مشاعره

ehsaneyazdanpanah نوشته بود:

anahita نوشته بود:

تو کيستي،که اينگونه،بي تو بي تابم؟
شب از هجوم خيالت نمي برد خوابم

((((((تو کيستي که من اينگونه بيتو...)))))

دلم جواب بلي مي دهد صلاي ترا

صلا بزن که بجان مي خرم بلاي ترا

استاد شهريار

اي که از کوچه معشوقه ما ميگذري Crying or Very sad

بر حذر باش که سر مي شکند ديوارش !! Brick wall

شکفتي چون گل و پژمردي از من
خزانم ديدي و آزردي از من
بد آوردي،وگرنه با چنين ناز
اگر دل داشتم مي بردي از من
هوشنگ ابتهاج

نه آب و خاک که آتش که باد ميداند
چه صادقانه تو با من نشسته اي، من نيز

مطيع برق نگاه توام بگو بنشين
اسير سحر کلام توام بگو برخيز

زکوي يار مي آيد نسيم باد نوروزي

از اين باد ار مدد خواهي چراغ دل بر افروزي

يکچند به کودکي به استاد شديم
يکچند به استادي خود شاد شديم
پايان سخن شنو که ما را چه رسيد
از خاک برآمديم و بر خاک شديم

ما کشته ي عشقيم و جهان مسلخ ماست

ما بيخور و خوابيم و جهان مطبخ ماست

ما را نبود هواي فردوس از آنک

صد مرتبه بالاتر از آن دورخ ماست...

تو کز بودن در اين عالم نياسودي
همان بهتر که بگريزي ز نابودي
سليمان کرمي

همش که با "ي" شد ، يکي نيست با "ب" تموم کنه ، يه شعر از ابوسعيد تو گلوم گير کرده !!

ياد تو شب و روز قرين دل ماست

سوداي دلت گوشه نشين دل ماست

از حلقه بندگيت بيرون نرود

تا نقش حيات در نگين دل ماست

تا تو بماني به برم زنده و با صفا شوم
بستهء اقبال توام قهر کنون نکن نکن
سليمان کرمي

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت

متحيرم چه نامم شه ملک لافتي را

شهريار

اي عشق غم تو سوخت بسيار مرا
آويخت مسيح وار بر دار مرا
چندان که دلت خواست بيازار مرا
مگذار مرا ز دست،مگذار مرا
فريدون مشيري

اي شير سر افراز زبردست خدا

اي تير شهاب ثاقب شست خدا

آزادم کن زدست اين بي دستان

دست من و دامن تو اي دست خدا...

شيخ ابوسعيد(رض)

itwman نوشته بود:

ehsaneyazdanpanah نوشته بود:

anahita نوشته بود:

تو کيستي،که اينگونه،بي تو بي تابم؟
شب از هجوم خيالت نمي برد خوابم

((((((تو کيستي که من اينگونه بيتو...)))))

دلم جواب بلي مي دهد صلاي ترا

صلا بزن که بجان مي خرم بلاي ترا

استاد شهريار

اي که از کوچه معشوقه ما ميگذري Crying or Very sad

بر حذر باش که سر مي شکند ديوارش !! Brick wall

باما را چه با يار شما؟ Crying or Very sad

نقل قول:

همش که با "ي" شد ، يکي نيست با "ب" تموم کنه ، يه شعر از ابوسعيد تو گلوم گير کرده !!

تقديم:

اي که در زنجير زلفت جاي چندين آشناست ..... خوش فتاد آن خال مشکين بر رخ رنگين غريب

حضرت حافظ شيرازي

بي اعتنا به تربت گل چهرگان خاک
بر استخوان پير و جوان مي زند کلنگ
تا در رسوب چشمه خشکيده حيات
يابد نشان قطره وهمي به گور تنگ
توللي

گفتم به عشق و عقل که اي جان ما نرو
خنديد و خط به روي مدارا کشيد و رفت
سليمان کرمي