ساختار ریاضی(سفر در زمان) کشف شد

آموس اوري" دانشمند اسرائيلي بطور علمي نشان داد که امکان سفر در زمان وجود دارد. اکنون دانش نظري لازم وجود دارند که تاکيد شود ساخت ماشين زمان بطور نظري ممکن است.

ساختار رياضي اين کشف، در آخرين شماره مجله علمي "تفسير فيزيک" منتشر شد. آموس اوري پروفسور دانشگاه تکنولوژي اسرائيل، به کمک مدلي رياضي امکان سفر در زمان را ثابت کرد. نتيجه گيري اصلي اوري چنين است که "براي ساخت ماشين زمان که مناسب چنين سفري باشد، نياز به نيروي گرانشي عظيمي است".

اين دانشمند در طرح خود از نتيجه تحقيقات "کورت گدل" در سال 1949 استفاده مي کند که طبق آن نظريه نسبيت وجود مدل هاي مختلف فضا و زمان را مفروض دارد.

طبق محاسبات اوري، در صورتي که به ساختار کج (داراي انحراف) فضا-زمان شکل حلقه و يا قيف داده شود، امکان سفر به گذشته بدست مي آيد. در عين حال در هر دور جديد از اين ساختار متمرکز، انسان بيشتر وارد عمق زمان مي شود.

اما براي ساخت ماشين مناسب براي چنين سفري، نياز به نيروي عظيم گرانشي است. چنين فرض مي شود که اين نيروها در نزديک حفره هاي سياه وجود دارند. براي اولين بار در قرن 18-ام درباره حفره هاي سياه صحبت شد. "پي ير سيمون لاپلاس" گفت که اجسام فضايي نامرئي اي وجود دارند که نيروي گرانشي در آنها تا حدي بالاست که هيچ اشعه نوري از آنها منعکس نمي شود. براي اينکه اشعه از يک چنين جسمي فضايي منعکس شود، بايد سرعتي بيش از سرعت نور داشته باشد. تنها در قرن بيستم دانشمندان اين را مطرح کردند که گذشتن از سرعت نور غير ممکن است.

مرز حفره هاي سياه را "افق رويدادها" مي نامند. هر جسمي که به آن برسد، به عمق حفره کشيده مي شود و اين در حاليست که از خارج ديده نمي شود که چه چيزي در داخل حفره رخ مي دهد.

چنين مفروض است که قوانين فيزيکي در اعماق حفره سياه عمل نمي کنند و مختصات فضا و زمان، جاي خود را عوض مي کنند و سفر در فضا تبديل به سفر در زمان مي شود.

در ضمن، عليرغم اهميت محاسبات اوري، هنوز زود است که آرزوي سفر در زمان را داشت. اين دانشمند اعتراف مي کند که مدل رياضي وي را از نظر فني فعلاً نمي توان عملي کرد.

در عين حال وي تاکيد مي کند که روند توسعه فناوري ها بقدري سريع است که هيچکس نمي تواند بگويد پس از چند ده سال بشر از چه امکاناتي برخوردار خواهد بود.

در کل، امکان سفر در زمان توسط آلبرت اينشتين توسط نظريه نسبيت پيشگويي شده بود. اين دانشمند تاييد مي کرد که اجسام داراي جرم بزرگ فضا-زمان را منحرف مي کنند و زمان اجسامي که با سرعتي کمتر از سرعت نور حرکت مي کنند، آرام و کند مي شود. بدين ترتيب، براي ما سفر برخي از ذرات در فضاي کيهاني هزاران سال بطول مي انجامد، در صورتيکه براي خود ذرات تنها چند دقيقه وقت مي گيرد.

گرانش سبب منحرف ساختن فضا-زمان است: در نزديکي اجسام سنگين اجسام کوچکتر در مسيري داراي انحراف پيرامون آن ها به گردش در مي آيند. خطوط منحرف فضا-زمان مي توانند بسته شده و به شکل مدار در آيند که با حرکت روي آنها، جسم بطور حتم با گذشته خود ملاقات مي کند.

ايده سفر در زمان مدت بسياري است فکر بشري را که نگران مي کند. درباره اين موضوع، تعداد بسياري آثار علمي-تخيلي وجود دارند. اما تا کنون حقيقتاً معلوم نيست که آيا تحقق سفر در زمان عملاً ممکن است و يا اين تنها احتمالي نظري است.

از آنجايي که تا کنون هيچکس ثابت نکرده که سفر در زمان غير ممکن است (در حالي که پايه هاي نظري درباره ممکن بودن جابجايي در زمان پديدار شده اند)، بطور بالقوه شانس اين که فردي بتواند به گذشته بازگشته و يا آينده را ببيند، همچنان وجود دارند.

خبر گذاري نودوستي...