نامه به یک...

نامه به يک مردم (1)
ابراهيم رها

سلام مردم. مي دانم که حال خوشي نداري،

مردم جان ديدي که خاتمي گفته مظلومانه و با نشاط در انتخابات شرکت مي کنيم. اساساً از دوم خرداد 76 به بعد در هر کاري به ما همان بخش مظلومانه اش مي رسد، حتي در شرکت کردن (شرکت کردن عمل منافي عفت نيست، کار خوبي است.)

مردم عزيز من اين نامه را از ته اعماقم (صميم قلب سابق) برايتان مي نويسم. در اين نامه از شما مي خواهم مثل بچه آدم در انتخابات شرکت کنيد. در اين برهه حساس زماني (خداوکيلي سال هاست که ما بکوب در «برهه حساس» به سر مي بريم) و در حالي که قرار است کتاب هايي را که فکر افراد را جيز مي کند از تمام کتابخانه هاي عمومي کشور جمع کنند تا مردم با فکري دست نخورده و آکبند به بعضي دوستان زحمتکش و عدالت سرخود، راي بدهند، برويد و در انتخابات شرکت کنيد. ببين مردم جان، براي من ادله شرکت نکردن در انتخابات را رديف نکن، خودم دليل براي شرکت نکردن دارم، خوبشم دارم، اما بيا و سر جدت عاقل باش.

از شکل کانديداها خوشت نمياد؟ باور کن خاتمي هم از دست در رفته بود، قرار نيست ازدواج کني که. اسماشون رو نشنيدي؟ خب بچه خوب اونايي که اسماشونو شنيده بودي دوستان عدالت سرخود هم اسماشونو شنيده بودن، پس حذف شدن اين به اون در، يک تعداد آدم هستند که اگه سعي کني مي توني اسماشونو بشنوي،

متوجهي چي مي گم؟،

عزيزجان، مردم قشنگ، لگد به ... شما تصور کن به شانس خودت نزن، بيا شرکت کن راي بده، دليلش هم عين روز روشنه، يعني يک عده قطعاً به دوستان عدالت سرخود راي خواهند داد چه تو قهر کني، چه طاقچه بالا بذاري، چه... اصلاً ول کن اين حرفا رو. فقط و فقط براي اينکه بيشتر از اين از اون بالا کفتر نيايه، بيا راي بده، مردم عزيز و مهربان، وقتي حتي خاتمي وارد «عمل» شده (فکر کن،) خيلي بي انصافي است اگر تو راي ندهي. به قول شاعر، «برو دارمت، مي رم منو داشته باش.» اين شعار انتخاباتي ستون پستخونه تا 24 اسفند است،
منبع:اعتماد

سلام مجدد مردم، بهتري؟
ابراهيم رها

مردم جان ، براي راي دادن در انتخابات 24 اسفند (الان سي سال است اسمش شده ميدان انقلاب) به حرف دو دسته گوش نکن؛ الف- به حرف اصلاح طلب ها گوش نکن و برو بهشان راي بده. توضيحش هم اينکه دوستان اصلاح طلب سوسول ما هنوز يک جوري صحبت مي کنند که انگار دو سال و نيم است در ايران تشريف نداشته اند و دستاوردهاي اين دو سال و نيمه را با تمام اعضا و جوارح شان حس نکرده اند، از همين رو به جاي فعاليت انتخاباتي درست، بيشتر مشغول برگزاري مجلس ختم هستند. مردم جان، تو به کردار آنها کاري نداشته باش، بهشان راي بده، راي مي آورند، بعد مي بريم دخيل مي بنديمشان حال شان خوب مي شود، ب- به حرف تلويزيون. در اين مورد من هيچ توضيح اضافه يي نمي دهم. واقعيت اينکه تلويزيون خودش بيست و چهار ساعته دارد خودش را توضيح مي دهد، مردم عزيز من. ديروز ديدي که تمام ابناي بشر در عالم سينماي ايران از فهرست ائتلاف اصلاح طلبان حمايت کرده بودند دليل خاصي نداشت که اين را اينجا نوشتم، گفتم شايد نديده باشي الان نامه من را بخواني و بعد بروي ببيني، مردم خوب و قشنگ، حالا که اعضاي هيات دولت با هم پيمان مي بندند و بعد ظرف دو سال رئيس جمهور نصف شان را مي اندازد بيرون، بيا ما هم با هم پيمان ببنديم، بيا لج نکن، دهن من را کج نکن، از قهر و قهرکشي دست بردار. عصباني نکن من را، دستت رو بکش، آخه زولبيا، مجلس هفتم و رياست جمهوري نهم که راي ندادي خيالت هنر کردي؟ نه بابا راست نرين ميرزآقا داداش خيار کاشته، جمع کن بينيم با، غببخشيد کنترلم ول شد،ف مردم صحنه دار، نه ببخشيد مردم در صحنه، پشت صحنه، اين طرف يا آن طرف صحنه (هر جور خودت راحت تري) به زبان ساده دارم برايت نامه پراکني مي کنم. اگر در اين امتحان نمي تواني بيست بگيري، برو ده بگير، گير نده من صفر مي خوام، حالت خوبه؟، تو اصلاً توي عمرت دانش آموز هم نبودي؟، مردم جان من مي دانم و تو مي داني و همه ما مي دانيم که به چه شدتي از اون بالا کفتر ميايه، آثارش را هر روز روي سر و صورت و لباس هايمان حس مي کنيم و مشاهده، پس تا بيست و چهار اسفند شعار ستون پستخونه اين است؛ «برو دارمت، مي رم منو داشته باش».

ابراهيم رها

مردم جان اين سومين نامه يي است که دارم پياپي براي تو مي نويسم و فردا آخري اش را. راستي سلام،

مردم عزيز من منتظر جواب اين نامه ها هستم. همه جواب نامه ها را در بيست و چهار اسفند (گفتم که الان شده انقلاب) برايم بينداز صندوق، مردم جان. آدم ها در انتخابات بر دو دسته اند؛

الف- آدم هايي که غر مي زنند. ب- آدم هايي که غر مي زنند اما راي هم مي دهند. يعني به هر حال ما که هميشه غر را خواهيم زد. بگذار زورمان را هم بزنيم، اساساً غر و زور در ايران رابطه معکوس دارد يعني هرکس زورش بيشتر است چند تا روزنامه دارد، هشت کانال راديو دارد، شش کانال تلويزيون دارد و... دارد که رسماً و عملاً و علناً او را تبليغ مي کنند. خب طرف ديگر ماجرا تلويزيون که ندارد، راديو هم که ندارد، روزنامه هايش را هم اغلب فرستاده اند تعطيلات صفا کنند، خب تنها سرمايه يي که باقي مي ماند همين «غر» است، من تحقيقات کرده ام ديده ام مي شود با کمک دانشمندان جوان ايراني به يک تکنولوژي جديد رسيد که از هر غر يک راي ساخت، فرمولش ساده است. شما نسبت به وضعيت تورم ميزان معتنابهي غر همراه داريد؟ از وضعيت فرهنگي راضي نيستيد؟ سينما رو به تعطيلي است؟ کتاب درش تخته شده؟ بهت گير دادن؟ پس غر نزن راي بده، ديديد، حل شد، باور کن مردم جان همين غرهاي ماست که خواهد غريد، مردم عزيز من، تو مي داني که دوستان عدالت سرخود ما خيلي زحمت مي کشند و واقعاً بي انصافي است اگر با شيوه راي دادنت باعث شوي اين نمادهاي زحمت باز هم چهار سال سختي را بر خود هموار کنند، فکر زن و بچه هايشان باش که چهار سال است اينها را نديده اند ببين که صبح ساعت چهار رفته اند براي کشيدن زحمت، فردا شب ساعت سه بعد از نصفه شب برگشته اند، دوباره ساعت چهار رفته اند و... همين طور،مردم عزيز من، اين سومين نامه من است به تو در اين سه روز، فردا نامه چهارم و آخر را مي نويسم براي تو. يادت باشد شعار پستخونه تا 24 اسفند اين است اگر مي خواهي بيشتر از اين از اون بالا کفتر نيايه پس «برو دارمت، مي رم منو داشته باش».