مشاعره [نسخه قدیمی]

من شديداً پايه يه مشاعره هستم!
هر کي ديگه پايه هست؛ بسم الله.
لطفاً چون زنده نيست، فقط اشعار قشنگ و پر محتوا بنويسيد که بي مزه نشه.
در ضمن لطفاً بجاي "qoute" که سبب شلوغي الکي مي شه از "post reply" استفاده کنيد و با حرف آخر شعر نفر آخر شروع کنيد.

طبق رسم هميشگي يادي مي کنم از خواجه لسان الغيب حافظ عليه الرحمه:

الا يا ايها الساقي، أدر کأساً و ناولها
که عشق آسان نمود اول، ولي افتاد مشکلها

اي نفس اگر به ديده تحقيق بنگري

درويشي اختيار کني بر توانگري ( سعدي )

يار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا
يار تويي غار تويي خواجه نگهدار مرا

آن شب قدري که گويند اهل خلوت امشب است
يارب اين تاثير دولت در کدامين کوکب است (حافظ)

تا دل هرزه گرد من رفت به چين زلف او
زان سفر دراز خود عزم وطن نمي کند

دل من راي تو دارد سر سوداي تو دارد
چه نکو بخت درختي که بر و بار تو دارد( مولانا)

در ره عشق که از سيل بلا نيست گذار
کرده ام خاطر خود را به تمناي تو خوش (حافظ)

شب تاريک و بيم موج و گردابي چنبن حايل
کجا دانند حال ما سبکباران ساحلها

آمدي وه که چه مشتاق و پريشان بودم
تا برفتي ز برم صورت بي جان بودم (سعدي)

مرا در منزل جانان چه امن عيش چون هر دم
جرس فرياد ميدارد که بربنديد محملها

آسمان بار امانت نتوانست کشيد
قرعه فال به نام من ديوانه زدند (حافظ)

دردم از يارست و درمان نيز هم
دل فداي او شد و جان نيز هم

من از آن حسن روز افزون که يوسف داشت دانستم
که عشق از پرده عصمت برون آرد زليخا را

( با اجازه احسان براي اينکه نظم اين صفحه بهم نخوره پيامش رو حذف کردم. دوستان مي تونن لطيفه هاشون رو در قسمت سرگرمي قرار بدن)
الا يا ايها الساقي ز مي پر ساز جامم را
که از جانم فرو ريزد هواي ننگ و نامم را

آنکه شد محرم دل در حرم يار بماند
وانکه اين کار ندانست در انکار بماند