مردان «جنگ» یا «فرار» را می گزینند، و زنان «دوستی ورزی»

http://www.womeniniran.org/82/article/08/10=08-article.htm
بر طبق يک تحقيق انجام شده در دانشگاه ايالتي کاليفرنيا در لوس آنجلس، روابط دوستي بين زنان از اهميت خاصي برخوردار است. اين روابط بيشتر از آني که ما گمان مي بريم شخصيت ما را شکل مي دهد و ما را به سوي آن فردي که هستيم يا در آينده خواهيم بود، سوق مي دهد. دوستي ها درون به هم ريخته و شلوغ ما را آرام مي کند و کمبودهاي احساسي ما را در ازدواج هايمان پر مي کند. اما گذشته از اين خصوصيات جامع در باب دوستي، دوستي بين زنان يک خصوصيت ويژه دارد.
تحقيقات جامع اخير به طور اخص توجه ما را به اين «ديگر فوايد» دوستي بين زنان جلب مي کند. خلاصه اين نتيج چنين است: به سر بردن اوقات با دوستان و درددل کردن با ايشان نه تنها باعث آرامش روح، بلکه بيشتر از آن باعث آرامش جسم ما مي شود و اين خود اثر مثبتي روي روان ما دارد.
زنان در واکنش به فشار رواني و دغدغه خاطر، يا استرس، يک سلسله مواد شيميايي در بدنشان آزاد مي شود که آنها را به داشتن و جستن روابط دوستانه به طرف ديگر زنان سوق مي دهد. اين کشف مهيج، باورهاي پنجاه ساله در زمينه فشار روحي «استرس» را که قسمت اعم آن، 90% يا بيشتر، روي جنس نر انجام شده است، وارونه ساخته است. به گفته دکتر لورا کازين کلاين، استاد دانشگاه ايالتي پنسيلوانيا، تا زماني که اين تحقيق در سال 2000 به چاپ رسيد، محققان به طور کلي معتقد بودند که وقتي انسان در معرض مشکلات سخت قرار مي گيرد، سلسله هورمون هايي که ترشح مي شوند، بدن را براي يکي از دو حالت «جنگ و پايداري» و يا «فرار سريع» آماده مي کند. دکتر کلاين مي افزايد که "اين مکانيزم راز بقاست و باقيمانده آن دوراني است که ما در خطر شکار شدن توسط حيوانات وحشي بوديم." دکتر کلاين که خود يکي از محققان اين پژوهش است، همچنين مي گويد که طيف عکس العمل زنان، گسترده تر از اين دو حالت است. وقتي هورمون اکسي توسين بر اثر استرس در بدن زن ترشح مي شود، تاثير خنثي کننده اي بر عکس العمل «جنگ يا فرار» دارد و در عوض او را تشويق مي کند که به نگهداري از فرزندان خود بپردازد و يا به سوي دوستي و هم صحبتي با ماده هاي ديگر کشيده شود. جالب اين است که وقتي زن درگير مراقبت از بچه هايش، و يا همصحبتي و وقت گذراني با ديگر زنان است، اين هورمون اکسي توسين بيشتر ترشح مي شود وهمچنان اثر آرامش بخش آن در مقابله با استرس ادامه پيدا مي کند. جالب اينجاست که اين عکس العمل «آرامش» در مردان رخ نمي دهد. در مردان در حالت استرس، هورمون تستوسترون (هورمون جنسي مردانه) به حد بالايي ترشح مي شود و ظاهرا اين هورمون، اثرات اکسي توسين را خنثي مي کند. از آن طرف، هورمون استروژن (هورمون جنسي زنانه) اثرات اکسي توسين را افزايش مي دهد.
اين کشف جالب که زنان و مردان در مقابله با فشارهاي روحي (استرس)، عکس العمل هاي متفاوتي نشان مي دهند، دو زن محقق را به اين ايده سوق داد که به تحقيقات خود وسعت دهند زيرا هر دو به اين مسئله واقف شدند که کشف مهمي را انجام دادند. اين دو محقق، دکتر لورا کازين کلاين و دکتر شرلي تايلور، معتقدند که با حذف جنس ماده در تحقيقات برروي استرس، محققان اشتباه بزرگي را مرتکب شده اند. واقعيت اين که زنان تحت فشار روحي عکس العمل متفاوتي از مردان نشان مي دهند، تاثيرات مهمي را روي سلامتي ما دارد.
هنوز تحقيقات بيشتري در اين زمينه لازم است تا رابطه مستقيم و نقش اکسي توسين را در رفتارهايي همچون مراقبت و نگهداري از کودکان و يا رفت و آمد و وقت گذراني با ديگر زنان را روشن کند. اما در حال حاضر نتايج حاصل از تحقيقات اين دکترها نشان مي دهد که اين هورمون مي تواند به طور مستقيم يکي از دلايل طولاني تر بودن ميانگين عمر زنان نسبت به مردان باشد. در آمريکا اين ميانگين هفت سال و نيم در زنان طولاني تر است.
در بسياري از پژوهش هاي اين تحقيقات گسترده نشان داده شده است که داشتن روابط اجتماعي و دوستانه، باعث پايين آمدن فشار خون و ضربان قلب و کلسترول شده و بطور کلي خطر بيمار شدن را پايين مي آورد. به بيان ساده تر، شکي نيست که داشتن دوستان عمر ما را طولاني تر مي کند. به طور مثال، نتايج يک تحقيق معروف ديگر در دانشگاه پزشکي هاروارد تحت عنوان «سلامتي پرستاران» نشان داده شده است که زنان با داشتن دوستان نزديک، کمتر در معرض خطر دچار شدن به ناتواني هاي جسمي در دوران کهولت هستند و احتمال اينکه اين زنان به طور کلي زندگي را به خوشي بگذرانند، بيشتر است.
اهميت داشتن دوستان نزديک آنچنان زياد است که محققين، عدم وجود آن را در رده عوامل بيماري زاي ديگر همچون سيگار کشيدن و يا اضافه وزن بيمارگونه قرار مي دهند. نتايج يک تحقيق ديگر در مورد زندگي زنان و مقابله و تحمل آنان بعد از مرگ شوهرانشان (که به عقيده محققين از بزرگترين عوامل ايجاد استرس محسوب مي شود) نشان داده است که چنين زناني با داشتن دوستان نزديک و قابل اعتماد شانس بيشتري را براي ادامه زندگي بدون تجربه ناتواني هاي جسمي و روحي ناشي از اين ضربه را دارند. زناني که از چنين دوستي هايي برخوردار نيستند، چنين خوش شانس نخواهند بود.
اگر دوستان مرهم روزهاي پراسترس ما هستند و وجودشان ما را سالم نگه مي دارد و حتي بر عمر ما اضافه ميکند، اين سوال مطرح است که چرا انسان امروزي کمتر وقت رفت و آمد با دوستان را پيدا مي کند؟ نويسنده کتاب «بهترين دوستان»، دکتر روتلين جاسلسون، نيز به اين سوال مي انديشد:" هرگاه که سرمان به شدت شلوغ است، چه از بابت کار و چه در مورد خانواده، اولين کاري که مي کنيم اين است که دوستانمان را از ياد مي بريم. به قولي، آنها را مي گذاريم در گوشه صندوقخانه. و اين در واقع اشتباه بزرگي است. چرا که زنان چنان منبع نيرو وقدرت براي يکديگر هستند. ما از يکديگر نگهداري مي کنيم و ما بايد براي اين نوع تماس ها وقت و فرصت کافي در دنياي خود پيدا کنيم. اين واقعا يک تجربه درمان بخش است."

Wink

Tahereh نوشته بود:

http://www.womeniniran.org/82/article/08/10=08-article.htm
بر طبق يک تحقيق انجام شده در دانشگاه ايالتي کاليفرنيا در لوس آنجلس، روابط دوستي بين زنان از اهميت خاصي برخوردار است. اين روابط بيشتر از آني که ما گمان مي بريم شخصيت ما را شکل مي دهد و ما را به سوي آن فردي که هستيم يا در آينده خواهيم بود، سوق مي دهد. دوستي ها درون به هم ريخته و شلوغ ما را آرام مي کند و کمبودهاي احساسي ما را در ازدواج هايمان پر مي کند. اما گذشته از اين خصوصيات جامع در باب دوستي، دوستي بين زنان يک خصوصيت ويژه دارد.
تحقيقات جامع اخير به طور اخص توجه ما را به اين «ديگر فوايد» دوستي بين زنان جلب مي کند. خلاصه اين نتيج چنين است: به سر بردن اوقات با دوستان و درددل کردن با ايشان نه تنها باعث آرامش روح، بلکه بيشتر از آن باعث آرامش جسم ما مي شود و اين خود اثر مثبتي روي روان ما دارد.
زنان در واکنش به فشار رواني و دغدغه خاطر، يا استرس، يک سلسله مواد شيميايي در بدنشان آزاد مي شود که آنها را به داشتن و جستن روابط دوستانه به طرف ديگر زنان سوق مي دهد. اين کشف مهيج، باورهاي پنجاه ساله در زمينه فشار روحي «استرس» را که قسمت اعم آن، 90% يا بيشتر، روي جنس نر انجام شده است، وارونه ساخته است. به گفته دکتر لورا کازين کلاين، استاد دانشگاه ايالتي پنسيلوانيا، تا زماني که اين تحقيق در سال 2000 به چاپ رسيد، محققان به طور کلي معتقد بودند که وقتي انسان در معرض مشکلات سخت قرار مي گيرد، سلسله هورمون هايي که ترشح مي شوند، بدن را براي يکي از دو حالت «جنگ و پايداري» و يا «فرار سريع» آماده مي کند. دکتر کلاين مي افزايد که "اين مکانيزم راز بقاست و باقيمانده آن دوراني است که ما در خطر شکار شدن توسط حيوانات وحشي بوديم." دکتر کلاين که خود يکي از محققان اين پژوهش است، همچنين مي گويد که طيف عکس العمل زنان، گسترده تر از اين دو حالت است. وقتي هورمون اکسي توسين بر اثر استرس در بدن زن ترشح مي شود، تاثير خنثي کننده اي بر عکس العمل «جنگ يا فرار» دارد و در عوض او را تشويق مي کند که به نگهداري از فرزندان خود بپردازد و يا به سوي دوستي و هم صحبتي با ماده هاي ديگر کشيده شود. جالب اين است که وقتي زن درگير مراقبت از بچه هايش، و يا همصحبتي و وقت گذراني با ديگر زنان است، اين هورمون اکسي توسين بيشتر ترشح مي شود وهمچنان اثر آرامش بخش آن در مقابله با استرس ادامه پيدا مي کند. جالب اينجاست که اين عکس العمل «آرامش» در مردان رخ نمي دهد. در مردان در حالت استرس، هورمون تستوسترون (هورمون جنسي مردانه) به حد بالايي ترشح مي شود و ظاهرا اين هورمون، اثرات اکسي توسين را خنثي مي کند. از آن طرف، هورمون استروژن (هورمون جنسي زنانه) اثرات اکسي توسين را افزايش مي دهد.
اين کشف جالب که زنان و مردان در مقابله با فشارهاي روحي (استرس)، عکس العمل هاي متفاوتي نشان مي دهند، دو زن محقق را به اين ايده سوق داد که به تحقيقات خود وسعت دهند زيرا هر دو به اين مسئله واقف شدند که کشف مهمي را انجام دادند. اين دو محقق، دکتر لورا کازين کلاين و دکتر شرلي تايلور، معتقدند که با حذف جنس ماده در تحقيقات برروي استرس، محققان اشتباه بزرگي را مرتکب شده اند. واقعيت اين که زنان تحت فشار روحي عکس العمل متفاوتي از مردان نشان مي دهند، تاثيرات مهمي را روي سلامتي ما دارد.
هنوز تحقيقات بيشتري در اين زمينه لازم است تا رابطه مستقيم و نقش اکسي توسين را در رفتارهايي همچون مراقبت و نگهداري از کودکان و يا رفت و آمد و وقت گذراني با ديگر زنان را روشن کند. اما در حال حاضر نتايج حاصل از تحقيقات اين دکترها نشان مي دهد که اين هورمون مي تواند به طور مستقيم يکي از دلايل طولاني تر بودن ميانگين عمر زنان نسبت به مردان باشد. در آمريکا اين ميانگين هفت سال و نيم در زنان طولاني تر است.
در بسياري از پژوهش هاي اين تحقيقات گسترده نشان داده شده است که داشتن روابط اجتماعي و دوستانه، باعث پايين آمدن فشار خون و ضربان قلب و کلسترول شده و بطور کلي خطر بيمار شدن را پايين مي آورد. به بيان ساده تر، شکي نيست که داشتن دوستان عمر ما را طولاني تر مي کند. به طور مثال، نتايج يک تحقيق معروف ديگر در دانشگاه پزشکي هاروارد تحت عنوان «سلامتي پرستاران» نشان داده شده است که زنان با داشتن دوستان نزديک، کمتر در معرض خطر دچار شدن به ناتواني هاي جسمي در دوران کهولت هستند و احتمال اينکه اين زنان به طور کلي زندگي را به خوشي بگذرانند، بيشتر است.
اهميت داشتن دوستان نزديک آنچنان زياد است که محققين، عدم وجود آن را در رده عوامل بيماري زاي ديگر همچون سيگار کشيدن و يا اضافه وزن بيمارگونه قرار مي دهند. نتايج يک تحقيق ديگر در مورد زندگي زنان و مقابله و تحمل آنان بعد از مرگ شوهرانشان (که به عقيده محققين از بزرگترين عوامل ايجاد استرس محسوب مي شود) نشان داده است که چنين زناني با داشتن دوستان نزديک و قابل اعتماد شانس بيشتري را براي ادامه زندگي بدون تجربه ناتواني هاي جسمي و روحي ناشي از اين ضربه را دارند. زناني که از چنين دوستي هايي برخوردار نيستند، چنين خوش شانس نخواهند بود.
اگر دوستان مرهم روزهاي پراسترس ما هستند و وجودشان ما را سالم نگه مي دارد و حتي بر عمر ما اضافه ميکند، اين سوال مطرح است که چرا انسان امروزي کمتر وقت رفت و آمد با دوستان را پيدا مي کند؟ نويسنده کتاب «بهترين دوستان»، دکتر روتلين جاسلسون، نيز به اين سوال مي انديشد:" هرگاه که سرمان به شدت شلوغ است، چه از بابت کار و چه در مورد خانواده، اولين کاري که مي کنيم اين است که دوستانمان را از ياد مي بريم. به قولي، آنها را مي گذاريم در گوشه صندوقخانه. و اين در واقع اشتباه بزرگي است. چرا که زنان چنان منبع نيرو وقدرت براي يکديگر هستند. ما از يکديگر نگهداري مي کنيم و ما بايد براي اين نوع تماس ها وقت و فرصت کافي در دنياي خود پيدا کنيم. اين واقعا يک تجربه درمان بخش است."

Wink

جنس نر؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

احتمالا حسادت بيش از حد خانمها مخصوصا نسبت به نزديکترين دوستانشان به دلايل گفته شده توسط Tahereh و دوستيهاي گفته شده ايشان است که خانمها دارند و جنس نر از آن بي بهره مي باشد. عمر کمتر آنها و زودتر پير شدنشان نسبت به جنس نر نيز به همان دلايل گفته شده مي باشد.

مهدي پلنگ گفته بود:

نقل قول:

جنس نر؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

گير ندين.Tahereتقصيري نداره چون Copy , Paste کرده و توي متن اصلي همين جوره. [-X

من تا حالا فقط 2 بار متني رو سانسور کردم.
سانسور کردنش يهترين راه بود.
با عرض معذرت.
احسان

آقا احسان

چرا حرفهاي Tahereh رو سانسور نمي کني؟
مگر شما Feminist هستيد؟

فلفلو نوشته بود:

آقا احسان

چرا حرفهاي Tahereh رو سانسور نمي کني؟
مگر شما Feminist هستيد؟

احسان فمينيست نيست! اما در حمايت از خفقان، تهديد،ارعاب و سانسور، سابقه روشني داره.
(منبع: آموزش رياضيات Very Happy

)

يه مقاله علمي که بحث نداره,حالا گيريم که توي ترجمه هم اشتباه شده باشه..... Wink

به نقل از :http://guitar.blogsky.com/?PostId=19

زن و مرد از نظر بار احساسي داراي گرايشات و تفاوتهاي مختلفي هستند.منحني سينوسي احساسات در زنها و مردها تغييرات زيادي دارد و امکان مقايسه اين دو با هم نيست!

مورد تفاوت در ظرفهاي احساسي آقايان و خانمهاست.اين دو جنس از نظر بار هاي احساسي داراي تفاوتهاي زيادي هستند.خيلي از موارديکه زنها آن را بعنوان يک افت تلقي ميکنند در واقع تبديل ظرفيتي ميباشد.اگر بخواهم بصورت ساده اين مورد را برايتان توضيح بدهم بايد بگويم که زنها داراي يک ظرف بسيار بزرگ احساسي ميباشند که البته سوراخ است!خودتون رو هلاک هم که بکنين هرچي توش بريزين پر نميشه!براي زنها شوهر و عشق براحتي 70% مسائل زندگي رو تشکيل ميده بنابراين عمراً نبايد از زنها انتظار داشت که آرامش داشته باشند.آنها يک بند نگران زندگيشان هستند چون شما خبر مرگتون مهمترين چيز يک زن هستيد.اين ظرف بزرگ سوراخ،در زندگي هر مردي هم اگر وجود داشت آن مرد را روي مسائل عاطفي حساس و زود رنج مي کرد.شما اگر از دختري قدرت زنانگي وي را بگيريد ديگر از وي چيزي باقي نمي ماند!بخاطر وجود اين ظرف بزرگ در زنها ،حل کردن 70% نيازشان تنها توسط يک عامل است:..توجه….در غير اينصورت ظرف آنها اصلاً پر نميشود.

اما در مورد آقايان مسئله فرق ميکند.اگر از پسري قدرت مردانگي وي را بگيريد آنها اينقدر پوست کلفت هستند که در کمال پررويي ادامه حيات بدهند!!دليلش اينست که آنها داراي
ظرفهاي کوچک ولي متعددي هستند!اين ظرفها برعکس خانمها بسرعت پر ميشوند و بسرعت خالي ميگردند!آقايان بطور 24 ساعته درگير پر کردن اين ظرفها هستند.ظرف عشق وقتي در آقايان پر ميشود مرد شروع به پر کردن ظرف مثلاً کار ميکند.وي ديگر بالا سر ظرف قبلي نمينشيند چون ظرفهاي ديگري هم دارد.نکته اينجاست که زنها چون داراي ظرفهاي بزرگي هستند، همينطوري عنر عنر بالاي ظرفشون مينشينند.چون اين ظرف مهمترين ظرف آنان است و بايد اول و همواره اين ظرف پر بشود...مکافات از اينجا ناشي ميشود چون آنها همين انتظار را از مرد ها دارند!..اشتباه اين است که آنها مردها را نيز مثل خود تصور ميکنند.در مردها يک ظرف مهم وجود ندارد بلکه همه ظرفها بايد پر شوند.مردها نمي توانند ظرفي را به ظرف ديگر ترجيح دهند..خانمها،توروخدا بگيرين چي ميگم..امکانش نيست!!چون پر نشدن هر ظرف مساوي است با ناراحتي شديد عصبي!!!
در بيولوژيک هر مرد همه ظرفها داراي ارزش مساوي هستند.نکته فوق العاده مهم براي زنها اين است که بدانند زمانيکه بار احساسي مرد به اصطلاح خودتان!کم ميشود يعني در واقع شما به بهترين نحو توانسته ايد به وظيفه زنانگي خود عمل کنيد!!چون توانسته ايد ظرف يک مرد را پر کنيد.در اين زمان به اصطلاح مرد باکش پر شده و در نتيجه ميرود سراغ ساير ظرفهاي خالي…ولي متاسفانه شما فکر ميکنين که اون ديگه دوستتون نداره!!!!!…چون مثلاً مثل قبل دورتون نمي چرخه!!يا ازتون خبر نميگيره!! اين يک طرز فکر غلط و مسموم است که تو کلتون رفته چون مرد کاملاً از شما بخاطر اينکارتون ممنون است…چون شما براش کاري کردين که بسادگي انجام نميگرفته.اينجاست که شما اين فاصله بين پر و خالي شدن ظرف رو بجاي اينکه بخودتون برسين و مال خودتون باشين ، بي علاقگي تلفي ميکنين و 2500 تا فکر چرت و پرت مياد تو مغزتون آخرش هم بهش ميگين: تو من رو کمتر دوست داري!!!..يا خيلي احمقانه ميگين رابطه جنسي باعث شد ازم دور بشه!!!در حاليکه اصلاً فکر نميکنين شما قادر بودين ظرفهاي وي رو کاملاً پر کنين…اينجا مرد هم کف ميکنه که د بيا!!!جريان چيه؟؟.مگه من چيکار کردم؟من که خيلي دوستش دارم!!!

يک اخطار کاملاً جدي:
خانمها به هيچ وجه در نحوه پر و خالي شدن ظرفهاي آقايون دستکاري يا فضولي نکنيد…مثلاً خيلي احمقانه فکر نکنين که ظرف احساسات مرد رو کامل پر نکنين تا هميشه ريشش دست شما باشه!!..بدونين با انجام اين کار بچه گانه مرد فکر ميکنه که شما توانايي اينکار رو نداريد و در نتيجه :شما بسرعت مردتون رو از دست ميدين!!..به اصطلاح ساده تر بايد بگم که در اينصورت براي شما:… بازي تمامه.
Wink