جهان را همین جا نگه دار

کمی جلوتر
من آن طرف امروز پیاده می شوم
کمی نزدیک به پنجشنبه نگهدار
کسی از سایه های هر چه ناپیدا می اید
از آن طرف کودکی
و نزدیک پنجشنبه به راه بعد از امروز می افتد
کمی نزدیک به پنجشنبه نگهدار
تو همان آشناترین صدای این حدودی
که مرا میان مکث سفر
به کودک ترین سایه ها می بری
با دلم که هوای باغ کرده است
با دلم که پی چند قدم شب زیر ماه می گردد
و مرامی نشیند
می نشینم و از یادمی روم
می نشینم و دنیا را فکر می کنم
آشناترین صدای این حدود پنجشنبه
کنار غربت راه و مسافران چشمخیس
دارم به ابتدای سفر می روم
به انتهای هر چه در پیش رو می رسم
گوش می کنی ؟
می خواهم از کنار همین پنجشنبه حرفی بزنم
حالا که دارم از یاد می روم
دارم سکوت می شوم
می خواهم آشناترین صدای این حدود تازه شوم
گوش می کنی؟
پیش روی سفر
بالای نزدیک پنجشنبه برف گرفته است
پیش روی سفر
تا نه این همه ناپیدا
تنها منم که آشناترین صدای این حدودم
تنها منم که آشناترین صدای هر حدودم
حالا هر چه باران است ، در من برف می شود
هر چه دریاست ، در من آبی
حالا هر چه پیری است ، در من کودک
هر چه ناپیدا ، در من پیدا
حالا هر چه هر روز و بعد از این
هر چه پیش رو
منم که از یاد می روم ، آغاز می شوم
و پنجشنبه نزدیک من است
جهان را همین جا نگهدار
من پیاده می شوم
...

توو چه لحظه هايي از زندگي دوست داشتيد؟ يا داريد؟ زمان متوقف بشه؟
چرا؟

اول دو هفته قبل از امتحاناي فاينال يه يه ماهي زمان مي ايستاد ....بعد هفته بعدش يه دو هفته مي ايستاد.....بعد دو رو ز قبلش يه سه چهار رو زي.... بعد شبش يه پرش دو سه روزي ميکرد....
دليلش واضحه چون من هميشه يه دو سه ماهي از همه عقب بودم...وقتي بچه ها شروع مي کردن به دوره و درس خوندن من تازه يادم ميومد نه کتابشو دارم نه کلاسشو درست حسابي رفتم نه يادم مياد بار قبلي که افتادم سوالا بيشتر از کجاها بود....

کودکي پر شد از خنده
نه نه گاهي گريه
گاهي ترس
و جواني فقط غصه را پر کرد
جوان سوخت
در آتش حسرت
حسرتي پر از شکست
دستت را به من بده
تا با خود تو را به اوج رويا برم
رويائي پر از دروغ
اما شيرين