صدای پاییز می آید

پاييــز مي آيـــد

و در جاده فصلها
صداي رفتن مي آيــد
صداي رفتن تابستان عزيــزمان
چشم بر هم گذاشتيم و هم اکنون
نظاره گر وداع تابستان گرم و دست داشتني هستيم
تابستان با همه شور ونشاط و گرميش مي رود
و جاي خود را به ميهماني تازه مي دهد
و صداي مهمان مي آيــد ، صداي خش خش
صداي ريختن برگ درختان
درختان سبز رخت در مي کنند و رختي نو
رختي نارنجي و گــــرم،چون صداي سرما مي آيــد
ديرگاهيست آمدن اين مهمان مقارن شده با آغاز علم و تحصيل
صداي زنگ مدرسه مي آيد ، مدرسه ها جان مي گيرند ، جاني تازه
تختــه هاي سياه گچي مي شوند
سر وصداي بچه ها مي آيد ، بچه هاي کيف به دست و کوله به پشت
کلاسها مبــصر مي خواهند.
مهمان تازه با آمدنش به طبيعت جلوه اي ديگه ميده
روز بلنــدي خود را به شب ميده
صدايي از دور مي آيد ! صداي شب يلـــدا !
اينها و اينها ، همه مي گويند که " پاييــــــز ، مي آيـــد "

.:سياسفيد:.

امروز دقيقاً نيمي از روزهاي سال 86 سپري شد. اول سال حتماً همه مون آرزوهاي جور واجوري واسه خودمون داشتيم و تصميمهاي زيادي براي زندگيمون گرفتيم. نيمه اول سال سپري شد. چقدر از اين تصميماتمون عملي شده؟ چقدر به اهدافمون نزديک شديم؟ فقط يه نيمه ديگه فرصت داريم؛ فقط يه نيمه. وقت اضافي و گل طلايي و اين جور چيزها هم در کار نيست. بايد هر چي در توان داريم تو اين نيمه رو کنيم.

باز امد بوي ماه مهر...

وحيد نوشته بود:

امروز دقيقاً نيمي از روزهاي سال 86 سپري شد. اول سال حتماً همه مون آرزوهاي جور واجوري واسه خودمون داشتيم و تصميمهاي زيادي براي زندگيمون گرفتيم. نيمه اول سال سپري شد. چقدر از اين تصميماتمون عملي شده؟ چقدر به اهدافمون نزديک شديم؟ فقط يه نيمه ديگه فرصت داريم؛ فقط يه نيمه. وقت اضافي و گل طلايي و اين جور چيزها هم در کار نيست. بايد هر چي در توان داريم تو اين نيمه رو کنيم.

زندگي شايد همين باشد
....
...
..
.

پاييـز، بهـاريسـت که عاشـق شـده اسـت ...

پائيز
هيچ حرف تازه اي
براي گفتن ندارد
با اين همه
از منبر بلند باد
بالا که مي رود
درختان چه زود
به گريه
مي افتند

يار دبستاني من

يار دبستاني من ، با من و همراه مني
چوب الف بر سر ما، بغض من و آه مني
حک شده اسم من و تو، رو تن اين تخته سياه
ترکه ي بيداد و ستم ، مونده هنوز رو تن ما
دشت بي فرهنگي ما هرزه تموم علفاش
خوب اگه خوب ؛ بد اگه بد ، مرده دلاي آدماش

دست من و تو بايد اين پرده ها رو پاره کنه
کي ميتونه جز من و تو درد مارو چاره کنه ؟

يار دبستاني من ، با من و همراه مني
چوب الف بر سر ما ، بغض من و آه مني
حک شده اسم من و تو ، رو تن اين تخته سياه
ترکه بيداد و ستم ، مونده هنوز رو تن ما

يار دبستاني من ، با من و همراه مني
چوب الف بر سر ما ، بغض من و آه مني
حک شده اسم من و تو ، رو تن اين تخته سياه
ترکه ي بيداد و ستم ، مونده هنوز رو تن ما

دشت بي فرهنگي ما هرزه تموم علفاش
خوب اگه خوب ؛ بد اگه بد، مرده دلهاي آدماش
دست من و تو بايد اين پرده ها رو پاره کنه
کي ميتونه جز من و تو درد مارو چاره کنه ؟
يار دبستاني من ، با من و همراه مني
چوب الف بر سر ما ، بغض من و آه مني
حک شده اسم من و تو ، رو تن اين تخته سياه
ترکه ي بيداد و ستم ، مونده هنوز رو تن ما

-------------
خواننده: جمشيد جم
سال: 1357

...هزاران را بهاران در طرب آرد مرا پاييز ...

جالبه تقارن شروع مدرسه و برگ ريز ورق پوشان گاهي سبز و گاهي زرد !؟!؛
بشوي اوراق اگر هم درس مايي

اشکبوس نوشته بود:

...هزاران را بهاران در طرب آرد مرا پاييز ...

جالبه تقارن شروع مدرسه و برگ ريز ورق پوشان گاهي سبز و گاهي زرد !؟!؛
بشوي اوراق اگر هم درس مايي

"بشوي اوراق اگر همدرس مايي
که درس عشق در دفتر نباشد..."

اين روزها که با خود بوي پاييز را به همراه دارد دوره بيقراريهاي من است. حال و هواي بس شگرف در وجودم رخ مي نمايد و مي نگرم که چه روح فزاست اين هواي پاييز.

آن سالهاي دور وقتي که از دبيرستان به خانه مي آمدم يکي از خيابانهاي منتهي به مدرسه ام پوشيده از درختان کهن و تنومندي بود که در فصل پاييز آن خيابان يک پارچه پوشيده از برگهاي زرد و نارنجي مي شد و وقتي قدم زنان از آنجا مي گذشتم حال و هواي شيدايي بمن دست ميداد. در ساعات مدرسه بيقرار خوردن زنگ و رهيدن از پشت ميزهاي کلاس بودم و اولين کسي که از مدرسه بيرون مي آمد من بودم. و شايد ساعتها در آن خيابان راه مي رفتم و مي رفتم و مي رفتم. شايد بارها در آن حالت بخويش باز ميگشتم و مي ديدم عاشقم، عاشق فصل پاييز، عاشق بوي پاييز و باز مي رفتم و مي رفتم.... و باز مي بينم که هنوزم عاشقم، عاشق فصل پاييز و بوي پاييز و دلم در هواي قدم زدن در آن خيابان که درختانش زير هجوم اره ها از جاي برکنده شدن، پر پر مي زند که بروم و بروم و ...

راستي چه رازي را در خود پنهان کرده اين فصل پاييز؟

بازم اومد مثل هميشه اروم و بيصدا ,با کوله باري از خاطرات کهنه و قشنگ !

مثل هميشه دلش تنگه! دوست داره بباره, اخه بهش توجه نمي کنن و دوسش ندارن

همه فقط منتظر بهارن! ولي نمي دونن چه رازها که توي پاييز نهفته است!

اره پاييز ,پادشاه فصلهاي من! بوي نم بارون,نسيم خنکي که خبر از اومدنش ميگه

برگريزان و قار قار کلاغ و ...!

وقتي پاييز مي ياد حال و هواي عجيبي پيدا مي کنم يه حس دلتنگي عجيب وشيرين

دلم براي بارونهاي پاييز تنگ شده , بارونو دوست دارم هنوز...

غروبهاي سرخ, چه لذتي داره نگاه کردن غروب تو پاييز!

چه روزاي قشنگي رو گذرونديم ,چه خاطراتي که شکل نگرفت و چه شبا زير بارون

... يادتونه؟ شايد بهترينش تو دانشگاه بود با بچه ها واي که چه روزايي بود و چه زود

گذشت و رفت به گذشته ها! چقدر دلم تنگه براي باروناي دانشگاه!!

ايکاش مي شد يه خاطراتي و يه روزايي رو ادم برا خودش هميشه زنده نگه داره

نه تو ذهنش!

پاييز تو يه جمله برا من: غروب,بارون,هواي خنک,يه اهنگ ,يه خاطره خوش و...

ديگر هيچ!

شما هم اگه دوس داشتين تعريفتون از پاييزرو بنويسين يا خاطرتونو و من اينجا با اسمتون

مي نويسم!

بنويس از سر خط...!

اينم فايل صوتي يار دبستاني من !

دريچه هاي اتاق من کامل بازه و خنکي هواي پاييز رو اين موقع شب دقيقاً دارم حس مي کنم. مخصوصاً اين جا که هواش چند درجه اي هم از مرکز شهر خنک تره. فکر کنم آخرين شبي باشه که اين جوري با دريچه هاي باز مي خوابم.

غريب آشنا نوشته بود:

دريچه هاي اتاق من کامل بازه و خنکي هواي پاييز رو اين موقع شب دقيقاً دارم حس مي کنم. مخصوصاً اين جا که هواش چند درجه اي هم از مرکز شهر خنک تره. فکر کنم آخرين شبي باشه که اين جوري با دريچه هاي باز مي خوابم.

همون شب سحري که پاشدم، از بس هواي اتاقم سرد شده بود، انگار توي يخچال خوابيده بودم. منم که نه لباس گرم تنم بود و نه پتوي درست و راست داشتم. خلاصه مجبور شدم دريچه رو ببندم. اما دلم نمياد به اين زودي خودم رو از هواي خنک و تازه محروم کنم. الان دوباره دريچه اتاقم بازه. البته فقط يه لنگه اش. در عوض يه پتوي ضخيم تر مي اندازم روم. ديگه از شلوارک هم خبري نيست. مجبورم شلوار بپوشم. اينها هزينه هاي پاييزي شدنه. Smile

و امــا پـايـان پـاييـــز ...

پايان پاييز گلستان / ابراهيم اصغري