نامه به یک گرانی

سلام گراني. رو به راهي؟

گراني عزيز، دوست هميشگي و يار باوفاي ملت ايران، براي تو که ثبات قدمت زبانزد است نامه مي نويسم. گراني جان، من ديدم که رئيس جمهور گفت دولت مسوول گراني نخواهد بود و راستش از ابراز اين واقعيت خيلي خوشحال شدم. معلوم است که دولت مسوول تو نيست. گراني، من نمي دانم چرا مردم هر اتفاقي مي افتد فکر مي کنند دولت مسوول آن است. مثلاً جلوي پخش چهار تا فيلم را مي گيرند عده يي مي گويند تقصير دولت است. چرا تقصير دولت باشد؟ دولت به اين فيلم ها، خودش پروانه ساخت داده، حالا اگر اجازه پخش پيدا نمي کند به دولت چه مربوط؟ بگرديد مقصر اصلي را پيدا کنيد. نگذاريد من افشا کنم و بگويم همان کساني که لبنيات را گران مي کنند از پخش فيلم جلوگيري مي کنند. همين افراد، دقيقاً همين ها باعث وضعيت مسکن شده اند نه دولت. من اطلاع واثق دارم که اين اشخاص رفته اند با کارد ميوه خوري تمام آجرهايي که توليد مي شود را سوراخ کرده اند تا خانه ساخته نشود و مسکن به اين اوضاع دچار شود وگرنه دولت در اين زمينه هيچ تقصيري ندارد. اتفاقاً دولت يکي دوبار خودش گفت مسکن بسازيد، کار خوبيه،

گراني حالا بحث را به تو کشانده اند. آن هم فکر نکني دو تا کارشناس خبره مثل موسي قرباني يا الياس نادران، بلکه مردم عوام و هي مي گويند اگر بودجه يي که دولت براي سال 87 داده باعث گراني شود، تقصير دولت است. نخير در اين مورد بايد در نظر داشته باشيد که سه عامل دخيل، است. در واقع در مثلث دولت، بودجه، 87 طبعاً تقصير دولت که نيست. پس مي ماند بودجه و ايضاً 87. آگاهان معتقدند يک مقدار تقصير خود بودجه است چرا که آنها که لبنيات و تن ماهي و روغن و گوشت قرمز را آنقدر دچار تو (گراني) کردند که گوشت به کيلويي 11 هزار تومان رسيد، همان ها چوب لاي «چرخ» بودجه گذشته اند. يک بخشي از تقصير هم به 87 برمي گردد. علماي رياضي معتقدند جمع 8 و 7 مي شود پانزده و اين در حالي است که نمره دولت بيست است و مشکل گراني (تو) در سال بعد ناشي از همين اختلافات و کارشکني هاست،

گراني، تو چطور انتظار داري دولت تو را به گردن بگيرد. تو وضعيت والده ات معلوم نيست و طبعاً هيچ کسي نمي گويد والد منم، گراني گرانقدر، نگران نباش. دولت هر چند تو را به گردن نمي گيرد اما من به تو اطمينان مي دهم تمام تلاش خود را براي رشد و اعتلا و پايندگي تو خواهد کرد،
منبع:اعتماد