شاید درست شاید غلط

آشوب ذهن آدمي تنها اوهام بر سيماي خويش است ،
همچو من که تمام وقايع نافرجام را همچو تصويري عريض بر پرده سينماي ذهنم ازچشم مي گذرانم ...

داشته هاي من ، تو .يا ديگري تنها مقدار کمي است از تمام چيزي که بايد بدانيم
هر اندازه که پر محتوا باشد ناقص است ا لبته اگر چاله هاي روحي خود را پر نکرده
باشيم...

اگر روحمان تکامل نيافته باشد ،سفرهايي که رفته ايم ، چيزهايي که ديده ايم کامل نشده ، مي داني که اگر آنگونه که بايد به نظاره منشيني نديده اي و نرفته اي .

***
نواهايي که بر آنها گوش سپرده اي/ حرف هايي که از براي تو يا ديگري گفته شد و
شنيده اي ، هيچ در نيافتي ميانشان حتي احساس آرامشي شوقي ، ذوقي اگر به دل گوش نسپري بر آنها .

ترانه هايي که سروده اي ترانه هايي که خوانده اي ، هيچ يک موزون و
خوش آهنگ به گوش نخواهند رسيد اگر براي خودت ، دلت و ديگري نسروده يا
نخوانده باشي .

عشق ها عواطف و احساسات خرج شده از سوي تو ، ديگري عشق هاي چوبين ، بي هيچ نرمي ، علاقه اي اگر بي هيچ تپش قلبي ، دغدغه اي باشد خود مي دانيم که بازي بيش نيست بازي بس خسته کننده و به راستي غير واقعي .

تئاتر رفته اي ؟

نگاه که بيندازي آنگونه محو تماشا شده اي ودر آخر هنگام برخاستن از
صندلي سالن ، احساس خستگي بيش از تاثير بازي بازيگران بر تو چيره شده ،
اما هنگامي که خودت دريابي که آن صحنه چقدر شبيه قطعه اي از زندگي خودم يا
ديگري است در انتها پر فکر و مغشوش ذهن از جا بر ميخيزي ، آنگونه که
در نمي يابي کدام زمان بسوي خانه ات حرکت کرده اي که اکنون جلوي در خانه
بدنبال کليد در ورودي تمام جيب هايت را زير و رو مي کني .

به ياد دوست يا دوستان قديمي که مي افتي فقط با خود مي گويي چه زود گذشت و
بعد به فراموشي مي سپاري و کارهاي روزمره ات را شکل انجام به خود مي گيرند و
چه ساده از آن گذشتي .

اگر خاطراتت لذتشان را بر تو چيره کنند سريعترين کار يعني دفتر تلفن را بر مي داري و بدنبال شماره هايي که چند وقتي است بسراغشان نرفته اي ميگردي .

سنت که زياد مي شود نه آنگونه بگوييم پير گشته اي بيست و چندساله ات را مي گويم آنقدر مشکل براي خويش آفريده اي که نمي داني چگونه از پسشان برآيي و با تمام سيماي جوانت درونت ، ذهنت پير و فرتوت گشته ،

حال آنکه
مي تواني ببيني ديگراني که با تمام سيماي پيرشان چگونه از ذهني شاد و سرشار از روشني و دروني با لطافت برگي بر خوردارند ، حال آنکه تو به سي نرسيده به سان مرده اي بس فرتوت با نقابي بر چهره مي ماني .

***
خود اگر نخواهي جهان با تمام سيماي روشنش که به رويت نهاده با پرده وهمي آنچنان تاريک در چشمانت جلوه مي کند که نتواني قدم از قدم بر داري و عقب رفتن را به جلو ترجيح مي دهي .

خود اگر باور نداشته باشيم دستان تهي مان از شور و عشق پر خواهد گشت خود اگر باور داشته باشيم باورمان بارور خواهد گشت .

خود اگر ايمان داشته باشيم خواهيم رسيد ، خود اگر باور داشته باشيم دست

خواهيم يافت به آنچه بايد بيابيم ، تواناييشان را آدمي دارد و خود بي باور نخواهيم دانست که داراييم .
***