پیش بینی عسگرخانی و اشتباه زیدآبادی

امروز مطلبي را ديدم که خواندنش بد نيست؛ عاقبت استفاده نابجا از تئوري «توهم توطئه» براي بافتن آسمان و ريسمان ...

پيش‌بيني عسگرخاني درست درآمد، روسياهي ماند به زيدآبادي
نزديک 6 ماه پيش وقتي ابومحمد عسگرخاني استاد روابط بين‌الملل دانشگاه تهران در مناظره‌اي با حضور الهه کولايي و احمد زيدآبادي، از تصميم آمريکا براي تجزيه عراق طي ماه‌هاي آينده خبر داد،‌ زيدآبادي پوزخندي زد و گفت اين‌هايي که شما مي‌گوييد «توهم توطئه» است. لطفاً دست از اين نظريات برداريد و براي يکبار هم که شده، باور کنيد که آمريکا با هدف تحکيم دموکراسي آمده و اصولاً يک عراق قدرتمند به نفع آمريکا هم هست.
الان 6 ماه گذشته است و پيش‌بيني عسگرخاني همچون ديگر پيش‌بيني‌هايش از جمله حمله آمريکا به عراق، حضور آمريکا در بحران بالکان و حمله اين کشور به افغانستان »سال‌ها پيش از وقوع»، به حقيقت پيوسته و امروز همه کارشناس‌هاي روابط بين‌الملل، از تجزيه عراق حرف مي‌زنند.
به نظر من، اصولاً سه دسته کارشناس روابط بين‌الملل در کشور ما وجود دارد. دسته اول آن‌هايي هستند که هم غرب و هم ايران را به خوبي شناخته‌اند و از ماهيت واقعي رفتارها در روابط بين‌الملل آگاهي دارند. به همين خاطر، ممکن است سال‌ها قبل از وقوع يک پديده بين‌المللي، آن را پيش‌بيني نمايند.
دسته دوم گروهي هستند که اصولاً توان فهم ماهيت واقعي پديده‌ها را ندارند و فقط مي‌توانند بعد از وقوع پديده‌ها، آن‌ها را با سلايق خود و فضاي فکري که دارند، بررسي کنند که البته باز هم جاي قدرداني دارد.
دسته سوم کارشناساني هستند که اسماً کارشناسند اما خواسته يا ناخواسته به ابزار تبديل مي‌شوند؛ ابزاري براي تحقق اهداف رقبا و دشمنان کشورها. اين نوع کارشناسان مي‌کوشند با گرفتن وجهه‌هاي علمي و با ارائه تحليل‌هايي در جهت تخريب اقدامات ذولت‌هاي خود، افکار عمومي جوامع را نسبت به دولت‌ها بدبين کنند.

منبع

توضيح: ابومحمد عسگرخاني، مؤسسه‌ي مطالعات و تحقيقات بين‌المللي تهران است که يکي از معدود مؤسسات مطالعات استراتژيک در ايران به شمار مي‌رود. به جرأت بايد بگويم که «عسگرخاني» يکي از معدود صاحب‌نظران عرصه‌ي سياست در ايران است که «حرف مفت نمي‌زند».
زندگي‌نامه‌ي عسگرخاني
چند مقاله از او در سايت باشگاه انديشه:
* جهاني شدن به تجزيه‌طلبي خوش‌آمد مي‌گويد!
* منافع ملي ايران در فناوري هسته اي

زندگي نامه دکتر عسگرخاني رو از اينجا خوندم. در امر سياست به نظر کارشناس خيلي خبره اي مياد. اگه در تدوين سياستهاي مملکتي از چنين افرادي استفاده بيشتري مي شد، قطعاً وضعيتمون خيلي بهتر از اين بود. متأسفانه از دوره قاجار به بعد، خيلي از رجال داخلي تأثيرگذار بر سياستهاي مملکت يا افراد خائن بودن و يا کساني که جامه مسئوليتهاي بزرگ براشون بيش از حد گشاد بوده و ناخواسته به مملکت ضربه وارد کردن.

وحيد نوشته بود:

زندگي نامه دکتر عسگرخاني رو از اينجا خوندم. در امر سياست به نظر کارشناس خيلي خبره اي مياد. اگه در تدوين سياستهاي مملکتي از چنين افرادي استفاده بيشتري مي شد، قطعاً وضعيتمون خيلي بهتر از اين بود. متأسفانه از دوره قاجار به بعد، خيلي از رجال داخلي تأثيرگذار بر سياستهاي مملکت يا افراد خائن بودن و يا کساني که جامه مسئوليتهاي بزرگ براشون بيش از حد گشاد بوده و ناخواسته به مملکت ضربه وارد کردن.