مسائل فلسفه

اوات از پروت آموخته است که چگونه وکالت کند. اين امر بر اساس توافقي بسيار سخاوتمندانه صورت گرفته است که بر اساس آن لازم نيست اوات شهريه اي بپردازد مگر اينکه در اولين دعوي قضايي اش پيروز شود.
با اين حال به بر خلاف ميل پروت شاگرد تصميم مي گيرد موسيقي دان شود . پروت ناراحت مي شود و از اوات مي خواهد که حق الزحمه اش را بپردازد ووقتي اوات نمي پذيرد تصميم مي گيرد به دادگاه شکايت کند.
پروت استدلال مي کند که اگر اوات دعوي را ببازد او يعني پروت برنده است و به همين خاطر پولش را از وي مي گيردو اگر خودش هم ببازد آنگاه اوات برنده ي دعوي خواهد بود و چون در اولين دعوي خود برنده شده بايد مبلغ شهريه اش را بپردازد.
با اين حال اوات اندکي متفاوت استدلال مي کند : اگر ببازم پس اولين دعواي قضايي خود را باخته ام . در اين حالت طبق توافق اوليه , مرا از اجبار به پرداخت هر گونه شهرهي اي معاف مي کند و اگر برنده شوم پروت از حق اجراي توافق محروم شده است , پس مجبور به پرداخت چيزي نخواهم شد.
آنها هر دو نمي توانند بر حق باشند پس در اينجا چه کسي اشتباه مي کند. Whistle

(101 مساله فلسفي صفحه ي 11 )

ترجيح مي دم وارد بحث هاي سياسي و فلسفه اي نشم . متنفرم ... در کل چيز خوبي بود دستت درد نکنه بازم از اين کارا بکن احسان خان Whistle

خوب اينکه معلومه Think

بهر حال اگه پروت شکايت کنه پول دريافت ميکنه...چون حتما مي بازه... در دادگاه دو راه داره ...شرط رو مردود اعلام کنه که ببازه يا بگه که پروت در اولين دعوي برنده ميشه و پول پرداخت نميشه که ببره اگه شرط رو مردود اعلام کنه ميبازه و پولي دريافت نميکنه ..اما در مورد دوم ميبازه و پولو دريافت ميکنه چون موقع اعلام حکم پروت هنوز برنده نشده..