تیم ملی فوتبال

عبود نوشته بود:

دايي حيا کن، تيم ملي رو رها کن

امروز کمتر کسي را مي‌توان يافت که اين شعار را نشنيده باشد. شايد بدترين اتفاق براي تيم ملي فوتبال يک کشور اين باشد که مردم آن کشور بر عليه کاپيتان آن شعار دهند، آنهم در يک بازي ملي خانگي! شعاري که نه بر عليه شخص دايي، بلکه بر عليه بازيکن‌سالاري در فوتبال سر داده مي‌شد. اين شعار به نوعي يک عکس‌العمل طبيعي از سوي تماشاگري است که مي‌بيند سرمربي تيم ملي به بديهي‌ترين مسائل که هر کسي که فقط چند مسابقه فوتبال ديده باشد هم مي‌داند، بي‌اعتنايي مي‌کند. هنگامي که تيم ملي از آلمان بازگشت کنار گذاشتن دايي ديگر امري اجتناب ناپذير شده بود. حتي وقتي از سرمربي جديد تيم ملي پرسيدند که چرا دايي دعوت نشده است، مستقيما پاسخي داد که همه مي‌دانستند: " اين خواست مردم بود. "
اما چرا اين خواسته اينقدر دير مورد توجه قرار گرفت؟ حال آنکه چنين شعاري مدتها در ورزشگاهها شنيده مي‌شد و بارها در برنامه‌هاي راديو و تلويزيون و صفحات جرايد ورزشي مطرح شده بود حتي به سوژه‌اي براي طنزنويسها و کاريکاتوريستها بدل شده بود. يادمان باشد در سالهاي اخير صحبتهاي بسياري در مورد بازيکن‌سالاري و ريشه‌کن کردن آن بود و هر رئيس فدراسيون و سرمربي که مي‌آمد با قاطعيت عزم خود را براي مبارزه با اين آفت ورزش قهرماني اعلام مي‌کرد بطوريکه هيچ شک و شبهه‌اي براي بيننده و شنونده باقي نمي‌گذاشت.
همه مي‌دانند که دايي فردي خودساخته است که هر چه بدست آورده از زحماتش بوده و آنچنان وابستگي خاصي به جايي نداشت که کنار گذاشتن او اين همه سخت باشد. پس چرا اين همه مخالف وقتي پاي مصاحبه تلويزيوني مي‌رسيد (که بر خلاف مصاحبه با جرايد غيرقابل انکار است) به ناگاه تغيير موضع مي‌دانند و به هر حشيشي متشبث مي‌شدند تا نشان دهند دايي چقدر براي تيم ملي مفيد است؟ در آن زمان حدسهاي زيادي زده شد و بين علاقمندان فوتبال رواج داشت، مثل کمکهاي مالي دايي به تيم ملي، اعتبار دايي در فوتبال جهان و حتي دخالت وزارت اطلاعات (!!!) که من هر چه فکر کردم نتوانستم توجيهي براي اين آخري پيدا کنم.
اما امروز با ديدن بازيهاي تيم ملي بدون دايي کم‌کم پرده از نوعي بازيکن‌سالاري مخفي برداشته مي‌شود که در پس هياهو بر سر دايي پنهان شده بود. همان بازيکن‌سالاري که همه سعي داشتند به تماشاگر القا کنند ديگر وجود خارجي ندارد. باورتان نمي‌شود؟ کمي از حافظه خود کمک بگيريد؛ در طول 4 سال اخير کدام بازيکن بيشترين بازي ملي را داشته؟ اجازه بدهيد کمي به شما کمک کنم. اين بازيکن اتفاقا همان است که وقتي با هزار سلام و صلوات به امارات براي ادامه فوتبال رفت، دو ماه بيشتر او را تحمل نکردند و پس فرستادنش. آن وقت همين عادل خان فردوسي‌پور او را به نود آورد و فرياد وااسفا داد که قدر بازيکن بدون فراز و نشيب ما را ندانستند! راستي يک سوال: چطور بازيکناني که حتي يک استپ معمولي هم بلد نيستند به يکباره سر از ليگهاي معتبر اروپايي درمي‌آورند؟ البته اينها هيچ ربطي به نفوذ برادر محترم اين بازيکن ندارد. اين طور مي‌شود که بازيکناني که با ديدن بازي آنها يقين مي‌کني که ضريب هوشيشان حتي از اسب آبي هم کمتر است و با حماقتشان روي اعصاب تماشاگران تيمهاي پرطرفدار پايتخت رژه مي‌روند، اما موقع پخش مستقيم تلويزيوني، گزارشگر مدام از آنها تعريف مي‌کند و اگر هم به هر دليل در زمين نباشند افسوس غيبت آنها را مي‌خورد! حتي وقتي از کارشناس فوتبال (!) در بين دو نيمه مي‌پرسند: "تعويضهاي احتمالي از ديد شما چيست؟" جواب مي‌دهد: " به نظر من مربي بايد فلاني را وارد زمين کند!!! " و اتفاقا اين فلاني همان اسب آبي خودمان است! چطور وقتي سرمربي بعد از بازيهاي تدارکاتي بي‌اهميتي (!!!) که چند هفته پيش در امارات انجام داد با خوشحالي از سر فرم برگشتن يکي از بهترين هافبکهاي حال حاضر آسيا در مصاحبه تلفني با صدا و سيما خبر دهد، اما براي بازي رسمي ملي به يکباره فراموش مي‌کند که او را دعوت کند و تنها زماني او را به زمين مي‌آورد که نگران از دست رفتن حيثيتش بابت يک باخت ملي در استاديوم آزادي آنهم از يک تيم ضعيف اروپايي باشد؟
من در اينجا به عمد نام نياوردم چون قصد تخريب يا دفاع از بازيکن خاصي ندارم. آنچه نوشتم يادآوري زنگ خطري است که سالها پيش دلسوزان ورزش قهرماني به صدا درآوردند. پديده‌اي که عليرغم همه ادعاهاي مسؤولان ورزشي نه تنها ريشه‌کن و حتي کمرنگ نشده، بلکه شدت بيشتري يافته و تنها رنگ خبري آن کم شده است.

اين ماله خيلي وقت پيشه

ولي نه تنها حيا نکرد بلکه دو دستي تيم ملي رو چسبيد و بين اون همه کانديد اصلحتر
اون انتخاب شد

يک فوتوکاتور از سايت گل‌آقا:

منبع: سايت موسسه گل آقا

اما من فکر مي‌کنم تو منو دوسم داري.
d'oh!

نه اين رو نميخواستم بگم.

ميخواستم بگم که من فکر ميکنم تمام مشکل تيم ملي رو ميشه توي اين تصوير ديد:

منبع؟
باز هم بخش فوتوکاتور سايت گل‌آقا

علي دايي: بعيد است به جام جهانى صعود کنيم

علي دايي سرمربى تيم ملى ايران اعلام کرد: فدراسيون فوتبال به هيچ وجه به تعهداتش عمل نمى کند. «على دايى»، همچنين گفت: با توجه به برنامه اى که به فدراسيون فوتبال ارائه کرده ام توقعاتى نسبت به برگزارى ديدارهاى دوستانه با چند تيم ملى خارجى که سطح فوتبالشان به فوتبال کشورمان نزديک است داشتم و درخواستم را ارائه کرده بودم که متأسفانه تا اين لحظه هيچ گونه همکارى نشده است.وى ادامه داد: در همه جاى دنيا مربيان تيم ها ديدارهاى تدارکاتى را قبل از هر تورنمنتى براى هماهنگى بيشتر بين بازيکنان و شناخت نقاط ضعف و قدرت تيم برگزار مى کنند که متأسفانه هنوز اين امکان براى تيم ملى ايران در اين شرايط حساس به وجود نيامده است.سرمربى تيم ملى گفت: هرچه سريعتر بايد با مسئولان فدراسيون فوتبال و على کفاشيان رئيس فدراسيون جلسه اى تشکيل دهم تا اگر قرار باشد همين طور پيش برويم اعلام کنم که صعود ايران به مرحله بعد در خطر بوده و بعيد است به جام جهانى صعود کنيم.

منبع:شبکه ورزش ايران