شب امید

اويس را گفتند -رضي الله عنه- که دراين نزديکي تو مردي است . سي سال است که گوري فرو کرده است و کفني درآويخته و بر سر آن نشسته است و مي گريد و نه به شب قرار گيرد و نه به روز. اويس گفت : مرا آنجا بريد تا او را ببينم .
اويس را نزديک او بردند . او را ديد زرد گشته و نحيف شده و چشم از گريه در مغاک افتاده .بدو گفت :اي مرد سي سال است تا گور و کفن تو را از خداي مشغول کرده است و بديد هر دو باز مانده اي و اين هر دو بت راه تو آمده است . آن مرد به نور او آن آفت در خويش بديد، حال بر او کشف شد، نعره اي بزد و در آن گور افتاد و جان بداد.

آن خليفه الهي ، آن دعامه نامتناهي ، آن سلطان العارفين ، آن حجةالخلايق اجمعين ، آن پخته جهان ناکامي ، شيخ بايزيد بسطامي رحمةالله عليه ، اکبر مشايخ و اعظم اوليا بود ، و حجت خداي بود ، و خليفه بحق بود ، و قطب عالم بود ، و مرجع اوتاد ، و رياضات و کرامات و حالات و کلمات او را اندازه نبود و در اسرار و حقايق نظري نافذ ، و جدي بليغ داشت ، و دايم در مقام قرب و هيبت بود. و مصداق اين سخن آن است که گفت : سي سال خداي را ياد کردم . چون خاموش شدم ، بنگريستم حجاب من ذکر من بود .

ذکر شيخ بايزيد بسطامي رحمةالله عليه

تصميم گرفته‌ام ديگر ننويسم.
نمي‌دانم براي چه مي‌نويسم.
تا امروز هم نمي‌دانستم
ولي اين ندانستن آزار نمي‌داد،
حالا مي‌دهد.
شايد از تبعات سکوت باشد،
سکوتي که به آن خو مي‌گيرم آرام آرام.

ايها الکاربران هو سميع الليل الاميد! و لا نظروا... او نظرون المنفي البااشاره!....عليهم الديسکانکت... انتم الذين دريافت الکارت الاينترنت بالايديه اليسار و ثم يحزنون...

ترجمه: اي کساني که از شب اميد ديدن مي کنيد و نظر نمي دهيد...يا نظر منفي مي دهيد .... ديسکانکت بر شما باد... شما همان هايي هستيد که کارت اينترنتتان را با دست چپ مي گيريد و آن وقت از کارتان شرمگين مي شويد...

هو الذي وارد الي البست ثم نظروا البزيتيو ، يدرود تاوزن تاوزن الآي پي حتي الزمان الديسکانکت...

ترجمه: هرکس وارد پستي شود و نظر مثبت بدهد هزار هزار آي پي تا زمان ديسکانکت شدن بر او درود مي فرستند...

و رحمه الآي پي يان و برکاته

هر آينه ميمويم
و دستهايم را
به سوي چشمهاي پرشکسته او
ميگيرم
و در اوار ترانه ها
محو ميشوم.

من همان تصور سرشکسته پيرم
که در هياهوي شرمگين دست کفشدوزک ها
لانه کرده ام
و به اسمان نگاه ميکنم
تا مرا چون چکمه هاي آن کودک ناياب
به رودخانه هاي دور بسپارد.

درد من از گمراهي بي رحم عشق نيست
درد من کم رنگي آن مرغابي فقيريست
که هر صبحگاه
بر فراز آرامش ياد او
پرواز مي کند.

گمراهي بي رحم عشق (Vangelis)

شايد واقعاً دست از کوتاه کوتاه نوشتن برداشتم و کمي بلندتر نوشتم. حيف که مي‌دانم قصه گفتن و داستان نوشتن از من برنمي‌آيد. براي داستان نوشتن بايد داستاني داشته باشي. من داستاني ندارم، اصلاً نمي‌دانم چطور مي‌شود نوشت. شب‌ها يک ده دقيقه‌اي از پنجره بيرون را تماشا مي‌کنم ولي تا بتوانم خودم را راضي کنم طول مي‌کشد. آثار بزرگ ادبي در مقطعي پديد مي‌آيند که دوره تجربي آن‌ها در حال به پايان رسيدن باشد.

Omid نوشته بود:

شايد واقعاً دست از کوتاه کوتاه نوشتن برداشتم و کمي بلندتر نوشتم. حيف که مي‌دانم قصه گفتن و داستان نوشتن از من برنمي‌آيد. براي داستان نوشتن بايد داستاني داشته باشي. من داستاني ندارم، اصلاً نمي‌دانم چطور مي‌شود نوشت. شب‌ها يک ده دقيقه‌اي از پنجره بيرون را تماشا مي‌کنم ولي تا بتوانم خودم را راضي کنم طول مي‌کشد. آثار بزرگ ادبي در مقطعي پديد مي‌آيند که دوره تجربي آن‌ها در حال به پايان رسيدن باشد.

اميدم!

شب موقع خواب دچار وحشت نشدي؟
اين ديگه چيه بغل زدي؟ خدا بهت صبر بده! Pray

فکر کنم امشب من خواب دايناسور ببينم. Silenced

سوال

شازده کوچولو نوشته بود:

اين ديگه چيه بغل زدي؟ خدا بهت صبر بده! Sick

جواب:
مونث*

----------------
فقط مونث باشه، مبلغ و شکل و اخلاق و انسانيت و ظرافت و .... رو بيخيال، آلفا باش

TITAN نوشته بود:

سوال

شازده کوچولو نوشته بود:

اين ديگه چيه بغل زدي؟ خدا بهت صبر بده! Sick

جواب:
مونث*

----------------
فقط مونث باشه، مبلغ و شکل و اخلاق و انسانيت و ظرافت و .... رو بيخيال، آلفا باش

اين اميد آقا از آلفا گذشته ، به سيگما و گاما و ... رسيده! Mr. Green

نقل قول:

اين اميد آقا از آلفا گذشته ، به سيگما و گاما و ... رسيده!

آره.. پيرو فرتوت شديم رفت... Sad

شما جوونا راه منو ادامه بديد و نگزاريد قلب دختر خآنمهاي زيبا از عشق و اين تاپيک از xس شعر ناب خالي بمونه. Angel

"کسيکه‌ دربارة‌ توحيد ، با عبارتي‌ جواب‌ از آن‌ دهد مُلحِد است‌ ، و کسيکه‌ با اشارتي‌ بسوي‌ آن‌ اشاره‌ نمايد زنديق‌ است‌ ، و کسيکه‌ به‌ سويش‌ ايماء کند پرستندة‌ بت‌ است‌ ، و کسيکه‌ در آن‌ لب‌ بگشايد و سخن‌ گويد غافل‌ است‌ ، و کسيکه‌ از آن‌ سکوت‌ کند جاهل‌ است‌ ، و کسيکه‌ پندارد به‌ سويش‌ واصل‌ گشته‌ است‌ براي‌ او حاصلي‌ نمي‌باشد ، و کسيکه‌ گمان‌ نمايد او به‌ آن‌ نزديک‌ است‌ از آن‌ دور است‌ ، و کسيکه‌ بنظر خود آنرا وجدان‌ کند فقدان‌ آنرا کرده‌ است‌."

کلامِ شِبْليّ بغداديّ پيرامون‌ توحيد

اميد جونم اينا چي داري توي اين عکسه ميخوري لپت قلنبه شده بيده Razz

خيلي Cuutteeee

يا قمر بني هاشم.

اينا چيه ديگه اميد جان.بي زحمت 2 ..3 تا عکس با چند تا موجود که حداقل شباهتي با ادميزاد داشته باشند بنداز
کمي حالش رو ببريم.البته در مورد شخصيت اين خانم و ميزان تحصيلاتش چيزي نميدونم.ولي اگر اين عکس رو در ضمينه thriller و براي ترسوندن بچه ها ميگيري بايد بگم که بدجوري موفقي داداش. Mr. Green

بياص گللللللللللللللل Not talking

کدومشون اميده؟؟ Think

شب و روز در اين باره فکر مي‌کردم؛ در واقع نمي‌توانستم درباره‌ي چيز ديگري فکر کنم. راستش اين اولين فرصتي بود که براي فکر کردن به چيز ديگري داشتم؛ يا بايد بگويم: به چيزي فکر کردن تا آن وقت مقدور نبود. چون اولاً چيزي نبود که بشود درباره‌اش فکر کرد و ثانياً علامت‌هايي که بشود با آن‌ها فکر کرد وجود نداشتند. ولي از لحظه‌اي که آن علامت به‌وجود آمد براي هر متفکري ممکن شد به يک علامت و در نتيجه همان علامت من فکر کنند، به اين صورت علامت هم چيزي بود که آدم مي‌توانست درباره‌اش فکر کند و هم خودش علامت چيزي بود که به آن فکر مي‌شد.
بنابراين وضعيت از اين قرار بود: علامت به کار نشان گذاشتن روي يک‌جا مي‌آمد، ولي در عين حال به اين معني بود که آن‌جا به خودي خود يک علامت است (علامت مهم‌تر بود چون کلي جا وجود داشت ولي فقط يک علامت بود) و باز در عين حال آن علامت مال من بود، علامت من، چون تنها علامتي بود که من ساخته بودم و من تنها کسي بودم که علامتي ساخته بودم. مثل اسم بود، اسمي براي آن نقطه، و اسم من که در آن نقطه علامت گذاشته بودم. خلاصه‌اش کنم، تنها اسم موجود براي همه‌ي چيزهايي بود که اسمي مي‌خواست...........

اين هم عکس آن علامت به شهادت نوشته ام Angel