بخونیشا

اگر خواهی خود را بشناسی، بدان که: هر کسی را از دو چیز آفریده‏اند: یکی این بدن‏ظاهر، که آن را تن گویند، و مرکب است از: گوشت و پوست و استخوان و رگ و پی وغیر اینها.و آن از جنس مخلوقات همین عالم محسوس است، که عالم جسمانیات‏است.و اصل آن مرکب از عناصر چهارگانه است که «خاک، آب، باد و آتش‏» است، وآن را به همین چشم ظاهری می‏توان دید.

و یکی دیگر «نفس‏» است که آن را روح و جان و عقل و دل نیز گویند، و آن‏جوهری است «مجرد» (10) از عالم ملکوت، و گوهری ست‏بس عزیز از جنس فرشتگان و «عقول قادسیه‏» ، (11) و دری است‏بس گرانمایه از سنخ مجردات، که خدای - تعالی - به‏جهت مصالحی چند - که شمه‏ای از آن مذکور خواهد شد - به قدرت کامله خود ربطی‏میان آن و این بدن ظاهری قرار داده و او را مقید به قید علاقه این بدن و محبوس درزندان تن نموده، تا وقتی معین و اجلی موعود، که قطع علاقه نفس از بدن می‏شودرجوع به عالم خود می‏کند.

و این نفس را به چشم ظاهر نتوان دید بلکه دیده نمی‏شود مگر به بصیرت باطنیه.وهر گاه حدیث نفس یا روح، یا جان، یا دل، یا عقل مذکور شد همین جزء اراده می‏شود،بلکه هرگاه انسان و آدم نیز گفته شود، به غیر از این، چیز دیگر مراد نیست، زیرا - چنانکه مذکور خواهد شد - حقیقت انسان و آدمی همین است.

پس بدن، آلتی است از نفس که باید به آن حالت‏به اموری چند که مامور است قیام‏نماید.

و بدان که: شناختن حقیقت «بدن‏» ، امری است‏سهل و آسان، زیرا دانستی که آن ازجنس مادیات است و شناخت‏حقایق مادیات، چندان صعوبتی ندارد.و اما «نفس‏» ، چون که از جنس مجردات است‏به حقیقت او رسیدن و او را به کنه، شناختن در این‏عالم میسر نیست، - رو مجرد شو مجرد را ببین - و از این جهت‏بود که بعد از آنکه‏حضرت رسول - صلی الله علیه و آله و سلم - شرح حقیقت او را خواستند حضرت بیان‏نفرمود، خطاب رسید که:

«و یسئلونک عن الروح قل الروح من امر ربی‏» (12)

یعنی: «از تو از حقیقت روح سئوال‏می‏کنند، بگو که «روح‏» از امور پروردگار است و از عالم امر (13) است‏» .

و بیش از این رخصت نیافت که بیان کند.

بلی هر گاه نفس انسانی خود را کامل نموده باشد، بعد از قطع علاقه از بدن و حصول تجرد از برای آن می‏تواند شد که آن را بشناسد.بلکه هر گاه در این عالم نیز کسی نفس‏خود را کامل نموده باشد و بخواهد به سر حد کمال برساند و علاقه او از بدن کم شود،دور نیست که تواند فی الجمله معرفت‏به نفس بهم رساند.

خيلي فلسفي بود d'oh!

نصفيش رو فهميدم Eh?