درس زندگی

بچه ها اين تاپيک رو زدم که درس هاي که از زندگي گرفنيم رو اينجا بذاريم تا همه از درس هاي يکديگر درس بگيريم و يه اشتباه رو دوبار تکرار نکنيم Whistle

منتظر نوشته هاتون هستم

گاهي زندگي تبديل به خزان زردي مي شود و

بعد از آن زمستاني نه چندان طولاني

ولي آيا تا حال شده بهار بميرد و هرگز نيايد؟

پس هر خزاني را به اميدبهارش سپري کن...

شکست را آنقدر شکست بده تا از تو شکست بخورد......

1. به حساسيت آدماي حساس، حساسيت نشون نده! Think

2.به وقايعي که قابل تغيير نيستند بگو هميني که هست (براي من که خيلي جواب داده) Wink

با خدا
برگرفته از فرهنگ برزيل

شبي در خواب ديدم مرا مي‌خوانند، راهي شدم، به دري رسيدم، به آرامي در خانه را کوبيدم.
ندا آمد: درون آي.
گفتم: به چه روي؟
گفت: براي آنچه نمي‌داني.
هراسان پرسيدم: براي چو مني هم زماني هست؟
پاسخ رسيد: تا ابديت
ترديدي نبود، خانه، خانه خداوندي بود، آري تنها اوست که ابدي و جاويد است.
پرسيدم: بار الهي چه عملي از بندگانت بيش از همه تو را به تعجب وا مي‌دارد؟
پاسخ آمد: اينکه شما تمام کودکي خود را در آرزوي بزرگ شدن به سر مي‌بريد و دوران پس از آن در حسرت بازگشت به کودکي مي‌گذرانيد.
اينکه شما سلامتي خود را فداي مال‌اندوزي مي‌کنيد و سپس تمام دارايي خود را صرف بازيابي سلامتي مي‌نماييد.
اينکه شما به قدري نگران آينده‌ايد که حال را فراموش مي‌کنيد، در حالي که نه حال را داريد و نه آينده را.
اين که شما طوري زندگي مي‌کنيد که گويي هرگز نخواهيد مرد و چنان گورهاي شما را گرد و غبار فراموشي در بر مي‌گيرد که گويي هرگز زنده نبوده‌ايد.
سکوت کردم و انديشيدم،
در خانه چنين گشوده، چه مي‌‌طلبيدم؟ بلي، آموختن.
پرسيدم: چه بياموزم؟
پاسخ آمد: بياموزيد که مجروح کردن قلب ديگران بيش از دقايقي طول نمي‌کشد ولي براي التيام بخشيدن آن به سالها وقت نياز است.
بياموزيد که هرگز نمي‌توانيد کسي را مجبور نماييد تا شما را دوست داشته باشد، زيرا عشق و علاقه ديگران نسبت به شما آينه‌اي از کردار و اخلاق خود شماست .
بياموزيد که هرگز خود را با ديگران مقايسه نکيند، از آنجايي که هر يک از شما به تنهايي و بر حسب شايستگي‌هاي خود مورد قضاوت و داوري ما قرار مي‌گيرد.
بياموزيد که دوستان واقعي شما کساني هستند که با ضعف‌ها و نقصان‌هاي شما آشنايند وليکن شما را همانگونه که هستيد و دوست دارند.
بياموزيد که داشتن چيزهاي قيمتي و نفيس به زندگي شما بها نمي‌دهد، بلکه آنچه با ارزش است بودن افراد بيشتر در زندگي شماست.
بياموزيد که ديگران را در برابر خطا و بي‌مهري که نسبت به شما روا مي‌دارند مورد بخشش خود قرار دهيد و اين عمل را با ممارست در خود تقويت نماييد.
بياموزيد که که دونفر مي‌توانند به چيزي يکسان نگاه کنند ولي برداشت آن دو هيچگاه يکسان نخواهد بود.
بياموزيد که در برابر خطاي خود فقط به عفو و بخشش ديگران بسنده نکنيد، تنها هنگامي که مورد آمرزش وجدان خود قرار گرفتيد، راضي و خشنود باشيد.
بياموزيد که توانگر کسي نيست که بيشتر دارد بلکه آنکه خواسته‌هاي کمتري دارد.
به خاطر داشته باشيد که مردم گفته‌هاي شما را فراموش مي‌کنند، مردم اعمال شما را نيز از ياد خواهند برد ولي، هرگز احساس تو را نسبت به خويش از خاطر نخواهند زدود.