنتى، به اين فضا وارد شد و در ضمن آزادى هم داشت.

فضاى انحصارى دو شرکت اپل و مايکروسافت اين اجازه را به آنها مى داد تا تمامى سيستم اينترنت را در اختيار خود داشته باشند و بروز هر کارى يا انجام هر پروژه اى بايد از راه اين در برنامه انجام مى شد. عده بسيارى در آن زمان ها و در دهه ۱۹۸۰ در محيط هاى دانشجويى اعلام مى کردند که چنين انحصار طلبى مطلوب نيست اما قدرتى هم نبود که بتواند به قبضه اين فضا پايان دهد. تفکرات استالمن در آن زمان سردرگمى بود براى جنبشى که امروزه روز هاى خوب خود را سپرى مى کند. ابتدا اين تفکر خنده دار مى نمود و کمتر کسى حاضر بود در اين پروژه که آن را از قبل شکست خورده مى ناميدند، شرکت کنند. آن جوان که در سال ۱۹۹۱ آن نامه را نوشت، توانست با سعى و تلاش کد هايى بسازد که بتواند فارغ از محيط ابرقدرت هاى نرم افزارى، اين امکان را به افراد بدهد که آزادانه در اينترنت باشند. محيط انحصارى آى بى ام همه جا را در دست دارد و کليه ارتباط ها در انحصار اوست و به عبارتى يک ماتريکس است ولى توروالدز قرار است يک تنه مبارزه را به پايان ببرد و حالا روز هايى را مى بينيد که مايکروسافت پيشنهاد داده در کنار هم يک سيستم داشته باشند تا بازار آنها از دست نرود. لينوکس نيز در همين حال براى بقا نيازمند يک درآمد است و چندى پيش نخستين نسخه مشترک اين دو به بازار آمد.

اما راز کار در اين جاست که هنوز لينوکس مستقل عمل مى کند و تمام کد هاى خود را به مايکروسافت وام نداده است. در محيط فعلى، لينوکس فقط اين اجازه را داده که افراد با کاربرى مايکروسافت هم بتوانند وارد سيستم شوند و از آن استفاده کنند. لينوکس و توروالدز سردمدار انقلاب جديد سايبرنتيکى هستند. فضايى که در عين تازگى توانسته طعم استقلال را تجربه کند. همين استقلال ساليان سال افکار زيادى را به خود اختصاص داده بود. توروالدز در اين باره مى گويد: «حالا ديگر روح کار مبارزه جويانه نيز عوض شده است. دنياى جنگ جديد براى فرار از انحصار است وگرنه در کوچک ترين زمان، هم مى خواهند صاحب انحصارى همه چيز باشند. کار من، نوعى مبارزه در نوع جديد و طبق ابزار جديد است».

منبع : شرق 25 خرداد 83

نگاهي به قابليتهاي لينوکس: سيستم عامل قابل اعتماد

چه بخواهيم چه نخواهيم، كامپيوتر جزيي از زندگي روزمره ما شده است. حتماً شما تا به حال كليپي را با كامپيوتر تماشا كرده ايد، از آهنگي با كيفيت ديجيتال لذت برده ايد، متني را تايپ كرده ايد يا شبي را به گشت و گذار در دنياي اينترنت يا چت روم ها به صبح رسانده ايد! بستر اجرايي همه اين برنامه ها برنامه اي مادر به نام سيستم عامل است. به احتمال زياد شما يكي از نسخه هاي ويندوز مايكروسافت مانند ويندوز 98 يا XP را استفاده مي كنيد. آيا تا به حال برايتان پيش نيامده كه كامپيوترتان خود به خود ريست شود يا يك روز صبح كه كامپيوتر اداره تان را روشن مي كنيد بالا آمدن ويندوزتان را نبينيد؟

آيا تا به حال به فكر امتحان كردن سيستم عامل ديگري افتاده ايد؟ يك سيستم عامل با كارايي بيشتر: يك سيستم عامل امن، چند منظوره، قابل اعتماد و كاربردي به معناي واقعي كلمه، البته مقصود توليدات شركت انحصارطلب مايكروسافت يا سيستم عامل صنعتي يونيكس (Unix) و يا سيستم گرانقيمت اپل مكينتاش (Apple Macintosh) نيست. ما مي خواهيم از سيستم عامل ديگري صحبت كنيم: سيستم عامل «آزاد» لينوكس (Linux).

اگر چه «لينوكس» خالق مشخصي ندارد، ولي اين «لينوس توروالدز» (Linus Torvalds) دانشجوي فنلاندي بود كه در ۲۵ آگوست ۱۹۹۱، اين راه را آغاز كرد. او از همان ابتدا روياي ايجاد يك سيستم عامل اپن سورس (Open Source) يا بازمتن با كارايي بالا، ضريب اطمينان فوق العاده و امنيت باور نكردني را در سر مي پروراند. صحبت از بازمتن بودن «لينوكس» به ميان آمد؛ كساني كه تا اندازه اي با زبان هاي برنامه نويسي آشنايي دارند مي دانند كه سيستم عامل هايي مانند ويندوز مايكروسافت كه خود را در دسترس همگان قرار نمي دهند و آنچه كه كاربران خريداري مي كنند، تنها برنامه قابل اجرايي است كه هيچ اطلاعاتي از جزئيات دروني كاركرد سيستم عامل را نمي توان از آن فهميد. اما در مورد «لينوكس» وضع به گونه ديگري است؛ به اين صورت كه سورس يا متن «لينوكس» براي كليه علاقه مندان و برنامه نويسان باز و قابل تغيير و بهينه سازي است.

«لينوس توروالدز» هسته «لينوكس» موسوم به كرنل را تحت امتياز «جي پي ال» (GPL: GNU General Public License) منتشر كرد، طبق اين امتياز كه در برابر امتياز انحصارطلبانه «كپي رايت» (Copyright)، «كپي لفت» (Copyleft) ناميده مي شود، كاربران و برنامه نويسان اجازه هرگونه دخل و تصرف در كد برنامه ها، استفاده مجدد از كل يا بخشي از برنامه ها در برنامه اي ديگر و فروش يا پخش مجدد برنامه ها را دارند؛ به شرط اينكه ماهيت بازمتن برنامه ها تحديد نشود و تمام حقوق «كپي لفت» به خريدار نيز منتقل شود.

به گفته «توروالدز» «فراهم كردن اين امكان كه «لينوكس» آزادانه در اختيار علاقه مندان قرار گيرد، قطعاً درست ترين تصميم زندگي ام بوده است. همه دست به دست هم مي دهند تا «لينوكس» را كاراتر نمايند و هر يك نيز به نوعي نتيجه كوشش خود را مي گيرند. اين برگ برنده اي است كه «لينوكس» در برابر سيستم عامل هاي رقيب در دست دارد: شما به واسطه همكاري با اين پروژه آزاد چون قطره اي به درياي پهناور «لينوكس» وارد مي شويد.»

«لينوس توروالدز» اولين هسته «لينوكس» را ايجاد كرد چرا كه مانند تمامي برنامه نويسان ابتداي دهه نود ميلادي، او نيز فقدان يك سيستم عامل بازمتن را براي پيشرفت پروژه گنو (GNU) احساس مي كرد. پروژه گنو يك جنبش نرم افزاري بين المللي جهت «ايجاد يك سيستم شبيه يونيكس كاملاً آزاد» است كه «ريچارد استالمن» (استاد سابق دانشگاه MIT) در سال ۱۹۸۴ آن را پايه گذاري كرده بود. هدف «استالمن» از آغاز اين پروژه تحت لواي بنياد نرم افزارهاي آزاد (FSF: Free Software Foundation) ايجاد شرايطي بود كه در آن هيچ كس نيازي به پرداخت پول براي خريد و استفاده از نرم افزار نداشته باشد. در حقيقت اگر اين اتفاق نمي افتاد استفاده شايسته از كامپيوتر در انحصار عده قليل متمولين قرار مي گرفت.

هسته لينوكس به دست دانشجويان و برنامه نويساني از سراسر جهان پرورده شد و در كنار ساير برنامه هاي پروژه گنو به صورت توزيع هايي با كاربرد عام يا خاص در اختيار عموم قرار گرفت. از آنجايي كه بسياري از نرم افزارهاي مهم درون سيستم عامل لينوكس از محصولات پروژه گنو است نام صحيح اين سيستم عامل «گنو / لينوكس» است. آنچه كه من و شما به عنوان يك توزيع لينوكس از آن استفاده مي كنيم در واقع نمونه اي است از يك هسته واحد - كه لينوكس ناميده مي شود _ به همراه ابزارهايي كه در پروژه بازمتن گنو توليد شده اند. تعداد توزيع هاي كنوني لينوكس دقيقاً مشخص نيست ولي با مراجعه به سايت www.linux.org مي توانيد فهرستي از حدود ۲۵۰ توزيع ثبت شده لينوكس را ببينيد. در واقع تفاوت توزيع هاي مختلف لينوكس تنها در پشتيباني و ابزارهايي است كه به همراه هسته عرضه مي شوند. از جمله مهمترين توزيع هاي لينوكس مي توان توزيع هاي ردهت (Redhat)، دبيان (Debian)، مندريك (Mandrake)، زوزه (Suse)، اسلك ور (Slackware) و جنتو (Gentoo) را نام برد.

مسئله اي كه مطرح مي شد اين بود كه آيا بازمتن بودن لينوكس و فقدان سازنده خاص براي آن باعث كندي پيشرفت آن نمي شود؟ روند قضايا نشان داد كه اين گونه نبود، چرا كه همان طور كه «لينوس توروالدز» نيز گفته است «اغلب برنامه نويسان خوب براي كسب مستقيم درآمد برنامه نمي نويسند، بلكه هدف آنها از اين كار رسيدن به لذت خلق كردن است، لذتي كه با ديدن حاصل كار آنها را فرا مي گيرد.» شاهد اين ماجرا همكاري جمع دوستانه چهارصد هزار نفري پروژه گنو براي توسعه «لينوكس» است در حالي كه جمع برنامه نويسان مايكروسافت از ده هزار نفر بيشتر نيست. البته بد نيست بدانيد كه بخش قابل توجهي از انرژي برنامه نويسان پروژه گنو صرف خنثي سازي كارشكني هاي توليدكنندگان نرم افزار مي شود.

به عنوان نمونه شركت مايكروسافت از در اختيار قراردادن جزئيات شيوه پارتيشن بندي NTFS - يكي از روش هاي قرار دادن اطلاعات روي هارد ديسك _ به عموم خودداري مي كند. در نتيجه برنامه نويسان پروژه لينوكس مجبور شدند اين شيوه را به روش آزمون و خطا و مهندسي معكوس كشف كنند. به همين دليل است كه اكنون كليه بسته هاي نرم افزاري مجاني كه با پارتيشن NTFS كار مي كنند، فقط امكان خواندن از آن را براي كاربر فراهم مي نمايند و توانايي نوشتن را با هشدار و به مسئوليت كاربر در اختيار او مي گذارند.

از طرفي ديگر عدم همكاري توليدكنندگان سخت افزار با برنامه نويسان پروژه «گنو / لينوكس» نيز باعث شده است كه همه بار توليد راه انداز سخت افزار بر دوش برنامه نويسان پروژه گنو بيفتد. اتفاقي كه افتاده يادآور جمله معروف گاندي است: «ابتدا تو را ناديده مي گيرند، سپس مسخره ات مي كنند و بعد با تو مي جنگند. ولي در نهايت پيروزي از آن توست.» و به جرات مي توان گفت كه «لينوكس» تا يك قدمي پيروزي پيش آمده است، امروزه حدود ۷۰ درصد از كل اطلاعات اينترنت بر روي سرويس دهنده هاي تحت سيستم عامل «لينوكس» قرار دارد. شركت اوراكل، مطرح ترين توليدكننده برنامه هاي ايجاد و مديريت بانك هاي اطلاعاتي آخرين نسخه برنامه خود را فقط براي اجرا بر بستر «لينوكس» عرضه كرده است.

اين همه اطمينان به «لينوكس» براي چيست؟ براي آنكه جهان امروز بيش از هر چيز جوياي امنيت است؛ امنيتي كه در «لينوكس» به واسطه ديواره آتش و لايه هاي امنيتي مختلف فراهم شده است. تقريباً هيچ ويروسي براي «لينوكس» شناخته نشده است و كرم هاي رايانه اي (برنامه هاي مخرب) نهايتاً توانايي از بين بردن محتويات دايركتوري خانگي يك كاربر _ نه كل سيستم _ را دارند. اين طور نيست كه «لينوكس» فاقد هرگونه اشكال امنيتي باشد. ولي بازمتن بودن آن باعث مي شود بسياري از اشكالات امنيتي، پيش از ايجاد خسارت و در مراحل توسعه و برنامه نويسي كشف و اصلاح شوند. در صورتي كه در سيستم عامل ويندوز براي مشخص شدن ضعف هاي امنيتي بايد هزينه سنگين ناشي از خسارت هاي آنها را بپردازيم.

از ديگر مزاياي «لينوكس» مي توان به پايداري بسيار بالا به دليل طراحي درست هسته، عدم از كار افتادن كل سيستم به علت اشكال در يك قسمت از آن، سرعت بالاي سيستم عامل، توانايي اجراي همزمان چند وظيفه از سوي چند كاربر، چندكاربري بودن به معناي واقعي و قابليت اجرا بر روي سخت افزارهاي مختلف را نام برد. سيستم عامل «لينوكس» حتي اين امكان را دارد كه از آن بتوان به صورت يك سيستم زنده و قابل حمل استفاده كرد؛ يعني مي توان آن را بدون نيازي به نصب و از روي يك سي دي اجرا كرد؛ نام يكي از توزيع هاي اين «لينوكس» زنده «ناپيكس» (Knopixx) است. نسخه اي فارسي از «ناپيكس» ساخته شده كه نام آن «شبديكس» است.

نشان «لينوكس» يك پنگوئن است. برخلاف ساير سيستم عامل هاي تجاري، اين نشان زياد جدي نيست! اين پنگوئن تنبل نشسته كه «توكس» نام دارد، مظهر پايداري «لينوكس» است. اين نشان داستان جالبي دارد. «لينوكس» در ابتدا هيچ علامتي نداشت. هنگامي كه «لينوس توروالدز» براي تعطيلات به استراليا رفته بود، موقع بازي با يك پنگوئن، دست او را گاز گرفت! همين ايده اي شد تا از به عنوان نشان «لينوكس» استفاده كند.

• لينوكس در ايران

حدود دو سال است كه دولت جمهوري اسلامي ايران پروژه اي را براي فارسي سازي «لينوكس» و نهايتاً توليد سيستم عامل ملي تدوين كرده است. تصويب اين طرح به پيشنهاد «مركز فناوري اطلاعات و ارتباطات پيشرفته شريف» (AICTC) و با مديريت اين مركز انجام شد. اين پروژه از پنج پروژه زير تشكيل شده است:

۱ _ توسعه نرم افزارهاي منبع آزاد

۲ _ تدوين استراتژي استفاده از نرم افزارهاي منبع آزاد

۳ _ پروژه لينوكس فارسي

۴ _ توسعه كاربردهاي لينوكس

۵ _ تشكيل انجمن Open Source ايران

طبق برنامه زمان بندي شده نيمه سال ۲۰۰۶ ميلادي بايد شاهد اتمام اين پروژه باشيم!

• لينوكس: يكي از زيباترين دستاوردهاي بشري

لينوكس در سايه همكاري و تبادلات علمي هزاران نفر در سرتاسر جهان ايجاد شده و توسعه يافته است. گستردگي اين مشاركت به قدري است كه سيستم عامل لينوكس را «زيباترين دستاورد همكاري جمعي بشر» ناميده اند. فرهنگي كه بر جامعه لينوكس و بازمتن حاكم است فرهنگ ياري، اشتراك اطلاعات و تلاش براي بهبود هر چه بيشتر محصولات است. هر كس مي خواهد با اين سيستم عامل كار كند، بايد تمامي ديدگاه ها و عقايد قبلي خود را درباره نرم افزار و سيستم عامل كنار بگذارد و با يك ديدگاه جديد وارد دنياي لينوكس شود، چون «لينوكس» در جهاني با فرهنگ متفاوت زندگي مي كند.

• سايت هايي در مورد لينوكس

هسته لينوكس:

Kernel. Org

كدها و بسته هاي نرم افزاري لينوكس:

www.sourceforge.net

www.rpmfind.net

www.linux.org

پخش هاي لينوكس:

www.redhat.com

زيربناي محيط گرافيكي:

www.x.org

پروژه KDE:

www.kde.org

پروژه Gnome:

www.gnome.org

پروژه سيستم عامل ملي:

www.farsilinux.org

لينوكس براي ايرانيان:

www.technotux.com

منابع:

www.technotux.com

www.gnu.org

www.linux.org

www.kernel.org

www.linuxiran.org

www.farsilinux.org

اولين بيل گيتس شكن

در ابتدا کامپيوتر بود و سيستم عامل نبود و هر چه بود دست کله گنده ها بود و کله گنده ها سيستم عاملهاشان را به قيمت خون پدرشان مي فروختند.

کامپيوتر و سيستم عامل اقلام داراي کاربرد نظامي محسوب مي شدند و کسي حق نداشت اسرار اين دو قلم را لو بدهد مبادا سرخها ازش استفاده کنند.

جنگ سرد که تمام شد ، کابوس از ميان رفت ، مي شد ديگر به عمومي کردن سيستم عامل فکر کرد اما مايکروسافت به عنوان توليدکننده داس و ويندوز حاضر نبود دست از اين تجارت پرسود بکشد و اسرار را بر ملا کند.هم به اين دليل که حفره هاي بي شمار سيستم عاملش آشکار مي شد و هم به اين دليل که ديگر نمي توانست قيمت هاي گزاف روي محصولاتش بگذارد.

در همين فضا بود که يک استاد دانشگاه هلندي به نام اندرو اس تننباوم در کتابش ، سيستم عامل آموزشي و در عين حال واقعي مينيکس را که براي ميکروچيپ 8086 اينتل طراحي کرده بود به زبان C و در 12 هزار خط در اختيار ديگران گذاشت. بوم. دنيا باخبر شد و هر هکري يک نسخه از کتاب تننباوم خريد و شروع کرد به ور رفتن و تکميل کردن مينيکس براي خودش. داشتن يک سيستم عامل کاملا شخصي لذت کوچکي نبود.

گسترش و کارآمدي لينوکس به جايي رسيده که شرکت هايي مثل IBM که زماني سايه لينوکس و لينوکس اش را با تير مي زدند حالا به اهميت ماجرا پي برده اند.

يک پسر بيست و يک ساله فنلاندي سوئدي زبان ، به نام لينوس بنديکت توروالدز هم يکي از اين هکرهاي سر خود بود که مي خواست با مينيکس ، سيستم عامل حرفه اي درست کند. بالاخره هم طاقت نياورد و يک نامه براي گروه کاربران GNU فرستاد که "از يک سيستم عامل چه توقعي داريد؟ مال من دارد حاضر مي شود."خوبي اين سيستم عامل و کارهايي که تحت عنوان GNU انجام مي دادند اين بود که تمام کدها و برنامه ها در اختيار همه بود و مي توانستند کار را سطر به سطر ببينند و دنبال کنند. وقتي لينوس کارش را منتشر کرد ، استاد تننباوم يک نامه برايش فرستاد و بهش گفت که کارش ايرادهاي اساسي دارد و اگر دانشجوي او بود بابت اين کار محکوم به فنا نمره بالايي نمي گرفت.

لينوس هم در جواب گفت "تو استاد دانشگاه اي. کارت اين است که تحقيق کني و با مينيکس مغز خراب کني." و جنگي شروع شد که هر چند آن وقت کسي حدس نمي زد ، لينوس و طرفداران روزافزون خودش و سيستم عاملش در آن پيروز شدند. اين گونه لينوکس از پيوند لينوس با مينيکس متولد شد و جدي ترين رقيب ويندوز شد.

نزديک 15 سال از اين تولد عجيب گذشته و بي شمار پدر و مادر به پرورش اين نوزاد عجيب کمک کرده اند. گسترش و کارآمدي لينوکس به جايي رسيده که شرکت هايي مثل IBM که زماني سايه لينوس و لينوکسش را با تير مي زدند حالا به اهميت ماجرا پي برده اند و سالانه مبالغ هنگفتي خرج گسترش و بهسازي لينوکس مي کنند.

حالا ديگر لينوکس از شکل متني هم خارج شده و توانسته اند به آن فضاي گرافيکي و توان تطابق با نرم افزارهاي تحت ويندوز نيز بيفزايند.لينوس الان 36 ساله ساکن ايالات متحده امريکا (سانتاکلارا-کاليفرنيا) است و 2 دختر کوچک دارد.او بر خلاف بقيه مبتکرها در ثروت افسانه اي غرق نشده و زندگيش نسبتا معمولي است.او ترجيح داد به جاي اين که بيل گيتس دوم بشود ، اولين بيل گيتس شکن بشود.

منبع : روزنامه جام جم

تفاوت را در لينوکس و ويندوز احساس کنيد
انتخاب با شماست

يکي از نخستين سوالاتي که در ذهن هر کاربري که به تازگي نام لينوکس به گوشش خورده مطرح مي شود، اين است که لينوکس چه تفاوتي با ويندوز دارد؟
لينوکس به خودي خود، يک هسته(KERNEL) است. هسته، بخش اصلي سيستم عامل را تشکيل مي دهد که کار آن کنترل داده ها، مديريت حافظه، سخت افزار، ورود و خروج داده ها و تمامي موارد اصلي سيستم عامل است. لينوکس با استفاده از ابزارهايي که پروژه باز متن (OPEN SOURCE) گنو(GNU) براي آن توليد کرده است، تبديل به يک سيستم عامل کامل مي شود(به همين دليل است که لينوکس را معمولا گنو- لينوکس مي نامند) و با اضافه کردن ساير نرم افزارهاي باز متن به آن، مي توان از آن در موارد متعددي مانند سرويس دهنده ها، ايستگاه هاي کاري، کامپيوترهاي روميزي، ابر رايانه ها، ابزارهاي صنعتي و پزشکي که داراي سيستم هاي دروني «EMBECDDED» است و... استفاده کرد. از نظر فني، لينوکس را مي توان نمونه باز متن سيستم عامل يونيکس ناميد، زيرا بر اساس استاندارد POSIX پياده سازي شده و کاملاً با آن سازگار است، بنابراين لينوکس را مي توان نواده سيستم عامل پرسابقه و مستحکم يونيکس دانست که البته خواص خوب آن را نيز به ارث برده است.
کد منبع لينوکس در اختيار همگان قرار دارد و همه مي توانند در کدهاي آن تغيير ايجاد کرده و بنا به نياز خود از آن استفاده کنند. آزاد و دردسترس بودن کدهاي منبع سبب مي شود تا بتوان از طرز کارکرد دقيق سيستم عامل مطلع شد. لينوکس را مي توان به هر تعداد، کپي و پخش کرد اما سيستم عامل ويندوز رايگان نبوده و تحت حمايت قانون کپي رايت قرار دارد و نمي توان آن را کپي و پخش کرد و در صورت اين کار بايد جريمه پرداخت؛ البته فعلاً در ايران نه ولي در چهار تا شش سال آينده، بله.
لينوکس را به هواپيمايي تشبيه کرده اند که هر قسمت از آن را در جايي ساخته اند؛ لينوکس واقعاً محصول کشور خاصي نيست. تعداد زيادي از مردم در سرتاسر جهان در حال کار روي آن و توسعه آن هستند. تعداد برنامه نويساني که روي بخش هاي مختلف سيستم عامل لينوکس کار مي کنند به چهارصدهزار نفر مي رسد، در حالي که تعداد کل برنامه نويسان مايکروسافت، کمتر از ده هزار نفر است. همين تفاوت، کيفيت کار را مشخص مي کند.
کاربر با سيستم عامل لينوکس آزاد بوده و لازم نيست از نرم افزارهاي اختصاصي استفاده کند، اما به دليل اينکه ساختار کلي اين سيستم عامل کاملاً با ويندوز متفاوت است، نمي تواند برنامه هايي که در ويندوز دارد روي لينوکس اجرا نمايد؛ البته راه هايي مانند شبيه سازها وجود دارد ولي در حالت عادي خير.
معمولاً سيستم عامل لينوکس به راحتي خراب نمي شود و برعکس ويندوز، کاربر مجبور نيست تا آن را هر چند ماه يک بار مجدداً نصب کند. حتي برخي از انواع لينوکس به نصب «يک بار براي تمامي عمر» مشهور هستند. اينگونه سيستم ها را مي توان حين کار و حتي بدون بوت به نسخه هاي جديدتر ارتقا داد. بسياري از قابليت هاي امنيتي که در ويندوز وجود ندارند يا فقط با اضافه کردن نرم افزارهاي اضافي قابل دسترسي هستند، به طور دروني و پيش گزيده در لينوکس پياده سازي شده اند.
لينوکس از ابتدا براي محيط هاي شبکه اي و چندکاربره طراحي شده و همين باعث رعايت مسائل امنيتي از ابتدا در آن شده است، در حالي که ويندوز اينگونه نبوده و در حال حاضر نيز از نظر امنيتي داراي نقاط ضعف فراواني است. مثلاً يک برنامه مخرب با استفاده از همين ضعف هاي امنيتي مي تواند کل سيستم عامل را نابود کند، ولي در صورتي که مورد مشابهي در لينوکس وجود داشته باشد، حداکثر به دايرکتوري خانگي کاربر اجرا کننده آسيب خواهد رسيد، نه کل سيستم عامل.
اين طور نيست که لينوکس فاقد هرگونه اشکال امنيتي باشد، ولي باز بودن کد منبع آن باعث مي شود تا بسياري از اشکالات امنيتي، پيش از ايجاد خسارت، در مراحل توسعه و برنامه نويسي برنامه برملا شده و رفع گردند. در صورتي که اشکالي نيز در برنامه هاي منتشرشده يافت شود، به دليل موجود بودن کد منبع، سريعاً برطرف مي شود.
مي توان ادعا کرد که تقريباً هيچ ويروسي براي لينوکس وجود ندارد و اين در حالي است که سالانه بيش از هزار ويروس و کرم هاي مختلف براي سيستم عامل ويندوز ايجاد مي شود. اين به خاطر عدم گسترده بودن لينوکس نيست بلکه به دليل وجود حفره هاي امنيتي متعدد ويندوز و سياست انحصارگرايي مايکروسافت است. به دليل آزاد بودن سيستم عامل لينوکس، هر گروه يا مؤسسه تجاري، يک نسخه خاص از آن که به توزيع يا پخش «DISTRIBUTION» معروف هستند، منتشر ساخته است. اين توزيع هاي مختلف همگي لينوکس هستند ولي هر يک معمولاً براي يک يا چند امر خاص مانند سرويس دهنده ، ديوار آتش، ميز کار و ... طراحي شده و هر يک قابليت ها و بهينه سازي هاي خاص خودشان را به کاربران ارائه مي کنند.
نتيجه گيري
کاربران در اين ميان آزادي انتخاب زيادي داشته و مي توانند چيزي که کاملاً نيازشان را برطرف مي کند، انتخاب کنند؛ چيزي که در ويندوز نمي توان مفهومي براي آن پيدا کرد.

منبع: روزنامه همشهري

نقطه نظراتی در باب لینوکس
لینوکس سیستم عاملی است که برای کاربران آن مولد اطلاعات بیشمار بوده و به دلیل ماهیت Open source خویش به کاربرانش اطمینان لازم در ایجاد امنیت اطلاعات را می دهد .به اعتقاد من لینوکس علاوه بر توانایی های متداول یک سیستم عامل توانایی مشابه یک زبان برنامه نویسی را داراست ..لینوکس کاربر حرفه ای می طلبد .و به دلیل دنیای بزرگ و دائماٌ در حال رشدی که دارد برای شناخت و بکارگیری همه توانایی های آن می بایست وقت گذاشت . هرکس که مى‌خواهد با این سیستم‌عامل کار کند، باید تمامى دیدگاه‌ها و عقاید قبلى خود را درباره نرم‌افزارها و سیستم‌عامل کنار گذاشته و با یک دیدگاه جدید و طرز فکر متحول شده وارد دنیاى لینوکس شود! ، زیرا با فرهنگ حاکم متفاوتى روبرو خواهد بود.
طاهره تقوی محرم لی - مخابرات استان تهران ۱۳۸۵/۰۲/۲۳

لینوکس توانمند
در طول تاریخ ، با دوره های متفاوتی روبرو بوه ایم در مقطعی از زمان فئودالیسم حرف اول را زده ، بعد ازآن عصر صنعتی مطرح گردید و کشور های مترقی و قدرتمند جهان کشورهایی بودند که از توان صنعتی بالایی برخوردار بوده اند .در این عصر کارتل ها و سرمایه داران با انحصار صنعت خود و حفظ تکنولوژی در حیطه خود و فروش آن در بازارهای جهانی به قدرت و سرمایه دست می یافتند.کشورهایی قدرتمند وپیشرفته محسوب می گردیدند که در این عرصه دارای سرمایه های کلان باشند .با رشد تکنولوژی اطلاعات از اواخر قرن بیستم گذر از عصر سرمایه داری به عصر اطلاعات مطرح گردید .امروزه قدرت و توانایی یک کشور بر اساس دانش و اطلاعات آن ارزیابی می گردد.در این راستا تکنولوژی صنعتی به کشورهای عقب مانده و در حال توسعه که دارای نیروی کار ارزان می باشند انتقال پیدا کرده و کشورهای توسعه یافته در جهت ارتقاء خود در زمینه اطلاعات و تکنولوژی می کوشند.موفقیت ابر قدرتها در ایجاد اطلاعات ، دستیابی به اطلاعات ، سهولت بکارگیری آن و حفظ اطلاعات معیاری است برای برتری آنها در جهان .لذا در این دوران ابزارها و سیستمهایی که قدرت ایجاد وحفظ امنیت داده را داشته باشند ،برتری خود را نسبت به ابزارها و سیستمهای مشابه اعلام نموده اند .لینوکس سیستم عاملی است که برای کاربران آن مولد اطلاعات بیشمار بوده و به دلیل ماهیت Open source خویش به کاربرانش اطمینان لازم در ایجاد امنیت اطلاعات را می دهد .به اعتقاد من لینوکس علاوه بر توانایی های متداول یک سیستم عامل توانایی مشابه یک زبان برنامه نویسی را داراست .برای کاربر پایانی که فقط استفاده کننده از کامپیوتر است ، و یا بهتر است بگوییم استفاده کننده از اطلاعات ایجاد شده است معیار ارزیابی بهتر تعامل کردن با تجهیزات و نرم افزارهای پیش رویش است .امروزه همه ما از محیطهای کاری که کمتر نیاز به دست زدن به صفحه کلید باشد بیشتر لذت می بریم و وقتی پشت کامپیوترهای خود نشسته ایم مایلیم تا ساعتها جز بازی با موش کامپیوتر نیازی به کار دیگر نباشد.امروزه کاربران در هر تخصص و زمینه ای که کار می نمایند نیازمند استفاده از کامپیوتر هستند و مایلند با کمترین دانش نسبت به این علم بیشترین استفاده را از آن ببرند.در حالیکه کار با لینوکس (خصوصا در محیط غیر گرافیکی ) برای این گونه کاربران لذت بخش نیست .برای استفاده از تمام توانایی های لینوکس می بایست مانند یک برنامه نویس C یا Java کار بود .من سالها با C کار کردم و واقعاٌ لذت می بردم .با اینکه همیشه همه قابلیتها را به خاطر نمی سپردم ولی در تولید یک برنامه با اطمینان به اینکه حتماٌ در این زبان یک راهی برای کاری که می خواهم بکنم وجود دارد، جستجو کرده و تابع یا دستور مورد نظرم را می یافتم.به نظر من لینوکس برای کاربران حرفه ایی که مولد و نگهدارنده اطلاعات هستند دنیای به همین بزرگی دارد. لینوکس را بهشت برنامه نویسان نامیده‌اند. برخلاف ویندوز که اکثر ابزارهاى برنامه نویسى روى آنرا باید جداگانه نصب و حتى خریدارى نمایید، لینوکس به همراه تمامى ابزارهاى برنامه نویسى مورد نیاز و با هر زبانى که فکر کنید ارائه مى‌شود. کافى است آنرا نصب کنید و کار برنامه نویسى‌تان را با ابزارهاى دلخواهتان شروع کنید.

چه کسانی از لینوکس خوششان نمی آید ؟
امروزه در دنیا، خبرگان حرف اول را می زنند. کارها تخصصی و حرفه ای است .کسی ممکن است فقط اوراکل کار خوبی باشد و هیچ چیز در مورد بانکهای اطلاعاتی دیگر یا .... نداند ولی به دلیل خبره بودن در اوراکل برای خود سرمایه ساز خوبی باشد .در کشورهای پیشرفته و صاحبین اطلاعات ، نیاز به نیروهای خبره است .اما در کشورهای مانند کشور ما که فقط شاهد پیشرفت تکنولوژی اطلاعات و استفاده کننده آن هستیم معیار ارزیابی خبره بودن در یک تخصص خاص نیست ، ما می خواهیم از هر چیزی کمی سر در بیاوریم .حتی وقتی برای مصاحبه به یک شرکت مراجعه می کنیم اگر بگوییم : آقا من اوراکل بلدم ، برنامه نویسی Web base هم کردم .Application server هم بلدم نصب کنم ، جاوا هم که نگو ،استادش هستم ،قطعاٌ استخدام خواهیم شد ولی اگر بگوییم آقا تمام عمرم فقط با فلان نرم افزار کار کردم و خدای آن هستم ،شاید خیلی شانس نیاوریم .لینوکس کاربر حرفه ای می طلبد .و به دلیل دنیای بزرگ و دائماٌ در حال رشدی که دارد برای شناخت و بکارگیری همه توانایی های آن می بایست وقت گذاشت .

نیازبه دنیای لینوکس باید داشت !
به همسرم به تازگی یک گوشی موبایل i-mate داده اند و بابت آن بهای زیادی پرداخت شده .قابلیتهای زیادی دارد از جمله :دارای سیستم عامل ویندوز است ، مودم Wireless دارد، بلوتوس دارد، قلم نوری دارد ،بر روی آن نرم افزارهای مختلف مانند IE و Office XP نصب است .کارت حافظه دارد،دوربین عکاسی و فیلم برداری بسیار خوبی دارد .اما متاسفانه همسر من مردیست سنتی و خیلی مایل به بازی با تکنولوژی نیست .تنها استفاده اش از موبایل تلفن زدن است و گاهاٌ SMS فرستادن برای برخی دوستان و اقوام .بعد از 2 روز کار با گوشی جدیدش (واقعاٌ 2 روز)اعلام کرد: پدرم در آمد با این گوشی همه کار میشه کرد جز یک تلفن راحت .و مجدداٌ از گوشی 5 سال پیش خود استفاده می کند .برای او این همه امکانات دست و پاگیر است چون حتی برای یک تلفن ساده باید قلم به دست گرفته ، در ویندوز دنبال دفتر تلفن گشته ، روی لیست Scroll کند تا به شماره مورد نظر برسد و بعد شماره گیری کند و ... .در حالیکه همه اینکارها را با گوشی قبلی حتی در حین رانندگی با فشردن 2 ، 3 دکمه انجام می داد. باید نیازمند توانایی های لینوکس بود تا از کار با آن لذت برد .

چرا لینوکس در مقابل انتظارات کاربرانش کم نمی آورد ؟
از سال 1985 تاکنون شاهد نگارشهای بسیاری از ویندوز بوده ایم .شرکت مایکروسافت با دریافت بازخورد نقطه نظرات کاربرانش جهت بهینه سازی نرم افزار خود اقدام نموده (آقای بیل گیبس خوب می داند که این سرمایه هنگفت را از رضایت مشتریان بدست آورده !!!!) و دست به ایجاد نگارش های جدید می زند.در کشورهایی که قانون کپی رایت در آنها رعایت می شود ، مایکروسافت همواره نسخه جدید خود را تحت نسخه بتا به صورت رایگان در اختیار مشتریان خود گذاشته تا بدین وسیله به دو هدف : رفع Bug های نگارش جدید و میزان رضایت مشتریان از نسخه جدید ، دست پیدا کند .پس از اطمینان از این دو محصول نهایی را ارائه و به فروش می رساند .اما لینوکس اینطور نیست .کاربران حرفه ای و علاقه مند لینوکس هر جا کم و کسری در این سیستم عامل مشاهده می کنند؛ خود در صدد رفع آن بر می آیند و با اضافه نمودن امکانات جدید به آن سعی می نمایند کمبودهای آن را از بین ببرند .در واقع می توان گفت لینوکس کودکی بوده است که کاربرانش آنطور که می خواهند بزرگش کرده و می کنند . تعداد برنامه نویسانى که روى بخش‌هاى مختلف سیستم‌عامل لینوکس کار مى‌کنند، به حدود ??? هزار نفر مى‌رسد، در حالى که تعداد کل برنامه‌نویسان مایکروسافت کمتر از ????? نفر است. همین، تفاوت کیفیت کار را مشخص مى‌کند.شما با سیستم‌عامل لینوکس آزاد هستید. لازم ندارید تا از نرم‌افزارهاى اختصاصى استفاده کنید و تحت انقیاد آنها در آیید.

لینوکس مهمان نواز تر از ویندوز است
مهمان نوازی سخن عامیانه ایست برای تعریف دو ویژگی قدرتمند این سیستم عامل : یکی مقیاس پذیری و دیگری میزبان تجهیزات مختلف . امروزه شاهد رشد تکنولوژی اطلاعات در تمامی صنایع می باشیم .امروزه کمتر وسیله ای پیدا می شود که به قول عامه دیجیتال نباشد .از لوازم خانگی گرفته تا لوازم پزشکی و مخابراتی واتومبیل و غیره .در صنایع سنگین علم مهندسی ابزار دقیق با تکنولوژی اطلاعاتی گره خورده است و سیستمهای کنترلی در این صنایع همگی دیجیتال است .لینوکس بستر تعامل تولید کنندگان صنایع با تجهیزات تولیدی آنها می باشد. لینوکس را مى‌توان براى انجام وظایف بسیار متعددى بکار گرفت. از دستگاه چک کردن اتصالات شبکه، دیوار آتش، مسیریاب (Router) شبکه، سرویس‌دهنده‌هاى مختلف مانند وب، بانک اطلاعاتى، فایل، چاپ و...، میزهاى کار (Desktop)، ایستگاه‌هاى کارى (Workstations) و... سیستم‌عامل لینوکس حتى این امکان را دارد که از آن بتوان به صورت یک سیستم زنده و پرتابل استفاده کرد. به این معنى که کل سیستم‌عامل از روى یک دیسک CD اجرا شود و شما آنرا با خودتان جابجا کنید و میزکار و تنظیماتتان را همراه خودتان منتقل کنید. علاوه بر این، این قابلیت براى رفع اشکال و نمایش آن نیز بسیار مفید است.در قسمت قبل گفتم لینوکس در مقابل انتظارات کاربرانش کم نمی آورد به همین دلیل هر وقت تجهیزات جدیدی (انواع Device ها) به بازار عرضه می شود اگر تولید کننده هم به فکر تولید درایور مناسب برای آن تحت لینوکس نباشد ، یک کاربر استفاده کننده از آن که متعهد به لینوکس است برای آن درایور مورد نظر را تولید می کند .

لینوکس در مقابل انحصار
ویندوز محصولی انحصاری است که در دنیا فروشنده منحصر به فردی دارد .در دنیا این اصل است که تولید کنندگان انحصاری چشمداشت بیشتری به سرمایه خریداران دارند و خریداران ناچارند برای تهیه محصول انحصاری هر هزینه ای را به پردازند .ضمن آنکه محصولات انحصاری قابلیت Customize شدن نیز ندارند و استفاده کننده باید با تمام خوبی ها و بدیهای محصول خود را وفق دهد .در حالیکه لینوکس توزیع کنندگان بسیاری دارد و بسته به نیاز می تواند از نسخه های متفاوت آن استفاده کرد .علاوه برآن به دلیل متن باز بودن آن از قابلیت Customize برخوردار است . بدلیل آزاد بودن سیستم‌عامل لینوکس، هر گروه یا موسسه تجارى، یک نسخه خاص از آن که به توزیع یا پخش (Distribution) معروف هستند، منتشر ساخته است. این توزیع‌هاى مختلف همگى لینوکس هستند، ولى هریک معمولا براى یک یا چند امر خاص مانند سرویس‌دهنده، دیوار آتش، میزکار و... طراحى شده‌اند و هریک قابلیت‌ها و بهینه سازى‌ها خاص خودشان را به کاربران ارائه مى‌کنند. کاربران در این میان آزادى انتخاب زیادى داشته و مى‌توانند چیزى که کاملا نیازشان را برطرف مى‌کند، انتخاب کنند. چیزى که در ویندوز نمى‌توان مفهومى براى آن پیدا کرد.

معایب لینوکس!!!
به تازگی دوره آموزشی لینوکس را پشت سر گذاشتم .از آنجا که استاد گرامی همواره از مزایای لینوکس سخن به زبان آورده و پیام کلیه مقالات ارسالی نیز در هواداری از لینوکس بوده است ، بر آن شدم جستجویی در باب معایب لینوکس در اینترنت بنمایم .ابتدا با جستجو در متون فارسی شروع کردم .جالب است که بدانید هر آنچه در این باب یافت شد در وب لاگ ها و فروم ها و نقطه نظرات کاربرانی بود که به نظر می رسید از اینکه در جایی گیر افتاده اند شروع به ناسزا گویی کرده اند .عمدتاٌ صحبتها احساسی بود و چند مورد نیز گله و شکایت از نصب مودم و کارت شبکه در لینوکس و نیز مشکل فارسی .چندین کاربر نظر داده بودند که مگر می شود یک سیستم عاملی که مجانی است در مقابل ویندوزی که صدها دلار قیمت آن است کم نیاورد؟!!!!!
در سایتهای خارجی نیز به دنبال اشکالات لینوکس جستجو کردم.در سایتهای تکنیکال بسیاری در باره این موضوع مطلب بود ولی هر کدام پس از بیان اشکال راه حل آن را بیان کرده بودند و جالب این است که تقریباٌ سایتی یافت نمی شد که در مقابل مشکلات جوابی نیز ارائه نداده باشد.به یاد مقاله ای افتادم که در آن تحت عنوان "یکی از زیباترین دستاوردهای بشری " نوشته شده بود :" لینوکس در سایه همکارى و تبادلات علمى هزاران نفر در سرتاسر جهان ایجاد شده و توسعه یافته است. این همکارى چنان گسترده و زیبا بوده و هست، که به سیستم‌عامل لینوکس لقب «زیباترین دستاورد همکارى جمعى بشر» داده شده است. فرهنگ حاکم در جامعه لینوکس و بازمتن، فرهنگ کمک، اشتراک اطلاعات و تلاش براى بهبود هرچه بیشتر محصولات و «انجام هرکارى که از دستت برمى‌آید» است. هرکس که مى‌خواهد با این سیستم‌عامل کار کند، باید تمامى دیدگاه‌ها و عقاید قبلى خود را درباره نرم‌افزارها و سیستم‌عامل کنار گذاشته و با یک دیدگاه جدید و طرز فکر متحول شده وارد دنیاى لینوکس شود! ، زیرا با فرهنگ حاکم متفاوتى روبرو خواهد بود. لینوکس نوید دهنده آزادى است..."

منبع : سایت وزارت اطلاعات و فناوری اطلاعات