مشاعره

تو قامت بلند تمنايي اي درخت
همواره خفته است در آغوشت آسمان
بالايي اي درخت
سياوش کسرايي
_____________________________________________

نقل قول:

مثنوي زهره و منوچهر

اولا منوچهر نه و آقا منو چهر بعدم من چقدر به منو چهر گفتم منو سر زبونا ننداز Shame on you

اما آخرم کار خودشو کرد.بلا سوخته Mr. Green

تا خواست لبم سوي تو پيغام فرستد
از شوق لبت بوسه به پرواز در آمد
اميدي فيروز کوهي

دل براي مهرباني پروراندي لاجرم
جان به تن تنها براي جانفشاني داشتن

نازنينا ما به ناز تو جواني داده ايم
ديگر اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا
شهريار

آمدي جانم به قربانت ولي حالا چرا ؟
بي وفا حالا که از پا افتاده ام حالا چرا؟
شهريار

ستاره’ غريب نوشته بود:

آمدي جانم به قربانت ولي حالا چرا ؟
بي وفا حالا که از پا افتاده ام حالا چرا؟
شهريار

اينجوريه
بي وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا؟

اي غنچه خندان چرا خون در دل ما مي کني؟
خاري به خود مي بندي و ما را ز سر وا مي کني؟
شهريار

نقل قول:

اينجوريه

شعر بود ديگه.مگه چه جوريه ؟ Think

ياد ايامي که در گلشن فغاني داشتيم
در ميان لاله و گل آشنايي داشتيم
دکتر محمد ابراهيم باستاني پاريزي

ستاره’ غريب نوشته بود:

نقل قول:

اينجوريه

شعر بود ديگه.مگه چه جوريه ؟ Think

ياد ايامي که در گلشن فغاني داشتيم
در ميان لاله و گل آشنايي داشتيم
دکتر محمد ابراهيم باستاني پاريزي

اين شعر از رهي معيري بود نه باستاني پاريزي

من و تو آن دو خطيم آري موازيان بناچاري
که هر دو باورمان از آغاز به يک دگر نرسيدن بود

حسين منزوي

دير اومدي خيلي ديره جاي ديگه دل اسيره
حرفاي قشنگ عشقت توي گوش دل نميره

نقل قول:

اين شعر از رهي معيري بود نه باستاني پاريزي

محمد سعيد بعد از يه سال مياي و به من گير ميدي و ايراد ميگيري ؟ با ما به از اين باش که با خلق جهاني Wink

انقدر دير به دير سر نزن. Smile

هر سر موي تو را با زندگي پيوند هاست
با چنين دلبستگي از خود بريدن مشکل است
صائب تبريزي

تو دور دست خيالي و پاي من خستست
چراغ چشم تو سبز است و راه من بستست
"..."

تو را من چشم در راهم شباهنگام
که مي گيرند در شاخ تلاجن * سايه ها رنگ سياهي
وزان دلخستگانت راست اندهي فراهم
تو را من چشم در راهم .
نيما

من اگر که هستم ستاره ام کو در آسمانها
من گر اهل دردم نشانه ام کو به داستانها

اسرار ازل را نه تو دانـــــــي و نه من
وين حرف معما نه تو خـواني و نه من

خيام

نگاهم خيزد از اعماق چشمانم
دريغا مانده در آنسوي پلکانم
سليمان کرمي