بشقاب پرنده و موجودات ناشناخته

ماجراي بشقاب پرنده هايي که در تابستان پنجاه سال پيش در شهر رازول آمريکا فرود آمدند، همچنان موضوع بحث محافل علمي و غيرعلمي در آمريکا و سرتاسرجهان است

هرچند که دولت آمريکا بارها اعلام کرده است که حادثه رازول يک دروغ است، اما شواهد بسياري وجود دارد که حکايت از آن مي کند که موجودات فضايي واقعاً در سال 1947 در روي کره زمين و در شهر رازول فرود آمدند و مسايلي را آفريدند

فرانک کافمن هشتاد و يک ساله، يکي از ساکنان شهر رازول آمريکاست. او يکي از اندک شاهدان زنده حادثه «رازول» در تابستان 1947 است

او مي گويد به چشم خود ديده است که بشقاب پرنده اي سقوط کرد و اجساد سرنشينان فضايي آن را نظاميان آمريکايي جمع آوري کرده و با خود بردند

کافمن در ژوئيه 1947 که کارمند غيرنظامي پايگاه هوايي رازول بود از طرف فرماندهان اين پايگاه مأموريت يافت تا ببيند چه چيزي در بستر خشک رودخانه، در شمال غربي شهر سقوط کرده است. او مي گويد: «از نزديک دو جسد موجود فضايي را ديدم که يکي در بقاياي خرد شده بشقاب پرنده و ديگري روي سنگي در بستر رودخانه افتاده بود.

آنها موجوداتي خوش قيافه، با صورت و پوستي به رنگ خاکستري بودند، صد و شصت و پنج سانتيمتر طول قدشان بود. با چشماني که اندکي از حدقه بيرون آمده، گوش هاي کوچک، بيني کوچک بدون مو و ظاهر زيبا بودند.من نظاميان را ديدم که 5 جنازه را در کيسه هايي ريختند و در يک خودروي جيب گذاردند و بردند.»

علاوه بر آقاي فرانک کافمن، شاهدان بسيار ديگري وجود دارند که خبر از وقوع اتفاقي خارق العاده در شمال غربي شهر رازول مي دهند.
با اين وصف، دولت و ارتش آمريکا بنا به دلايلي هميشه اين حادثه را انکار کرده است

پايگاه هوايي رازول در روز هفتم ژوئيه سال 1947 در بيانيه اي مطبوعاتي اعلام کرد به يک ديسک پرنده دست يافته است اما ساعاتي بعد در همان روز، يک ژنرال نيروي هوايي در تگزاس گفت، شيء مورد بحث در واقع يک بالون هواشناسي بوده است

در همين ارتباط، خانم گلن دنيس، که در آن زمان يک تکنسين 22 ساله بود نيز مي گويد: «در اوايل ژوئيه سال 1947 شاهد فعاليتهاي عجيب در پايگاه هوايي ارتش بودم و پرستاري در پايگاه سرم داد زد و گفت: با حداکثر سرعتي که مي تواني از اينجا برو.» او مي گويد: پليس نظامي وي را از پايگاه بيرون کرد و به او دستور داد که آرام باشد. اما پرستار روز بعد او را يافت و به او گفت: «موجودات کوچکي را کالبد شکافي کرده که وزن بدنشان به زحمت به 14 کيلو مي رسيد و چشمها و سربزرگ با چهار انگشت در هر دست داشتند که در انتهاي هر انگشت يک زايده مکنده قرار داشت

من حدودا 7 ماه پيش داشتم توي آسمون نگاه ميکردم و ستاره ها رو ميشمردم که يهو ديدم يه چيزي داره حرکت ميکنه.اولش به خودم گفتم حتما ماهواره ست.اما باور کنيد چنان سريع حرکت ميکرد ...که دنبال کردنش با چشم سخت بود.ماهواره نيود چون حرکت دوراني داشت.خيلي سريع تغييرجهت ميداد و در کمتر از يک صدم ثانيه از راست به چپ ميرفت.خيلي با حال بود.فردا شبش شدن 3 تا!! و پس فردا 5 تا بودن.نميدونم چي بود.به پليس زنگ زدم و آقاهه بس خنگ بود نفهميد من چي ميگم...وصل کرد به يه مقام بالاتر.و اونم به تته پته(لکنت زبان)افتاد و گفت حتما خيالاتي شدي!!خب منم به خودم شک کردم.اما مطمئنم که يه کاسه اي زير نيم کاسه بود.تازه همون روزا صداي انفجار از بيابون هم ميومد و مردم ميگفتن توي هوا موشک ديدن!! خلاصه اگه فردا ديدين از عيسي خبري نيست بدونيد فضايي ها اومدن نصف شب بردنم براي آزمايش!! آخه آدمي با اين ضريب هوشي توي زمين پيدا نميشه و ميخوان روي مغزم يه سري آزمايشا انجام بدن تا شايد به قدرت خدا پي ببرن!! Anxious