به راستی نادره مادر سینمای ایران است

حميده خيرآبادي يا نادره يکي از هنرمندان اوليه سينماي ايران است، اگر اغراق نکنيم زير ساز سينماي عاطفي و حرفه اي را بايد در قسمت خانم ها به خانم نادره اختصاص داد. به همين جهت نادره و همرديف ايشان خانم شهلا که مي توان مادران سينماي قبل از انقلاب دانست، بايد گفت: به آنها افتخار مي کنيم متاسفانه جامعه سينماي ايران بعد از انقلاب در حق آنها جفا نمودند و وفا به عهد ننمودند و آن طور که شايسته اين هنرمندان مي باشد اهميت ندادند. نادره از سال هاي جواني با عشق و علاقه روي پرده سينما ظاهر شد تا زماني که همبازي با آقاي تقي ظهوري هنرمند فقيد کميدين سينماي ايران شد. به نظر مي رسيد که اين دو هنرمند با همديگر بهتر مي توانستند بازي کنند و نقش هاي خود را در مقابل همديگر روان ايفا نمايند.
مثل فيلم هايي چون معجزه، مرخصي اجباري، ترانه هاي روستايي، عروس دهکده و . . . نادره هميشه در فيلم ها نقش مادر يا کسي که براي خانواده فداکار است ظاهر مي شد. نادره چون مثل هنرمنداني که بايد از تئاتر به سينما مي آمدند و خاک تئاتر را مي خوردند تا مردم آنها را مورد قبول خود برگزينند، نادره هم در سال 1336 در تئاتر ظاهر شد اما در طي چهار سال گذشته هنري ايشان به فيلم ميهن پرست در سال 1332 برمي خوريم اما تجربه نشان داد که بعد از سال 1336 که وارد تئاتر شد بازيگري ايشان مورد توجه تهييه کنندگان و کارگردانان سينماي ايران واقع شد و ترقي ايشان به عنوان نقش سنگين که عمر و دنياي هنري ايشان را آذين بندي نموده او را زني با شخصيت والا و مورد اعتبار جامعه قرار داده است.
نادره با تمام مشکلات زندگي توانست دختري هنرمند و چيره دست به دنياي راديو، سينما و تلويزيون ارائه کند. آن دختر کسي نيست جز هنرمند محبوب و مورد تحسين ملت ايران ثريا قاسمي. نادره در دنياي هنري خود توانست سه بار نامزد دريافت سيمرغ بلورين بهترين بازيگر نقش مكمل از جشنواره فيلم فجر شود. نادره افتخار سينماي ايران و تلويزيون مي باشد. امروزه نادره و خانم شهلا در کجاي اين دايره هنري سينماي ايران قرار گرفته اند. بايد از دست اندر کاران امروز سينماي ايران سوال شود چرا از هنرمنداني که در حاشيه اين هنر گهربار نشسته اند به خوبي استفاده نشد و نمي شود.
آيا امروز نادره کجاست. خيلي از مردم سوال مي کنند مدتي است که خانم نادره و خانم شهلا در جلوي دوربين ظاهر نمي شوند، آيا به راستي همانطوري که احمد قدکچيان به ديار باقي شتافت، اما صاحبان قدرت در سينماي ايران از او تجليل نمودند و به يادش بودند؟ همانطور که فرخ غفاري فوت شدند و آيا دست اندرکاران هنر سينماي ايران از خود سوال مي کنند فرخ غفاري را چرا تنها گذاشتيم؟ و اين سرنوشت، سرنوشت همه هنرمندانيست که پا به سن گذاشته اند و هيچ گونه امکاناتي براي عرضه کردن اندوخته هنرشان در جامعه سينماي ايران نمي بينند و مجبورند با خود چون خانم پروين سليماني که کور شده به گور ببرند (خدا نکند). آيا واقعا اين انتقامي نيست که خورده پاهاي قبل از انقلاب که در بازار سياه بليط مي فروختند و جلوي استديو فيلم برداري به عنوان سرخ پوست ها دنبال هنرمندان محبوب راه مي افتادند و مردم را بدين وسيله جوانان را سر کيسه مي کردند، بعد از انقلاب همين ها ترکه انتقام را بلند کردند و بر سر هنرمنداني چون نادره، شهلا، پروين سليماني، ناصر ملک مطيعي، فردين، و ديگران فرود آوردند و انتقام عقده هاي حقارت خود را گرفته اند. ما براي خانم نادره طول عمر و سلامتي آرزو مي کنيم. با تشکر از استاد سليماني راد که اين مقاله را در اختيار ما گذاشتند