اگر تو بودی چکار می کر دی .................

اگه شما يه جواني باشيد که عاشق يه دختره و اين عشق هم متقابلاً از سوي دختر هم هست
يعني دختره هم عاشقته

اين پسر در بدتيرين شرايط زندگيش هم هست ، يعمي نه خدمت کرده ،‌ نه در سشو تموم کرده ، نه کاري داره

در طرف مقابل اون دختره هي اصرار داره که چي بيا خواستگاريم من ديگه تحمل اين جدايي ندارمو...........

هر چي بهش بگي هم لجبازي مي کنه

تو جاي اين پسر بودي چکار مي کردي ؟

خوب
اومممم
من
نمي دونم
تا حالا تو موقعيتش نبودم
ما که عاشقم بشيم يه طرفه است
من ميگم يه گزينه اضافه کن : خودمو مي کشتم

-------------------------------------------------------------------------------
300

چه دختريه ها!!خدا صبرت بده.
به نظرم اگه واقعا دختره عاشق باشه و آينده ي خودش و همسرش براش مهم باشه...به پاي پسره صبرميکنه تا آقا سربازيشو بره و دستش يه جا بند بشه.
مگه بدون پول هم ميشه زندگي کرد؟ d'oh!

خب دختره اگه منطق داشته باشه ميفهمه که با کمي تحمل زندگي آينده ش راحت تر ميشه و پسره هم اگه شور داشته باشه و نامردي نکنه زودتري کاراش رو رديف ميکنه.
به اين ميگن درک دوطرفه
تشويق Applause

!!!

به نظر من در امر ازدواج اول بايد آدم عاقل باشه و بعد عاشق بشه. بعد از ازدواج وقت براي عاشقانه زندگي کردن زياده؛ اما اگه عاقلانه براي ازدواج تصميم نگيري، بعد ديگه هيچ وقت نمي شه اشتباهاتش رو جبران کرد. اين جوون با شرايطي که داره بهتره کلاً بي خيال اين عشقش بشه و تا زماني که شرايطش براي ازدواج مناسب نبود به اين چيزها فکر نکنه. تصور نکنه اين شرايط فقط منحصر به خودشون دو تا هست. خيلي از عشاق هستن که بنا به دلايل مختلف مجبور به جدايي مي شن و هيچ کدومشون هم در غم از دست دادن عشقشون نمي ميرن. هر چقدر هم آتيش اين عشق تند باشه، بعد از يه مدت خاموش و سرد مي شه. البته اين مدت بستگي داره که طرفين چقدر عاقل باشن و چقدر منطقي بتونن با قضيه برخورد کنن. در هر صورت زمان خيلي زيادي نخواهد بود.
اگه در آينده نزديک قرار نيست تغيير خاصي در اين شرايط نه چندان مناسب پيش بياد، بهتره بي خود منتظر نشينه و قضيه رو کش نده. کش دادن قضيه فقط وابستگي رو بيشتر مي کنه و شرايط بدتر مي شه و جدايي مشکل تر.
هميشه شرايط استثنايي وجود داره؛ مثلاً اين که ممکنه با همين شرايط نامناسبي که داره خانواده دختر رضايت بدن و زندگيشون رو هم شروع کنن و همه چيز به خوبي و خوشي پيش بره و با هم خوشبخت بشن؛ اما دل به استثنائاتي که احتمال وقوعشون خيلي کمه نبايد بست. چون ريسک خيلي خيلي بالايي داره.
من شخصاً موارد اين چنيني خيلي زياد ديدم که تقريباً همه اونها يا به جدايي منجر شده و يا يه زندگي ناموفق. اين شخص هم اگه به آينده خودش و اون دختره علاقمنده، بهتره هر چه زودتر قضيه رو به هم بزنه.

عيسي نوشته بود:

... به نظرم اگه واقعا دختره عاشق باشه و آينده ي خودش و همسرش براش مهم باشه...به پاي پسره صبرميکنه تا آقا سربازيشو بره و دستش يه جا بند بشه.
مگه بدون پول هم ميشه زندگي کرد؟ d'oh!

خب دختره اگه منطق داشته باشه ميفهمه که با کمي تحمل زندگي آينده ش راحت تر ميشه و پسره هم اگه شور داشته باشه و نامردي نکنه زودتري کاراش رو رديف ميکنه.
به اين ميگن درک دوطرفه

جساراتاً فکر مي کنم به اين مي گن حماقت دو طرفه نه درک دو طرفه! تو چون سنت کمه همچين حرفهايي مي زني. اين چيزها در حرف خيلي قشنگه؛ اما در عمل چندان شدني نيست. بايد يه تعادلي بين واقعگرايي و ايده آل گرايي توي ازدواج برقرار کرد. پيشنهادت بيش از حد ايده آل گرايانه هست و متأسفانه احتمال موفقيتش خيلي کمه.

وحيد نوشته بود:

عيسي نوشته بود:

... به نظرم اگه واقعا دختره عاشق باشه و آينده ي خودش و همسرش براش مهم باشه...به پاي پسره صبرميکنه تا آقا سربازيشو بره و دستش يه جا بند بشه.
مگه بدون پول هم ميشه زندگي کرد؟ d'oh!

خب دختره اگه منطق داشته باشه ميفهمه که با کمي تحمل زندگي آينده ش راحت تر ميشه و پسره هم اگه شور داشته باشه و نامردي نکنه زودتري کاراش رو رديف ميکنه.
به اين ميگن درک دوطرفه

جساراتاً فکر مي کنم به اين مي گن حماقت دو طرفه نه درک دو طرفه! تو چون سنت کمه همچين حرفهايي مي زني. اين چيزها در حرف خيلي قشنگه؛ اما در عمل چندان شدني نيست. بايد يه تعادلي بين واقعگرايي و ايده آل گرايي توي ازدواج برقرار کرد. پيشنهادت بيش از حد ايده آل گرايانه هست و متأسفانه احتمال موفقيتش خيلي کمه.

تو خط دوم نوشتي:در عمل چندان شدني نيست.خب پس امکان شدن هست.خط سوم:احتمال موفقيت کمه.اما احتمال موفقيتي هم هست.
من هنوز روي حرفم هستم.يادت نره که اونا عاشق هستند نه مترسک که هر بار به يه سازي برقصن.عقل به سن نيست.من معتقدم که اگه بخوان مي تونن توي بدترين شرايط هم عاشق بمونن.کاري هم به xوyگرايي ندارم.
هرکي يه نظرداره .من اين پيشنهاد رو ميدم.خواه پندگير...خواه ملال.
اما همين ميزان درصد کم موفقيت هم قابل تامل بيد!!

دقيقا نمي تونم بگم که چيکار کنه دوستت ؟ فکر مي کنم مساله از ايني که گفتي بزرگتر باشه ، به عنوان مثال وضعيت توافقي خانواده ها و مالي خانواده ها و خود پسره که از نظر روحي اين شرايط را داره يا نه و اين ارتباط چه جوري شکل گرفته و چه جوري دختره عاشق پسره شده و خيلي نکات ديگه که فکر مي کنم در تصميم گيري درست موثرند ، اما يک نکته را مي تونم متذکر بشم : براي مشورت به دوستان و کسايي که بهشون اعتماد داره بسنده نکنه و سعي کنه از مراکز مشاوره اي که در اين زمينه داريم استفاده کنه اين جور حا ها روزانه با ده ها مورد از اين گونه موارد برخورد مي کنند و بهتر و کاملتر مي تونند راهنمايي کنند ، البته قبل از اون بايد در مورد مرکز مشاوره و مشاور ديد خوبي داشته باشه بعضي از اين مراکز و افراد به صورت تلفني هم مشاوره ميدن ! متاسفانه در کشور ما اين طور ديدي وجود نداره ، اعتماد بيش از حد به يه نفر در اين قضيه منجر به پشيموني ميشه ! اگر هم به اين جور مراکز عقيده اي نداره حتما با افرادي که ازدواج کردند و با اون تفاوت سني زيادي ندارند و بهشون اعتماد و ايمان داره مشورت کنه !

موافق وحيدم، خيف adsl ندارم و الا جايزه مي دادم! Mr. Green

و با اين جمله مخالفم :

نقل قول:

به نظرم اگه واقعا دختره عاشق باشه و آينده ي خودش و همسرش براش مهم باشه...به پاي پسره صبرميکنه تا آقا سربازيشو بره و دستش يه جا بند بشه.

البته فقط مخالفم! و پيش دنبال بحث نباشين!
______
در مورد مشاور ها! خيلي خوبه که بشه رفت! واسه خيليا هم خوب کمک مي کنه
ولي من بدم مياد از يه چيز جو گير و موقتي! اين مشاور ها هم واسه من موقتي بودن! و ...
_-
به هر حال به حرفهاي وحيد بايد گوش داد! و منطقن اينه!
ولي شايد چيزهايي بوده باشه در پشت زمينه که ماها خبر نداريم! و خيلي اثر زيادي در رسيدن باشه!
____
Mr. Green

من خودمو آدم حساب مي کنم ونظر ميدم:به نظرم لازم نيست به حرفه دختره گوش بده چون همين دختر بعد از ازدواج دچار بهت بعد از خطا ميشه ومي فهمه که عجله کرده.
البته يک نظر ديگه هم دارم،مي تونه خواستگاري کنه اما بعد از اينکه سربازي رفت و کار پيدا کرد ،با هم زندگيشونو شروع کنن.
مي دونين ما توي دانشگاه زوج هاي عاشق زياد داريم.همه شون هم خانواده هاشون اطلاع دارن.مي دونين که پزشکي 7 ساله وبعد از درس هم بايد برن طرح بگذرونن.با اين وجود هيچ کدوم از زوج ها به خاطر اين مساله کنار نمي کشن.
به نظرم آدمي که مي دونه شرايط ازدواج رو نداره،نبايد يک رابطه جدي رو شروع کنه.

عيسي نوشته بود:

تو خط دوم نوشتي:در عمل چندان شدني نيست.خب پس امکان شدن هست.خط سوم:احتمال موفقيت کمه.اما احتمال موفقيتي هم هست.
من هنوز روي حرفم هستم.يادت نره که اونا عاشق هستند نه مترسک که هر بار به يه سازي برقصن.عقل به سن نيست.من معتقدم که اگه بخوان مي تونن توي بدترين شرايط هم عاشق بمونن.کاري هم به xوyگرايي ندارم.
هرکي يه نظرداره .من اين پيشنهاد رو ميدم.خواه پندگير...خواه ملال.
اما همين ميزان درصد کم موفقيت هم قابل تامل بيد!!

بله! مخصوصاً تأکيد کردم که در ازدواج عشق رو به عقل ترجيح دادن ممکنه در موارد خاصي هم جواب بده؛ اما ريسک خيلي بزرگي داره. اگه شخص واقعاً حاضره اين ريسک رو بپذيره، مشکلي نيست. ولي بايد پي همه چيز رو از قبل به تنش ماليده باشه. بنده شخصاً فکر مي کنم تقريباً هيچ وقت ارزش اين ريسک رو نداره. چون به حساب آمار و احتمالات هم بخوايم پيش بريم، احتمال شکست خوردن اين قضيه که به قيمت خراب شدن کل زندگي دو نفر و تا حدود زيادي هم خانواده هاشون تموم مي شه، خيلي زياده. من يکي که حاضر نيستم به خاطر عشقي که احتمال به سرانجام رسيدنش خيلي کمه روي زندگي خودم و خانواده ام قمار کنم. تازه تقريباً همه اين عشقهايي که ازشون اسم مي بريم، ناپايدار و زودگذره و دير يا زود براش جايگزين پيدا مي شه. بهتره از کساني که همچين تجربياتي داشتن بپرسين.

خوب همه ما مي دونيم که يک عاشق کوره

چون اگه کور نبود تو اين اوضاع نمي افتاد

در ضمن غاشق منطقي نيست

چون عشق و منطق دو مقوله از هم جدان

و مورد ديگه که به نظر خوده بنده حقيره
اينه که با صحبت کردن با دختره و صبر مخشو کار بگيره . و دائما بهش سر بزنه چون خانما خيلي عاطفي رفتار مي کنن و زود تحت تاثير حرف و احاديث قرار مي گيرند

يا حق