انتخابات ریاست جمهوری آمریکا (سال 2008)

خوب اين تاپيک رو ايجاد کردم براي بحث درباره سيستم انتخاباتي کشور آمريکا. فعلا زياد نمي‌نويسم چون مطمئن نيستم که تاپيک ديگه‌اي هم درباره انتخابات رياست جمهوري در آمريکا هست يا نه.

اولين موردي که براي خودم جالب بوده:
انتخابات به صورت ايالتي است: يعني مهم نيست چند نفر به يه کانديدا راي ميدن مهم اينه که اون کانديدا توي چندتا ايالت نفر اول بوده.

اين از نظر من جالبه. چون اينجوري اگه کشور خودمون رو در نظر بگيريم، استانهاي کوچيک هم به اندازه تهران و استانهاي بزرگ و پر جمعيت مهم ميشن و کانديداها مجبورن به تک تک استانها برن و نظر مردم اون استان رو جلب کنن.
(اين کار رو کانديداهاي رياست جمهوري آمريکا چند روز پيش شروع کردن. البته دليل ديگه‌اي هم داره که بعدا مطرح مي‌کنم.)

البته اين قضيه انتخابات ايالتي يه پيچيدگي‌هايي هم داره که ميتونين توي ويکيپديا بخونين:
ويکيپديا: مجمع انتخاباتي

شازده کوچولو نوشته بود:

اولين موردي که براي خودم جالب بوده:
انتخابات به صورت ايالتي است: يعني مهم نيست چند نفر به يه کانديدا راي ميدن مهم اينه که اون کانديدا توي چندتا ايالت نفر اول بوده.

اين از نظر من جالبه. چون اينجوري اگه کشور خودمون رو در نظر بگيريم، استانهاي کوچيک هم به اندازه تهران و استانهاي بزرگ و پر جمعيت مهم ميشن و کانديداها مجبورن به تک تک استانها برن و نظر مردم اون استان رو جلب کنن.
(اين کار رو کانديداهاي رياست جمهوري آمريکا چند روز پيش شروع کردن. البته دليل ديگه‌اي هم داره که بعدا مطرح مي‌کنم.)

البته اين قضيه انتخابات ايالتي يه پيچيدگي‌هايي هم داره که ميتونين توي ويکيپديا بخونين:
ويکيپديا: مجمع انتخاباتي

يه اشکالي که به نظر مي رسه اين سيستم داشته باشه اينه که به عنوان مثال نامزدي که در يک ايالت بزرگ با 1 ميليون اختلاف رأي شکست خورده، مي تونه اين شکست رو با پيروزي در يه ايالت کوچيک با 10 هزار تا رأي اختلاف جبران کنه.

در هر صورت همه انواع انتخابات نوعي از دموکراسي هستن و به طور کلي ايرادي بهشون وارد نيست. تقريباً هيچ کدوم از اونها هم دموکراسي 100 درصد نيستن. دموکراسي 100 درصد به عقيده من اينه که هر نفر خودش شخصاً بتونه در مورد موضوعي رأي بده نه اين که نماينده انتخاب کنه و نمايندگان اين کار رو انجام بدن. يعني مثلاً مجلسي داشته باشيم که همه افراد ملت عضوش باشن! البته مشخصه که در دنياي امروز و با توجه به رشد جمعيت چنين چيزي در اکثر مواقع ناممکن هست.

البته الان که انتخابات درون حزبي است

در ايالات متحده آمريکا انتخابات قبل از اينکه در ميان احزاب ايالات متحده آمريکا مختلف شکل بگيره ، بين رقباي داخل يک حزب صورت مي گيرد و فقط در آخرين مرحله وچند هفته مونده به انتخابات عمومي، نامزده هاي احزاب Face to face ميشن!! Wink

من فکر ميکنم انتخابات در ايالات متحده به اين صورت است که هر ايالت داراي يک وزن هستش فکر ميکنم بهش ميگن امتياز الکترال و مثلا راي آوردن در مثلا ايالت کاليفرنيا برابر با مثلا 9 راي الکترال است و در نهايت کسي که امتياز الکترالش بيشتره راي مياره نه کسي که در تعداد ايالت بيشتري راي آورده فکر ميکنم جمع کل امتياز الکترال 250 باشه

از صداي دل محترم مي خوام که اگه اشتباهي کردم اصلاح کنه ! آخه من خيلي وقته اين ور آبم!!

وحيد نوشته بود:

شازده کوچولو نوشته بود:

اولين موردي که براي خودم جالب بوده:
انتخابات به صورت ايالتي است: يعني مهم نيست چند نفر به يه کانديدا راي ميدن مهم اينه که اون کانديدا توي چندتا ايالت نفر اول بوده.

اين از نظر من جالبه. چون اينجوري اگه کشور خودمون رو در نظر بگيريم، استانهاي کوچيک هم به اندازه تهران و استانهاي بزرگ و پر جمعيت مهم ميشن و کانديداها مجبورن به تک تک استانها برن و نظر مردم اون استان رو جلب کنن.
(اين کار رو کانديداهاي رياست جمهوري آمريکا چند روز پيش شروع کردن. البته دليل ديگه‌اي هم داره که بعدا مطرح مي‌کنم.)

البته اين قضيه انتخابات ايالتي يه پيچيدگي‌هايي هم داره که ميتونين توي ويکيپديا بخونين:
ويکيپديا: مجمع انتخاباتي

يه اشکالي که به نظر مي رسه اين سيستم داشته باشه اينه که به عنوان مثال نامزدي که در يک ايالت بزرگ با 1 ميليون اختلاف رأي شکست خورده، مي تونه اين شکست رو با پيروزي در يه ايالت کوچيک با 10 هزار تا رأي اختلاف جبران کنه.

در هر صورت همه انواع انتخابات نوعي از دموکراسي هستن و به طور کلي ايرادي بهشون وارد نيست. تقريباً هيچ کدوم از اونها هم دموکراسي 100 درصد نيستن. دموکراسي 100 درصد به عقيده من اينه که هر نفر خودش شخصاً بتونه در مورد موضوعي رأي بده نه اين که نماينده انتخاب کنه و نمايندگان اين کار رو انجام بدن. يعني مثلاً مجلسي داشته باشيم که همه افراد ملت عضوش باشن! البته مشخصه که در دنياي امروز و با توجه به رشد جمعيت چنين چيزي در اکثر مواقع ناممکن هست.

اگه کسي که نمي شناختمش اين حرف رو ميزد با اطمينان زياد مي گفتم که رشته اش فني نيست و حتي اگه باشه هم ابدا کامپيوتري نيست.
توي همين دنياي صفر و يک کامپيوتر هم همه چيز ايده آل نيست. چه برسه به دنياي بي در و پيکر ما.

شازده کوچولو نوشته بود:

وحيد نوشته بود:

شازده کوچولو نوشته بود:

اولين موردي که براي خودم جالب بوده:
انتخابات به صورت ايالتي است: يعني مهم نيست چند نفر به يه کانديدا راي ميدن مهم اينه که اون کانديدا توي چندتا ايالت نفر اول بوده.

اين از نظر من جالبه. چون اينجوري اگه کشور خودمون رو در نظر بگيريم، استانهاي کوچيک هم به اندازه تهران و استانهاي بزرگ و پر جمعيت مهم ميشن و کانديداها مجبورن به تک تک استانها برن و نظر مردم اون استان رو جلب کنن.
(اين کار رو کانديداهاي رياست جمهوري آمريکا چند روز پيش شروع کردن. البته دليل ديگه‌اي هم داره که بعدا مطرح مي‌کنم.)

البته اين قضيه انتخابات ايالتي يه پيچيدگي‌هايي هم داره که ميتونين توي ويکيپديا بخونين:
ويکيپديا: مجمع انتخاباتي

يه اشکالي که به نظر مي رسه اين سيستم داشته باشه اينه که به عنوان مثال نامزدي که در يک ايالت بزرگ با 1 ميليون اختلاف رأي شکست خورده، مي تونه اين شکست رو با پيروزي در يه ايالت کوچيک با 10 هزار تا رأي اختلاف جبران کنه.

در هر صورت همه انواع انتخابات نوعي از دموکراسي هستن و به طور کلي ايرادي بهشون وارد نيست. تقريباً هيچ کدوم از اونها هم دموکراسي 100 درصد نيستن. دموکراسي 100 درصد به عقيده من اينه که هر نفر خودش شخصاً بتونه در مورد موضوعي رأي بده نه اين که نماينده انتخاب کنه و نمايندگان اين کار رو انجام بدن. يعني مثلاً مجلسي داشته باشيم که همه افراد ملت عضوش باشن! البته مشخصه که در دنياي امروز و با توجه به رشد جمعيت چنين چيزي در اکثر مواقع ناممکن هست.

اگه کسي که نمي شناختمش اين حرف رو ميزد با اطمينان زياد مي گفتم که رشته اش فني نيست و حتي اگه باشه هم ابدا کامپيوتري نيست.
توي همين دنياي صفر و يک کامپيوتر هم همه چيز ايده آل نيست. چه برسه به دنياي بي در و پيکر ما.

ببخشين؛ اما متوجه نشدم کجاي حرفم مشکل داشت. يه بار ديگه به طور خلاصه مي گم. از نظر بنده دموکراسي 100 درصد و تمام عيار وقتي هست که هر شخص مستقيماً و بدون واسطه بتونه در مورد هر چيزي نظر بده که مسلماً همچين چيزي در کثر موارد عملي نيست و حتي اگه هم عملي باشه، الزاماً نتيجه خوبي نداره. سيستمهاي دموکراتيکي که جاهاي مختلف وجود دارن همه اشکال مختلف دموکراسي هستن و دموکراسي رو به شيوه هاي مختلفي پياده مي کنن و به طور کلي نمي شه ايراد خاصي بهشون گرفت. بايد ديد چه ميزان دموکراسي و در کدوم شکل در کجا بهتر جواب مي ده.

دومين نکته‌اي که خيلي جالبه:

انتخاب معاون رئيس جمهور: در انتخابات رياست جمهوري آمريکا به صورت همزمان و با راي مردم، معاون رئيس جمهور هم انتخاب ميشه. در صورت فوت و يا برکناري و يا از کار افتادگي رئيس جمهور، معاون رئيس جمهور بدون نياز به برگزاري انتخابات به عنوان رئيس جمهور جديد شروع به کار مي‌کنه.
البته معاونت رياست جمهوري يه مقام تقريبا تشريفاتيه.

نکته جالبش اينه که قبل از اينکه بلايي سر رئيس جمهور بياد (يا بيارن) براش وليعهد و جانشين پيدا مي‌کنن. تازه اگه خود معاون رئيس جمهور هم دچار مشکل بشه سيستمي براي جايگزيني اون در نظر گرفته شده که البته راي‌گيري مستقيم از مردم نيست. اين کار در زمان رسوايي واترگيت حسابي به داد سيستم سياسي آمريکا رسيد. آخه رئيس جمهور و معاون هر دو استعفا دادن.

منبع: ويکي‌پديا (فارسي) ----- Wikipedia (English)

توي BBC يه مطلب جالب درباره حرکات صورت و فيزيک بدني نامزدهاي رياست جمهوري نوشته. جالبه که ملت بيکار فرصت دارن که حتي اين چيزهاي کوچيک رو هم بررسي کنن.
تجربه نشون داده که توي هر انتخاباتي، مهمترين عامل براي موفقيت يه کانديدا فقط و فقط وعده و وعيد است و لا غير.

اما اون مطلب سايت بي بي سي فارسي:

زبان بدن نامزدهاي رياست جمهوري آمريک

پت وود کارشناس رفتارشناسي سياسي، حرکات بدن و صورت نامزدهاي رياست جمهوري آمريکا را به دقت مطالعه کرده است. او مي گويد سناتور جان مک کين بيش از سايرين چشمک مي زند، بخصوص هنگاميکه با سوالات سختي روبرو مي شود.

به گفته پت وود سناتور اوباما نظير بيل کلينتون رئيس جمهور سابق آمريکا مثل ليزر به چشم افراد خيره مي شود گويي تنها به يک نفر نگاه مي کند.

تاريخ نشان داده که نامزدهاي بلند قامت نظير ميت رامني شانس بيشتري براي پيروزي در انتخابات دارند. علاوه بر اين، مشت کردن دستها نيز به مخاطبان قدرتمند بودن نامزد را نشان مي دهد.

اما پت وود مي گويد رامني مشکل پينوکيو را دارد که هر وقت دروغ مي گفت دماغش بزرگ مي شد. به گفته کارشناسان حرکات صورت رامني گاهي اين تلقي را ايجاد مي کند که قلبش با زبانش يکي نيست.

پت وود مي گويد حرکات بدن و دستهاي سناتور هيلاري کلينتون بيشتر به مردان شباهت دارد تا زنان.

اما پت وود معتقد است که خانم کلينتون به تدريج ياد مي گيرد چگونه گرمتر با مخاطب خود ارتباط برقرار کند.

پت وود مي گويد رودي جولياني که از ادامه مبارزات صرفنظر کرد از همه صادقتر خود را نشان داد. او مي گويد جولياني معمولا احساسات خود را قبل از آنکه بيان کند، در صورت خود ابراز مي کند.

منبع: بي بي سي فارسي

يه مطلب ديگه که ساختار پيچيده و کاملا مردمسالار انتخاب نامزدهاي اصلي دو حزب بزرگ آمريکا رو شرح داده:

ساختار پيچيده

اصطلاح سه شنبه بزرگ، از اوايل دهه 1980 يعني از هنگامي باب شد که ايالات جنوبي آمريکا مبارزات همزمان براي تعيين نامزد انتخابات رياست جمهوري از دو حزب دموکرات و جمهوريخواه را در دومين سه شنبه ماه مارس شروع کردند.
انتخابات مقدماتي حزبي سه شنبه بزرگ در برنامه ريزي راهبردي داوطلبان رياست جمهوري با رقابت هاي مقدماتي پيشين که در ايالت هايي مانند آيوا، نيوهمشاير، نوادا، کاروليناي جنوبي و فلوريدا برگزار شده است، يک تفاوت مهم دارد.
به گفته جولز ويتکوور، مورخ انتخاباتي در آمريکا، در حالي که در انتخابات پيشين داوطلبان توجه ويژه اي به کسب اکثريت آراء در هر ايالت داشتند، در سه شنبه بزرگ به خاطر گستردگي انتخابات، اين افراد بيشتر در پي افزايش سهم خود در هيئت هاي نمايندگي ايالت ها در کنوانسيون دو حزب هستند.
آقاي ويتکوور مي گويد:"از اينجا به بعد، ديگر مهم نيست هر داوطلب در چند ايالت پيروز شده باشد، بلکه بايد به سهمي که آنها از هيئت هاي نمايندگي به خود اختصاص مي دهند توجه کرد."
اگرچه اين احتمال که هيچکدام از رقبا نتوانند برنده قطعي راي گيري در روز سه شنبه بزرگ، شوند، وجود دارد، احتمال بيشتر اين است که در هر يک از دو حزب، يک کانديدا از رقيبش در حد قابل توجه يا لااقل کمي جلوتر باشد.
در بين داوطلبان حزب دموکرات، داوطلبي که بتواند ۲۰۲۵ کرسي نمايندگي هيئت هاي ايالتي را به خود اختصاص دهد، نامزدي اين حزب در انتخابات رياست جمهوري را به دست مي آورد.
در اردوي جمهوريخواهان، براي کسب نامزدي اين حزب به ۱۱۹۱ نماينده اعزامي نياز است.
هيچ يک از کانديداها در راي گيري سه شنبه بزرگ، به اين اعداد جادويي دست نخواهند يافت. ولي در تئوري، کانديداها مي توانند آنقدر از رقباي خود جلو بزنند که ديگر احتمال متوقف ساختن آنها وجود نداشته باشد.
البته در عمل، مقررات انتخابات طوري است که تحقق يافتن يک چنين سناريو بعيد به نظر مي رسد بخصوص اين که درحزب دموکرات، دو داوطلب نامزد انتخاباتي، رقابت تنگاتنگي دارند.

مهمترين مرحله پس از سه شنبه بزرگ

تاريخ مهم ديگر در تقويم انتخابات مقدماتي، تاريخ چهارم مارس است.
انتخابات مقدماتي ايالت تکزاس که دومين ايالت پرجمعيت آمريکاست و نيز ايالت اوهايو در اين تاريخ برگزار مي شود.
در تئوري، ممکن است با تمام شدن فصل انتخابات مقدماتي هنوز سرنوشت نامزدهاي دو حزب روشن نشده باشد چون علاوه بر هيئت هاي شرکت کننده از جانب دو حزب در اين انتخابات، هر دو حزب داراي شمار قابل توجهي از راي دهندگاني هستند که متعهد به راي دادن به کانديداي آن حزب نيستند و مي توانند به هر کسي که مي خواهند راي دهند و احتمال دارد اين اشخاص تا تشکيل کنوانسيون هاي دو حزب، هنوز انتخاب خود را نکرده باشند.
همين عامل ممکن است سبب شود بجاي اين که کنوانسيون حزبي، موقعيتي براي تاجگذاري نامزد اصلي باشد، به صورت موقعيتي براي رقابت داوطلبان نامزدي حزب در آيد.
کنوانسيون دو حزب دموکرات و جمهوري خواه، به ترتيب در روزهاي پاياني ماه اوت و ابتداي ماه سپتامبر تشکيل مي شود و هر يک از دو حزب مقررات مخصوص خودشان را براي تعيين نمايندگاني که در اين کنوانسيون ها شرکت مي کنند دارند.

منبع: بي بي سي فارسي

شازده کوچولو نوشته بود:

يه مطلب ديگه که ساختار پيچيده و کاملا مردمسالار انتخاب نامزدهاي اصلي دو حزب بزرگ آمريکا رو شرح داده:...

در مقايسه با کجا؟ با نظام سياسي و انتخاباتي کجاها مقايسه کردي؟

وحيد جان!
من کي گفتم "در مقايسه". من اصلا حرفي از مقايسه زدم؟ همه ميدونن که انتخاب رئيس جمهور توي آمريکا (بعضا به خاطر مستقل بودن ايالتها) ساختار خيلي پيچيده‌اي داره.
هيچ کس هم نگفته در مقايسه با فلان جا يا بهمان جا. اگه در مورد مردمسالاري سيستم انتخاباتي هم شک داري خوب بگو.

خداييش چيز ديگه‌اي پيدا نکردي بهش گير بدي؟

شازده کوچولو نوشته بود:

وحيد جان!
من کي گفتم "در مقايسه". من اصلا حرفي از مقايسه زدم؟ همه ميدونن که انتخاب رئيس جمهور توي آمريکا (بعضا به خاطر مستقل بودن ايالتها) ساختار خيلي پيچيده‌اي داره.
هيچ کس هم نگفته در مقايسه با فلان جا يا بهمان جا. اگه در مورد مردمسالاري سيستم انتخاباتي هم شک داري خوب بگو.

خداييش چيز ديگه‌اي پيدا نکردي بهش گير بدي؟

فکر مي کنم صفت "پيچيده" يا عکس اون "ساده" از جمله صفتهايي باشه که نسبي هستن و ذاتاً مقايسه در اونها نهفته هست. يعني بايد دست کم يه چيز ديگه اي وجود داشته باشه که مورد اخير در مقايسه با اون پيچيده باشه. اگه چيزي هم رسماً به عنوان مورد مقايسه ذکر نشه، قاعدتاً منظور کسي که اين صفت رو به کار برده مقايسه با حالت معمول و متعارف هست. از اين دست صفتهاي نسبي تا دلتون بخواد داريم: دراز، کوتاه، چاق، لاغر، ارزون، گرون و .... مقايسه در ذات اين صفتها وجود داره. در هر صورت منظور من اين نبود! بيشتر روي واژه مردم سالار که گفته بودي سؤال برام پيش اومد. مي خواستم ببينم وقتي داري از اين نظام سياسي و انتخاباتي به عنوان يه نظام "کاملاً مردم سالار" نام مي بري و با واژه "کاملاً" اون رو مورد تأکيد قرار مي دي، در مورد نظامهاي سياسي و انتخاباتي کشورهاي ديگه مثلاً کشورهاي اروپايي چه اطلاعاتي داري. همين!

وحيد جان براي اطلاعت ميگم که کسي را متهم نکني به اينکه بيخود آمريکا را دموکراتيک معرفي ميکند.
امريکا از آزاد ترين کشورهاي جهان است. هر فردي فقط به واسطه اينکه در امريکا متولد شده باشد ميتواند در انتخابات رياست جمهوري و يا سنا شرکت کند (جناب آقاي باراک اوباما نمونه کاملي از اين مثال است)
و به هيچ وجه مذهب در کانديد شدن شما دخيل نيست و هر حرف و شعاري ميتوني بزني .. و به هيچ وجه شما بازداشت يا سرکوب نميشويد فقط . فقط نقد ميشويد حال هر چند تند...
و اينکه شما در اروپا تنوع افکار انتخاباتي را بيشتر ميبينيد به اين دليل است که تفکري مثل سوسياليزم (اين تفکر تنها يک مثال است که در امريکا اصلا نمي تواند پا در عرصه رقابت بگذارد و در اوروپا براي رقابت به ميدان مي آيد.) در اروپا مي آيد و حتي پيروز ميشود.
حال چرا در امريکا اصلا اين مسئله وجود ندارد و حتي کانديدا نميدهد.. دليل اين قضيه محدوديت و رد صلاحيت نيست بلکه تفکري غير از تفکر ليبراليزم در ذهن افکار عمومي آمريکا جاي ندارد...

در نهايت دوست عزيز گفته بودي مجلسي باشد که همه عضو آن باشيم..
اين حرف چند مسئله دارد و اين اينکه جهان امروز مشاغل را بگونه ايي تخصصي تقسيم ميکند يکي سياستمدار است يکي تاجر يکي نانوا و ديگري کارگر ساختمان .
بنا به نظر شما از فردا همه بريم مجلس حتي اگه از جمعيت 70 مليوني بگذريم و به يک جمع 10 نفره فکر کنيم باز هم نميشود اينگونه هر 10 نفر را سياسي کرد از اين 10 نفر بايد يکي آشپز شود يکي پزشک و ....
حال اگر شما به علم سياست علاقه منديد برويد و بعد از کسب تخصص وارد مجامع سياسي شويد.
اميدوارم متوجه شده باشيد و منظور مرا درک کرده باشيد که چرا نميشود مجلسي مستقيم داشته باشيم.

اينجارو حتما ببينين
خيلي خفنه
ميتونين ببينين که تو هر ايالت الان کي چقدر راي آورده و تو هر ايالت چند درصد مردم از چه تباري هستن

يه کم طول ميکشه تا لود بشه خيلي کم!

نقشه انتخابات امريکا

bijool نوشته بود:

وحيد جان براي اطلاعت ميگم که کسي را متهم نکني به اينکه بيخود آمريکا را دموکراتيک معرفي ميکند ....
و اينکه شما در اروپا تنوع افکار انتخاباتي را بيشتر ميبينيد به اين دليل است که ....

بنده چه کسي رو به چه چيزي متهم کردم؟ کي گفتم تنوع افکار انتخاباتي در اروپا نسبت به آمريکا بيشتره يا کمتره؟ قاعدتاً کسي که در مورد سيستم دموکراسي آمريکا نظر مي ده، بايد در مورد دموکراسي هاي مشابه و هم رده مثلاً دموکراسي هاي اروپايي هم اطلاعات داشته باشه. بنده هم مي خواستم ببينم دوستان در مورد سيستم "کاملاً مردمسالار" آمريکا چقدر اطلاعات دارن و اين جور تعريفها ناشي از اطلاع هست و يا جو. شکي نيست دموکراسي هاي پر سابقه اروپايي و آمريکايي رو نمي شه مثلاً با دموکراسي هاي نوپاي منطقه خاورميانه مقايسه کرد.

bijool نوشته بود:

در نهايت دوست عزيز گفته بودي مجلسي باشد که همه عضو آن باشيم....
... اميدوارم متوجه شده باشيد و منظور مرا درک کرده باشيد که چرا نميشود مجلسي مستقيم داشته باشيم.

چي رو داري توضيح مي دي؟ سوء تفاهم شده! يه بار براي شازده کوچولو توضيح مجدد دادم. براي شما هم دوباره نقل قول مي کنم (به علامت تعجب به کار رفته در متن توجه کنيد):

وحيد نوشته بود:

در هر صورت همه انواع انتخابات نوعي از دموکراسي هستن و به طور کلي ايرادي بهشون وارد نيست. تقريباً هيچ کدوم از اونها هم دموکراسي 100 درصد نيستن. دموکراسي 100 درصد به عقيده من اينه که هر نفر خودش شخصاً بتونه در مورد موضوعي رأي بده نه اين که نماينده انتخاب کنه و نمايندگان اين کار رو انجام بدن. يعني مثلاً مجلسي داشته باشيم که همه افراد ملت عضوش باشن! البته مشخصه که در دنياي امروز و با توجه به رشد جمعيت چنين چيزي در اکثر مواقع ناممکن هست.

شبکه تلويزيوني اسکاي نيوز لحظاتي پيش در خبري فوري از پيروزي "باراک اوباما" نامزد دمکرات در دور مقدماتي انتخابات رياست جمهوري آمريکا در ايالت جورجيا خبر داد.

به گزارش خبرگزاري انتخاب ، شبکه تلويزيوني اسکاي نيوز لحظاتي پيش در خبري فوري از پيروزي "باراک اوباما" نامزد دمکرات در دور مقدماتي انتخابات رياست جمهوري آمريکا در ايالت جورجيا بر ساير رقبايش من جمله هيلاري کلينتون خبر داد.

همچنين در سوي ديگر گزارشهاي خبري در آمريکا نشان مي‌دهد که "مايک هاکبي" در يکي از ‪۲۲‬ ايالتي که روز سه‌شنبه انتخابات مقدماتي رياست جمهوري برگزار شد، بر رقيبان هم حزبي خود برتري يافته است.
انتخابات ايالت ويرجينياي غربي در کنوانسيون حزب جمهوريخواه برگزار شد، که از بسياري جهات شبيه به انتخابات انجمن حزبي است.
گفته مي‌شود که در مراحل اول اين انتخابات "ميت رامني" از ساير نامزدها پيشي گرفت و "جان مک کين" عقب ماند. هواداران مک کين براي اين که رامني ‪ ۱۸‬امتياز اين ايالت را بدست نياورد، به مايک هاکبي راي دادند.
به اين ترتيب هاکبي با ‪ ۵۲‬درصد، رامني با ‪ ۴۷‬درصد و جان مک کين با يک درصد، به انتخابات در اين ايالت پايان دادند.

اين ايالت از جمله ايالتهايي است که برنده در حزب جمهوريخواه تمامي امتياز را تصاحب مي‌کند.

انتخابات سراسري رياست جمهوري در آمريکا قرار است ‪ ۱۴‬آبان ماه ‪۱۳۸۷‬ برگزار شود.

لازم به ذکر است که اوباما بيشتري ديدگاه رو در مورد صلح گفتگو و...در بين تمام کانديدها داره