نخستین دانش آموخته دکترای بخش کامپیوتر دانشگاه شیراز

جلسه دفاع از پايان نامه نخستين دانش آموخته دکتراي بخش کامپيوتر دانشگاه شيراز

دکتر مهدي افتخاري

يکشنبه 27 آبان ماه 1386، ساعت 2 تا 4 عصر

دانشکده مهندسي 1، تالار امير کبير

دوستان دانشگاه شيرازي به احترام ساحت مقدس علم و ادب، خبر جلسه دفاع از پايان نامه دکتر افتخاري رو به ديگران اطلاع بدن. Angel

بعد از اين همه که از عمر دانشکده کامپيوتر دانشگاه شيراز ميگذره، داره يه دکتر ميده بيرون. اون هم که افتخاريه Mr. Green

حالا اين اقاي افتخاري کي هستش؟

چند سالشه؟؟ بريد مخش رو بزنيد بياريدش تو تالار.

يک عکس ازش بزاريد Rolling Eyes

جناب آقاي دکتر افتخاري،
اينک که به فضل الهي توفيق ... {...*} ... به شما تبريک گفته و موفقيت روزافزون جنابعالي را از خداي متعال خواستار مي‌باشم.

___
دکتر افتخاري، همون آقاي bikar ميباشند.

اين هم عکسي از ايشون به همراه آقايان سيب، عبود، mhaji، سيديزدي و داش غلام.

___
* يه سري جملات تکراري بايد در اينجا قرار بگيره که من بلدشون نيستم!

به آقاي افتخاري پيشاپيش تبريک و خسته نباشد ميگم.
خيلي دوست داشتم در جلسه دفاع باشم و دوستان قديمي رو هم ببينم.

سلام احسان جان

ببينم دکتر افتخاري همون فردي هست که توي عکس با رنگ نارنجي مشخص شده؟ Mr. Green

شازده کوچولو نوشته بود:

سلام احسان جان

ببينم دکتر افتخاري همون فردي هست که توي عکس با رنگ نارنجي مشخص شده؟ Mr. Green

ها!

من باهاشون درس پاس کردم Cool

منم تبريک ميگم
انشاالله که موفق خواهند بود

دروود

منم به اقاي افتخاري تبريک ميگم.

.......................................

به اين عکس دقت کردين؟؟

چه ژس قشنگي (مطمعنم ناخود اگاه بوده)

امروز مهدي بعد از 11 سال تحصيل و تحقيق در دانشگاه شيراز با اخذ بالاترين درجه دانشگاهي از بخش کامپيوتر خداحافظي ميکنه. تکميل دوره دکتري در حداقل زمان - چهار سال - خصوصا در کشور ما، کاري هست که علاوه بر استعداد و توانايي بالا، يه اراده و همت واقعا عالي رو ميطلبه که افتخاري داشت و البته ارج دانش او، وراي مدرک هاست!
ديروز فرصتي شد تا با اين دوست قديمي و عزيز تماسي بگيرم و مراتب خوشحالي و تبريکم رو حضورا تقديم کنم. اما گفتم به رسم يادگار يه پست هم اينجا بنويسم.
آدم بعضي از چيزها مثل اسم شهرش رو هيچ وقت فراموش نميکنه. براي من، اسم شهرم يادآور اسم دانشگاه و بخش کامپيوتر هم هست. شيراز در ذهن من، با دانشگاه و بخش کامپيوتر يه پيوند ناگسستني داره؛ و بخش با افتخاري و افتخاري با تواضع و معرفت و وقار و سختکوشي و لبخند و لباس نارنجي...

اميد وارم که موفق و پيروز باشن

يا حق

This is great news! I wish Mr. Eftekhari the best of luck in defending his thesis. Very Happy

Now, some tips to the users of the forum:

1- It's not proper to call somebody a "doctor" or "engineer" etc. untill the degree has been formaly conferred upon them. So, the title of the ad which invites people to attend "thesis defence by Dr. Eftekhari" looks very silly Shame on you

2-We should all wish Mr. Eftekhari "luck" at this time. Angel

Once, he completes his degree, then we can " congratulate" him. Razz

One thing that we Eye-raininas Wink

don't know at all is how to respect somebody while, at the same time, being friendly with him. Brick wall

I invite Mehdi jaan to write about his experince on this issue before an after comming to Canada. Angel

Omid نوشته بود:

...
One thing that we Eye-raininas Wink

don't know at all is how to respect somebody while, at the same time, being friendly with him. Brick wall

I invite Mehdi jaan to write about his experince on this issue before an after comming to Canada. Angel

من با «مهندس حاجي» خيلي وقته خداحافظي کردم! الان فقط گهگاهي که با بچه هاي دانشگاه شيراز تماسي دارم يادم مياد که زماني مهندس يا دکتر بودم! اين عنوان ها رو نه تنها بيش از يک ساله نشنيدم و احساس ميکنم کاملا باهاشون بيگانه هستم بلکه روي مخم راه ميرن و اگه مکالمه بخواد ادامه پيدا کنه در اولين فرصت به مخاطبم ميگم: من مهدي ام!
اينجا - منظور مجموعه مرجع منهاي ايرانه! - فقط کسي رو با فاميل صدا ميکنند که در رده شغلي بالاتري باشه مثلا رئيس يا استادتون! نه همکلاسيتون! اين کاملا معني ميده. من با رئيسم نبايد اينقدر غير رسمي باشم که مثلا بهش بگم: چطوري جکي؟! ولي برعکسش، اين خيلي مسخره است که مثلا به همکلاسيم بگم: «سلام خانم محتشمي پور! آقاي صراف زاده يزدي سلامتون رو رسوندن گفتن جزوه پينگ پنگتون رو دادند به مهندس...»
البته ميدونم اونجا سخت يا بهتر بگم تابو هست که همکلاسي يا همکار از جنس مخالفتون رو به اسم کوچيک صدا بزنيد. ولي حداقل ميتونيد دانشجوهاي هم جنس خودتون رو با اسم کوچيکشون صدا بزنيد. حداقل ميتونيد اين رو درک کنيد که براي نشون دادن صميميت و دوستي و احترامتون، نيازي نيست مردم رو با عنوان مدرک تحصيليشون خطاب کنيد! بياييد قبول کنيم که همه آدمهايي که شايسته احترام هستند، نميتونند دکتر و مهندس و سرتيپ و سرلشکر باشند!
حرف زياده براي گفتن ولي من ميخوام برم سينما! پس سخن کوتاه ميکنم! فقط دوست داشتم در انتها اين نوشته رو با شعر زيبايي از زنده ياد عمران صلاحي که با موضوع بحث هم مرتبط هست به پايان برسونم:

درخت را به نام برگ
بهار را به نام گل
ستاره را به نام نور
کوه را به نام سنگ
دل شکفته مرا به نام عشق
عشق را به نام درد
مرا به نام کوچکم صدا بزن!

mhaji نوشته بود:

من با «مهندس حاجي» خيلي وقته خداحافظي کردم! الان فقط گهگاهي که با بچه هاي دانشگاه شيراز تماسي دارم يادم مياد که زماني مهندس يا دکتر بودم! اين عنوان ها رو نه تنها بيش از يک ساله نشنيدم و احساس ميکنم کاملا باهاشون بيگانه هستم بلکه روي مخم راه ميرن و اگه مکالمه بخواد ادامه پيدا کنه در اولين فرصت به مخاطبم ميگم: من مهدي ام!
:

For sure Omid considered his point in your reply, but I considered your shiny blooming being Very Happy

in your post which is going to become Everblooming Applause

keep going Aziz e Del e khahar Razz