مشاعره

در کعبه اگر دل سوي غير است ترا

طاعت همه فسق و کعبه دير است ترا

ور دل به خدا و ساکن ميکده اي

مي نوش که عاقبت به خير است ترا

از دشت جبل قافله ها رخت سفر بست
اي چشم جهان بين به تماشاي جهان خيز!
از خواب گران ، خواب گران ، خواب گران خيز!
ازخواب گران خيز!

ز دمش مرده مي‌شدي زنده

نفسش همچو عيسي مريم

مشرق خورشيد و مه را گل به روزن مي زنيم
از نظر بازان آن چاک گريبانيم ما

اي که گفتي عشق را درمان به هجران کرده اند Confused

کاش مي گفتي که هجران را چه درمان کرده اند Rolling Eyes

دلش از نفرت و بيزاري ريش
گيج شد بست دمي ديده خويش..

شدم ز دست تو شيداي کوه و دشت و هنوز

نمي‌کني به ترحم نطاق سلسله سست