آیات رحمانی

همه ما ميدونيم قرآن چيه، اما تا حالا چند بار قرآن رو خونديم؟

متأسفانه بسياري از ما تقريباً هيچي از قرآن نمي دونيم.

پس از مدتها، خداوند پارسال به من لطف کرد و براي اولين بار در عمرم، تونستم قرآن رو کامل بخونم.
وقتي قرآن رو کامل خوندم اين احساس رو داشتم که تا به حال چيزي در مورد اسلام نميدونستم. احساس کردم تا وقتي که قرآن رو نخونده بودم، اصلاً نميتونستم مسلمان باشم.

به هر حال همون يکبار هم به اين معني نبود که چيز زيادي متوجه شدم؛ پس تصميم گرفتم که دوباره بخونم.

براي اين که اين تصميم مثل دفعات قبل در اثر تنبلي و فراموشي يادم نره، خواستم که با هم قرآن بخونيم. هر هفته چند آيه، با ترجمه. نه قصد دارم چيزي رو اثبات کنم، و نه ميخوام بحث کنم. لذا از دوستان خواهش ميکنم مطلبي اين جا اضافه نکنن. چون که من هيچ تخصصي در زمينه قرآن ندارم و نميتونم پاسخگوي هيچ کسي باشم.

پس فعلاً از جزء 30 قرآن شروع ميکنم که شايد با سوره هاش بيشتر آشنا باشيم. بعد از جزء اول قرآن ادامه ميديم.

«دعاي قرائت قرآن از امام جعفر صادق (ع)»

بِسْمِ اللّهِ الرًّحْمَن ِالرَّحيِمْ

بسم الله، اللهم إني أشهد أن هذا کتابک المنزل من عندک على رسولک محمد (صلى الله عليه وآله وسلم)، وکتابک الناطق على لسان رسولک، فيه حکمک وشرائع دينک، أنزلته على نبيک، وجعلته عهداً منک إلى خلقک وحبلا متصلا فيما بينک وبين عبادک.

اللهم إني نشرت عهدک وکتابک، اللهم فاجعل نظري فيه عبادة وقراءتي تفکراً وفکري اعتباراً، واجعلني ممن اتعظ ببيان مواعظک فيه واجتنب معاصيک، ولا تطبع عند قراءتي کتابک على قلبي ولا على سمعي، ولا تجعل على بصري غشاوة، ولا تجعل قراءتي قراءة لا تدبر فيها، بل اجعلني أتدبر آياته وأحکامه آخذاً بشرائع دينک، ولا تجعل نظري فيه غفلة ولا قراءتي هذرمة، إنک أنت الرؤف الرحيم.

جزء 30 - سورة النبأ - سورة 78 - عدد آياتها 40

بسم الله الرَّحمن الرَّحيم

1- عَمَّ يَتَسَاءلُونَ

2- عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ

3- الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ

4- کَلَّا سَيَعْلَمُونَ

5- ثُمَّ کَلَّا سَيَعْلَمُونَ

به نام خداوند بخشنده مهربان

1- آنها از چه چيز از يکديگر سؤال مى‏کنند؟!

2- از خبر بزرگ و پراهميت (رستاخيز)!

3- همان خبرى که پيوسته در آن اختلاف دارند!

4- چنين نيست که آنها فکر مى‏کنند، و بزودى مى‏فهمند!

5- باز هم چنين نيست که آنها مى‏پندارند، و بزودى مى‏فهمند (که قيامت حق است)!

6- أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا

آيا زمين را محل آرامش (شما) قرار نداديم؟!

7- وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا

و کوه‏ها را ميخهاى زمين؟!

8- وَخَلَقْنَاکُمْ أَزْوَاجًا

و شما را زوجهايي آفريديم!

9- وَجَعَلْنَا نَوْمَکُمْ سُبَاتًا

و خواب شما را مايه آرامشتان قرار داديم،

10- وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا

و شب را پوشش قرار داديم،

11- وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا

و روز را براى زندگى و معاش.

12-وَبَنَيْنَا فَوْقَکُمْ سَبْعًا شِدَادًا

و بر فراز شما هفت (آسمان) محکم بنا کرديم!

13- وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا

و چراغى روشن و حرارت‏بخش آفريديم!

14- وَأَنزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاء ثَجَّاجًا

و از ابرهاى باران‏زا آبى فراوان نازل کرديم،

15- لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا

تا بوسيله آن دانه و گياه بسيار برويانيم،

16- وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا

و باغهايى پردرخت!

17- إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ کَانَ مِيقَاتًا

حقيقتاً روز جدايى، ميعاد همگان است!

18- يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا

روزى که در «صور» دميده مى‏شود و شما فوج فوج (به محشر) مى‏آييد!

19- وَفُتِحَتِ السَّمَاء فَکَانَتْ أَبْوَابًا

و آسمان گشوده مى‏شود و بصورت درهاى متعددى درمى‏آيد!

20- وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَکَانَتْ سَرَاباً

و کوه‏ها به حرکت درمى‏آيد و بصورت سرابى مى‏شود!

21- إِنَّ جَهَنَّمَ کَانَتْ مِرْصَادًا

بدرستيکه جهنم کمينگاهى است بزرگ.

22- لِلْطَّاغِينَ مَآبًا

و محل بازگشت طغيانگران است.

23- لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا

مدتهاى طولانى در آن مى‏مانند.

24- لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا

در آنجا نه چيز خنکى مى‏چشند و نه نوشيدنى گوارايى مي نوشند.

25- إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا

جز آبى سوزان و مايعى از چرک و خون.

26- جَزَاء وِفَاقًا

اين مجازاتى است موافق و مناسب.

27- إِنَّهُمْ کَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا

به درستيکه آنها انتظار حساب را نداشتند.

28- وَکَذَّبُوا بِآيَاتِنَا کِذَّابًا

و نشانه هاي ما را بکلى تکذيب کردند.

29- وَکُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ کِتَابًا

و ما همه چيز را محاسبه و ثبت کرده‏ايم.

30- فَذُوقُوا فَلَن نَّزِيدَکُمْ إِلَّا عَذَابًا

پس بچشيد که چيزى جز عذاب بر شما نمى‏افزاييم.

31- إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا

مسلما براى پرهيزگاران نجات و پيروزى بزرگى است.

32- حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا

باغهايى سرسبز، و انواع انگورها

33- وَکَوَاعِبَ أَتْرَابًا

و حوريانى بسيار جوان و هم‏سن و سال

34- وَکَأْسًا دِهَاقًا

و جامهايى لبريز و پياپى

35- لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا کِذَّابًا

در آنجا نه سخن لغو و بيهوده‏اى مى‏شنوند و نه دروغى

36- جَزَاء مِّن رَّبِّکَ عَطَاء حِسَابًا

پاداشي است از سوى پروردگارت و عطيه‏اى است حساب شده

37- رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرحْمَنِ لَا يَمْلِکُونَ مِنْهُ خِطَابًا

همان پروردگار آسمانها و زمين و آنچه در ميان آن دو است، بخشنده است، (در آن روز) هيچ کس حق ندارد بى اجازه او سخنى بگويد

38- يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِکَةُ صَفًّا لَّا يَتَکَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا

روزى که «روح‏» و فرشتگان در يک صف مى‏ايستند و کسي جز آن که او اجازه دهد سخن نمى‏گويند، و (آنگاه که مى‏گويند) سخن درست مى‏گويند

39- ذَلِکَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَن شَاء اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ مَآبًا

آن روز حق است؛ پس هر کس بخواهد راهى به سوى پروردگارش انتخاب مي کند.

40- إِنَّا أَنذَرْنَاکُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْکَافِرُ يَا لَيْتَنِي کُنتُ تُرَاباً

و ما شما را از عذاب نزديکى بيم مي دهيم در روزى که انسان آنچه را به دست خود کرده مى‏بيند، و کافر مى‏گويد: «اى کاش خاک بودم (و گرفتار عذاب نمى‏شدم)»

جزء 30 - سورة النازعات - سورة 79 - عدد آياتها 46

بسم الله الرحمن الرحيم

به نام خداوند بخشنده و بخشاينده

1- وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا

سوگند به فرشتگانى که (جان مجرمان را بشدت از بدنهايشان) برمى‏کشند،

2- وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا

و فرشتگانى که (روح مؤمنان) را با مدارا و نشاط جدا مى‏سازند،

3- وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا

و سوگند به فرشتگانى که (در اجراى فرمان الهى) با سرعت حرکت مى‏کنند،

4- فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا

و بر يکديگر سبقت مى‏گيرند،

5- فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا

و آنها که امور را تدبير مى‏کنند.

6- يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ

آن روز که زلزله‏هاى وحشتناک همه چيز را به لرزه درمى‏آورد،

7- تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ

و بدنبال آن، حادثه دومين (صيحه عظيم محشر) رخ مى‏دهد،

8- قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ

برخي دلها در آن روز سخت مضطرب هستند،

9- أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ

و چشمهايشان از شدت ترس فروافتاده است!

10- يَقُولُونَ أَئِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ

(ولى امروز) مى‏گويند: «آيا ما به زندگى مجدد بازمى‏گرديم،

11- أَئِذَا کُنَّا عِظَامًا نَّخِرَةً

در هنگامى که استخوانهاى پوسيده‏اى شديم؟»

12- قَالُوا تِلْکَ إِذًا کَرَّةٌ خَاسِرَةٌ

مى‏گويند: «اگر قيامتى در کار باشد، بازگشتى است زيانبار.»

13- فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ

ولى (بدانيد) اين بازگشت تنها با يک صيحه است.

14- فَإِذَا هُم بِالسَّاهِرَةِ

ناگهان همگى بر عرصه زمين ظاهر مى‏گردند.

15- هَلْ أتَاکَ حَدِيثُ مُوسَى

آيا داستان موسى به تو رسيده است؟(شنيده اي؟)

16- إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى

در آن هنگام که پروردگارش او را در سرزمين مقدس «طوى‏» ندا داد:

17- اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى

«به سوى فرعون برو که طغيان کرده است،»

18- فَقُلْ هَل لَّکَ إِلَى أَن تَزَکَّى

و به او بگو: "آيا مى‏خواهى پاک شوى؟

19- وَأَهْدِيَکَ إِلَى رَبِّکَ فَتَخْشَى

و من تو را به سوى پروردگارت هدايت کنم و از او بترسى؟"

20- فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْکُبْرَى

سپس معجزه بزرگ را به او نشان داد.

21- فَکَذَّبَ وَعَصَى
اما او تکذيب و عصيان کرد.

22- ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَى
سپس پشت کرد و پيوسته (براى محو آيين حق) تلاش نمود.

23- فَحَشَرَ فَنَادَى
و ساحران را جمع کرد و مردم را دعوت نمود،

24- فَقَالَ أَنَا رَبُّکُمُ الْأَعْلَى
و گفت: «من پروردگار برتر شما هستم!»

25- فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَکَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَى
ز اين رو خداوند او را به عذاب آخرت و دنيا گرفتار ساخت

26- إِنَّ فِي ذَلِکَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَى
در اين عبرتى است براى کسى که (از خدا) بترسد

27- أَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاء بَنَاهَا
آيا آفرينش شما (بعد از مرگ) مشکل‏تر است يا آفرينش آسمان که خداوند آن را بنا نهاد؟

28- رَفَعَ سَمْکَهَا فَسَوَّاهَا
سقف آن را برافراشت و آن را منظم ساخت،

29- وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا
و شبش را تاريک و روزش را آشکار نمود

30- وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَلِکَ دَحَاهَا
و زمين را بعد از آن گسترش داد،

31- أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءهَا وَمَرْعَاهَا
و از آن آب و چراگاهش را بيرون آورد،

32- وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا
و کوه‏ها را ثابت و محکم نمود!

33- مَتَاعًا لَّکُمْ وَلِأَنْعَامِکُمْ
همه اينها براى بهره‏گيرى شما و چهارپايانتان است

34- فَإِذَا جَاءتِ الطَّامَّةُ الْکُبْرَى
هنگامى که آن حادثه بزرگ رخ دهد،

35- يَوْمَ يَتَذَکَّرُ الْإِنسَانُ مَا سَعَى
در آن روز انسان به ياد کوششهايش مى‏افتد،

36- وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَن يَرَى
و جهنم براى هر بيننده‏اى آشکار مى‏گردد.

37- فَأَمَّا مَن طَغَى،
اما آن کسى که طغيان کرده،

38- وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا
و زندگى دنيا را مقدم داشته،

39- فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَى
مسلما دوزخ جايگاه اوست

40- وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى
و آن کس که از مقام پروردگارش ترسان باشد و نفس را از هوى بازدارد،

41- فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَى
قطعا بهشت جايگاه اوست

42- يَسْأَلُونَکَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا
و از تو درباره قيامت مى‏پرسند که در چه زمانى واقع مى‏شود؟

43- فِيمَ أَنتَ مِن ذِکْرَاهَا
تو را با يادآورى اين سخن چه کار؟

44- إِلَى رَبِّکَ مُنتَهَاهَا
نهايت آن به سوى پروردگار تو است (و هيچ کس جز خدا از زمانش آگاه نيست)

45- إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَاهَا
کار تو فقط بيم‏دادن کسانى است که از آن مى‏ترسند

46- کَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا
آنها در آن روز که قيام قيامت را مى‏بينند چنين احساس مى‏کنند که گويى توقفشان (در دنيا) جز شامگاهى يا صبح آن بيشتر نبوده است

جزء 30 - سورة عبس - سورة 80 - عدد آياتها 42

بسم الله الرحمن الرحيم
به نام خداوند بخشنده بخشاينده

1- عَبَسَ وَتَوَلَّى
چهره در هم کشيد و رو برتافت

2- أَن جَاءهُ الْأَعْمَى
از اينکه نابينايى به سراغ او آمده بود

3- وَمَا يُدْرِيکَ لَعَلَّهُ يَزَّکَّى
تو چه مى‏دانى؟ شايد او اهل تقوا باشد،

4- أَوْ يَذَّکَّرُ فَتَنفَعَهُ الذِّکْرَى
يا متذکر گردد و اين تذکر به حال او مفيد باشد

5- أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَى
اما آن کس که توانگر است،

6- فَأَنتَ لَهُ تَصَدَّى
تو به او روى مى‏آورى،

7- وَمَا عَلَيْکَ أَلَّا يَزَّکَّى
در حالى که اگر او خود را پاک نسازد، چيزى بر تو نيست

8- وَأَمَّا مَن جَاءکَ يَسْعَى
اما کسى که با شتاب به سراغ تو مى‏آيد،

9- وَهُوَ يَخْشَى
و از خدا ترسان است،

10- فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّى
تو از او غافل مى‏شوى.

11- کَلَّا إِنَّهَا تَذْکِرَةٌ
هرگز چنين نيست که آنها مى‏پندارند؛ اين (قرآن) تذکر و يادآورى است،

12- فَمَن شَاء ذَکَرَهُ
هر کس بخواهد از آن پند مى‏گيرد.

13- فِي صُحُفٍ مُّکَرَّمَةٍ
در الواح پرارزشى ثبت است،

14- مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ
الواحى والاقدر و پاکيزه،

15- بِأَيْدِي سَفَرَةٍ
به دست سفيرانى است،

16- کِرَامٍ بَرَرَةٍ
والا مقام و نيکوکار.

17- قُتِلَ الْإِنسَانُ مَا أَکْفَرَهُ
مرگ بر اين انسان، چقدر کافر و ناسپاس است.

18- مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ
(خداوند) او را از چه چيز آفريده است؟

19- مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ
او را از نطفه ناچيزى آفريد، سپس اندازه‏گيرى کرد و موزون ساخت،

20- ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ
سپس راه را براى او آسان کرد،

21- ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ
بعد او را ميراند و در قبر پنهان نمود،

22- ثُمَّ إِذَا شَاء أَنشَرَهُ
سپس هرگاه بخواهد او را زنده مى‏کند.

23- کَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ
چنين نيست (که او مى‏پندارد)؛ او هنوز آنچه را (خدا) فرمان داده، اطاعت نکرده است.

24- فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ
انسان به غذاى خويش (و آفرينش آن) بنگرد:

25- أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاء صَبًّا
ما آب فراوان از آسمان فرو ريختيم،

26- ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا
سپس زمين را از هم شکافتيم،

27- فَأَنبَتْنَا فِيهَا حَبًّا
و در آن دانه‏ها را رويانديم،

28- وَعِنَبًا وَقَضْبًا
و انگور و سبزى،

29- وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا
و زيتون و نخل،

30- وَحَدَائِقَ غُلْبًا
و باغهاى پردرخت،

31- وَفَاکِهَةً وَأَبًّا
و ميوه و چراگاه،

32- مَّتَاعًا لَّکُمْ وَلِأَنْعَامِکُمْ
براى استفاده شما و چهارپايانتان.

33- فَإِذَا جَاءتِ الصَّاخَّةُ
هنگامى که آن صداى مهيب ( صيحه رستاخيز) بيايد،

34- يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ
در آن روز انسان از برادر خود مى‏گريزد،

35- وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ
و از مادر و پدرش،

36- وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ
و زن و فرزندانش؛

37- لِکُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ
در آن روز هر کدام از آنها وضعى دارد که او را کاملا به خود مشغول مى‏سازد.