تقدیم چند سطری به تو

برای تقديم چند سطری به تو چندين بار نوشتم
ولی هر بار, کلامی را خط زدم, واژه ای را تغيير دادم, کلمه ای را حذف کردم
انگار ديگه قدرت ويراستاری کلامم را ندارم Confused

کوچکی کلمات, در مقابل عزمت دوستيها خيلی نمايانند
کلماتی به يک دوست
يک عزيز
که هيچ وقت نميخوام فکر کنه که دلگيرم
که اين سرزمين ديگه توی وجودم نيست
من کلام دوستی رو, با احساسم, روی ديواره های اين سرزمين به دور از زمين, حکاکی کردم
اونقدر عميق, که تا اين سرزمين پا بر جاست باقی خواهد ماند
ولی واقعيت اينه, که ساکنين اينجا هم, با وجودی که متفاوتند, ولی نمادی از واقعيات دور و بر ما هستند
گاهی ازشون نا اميد ميشيم گاهی اميدوار Sad

پستيها و بلنديها هستند
اينجا هم اين آدمهای اسماً مجازی و رسماً واقعی, دنبال نقطه ضعف ها ميگردن تا بتونن اذيتت کنن Smile

اينجا هم اونی که ساده دله اذيت ميشه Smile

اينجا هم همه دق و دلی دنيای واقعيشون و سر اين آدمهای مجازی ميريزن Smile

اينجا هم همه با هم متفاوتند
ولی اين تفاوتها مانع از پيوند دوستيها نيست
اين تفاوتها, فقط ياد گيری اينه که اگه ضعفی هست در خود ماست
ما بايد روی ضعف های خودمون کار کنيم, ديگران, همونی هستند که بايد
به قول اين جمله ی معروف که ميگه
ادب از که آموختی, از بی ادبان

اگه همگی ماها توی زندگی ياد بگيريم که بديهايی رو که بهمون شده, در حق ديگران انجام نديم
چيزايی که ناراحتمون ميکنه, در حق ديگران انجام نديم
تجربه های تلخ ,برامون ياد گيری بهتر شدن باشه, نه ز هر خورده ای برای نيش زدن به ديگران
شايد اين دنيای مجازی, يا حتی دنيای واقعی, خيلی قشنگ تر از اين پا برجا ميموند
ولی
هر جا باشی اين شعار هست که ميگه
کاشی ميدانستی, زندگی محبس بی ديواريست, و تو محکوم به حبس ابدی
و عدالت, ستم معتدليست, که درون رگ قانون جاريست
کاش ميدانستی, دوستی آش دهن سوزی نيست
عشق بازار متاع جنسی است
مرده از زنده, هميشه, هر آن, در جهان بيشتر است
کاش ميدانستی
چيز هاييست که بايد تو بدانی
اما
بهتر آن است..................

اينا رو نوشتم که بدونی اگه يک کم کمرنگ شدم, از بی مهری نيست
از برخورد با واقعياتيست, که گاهی لزومی براش نبوده
و اين خود من بودم, که با اشتباهات خودم, اونها رو سر راهم گذاشتم
زندگی سراسر ياد گيريست

ولی پر رنگ خواهم شد
دوستی شماها, کلمات گرمتون, تلاش خودم برای بهتر شدن, رنگی تازه در من خواهند بود
اينا رو نوشتم که بگم برام اهميت داری Smile

اينا رو نوشتم که بگم, مرسی که از پس نا نوشته هام به گره درونم پی بردی Smile

و مرسی که برات مهم بود که اين گره باز بشه Smile

و تو اونقدر با ارزشی, که کلام ساده و صادق و کوتاهت, ميتونه مرحم باشه Wink

صدای دل هنوز برای نوشتن نفس داره
هنوز نفس هاش, اکسيژن خالی ميگيره, و دی اکسيد کربن و احساس پس ميده Razz

هنوز تالار ها رو دوست داره
و هنوز
بزرگ ادمين تالار براش قدر - احترامه Wink

گيسوانت را در باد شانه نكن! مي‌ترسم آفتاب‌گردان‌ها بوي تو را با آفتاب اشتباه بگيرند. من البته نگران آفتاب‌گردان‌ها نيستم كه از قضا سمت و سوي نسيم گيسوي تو حتي عطرريزشان خواهد كرد. من نگران مردماني هستم كه روز را مي‌ستايند و زين پس نخواهند ديد. آخر مي‌ترسم رنگ آفتاب از فرط غصه بميرد كه ديگر پرستنده‌اي ندارد ...

___

کمرنگ که ميشي مطمئنم که بلافاصله پر رنگ ميشي، من اينو ميدونم که طبيعت ستاره ها اينه، ستاره چشمک ميزنه، تو هم اينو ميدوني که بهترين و قشنگترين ستاره آسمون سرزمين جادوئي هستي Razz

سيما جونم عاشق تپش قلب مهربونتم
بذار هم نفس گرم و پر احساست رو احساس كنيم و هم صداي تاپ تاپه ضربان قلب مهربونت رو بشنويم
من كه نمي دونم چه خبره ولي اگه حسه ان ام درست حدس زده باشه، خيلي خوشحالم كه احسان اينقدر به فكر كاربراشه Smile

ببخشيد بچه ها من تازه امروز اين پست های شما رو ديدم Embarassed

احسان جون لطف داری ولی اگه نو ر من کم ميشه حتماً پر نو ر تر بودن ستاره های ديگس که اونو ميپوشونه Smile

تپش قلب من قابل تو رو نداره مصی جون

اينکه حرفای من و ميفهمی, و نکات مشترکی با من داری, گرماييست که بين ما رد و بدل ميشه