نام های جدید آنتالیا و دوبی/ رونق فرودگاه های متروکه

نام هاي جديد آنتاليا و دوبي/ رونق فرودگاه هاي متروکه با تصميم مسوولان ايراني!

آژانس هاي ايراني ناچار شده اند به نام هاي "من درآوردي" رو بياورند و به عنوان مثال با تبديل "ت" آنتاليا به "ن" نام اين شهر ترکيه اي را به "آنناليا" تغيير دهند تا کارشان مباح شود!

عصرايران- روزنامه ها را که ورق بزني و به صفحات تبليغات توريستي شان برسي، با دو عنوان نسبتا جديد که تا سال گذشته در فهرستمقاصد توريستي گردشگران ايران وجود خارجي نداشته اند، مواجه مي شوي: "آنناليا" و "سواحل خليج فارس".

"آنناليا" همان "آنتاليا"ست، شهري ساحلي در ترکيه که سالانه دهها هزار ايراني براي تفريح به آنجا مي روند. تور "سواحل خليج فارس" نيز، شما را به بازديد از کشورهاي ساحلي خليج فارس نمي برد، "سواحل خليج فارس"، نام ديگر "دوبي" هست!

اما ماجرا چيست و چرا آژانس هاي گردشگري به جاي اسامي واقعي اين دو شهر، از نام هاي غيرواقعي استفاده مي کنند؟

واقعيت آن است که مسوولان بخش گردشگري استفاده از نام "آنتاليا" و "دوبي" را از تبليغات گردشگري ممنوع کرده اند ولي سفر به اين دو شهر، ممنوع نشده است.
اين مساله، آژانس ها را در يک حالت دوگانه قرار داده است. از يک سو، مشتريان زيادي خواهان ثبت نام در تورهاي اين دو بندر هستند و از سوي ديگر نام بردن از آنتاليا و دوبي، بسان گناه کبيره (!) ممنوع شده است. از اين رو، ناچار شده اند به نام هاي "من درآوردي" رو بياورند و به عنوان مثال با تبديل "ت" آنتاليا به "ن" نام اين شهر ترکيه اي را به "آنناليا" تغيير دهند تا کارشان مباح شود! البته اسامي مشابه ديگري نيز ابداع شده است .دوبي نيز به "سواحل خليج فارس" تغيير نام داده است، تو گويي اين شهر، با همه سواحل خليج فارس برابري مي کند!

نکته جالب اينجاست که پس از ممنوعيت پروازهاي شرکت هاي هواپيمايي داخلي به آنتاليا، شرکت هاي ايراني، به جاي پرواز مستقيم به فرودگاه اين شهر، هواپيماهاي خود را در فرودگاه هاي مجاور بر زمين مي نشانند که نتايج زير براي اقتصاد ملي ترکيه حاصل شده است:

1) فرودگاه هاي مجاور آنتاليا، از صدقه سر تصميمات مسوولان ايراني رونق گرفته است. از جمله فرودگاه اسپارتا که به گفته يکي از مسوولان آژانس هاي مسافرتي تهران، تقريبا متروکه بوده است.

2) مسافران ايراني ناگزير هستند پس از رسيدن به اين فرودگاه ها، دهها کيلومتر را به وسيله اتوبوس طي کنند تا به آنتاليا برسند و اين امر، رونق بيشتر بخش حمل و نقل زميني ترکيه را باعث شده است.

البته اين نوشتار، هيچ نقدي را متوجه آژانس هاي مسافرتي نمي کند چرا که آنها قطعا تمايل دارند در آگهي هاي خود به صراحت و صداقت از مقاصد توريستي نام ببرند ولي ممنوعيت هايي که هيچ گونه ريشه قانوني هم ندارد اين وضعيت را به وجود آورده است.

در اين ميان، آنچه مهم تر از اصل قضيه و عنوان سازيست، اين است که چنين اقداماتي از يک سو باعث وهن کشور و حتي نظام مي شود و از سوي ديگر، روحيه دورنگي و محافظه کاري را در جامعه افزايش مي دهد.

اگر رفتن به اين دو شهر، ممنوع است، چرا صراحتا آژانس ها را از سفر به اين دو بندر منع نمي کنند ولي اگر چنين منعي وجود ندارد (که نبايد هم اصولا وجود نداشته باشد زيرا چنين منعي، خلاف آزادي هاي فردي است مگر در موارد خاص) چرا آژانس ها را وادار مي کنند که برغم ميل باطني خويش از اسلوب "خودش را بياور، اسمش را نياور!" پيروي کنند؟ به راستي آيا مردم به اين مساله نمي خندند؟!... و بيچاره آژانس ها که مجبورند همه اين ماجرا را براي تک تک مسافران خود بازگو کنند!