The Electrical Kid Diaries

امروز صبح از شيراز برگشتم. بعد از يه مدت جون کندن توي دم و دود و خر تو خر تهران يه سفر هر چند کوتاه به شيراز خيلي حال ميده. بر خلاف دلمردگي تهران، زندگي را ميشد توي شيراز حس کرد. با هر راننده تاکسي که سر صحبت را باز مي کردي کلي بگو و بخند مي کرد. صداي قاه قاه خنده بچه ها توي اتوبوساي شهري شنيده مي شد. در عوض تهرانيها يه مشت آدم عبوس و استرسي هستن که از صبح تا شب دنبال پول سگ دو مي زنن. هوا هم که عالي بود. در ضمن دختراي شيرازي هم که به طور متوسط خشگل تر تهرانيها هستن. Angel

امروز «مسعود شعاري» هم توي تالار فجر کنسرت داشت، خوش بحال اونايي که رفتن. افسوس که مجبور بودم برگردم. جلسه نمايش و نقد و بررسي فيلم «قهوه و سيگار» آفاي جيم جارموش هم بود که حسرتش تو دلم موند. از من نصيحت تا شيراز هستيد، از امکانات خوب استفاده کنيد، تا بعداً که رفتيد حسرتش به دلتون نمونه.

خيلي سعي کردم که با احسان قرار بذارم و همديگه را ببينيم، اما مثل اينکه احسان تمام کلاساش چهارشنبه و پنج شنبه بود. راستي، تو بخش کامپيوتر، توي سايت بچه هاي ارشد، اين دو سه روزه يه آدم مشکوک نديد؟

در مورد سفرنامه شيراز بعداً بيشتر مي نويسم،
فعلاً

بچه برقي 78 نوشته بود:

امروز صبح از شيراز برگشتم. بعد از يه مدت جون کندن توي دم و دود و خر تو خر تهران يه سفر هر چند کوتاه به شيراز خيلي حال ميده. بر خلاف دلمردگي تهران، زندگي را ميشد توي شيراز حس کرد. با هر راننده تاکسي که سر صحبت را باز مي کردي کلي بگو و بخند مي کرد. صداي قاه قاه خنده بچه ها توي اتوبوساي شهري شنيده مي شد. در عوض تهرانيها يه مشت آدم عبوس و استرسي هستن که از صبح تا شب دنبال پول سگ دو مي زنن. هوا هم که عالي بود. در ضمن دختراي شيرازي هم که به طور متوسط خشگل تر تهرانيها هستن. Angel

امروز «مسعود شعاري» هم توي تالار فجر کنسرت داشت، خوش بحال اونايي که رفتن. افسوس که مجبور بودم برگردم. جلسه نمايش و نقد و بررسي فيلم «قهوه و سيگار» آفاي جيم جارموش هم بود که حسرتش تو دلم موند. از من نصيحت تا شيراز هستيد، از امکانات خوب استفاده کنيد، تا بعداً که رفتيد حسرتش به دلتون نمونه.

خيلي سعي کردم که با احسان قرار بذارم و همديگه را ببينيم، اما مثل اينکه احسان تمام کلاساش چهارشنبه و پنج شنبه بود. راستي، تو بخش کامپيوتر، توي سايت بچه هاي ارشد، اين دو سه روزه يه آدم مشکوک نديد؟

در مورد سفرنامه شيراز بعداً بيشتر مي نويسم،
فعلاً

اون آدم مشکوکه شما بودي پس Mr. Green

sunson نوشته بود:

اون آدم مشکوکه شما بودي پس Mr. Green

پس اون سال صفري هم که اومده بود تو سايت بچه هاي فوق تو بودي! Mr. Green

امروز بلاخره بعد از سه هفته مشکل سايت www.avazsonati.com برطرف شد. خواننده هاي سايت پدرم را در آورده بودند، از برطرف شدن اين مشکل بينهايت خوشحالم، مثل اينکه ايميل accept يه مقاله ژورنال ISI برام اومده باشه. Startlogic ادعا داره که بهترين وب هاستينگ دنيا هست. لايو ساپورت شبانه روزي دارند و هر مشکلي را در همون لحظه برطرف مي کنند. اما اگه من هم آمريکايي بودم، مشکل يه سايت ايراني زياد برام مهم نبود.

ولي خداييش دمشون گرم، اين شب عيد کريسمس که همه جا تعطيل هست. باز هم لايو ساپورتشون فعال بود و باهاش چت کردم. باز هم بايد بگيم God Bless America ، و اين نظم و ترتيب کارهاشون.

معماي هستي!

منظورم آلبوم «معماي هستي» کار مشترک استاد شجريان و استاد لطفي نيست. بلکه اين ترانه «هستي» جناب نامجو هست که برام يه «معما» شده. ترانه را اينقدر تند و قر و قاطي مي خوونه که سه چهار جور مختلف ميشه تفسيرش کرد.

1-
هستي ما از ما آلت خورده، ما ز هستي

احتمالاً ار صنعت ادبي جناس تام استفاده کرده که هستي اول نام شخص و هستي دوم بمعني دنيا هست.

2-
هستي از ما آلت خورده، تا هستيم ما ز هستي!

3- چون خيلي تند مي خونه اينجوري هم شنيده ميشه!
هستيم ما ز هستي آلت خورده

4- اينجوري هم شنيده ميشه
هستي از مالت خورده!

Show Must Go On

ديشب داشتم آهنگ show must go on گروه کوئين را گوش مي کردم. آهنگش فوق العاده هست و صداي فردي مرکوري هم محشره واقعاً. باعث شد ياد sunson بيفتم و بهش توصيه مي کنم اين آهنگ را گوش کنه.
واقعاً زندگي همين گند و گهي هست که مي بيني، تازه زمانش هم محدوده. خيلي طول بکشه 75 سال ميشه، تازه يک سومش هم تموم شده. زندگي مثل يه show هست که هرکي نقش خودش را بازي مي کنه و با يک نقاب و make-up روي صحنه ظاهر ميشه. بهرحال show زندگي با همه سختيها و مشکلاتش بايد ادامه داشته باشه.

يه ضرب المثل معروف هست که ميگه: وقتي خفت گير ميشي بايد سعي کني لذت ببري. فعلاً زندگي ما را خفت گير کرده، چاره اي غير از لذت بردن وجود نداره. Smile

http://www.youtube.com/watch?v=4ADh8Fs3YdU

Empty spaces - what are we living for
Abandoned places - I guess we know the score
On and on, does anybody know what we are looking for...
Another hero, another mindless crime
Behind the curtain, in the pantomime
Hold the line, does anybody want to take it anymore
The show must go on,
The show must go on
Inside my heart is breaking
My make-up may be flaking
But my smile still stays on.
Whatever happens, Ill leave it all to chance
Another heartache, another failed romance
On and on, does anybody know what we are living for?
I guess Im learning, I must be warmer now
Ill soon be turning, round the corner now
Outside the dawn is breaking
But inside in the dark Im aching to be free
The show must go on
The show must go on
Inside my heart is breaking
My make-up may be flaking
But my smile still stays on
My soul is painted like the wings of butterflies
Fairytales of yesterday will grow but never die
I can fly - my friends
The show must go on
The show must go on
Ill face it with a grin
Im never giving in
On - with the show -
Ill top the bill, Ill overkill
I have to find the will to carry on
On with the -
On with the show -
The show must go on...

نيکول کيدمن هم داخل فيلم «مولان روژ» اين آهنگ را اجرا کرده، شنيدن صداي نيکول کيدمن هم خالي از لطف نيست.

http://www.youtube.com/watch?v=ExdEr67-JPw

بچه برقي 78 نوشته بود:

Show Must Go On

ديشب داشتم آهنگ show must go on گروه کوئين را گوش مي کردم. آهنگش فوق العاده هست و صداي فردي مرکوري هم محشره واقعاً. باعث شد ياد sunson بيفتم و بهش توصيه مي کنم اين آهنگ را گوش کنه.
واقعاً زندگي همين گند و گهي هست که مي بيني، تازه زمانش هم محدوده. خيلي طول بکشه 75 سال ميشه، تازه يک سومش هم تموم شده. زندگي مثل يه show هست که هرکي نقش خودش را بازي مي کنه و با يک نقاب و make-up روي صحنه ظاهر ميشه. بهرحال show زندگي با همه سختيها و مشکلاتش بايد ادامه داشته باشه.

يه ضرب المثل معروف هست که ميگه: وقتي خفت گير ميشي بايد سعي کني لذت ببري. فعلاً زندگي ما را خفت گير کرده، چاره اي غير از لذت بردن وجود نداره. Smile

http://www.youtube.com/watch?v=4ADh8Fs3YdU

Empty spaces - what are we living for
Abandoned places - I guess we know the score
On and on, does anybody know what we are looking for...
Another hero, another mindless crime
Behind the curtain, in the pantomime
Hold the line, does anybody want to take it anymore
The show must go on,
The show must go on
Inside my heart is breaking
My make-up may be flaking
But my smile still stays on.
Whatever happens, Ill leave it all to chance
Another heartache, another failed romance
On and on, does anybody know what we are living for?
I guess Im learning, I must be warmer now
Ill soon be turning, round the corner now
Outside the dawn is breaking
But inside in the dark Im aching to be free
The show must go on
The show must go on
Inside my heart is breaking
My make-up may be flaking
But my smile still stays on
My soul is painted like the wings of butterflies
Fairytales of yesterday will grow but never die
I can fly - my friends
The show must go on
The show must go on
Ill face it with a grin
Im never giving in
On - with the show -
Ill top the bill, Ill overkill
I have to find the will to carry on
On with the -
On with the show -
The show must go on...

مرسي عزيز که به ياد ما هستي Wink

ممنون از آهنگ زيبات Applause

گروه کوئين و خصوصا فردي مرکوري واقعا کارش خدا بود ، کاراش رو خيلي دوست دارم Smile

واقعيت ناراحت کننده اي وجود داره، که هيچ گريزي از اون نيست. و اون اينکه تو يا مي توني يک موزيسين خوب بشي يا يک مهندس خوب. با از اين شاخه به اون شاخه پريدن به جايي نمي رسي. از اين مونده و از اون رونده.
اون خدا بيامرز آلبرت انيشتن بود که هم يه داشمند بزرگ بود و هم يک ويولنيست قابل. بهر حال بايد با محدويت هاي فيزيکي خودت کنار بياي، بايد قبول کني که نصف انيشتن هم هوش نداري به علاوه آدم سخت کوشي هم نيستي و اگه شبانه روز کمتر از 8 ساعت بخوابي سيستمت به هم مي ريزه.

بهتره بياي بشيني مثل بچه آدم درست را بخووني، شايد تو رشته خودت يه چيزي بشي و بتوني يه لقمه نون دربياري. انيشتن که هيچ، تو خودت را جر هم بدي نهايتاً يه دکتر مشيري يا خاکي صديق مي توني بشي.

البته اين دو نفر براي خودشون خداوندگاراني در برق هستند، مشيري که اگه يه صفحه A4 پر متن با فونت 10 Time New Roman نشونش بدي، ظرف 1 دقيقه همه غلطهاي نگارشي اون متن را در مياره، من موندم با چه سرعتي اين متن را اسکن مي کنه.
البته اين دونفر به طور قطع وقتي همسن تو بودند، هيچ وقت وقتشون را پاي اينترنت هدر نمي دادند، mp3 دانلود نمي کردند. اينقدر فيلم تماشا نمي کردند. چت نمي کردند. تالار بازي نمي کردند. موقع درس خووندن آهنگ گوش نمي کردند. و مطمئناً خيلي از تو باهوش تر هستند. اون زماني هم که اونا رفتن دنبال درس رقابت مثل الان شديد نبود.

خلاصه بگم که دهنت سرويسه.

امروز قرار بود در راستاي «مشيري شدن» گامهايي بردارم،اما برف اومد (بهانه منطقي). طبق معمول وقتم صرف دانلود mp3 شد.

http://rapidshare.com/files/53263611/22THBSTFLVL01.part1.rar
http://rapidshare.com/files/53266947/22THBSTFLVL01.part2.rar

روز از نو روزي از نو، تو آدم نمي شي !

Nice diary! Keep writing! Applause

Now some comments: It's great to aspire to people that you admire (great scientists, artists, etc.) but this should not be reason for disapointment. You will find YOUR OWN unique way of living through life as you grow up and it will end up being totaly different that what you expect. That's what makes life interesting. chees Wink

بچه برقي 78 نوشته بود:

واقعيت ناراحت کننده اي وجود داره، که هيچ گريزي از اون نيست. و اون اينکه تو يا مي توني يک موزيسين خوب بشي يا يک مهندس خوب. با از اين شاخه به اون شاخه پريدن به جايي نمي رسي. از اين مونده و از اون رونده.
اون خدا بيامرز آلبرت انيشتن بود که هم يه داشمند بزرگ بود و هم يک ويولنيست قابل. بهر حال بايد با محدويت هاي فيزيکي خودت کنار بياي، بايد قبول کني که نصف انيشتن هم هوش نداري به علاوه آدم سخت کوشي هم نيستي و اگه شبانه روز کمتر از 8 ساعت بخوابي سيستمت به هم مي ريزه.

بهتره بياي بشيني مثل بچه آدم درست را بخووني، شايد تو رشته خودت يه چيزي بشي و بتوني يه لقمه نون دربياري. انيشتن که هيچ، تو خودت را جر هم بدي نهايتاً يه دکتر مشيري يا خاکي صديق مي توني بشي.

البته اين دو نفر براي خودشون خداوندگاراني در برق هستند، مشيري که اگه يه صفحه A4 پر متن با فونت 10 Time New Roman نشونش بدي، ظرف 1 دقيقه همه غلطهاي نگارشي اون متن را در مياره، من موندم با چه سرعتي اين متن را اسکن مي کنه.
البته اين دونفر به طور قطع وقتي همسن تو بودند، هيچ وقت وقتشون را پاي اينترنت هدر نمي دادند، mp3 دانلود نمي کردند. اينقدر فيلم تماشا نمي کردند. چت نمي کردند. تالار بازي نمي کردند. موقع درس خووندن آهنگ گوش نمي کردند. و مطمئناً خيلي از تو باهوش تر هستند. اون زماني هم که اونا رفتن دنبال درس رقابت مثل الان شديد نبود.

خلاصه بگم که دهنت سرويسه.

بچه برقي 78؟!
چه اصطلاح آشنايي! شما با صدرا و فراز و اينا نسبتي ندارين؟ Wink

يه مورد بنده ي حقير اضافه کنم که اين دو نفر به طور قطع وقتي قد شما بودند، هيچ وقت لذت گوش دادن به eloy، queen يا غرق شدن در فيلم رو تجربه نکردن! بي خيال بابا ساده بگير و حال کن که دنيا دو روزه، فقط دوستي مي مونه و خاطره ي شيريني از فيلمهاي جارموش...
ببخشيد پا برهنه دويدم وسط حرفت... ادامه بده... قشنگ مي نويسي.

Omid نوشته بود:

Nice diary! Keep writing! Applause

Now some comments: It's great to aspire to people that you admire (great scientists, artists, etc.) but this should not be reason for disapointment. You will find YOUR OWN unique way of living through life as you grow up and it will end up being totaly different that what you expect. That's what makes life interesting. chees Wink

خيلي ممنون بخاطر کامنت اميد بخشت.
ولي زمانهايي هست که آدم بايد بعضي چيزا را فدا کنه تا به چيزاي مهم تر برسه. به طوري که در کل به نفعش بشه مثل يک مسأله Optimization. خيلي خوب مي دونم که تک بعدي بودن و تنها به درس رسيدن Locally Optimal هست نه Globally. ولي ميشه با يه استراتژي Adaptive ، توي تابع هزينه weight ها را با توجه به موقعيت زماني تعيين کرد. مثلاً ميشه weight فيلم و موسيقي را براي يه مدت صفر کرد تا بشه به کاراي ديگه رسيد.

بقول يکي از اساتيدمون هدف «تعالي» هست. علم و هنر هر دو باعث رشد و تعالي شخصيت مي شن. ولي اول بايد به فکر يه لقمه نون بود تا بعد بشه به چيزاي ديگه رسيد.

Al3x نوشته بود:

بچه برقي 78؟!
چه اصطلاح آشنايي! شما با صدرا و فراز و اينا نسبتي ندارين؟ Wink

يه مورد بنده ي حقير اضافه کنم که اين دو نفر به طور قطع وقتي قد شما بودند، هيچ وقت لذت گوش دادن به eloy، queen يا غرق شدن در فيلم رو تجربه نکردن! بي خيال بابا ساده بگير و حال کن که دنيا دو روزه، فقط دوستي مي مونه و خاطره ي شيريني از فيلمهاي جارموش...
ببخشيد پا برهنه دويدم وسط حرفت... ادامه بده... قشنگ مي نويسي.

فراز و صدار همکلاسيهاي زمان ليسانس من بودند.

بعضي چيزها هست که شوخي شوخي، جدي مي شن. فعلاً زوده چيزي بگم، اگه جدي تر شد خبرش را مي دم. فعلاً دارم دربارش فکر مي کنم.