شب امید

مرا تبار خوني گلها به زيستن متعهد کرده است
خوبي گلها ملولم ميکند
من از زلالي درختانم
چرا توقف کنم؟

کليد ميانبر

شب تو شب منه
شب سيرابي خوردنه
بگو عزيزم که شبه
قشنگ حال گرفتنه
شب تو شب منه
شب شب مچ گرفتنه
آروم نداره خر من
امشب چه بي قرار شده
فقط واسه لگد زدن
جفتکي درجا ميزنه
سبزترين رنگ چمن
رنگ احساس خره
فقط واسه لگد زدن
جفتکي درجا ميزنه
بهش بگو خر گلم
جفت پا ميره توو حال تو
توو حال تو،توو حال تو،توو حال تو

اورجينال

در طي حکومت عباسي شرايط اقتصادي مرفه کشور Confused

به مردم اجازه مي داد پيگير علائق مطالعاتي، آموزشي و تحقيقاتي در تمامي زمينه ها Very Happy

باشند. مردم تهييج به تعليم مي شدند Dancing

. کتابها با دست رونويسي مي شدند و در کتابخانه ها و کتابفروشيهاي متعدد Shocked

به فروش مي رسيدند. آثار يونانيان، ايرانيان و ديگران ترجمه مي شدند و در دسترس هر خانواده اي قرار مي گرفت. تعاليم اسلامي نيز براي تمامي مسلمانان پيگيري و يادگيري تمامي علوم را به يک اندازه واجب کرده بود. در چنين وضعيتي بود که شرايط براي تولد تحليل رمز فراهم آمد Dancing

مرفهين بي درد در حکومت عباسي

پس از حذف مخاطب و بدل شدن به تنها خواننده‌ي متن خود، نوشتن جرأت و جسارت عجيبي مي‌طلبد.

آثار يونانيان، ايرانيان و ديگران

گفتم غم تو دارم ** گفتا چشت درآيد!

گفتم که ماه من شو**گفتا دلم نخواهد!

گفتم خوشا هوايي کزبادصبح خيزد**گفتا هواي گرميست? اَه اَه? عرق درآمد!

گفتم دل رحيمت کي عزم صلح دارد**گفتا برو به سويي ? تا گلّ ني درآيد!

گفتم زمان عشرت ديدي که چون سرآمد**گفتا که اي واي ديرشد? داد مامان درآمد

در سوگِ ديگي که ديگر ديگ نيست...

ميروم از پيشِ من
از کوچه ها و شهرها
ميرسم آنجا که جايي ديگر است
و ديگران، ديگر گراني ديگرند
اما خودم، از همه ديگر ترم
چون از خودِ من ديگرم!
و ديگِ من
از دوش ديگر گشته است!

واق واق سگ، حقيقت والاي سگ

ما نمي دانيم اسم اعظم سگ

ما نمي فهميم هيچ از غم سگ

ما سگ مردمان که وفا مي کنيم عين سگ

ما که نميدهدمان هيچ دهان محل سگ

ما که پارس مي کنيم عين سگ

ما که رنج مي بريم

ما که دم تکان مي دهيم

زندگي دفتري از خاطره است
يکنفر در دل شب يکنفر , در دل خاک يکنفر همدم خوشبختي هاست , يکنفر همسفر سختي هاست
چشم تا باز کنيم عمرمان مي گذرد
ما همه همسفريم

اين "حجم" مظلوم و بدبخت هست. هر شاعر از راه رسيده نرسيده خرجش مي‌کند و هر از گاهي تهي مي‌شود و پر مي‌شود و رنگي مي‌شود و غيره، ميان‌بر خوبي است بگويي حجم تهي هستي و خودت را خلاص کني از هزار توضيح، يا چه مي‌دانم سرشار از تهي و هر چيزي در همين رديف. اگر مثل قدما در بساط حکايات ظريفي در جمع بود يحتمل مي‌فرمود اين گوني سرشار از تهي را با چه پر کنيم. مي‌گفتيم برويم بودايي شويم. به نظر کار جالبي مي‌آيد، محض خالي نبودن عريضه البته. گمانم آن‌ها هم دنيا را زيادي جدي گرفته‌اند. شايد بايد سفر رفت. سر آدم گرم مي‌شود، تهي و اين حرف‌ها فراموش مي‌شود و دردت مي‌شود فهماندن اين‌که آقا بيت الخلاء به زبان حضرت عالي چه مي‌شود؟

يک جايي حوالي مريخ

دختر به خارکن گفت :اي خارکن بدان وآگاه باش که من دختر شاه پريان هستم وعقد من وتو را درآسمانها بسته اند. خارکن گفت که از زنان مستقل و معتمد به نفس، خوشش مي آيد اما او - صرفا به دليل زيبايي بيشتر- ترجيح مي دهد زني با درجه پايين تر را انتخاب کند.

آنجا که جايي ديگر است

مرد صندوق پست را باز کرد
اما نامه اي نداشت
و مثل هر روز
دستش را رساند به ضريح فلزي ديوارها
و فرياد زد: باز هم باز هم باز هم، صندوق من خالي است!
و بعد يک نفر از فراسوي جغجغه آبي حقيقت پرسيد:
مطمئني مشتي؟
پس مرد خم شد و باز نگاه کرد
اما باز هم نامه اي نداشت!
پس رفت
توي صندوق نشست
و درش را روي خودش بست
تا پستچي يک روز از راه آمد و او را ديد
و کلي ترسيد!

mhaji نوشته بود:

..........................................
تا پستچي يک روز از راه آمد و او را ديد
و کلي ترسيد!

کنار ستوني که بي‌هوا قد کشيده و بالايش چراغ آويزان کرده‌اند و غژغژش را مي‌شنوي که انگار به باد فحش مي‌دهد و به جاي باد به گوش چند نفري که سياه‌پوش از کنارم مي‌گذرند مي‌رسد و آن‌ها هم بيشتر اخم مي‌کنند و تابلويي عجيب جلوي خانه‌ي آجري رنگ براي عکاس سرگردان آن طرف خيابان مي‌سازند و او تابلو را نشان دوست‌دخترش مي‌دهد و حواس دختر را از گرفتن کلاهش پرت کند و باد هم فرز کلاهش را برمي‌دارد برمي‌گرداند همين طرف خيابان جلوي پايم ولش مي‌کند و کلاه را برمي‌دارم و مي‌روم آن طرف و با لبخند پس مي‌دهم؛ کنار آن ستون ايستاده‌ام.

ترجمه انجيل

نميدونم کِي گم شدم
کجا جا گذاشتمم
الان رفتم روبروي آينه و ديدم
هيچ کس... "شکل پيري من" توش نيست
بعد همه جا دنبالم گشتم
توي جعبه قرمز بيسکويتهام
توي جيب باروني سبزم
توي يخچال، زير تخت، بالاي کمد
حتي پيچ گوشتي رو برداشتم
توي راديو هم دنبالم گشتم
و بعد توي ققسه کوچيک کتابهام
همه کتابها رو صفحه به صفحه ورق زدم
و همه خطها رو با صداي بلند خوندم
با شاخه گلي قرمز
زير بارون!

مامانم با مامانش قهر کرد Sad