کشکول شیخ بهایی

سخن پيامبر اکرم (ص ) و ائمه اطهار (ع )، پيامبران الهى

در نهج البلاغه آمده است که از اميرالمومنين (ع ) از (قدر) پرسيدند، گفت : راهى تاريکست ، آن را مسپاريد! بار ديگر پرسيدند. گفت دريايى بزرگست . خويش را به کامش ميفکنيد! سپس پرسيدند. گفت : رازيست خدايى . خود را به رنج گشودنش ميندازيد.

نکته هاى علمى ، ادبى ... مطالبى از علوم و فنون مختلف

دو مرد شنيدند که کالايى را جار مى زنند. يکى از آن دو، به ديگرى گفت : اگر از آن چه با خود دارى يک سوم به من دهى و به پولى که دارم بيفزايم ، آن را مى خرم . و ديگرى گفت : اگر يک چهارم آنچه با تست ، به پولى که من دارم ، بيفزايم ، پول کالا را دارم .
راه حل اين مساءله و نظاير اين ، آنست که مخرج يک سوم را در مخرج يک چهارم ، ضرب کنند و از حاصل آن ها، يک کم کنند و مانده ، بهاى کالاست .
هرگاه ، ربع را از حاصل ضرب کم کنيم ، مانده که 8 است ، پول يکى از آن هاست و اگر از حاصل ضرب ، ثلث را کمک کنيم ، بقيه که 9 است ، پول آن ديگريست .

سخن پيامبر اکرم (ص ) و ائمه اطهار (ع )، پيامبران الهى

امام على (ع ) به مردى که از او خواهش پند دادن داشت ، فرمود: از آنان مباش ! که بى آن که نيکى کنند، اميد رستگارى آخرت دارند. و با طول آرزو اميد توبه دارند. در دنيا، همچون وارستگان سخن مى گويند و همچون دلبستگان عمل مى کنند. اگر بدانان بخشيده شود، سيرى ندارد و اگر از آنان باز داشته شود، خرسند نمى شود. نهى مى کنند و نهى نمى پذيرند و ديگران را فرمان مى دهند به آن چه که خود، عمل نمى کنند. نيکوکاران را دوست دارند. اما همچون آنان عمل نمى کنند. گناهکاران را دشمن مى دارند و خود، يکى از آنانند. مرگ را به سبب بسيارى گناه ، ناخوش دارند. چون بيمار شوند، از کارهاى ناپسند خود، پشيمان مى شوند و چون سلامتى را بازيابند، به کار ناپسند مى پردازند.

نکته هاى پندآموز، امثال و حکم

يوسف نحوى گفت : دست سه گونه است : دست سفيد، دست سبز و دست سياه . دست سفيد: آغاز در کار نيکست و دست سبز: پاداش به تکار نيکست و دست سياه : نيکى همراه با منت است .

نکته هاى پندآموز، امثال و حکم

ديگرى گفته است : (گاه ) دو نام متضاد به يک معنى ديده مى شود. مثل : فروتنى و بزرگوارى با پاداش دادن به نيکوکاران ، بدکاران را زجر ده !

نکته هاى علمى ، ادبى ... مطالبى از علوم و فنون مختلف

اگر مخرج کسرهايى را که در آن ها حرف عين هست ، (مثل : ربع ، سبع ، تسع ، و عشر) در يکديگر ضرب کنى ، عدد حاصل ، مخرج مشترک کسرهاى نه گانه است . و آن ، 2520 است .

گفته شده است که مخرج کسرهاى نه گانه را از امام على (ع ) پرسيدند. گفت : شمار روزهاى سال را در شمار روزهاى هفته ضرب کنيد. (سال قمري 360 روزه است)

همچنين گفته شده است که: حاصل ضرب هر عددى ، از حاصل ضرب دو عدد بالا و پايين آن در يکديگر، يک شماره بيشتر است .

سخن حکيمان و دانشمندان ، مشاهير...

مهلب را پرسيدند: دورانديشى چيست ؟ گفت : غصه ها را فرو بردن ، تا فرصت ها پديد آيند.

نکته هاى علمى ، ادبى ... مطالبى از علوم و فنون مختلف

برهان تخليص : اين کمونه در (شرح تلويحات ) آورده است که : اگر دو خط نامتناهى و متقاطع ، چنان باشند که يکى از مرکز کره اى خارج شود و کره ، چنان حرکت کند که خط ماربر مرکز کره در صفحه دو خط موازى خودش باقى بماند، بايد اين خط، از خط ديگر خلاص شود. يعنى : نقطه تقاطع ، بدان نقطه منتهى مى شود که در بى نهايت است .

لطيفه ها، سخنان نغز و شيرين

صوفى يى را گفتند: خرقه ات نفروشى ؟ و او گفت : اگر صياد، دام خويش ‍ بفروشد، به کدام وسيله شکار کند؟

سخن عارفان و پارسايان

عارفى گفت : دين و حاکم و سپاه و مردم همچون خيمه و ستون خيمه و ميخ و طناب اند.

سخن عارفان و پارسايان

ابوذر که - خدا از او راضى باد!- گفت : روز تو، همانند شتر توست . هرگاه سر به سوى تو دراز کند، همه بدنش به سوى تو مى آيد. منظور اينست که هرگاه در آغاز روز، کار نيکى انجام دهى ، تا به آخر، چنان خواهد بود.

حکايات تاريخى ، پادشاهان

ابو حازم ، به نزد عمر بن عبدالعزيز آمد و عمر او را گفت : مرا پندى ده ! گفت : بر پهلو بخواب و مرگ را نزديک سر خويش حس کن ! سپس بنگر! که دوست دارى تا در آن ساعت چه چيز در تو باشد؟ همان را بگير! و بنگر! که چه چيز را خوش ندارى که در تو باشد؟ و آن را رها کن ! شايد که مرگ تو نزديک باشد!

حکايات تاريخى ، پادشاهان

عبدالله بن مسلم به نزد هارون الرشيد آوردند - که هارون در انديشه کشتن او بود - عبدالله گفت : به آن کس سوگند که تو در نزد او خوارترى تا من در نزد تو و او بر کيفر تو تواناتر است تا تو بر من . مرا نخواهى بخشيد؟ و هارون او را بخشيد.

سخن پيامبر اکرم (ص ) و ائمه اطهار (ع )، پيامبران الهى

امام على (ع ) فرمود: چهار خوى ، از نادانى ست : خشم گرفتن بر آن که خاطرت از او خشنود نيست همنشينى با کسى که همتاى او نيستى ابراز نيازمندى نزد کسى که ترا بى نياز نمى سازد و سخن بيهوده گفتن .

.
.
.
.
.
.
.
.
.

*(سعادت چيست)*

از کلام ارسطاطاليس حکيم
سعادت بر سه قسم است: يا در نفس، يا در بدن، يا خارج نفس است. «اما» سعادت در نفس، پس آن حکم و عفت و شجاعت است. «اما» در بدن، پس آن صحبت و جمال و قوت است. «اما» خارج نفس، پس آن مال و جاه و نسب است.

خرقه طباطبائي يزدي.