افسوس که دیگر در میان ما نیست

آيت الله ميرزا جواد تبريزی دار فانی را وداع گفت

آیت الله میرزا جواد تبریزی در سن 80 سالگی در بیمارستان کسرای تهران دار فانی را وداع گفت.

به گزارش خبرنگار بازتاب, پيكر پاك اين مرجع تقليد امشب به قم منتقل خواهد شد و فردا چهارشنبه، پس از تشييع از بيت آن مرحوم به سمت مسجد امام حسن عسگري(ع) و سپس در حرم مطهر فاطمه معصومه(س)، در جوار كريمه اهل بيت به خاك سپرده مي شود.

شایان ذکر است، ایشان در وصیت خود خواسته بود پیکرش در کنار مزار شیخ عبدالکریم حائری یزدی بنیانگذار حوزه علمیه قم به خاک سپرده شود.

گفتنی است، آيت الله العظمي شيخ ميرزا جواد تبريزي از مراجع تقليد كشورمان از سه سال پیش از بیماری رنج می برد و مدتي پیش به علت عارضه قلبي در بيمارستان كسراي تهران بستري شده بود.سه هفته قبل نیز مجلس دعایی برای شفای ایشان در قم برگزار شد و رییس جمهور نیز با حضور در بیمارستان ساسان تهران از ایشان عیادت کرد.

نگاهی به زندگی آیت الله تبریزی

آيت الله جواد تبريزي در سال 1305 شمسي در شهرستان تبريز در خانواده‌اي مذهبي چشم به جهان گشود.وی پس از فراگیری دروس اولیه در سال 1327 شمسى شهر تبريز را ترك نمود و وارد حوزه علميه قم شد. ايشان در قم دوره سطح را به پايان برده و در اوج شكوفايى علم و فقاهت و غناى حوزه وارد درس خارج اساتيدى همچون مرحوم آيت الله العظمى سيد محمّد حجت و مرحوم آيت الله العظمى بروجردى (قدس الله اسرارهما) شدند و همزمان با آن مشغول تدريس كتب سطح نيز گرديدند. اين افاده و استفاده 5 سال يعنى تا سال 1332 شمسى طول كشيد. در طول اين مدت، 4 سال نزد آيت الله رضى زنوزى تبريزى استفاده كامل نمودند و در نزد مرحوم آيت الله العظمى بروجردى در فقه و اصول بهره لازم را بردند و موفقيت ايشان تا جايى بود كه استادشان مرحوم بروجردى (قدس سره) ايشان را به عنوان ممتحن طلاب حوزه، انتخاب نمودند.

آيت الله العظمى تبريزى بعد از گذشت 5 سال از حضور در حوزه علميه مقدسه قم، در سال 1332 شمسى جهت ادامه تحصيلات به نجف اشرف عزيمت نمود و در محضر درس اساتيد برجسته و عاليمقام آن زمان حاضر شده و به خوشه چينى پرداخت. اما عمدتاً از افاضات مرحوم آيت الله حاج سيد عبدالهادى شيرازى (رحمه الله) و مرحوم آيت الله العظمى خوئى (رحمه الله) استفاده كرد

آيت الله تبريزى (دام عزه) را می توان يكى از شاگردان برجسته و مبرز مرحوم آيت الله العظمى خوئى (رحمه الله) به حساب آورد كه هميشه مورد عنايت و توجه خاص استادش بود .

آيت الله حاج شيخ جواد تبريزى (ره) پس از گذشت 23 سال حضور دائم و فعال و جدّى در حوزه مقدس نجف اشرف، سرانجام در سال 1355 شمسى به هنگام مراجعت از زيارت سيد الشهداء حسين بن على (عليهما السلام) به سمت نجف، توسط رژيم بعث عراق دستگير و به ايران فرستاده شد و پس از ورود به ايران، مجدداً به حوزه علميه قم مشرف و فعاليتهاى خود را از سر گرفت.

ايشان در طول ساليان دراز تدريس، هزاران طلبه فاضل را به جامعه اسلامي تحويل داده و در طول اين مدت حوزه درس ايشان يكي از شلوغ‌ترين حوزه‌هاي درسي بود.

افسوس که ديگر در ميان ما نيست

مهدي سليمي

در تاریخ 1400 ساله اسلام و مسلمانان و فراز و فرود های بسیاری که در میان پیروان دو مذهب اصلی اسلام، یعنی شیعه و سنی در طی این سالیان پدید آمده، نکات قابل توجه و تجربیات شایسته ملاحظه ای در زمینه علل و عوامل موفقیت و یا ناکامی پیروان این دو مذهب در برهه های مختلف تاریخ به چشم مي خورد.

طبق اسناد تاریخی موجود، بیشترین ایام و سالهای خلافت و فرمانروایی مسلمانان، مربوط به حکام اهل سنت و یا سلاطین متمایل به آنها بوده است. اما با این حال وقتی پویایی و بالندگی، به عنوان دو شاخصه اصلی مکاتب فکری، ملاک مقایسه این دو مذهب قرار می گیرد به اعتقاد موافق و مخالف، تشیع پیشرو بوده و فرسنگ ها در تعالی و ترقی جلوتر از سایرین قرار دارد.

بنا به اعتقادات شیعه، رهبران اصلی و ناقلان حقیقی شریعت، امامان معصومی هستند که با دوری از خلل و نقصان، برنامه ای جامع و بدون نقص را برای آینده بشریت طراحی و ترسیم کرده اند و بايد دانست که همین موضوع، از عوامل اصلی پویایی و حیات دائمی تشیع است، اما عوامل دیگری را نیز نباید از دیده انصاف به دور داشته نسبت به آنها اغماض کرد.

وجود عالمان و متفکرانی چون شیخ صدوق، شیخ مفید، کلینی، محقق کرخی، سید بن طاووس، شیخ بهایی، ملاصدر،ا میرداماد، علامه مجلسی، شیخ انصاری، صاحب جواهر، کاشف الغطاء، میرزای شیرازی و ... بدون شک نبض اصلی حرکت شیعیان برای ادامه راه نشان داده شده، توسط اهل بیت عصمت و طهارت بوده است.

عالمانی امین وناقلانی حکیم، که در عین صداقت و امانت در حفظ و انتقال آنچه از معصوم رسیده است، نهایت تلاش خود را برای موشکافی و تعمق در متون و معارف اهل بیت، برای نیل به غایت واقعی پیامها و مفاهیم صادره از اهل بیت، به کار بسته و صدها هزار صفحه کتاب و مقاله در همین زمینه تالیف و به آیندگان هدیه دادند.

البته از این نکته نباید غافل بود که در هر زمان و حتی هر مکانی به فراخور حال بوده و هستند اشخاص و عالمانی که پیرو واقعی امامان معصوم و خلف صادقي برای پیشینیان خويش به شمار مي روند.

از جمله این عالمان ژرف اندیش و متفکران سترگ، که تمامی عمر خود را برای استعلای معنوی مذهب جعفری به کار بسته و دمی را از دست نداد، حضرت آیت الله العظمی میرزا جواد آقا تبریزی رحمه الله علیه بود که پس از سال ها تحصیل و تدریس و اقامت در نجف اشرف، با کوله باری مملو از علم و عمل راهی ایران شده و پس از آنکه سالها درقم رحل اقامت افکنده و سفره فیض خود را برای طالبان وتشنگان معارف ناب محمدي گسترده بود، چندي پيش، بر اثر عارضه قلبی به رحمت الهی پیوسته و دار فانی را وداع کرد.

خوشه چینی چند ساله آن مرحوم، از محضر اساتيد نامی حوزه، مانند آیت الله بروجردی، آیت الله شیرازی و آیت الله خویی و نيز جلب اعتماد ويژه استادان مبرز حوزه، از شاخصه هايی است که درکمتر کسی از عالمان معاصر دیده می شود. اما در این میان، قرابت علمی آن مرحوم، با مرحوم آیت الله خویی، ابهت خاصی را به شیوه علمی و نگارش فقهی و اصولی آن مرحوم بخشيده است. به طوري که همين ويژگي، در کنار دقت نظرهاي مخصوص به خود ايشان، پرجمعيت ترين درس فقه را که هر روزه در مسجد اعظم قم و با حضور قريب به چهار هزار نفر برگزار مي شد، نصيب ايشان کرده يود.

ماحصل تلاش و کوشش شبانه روزی آن مرحوم که بنا بر نقل نزدیکانشان، بیش از نيمي از شبانه روز را به مطالعه و تحقیق اختصاص داده بودند، تربیت هزاران شاگرد فاضل و محقق عالم، که اغلب از محققان نامی و فقهاي برجسته کشور به شمار ميروند، را سبب شده و موجب اين گرديده که ساليان سال حوزه هاي علميه، مديون زحمات شبانه روزي و ثمرات باقيه ايشان باشند.

اما در این میان نکته ای که بسیار مغفول مانده، حجب و حیای ذاتی آن مرحوم و نیز حساسیت ویژه اي است که نسبت به دوری از شهرت و تبعات ناشی از آن داشته اند. در عین اینکه از مرحوم آیت الله تبریزی، به عنوان آخرین حلقه اتصال به فقهای عظام شیعه و استوانه هاي تاثير گذار حوزه یاد می شد، بارهامشاهده می شد که با طلاب و دانشجویان حتی جوان و نورس، به مباحثه نشسته و سعی در اقناع طلبه هاي جوان، برای تمکین به نظریات خویش مي کردند. و هیچ گاه مرجعیت ومقام علمی و والای ایشان، مانع از آن نمی شد که تازه نفسها را رانده و خود را فراتر از دنیای پر هیاهو جنجالي آنها بدانند.

عشق به اهل بیت و خصوصا بی بی دو عالم فاطمه زهرا سلام الله علیها که بارها با راهپیمایی های پا برهنه خود در روز شهادت آن حضرت، عشق و ارادت خود را نسبت به آن حضرت نشان داده بودند، یکی از رموزی است که بدون شک، تمامی زندگی پربار آن مرحوم تحت تاثیر آن قرار گرفته و از آن نشات گرفته بود.

آری حال که آن بزرگوار از میان ما رخت بربسته است، به خوبی می توان معنی واقعی این حدیث را فهمید که اذا مات العالم ثلم فی الاسلام ثلمه لا یسدها شی چرا که خسارت جبران ناپذیری که با فقدان ایشان حوزه های علمی و مراکز آموزشی را فرا خواهد گرفت، به مرور و روز به روز بیشتر و بدتر از گذشته رخ نمایانده و احساس خواهد شد. به يقين آيندگان زماني شان و منزلت او را درک مي کنند، که او ديگر در ميان ما نيست.
سلام علیه یوم ولد و یوم یموت
سلام و درود خداوند بر او باد که جز در راه رضای حق گام برنداشته و به غیر از رضای او به چیز دیگری نیندیشید.

گزارش تصويری از تشييع باشکوه آيت‌الله تبريزي

دروود

خدايش بيامرزد ش

Angel

سانسورشد .

لطفا چيز بي ربط با موضوع ننويسيد Smile

با احترام سياسفيد

افسوس؟ چرا؟ مگر اين آقا با بقيه چه فرقي داشت؟ يکي ميتونه براي من نادان توضيح بده که مگه اين عاليجناب چه کار مفيدي براي من کرده بود که حالا به خاطر فوتش افسوس بخورم؟ Think

احسان نوشته بود:

افسوس؟ چرا؟ مگر اين آقا با بقيه چه فرقي داشت؟ يکي ميتونه براي من نادان توضيح بده که مگه اين عاليجناب چه کار مفيدي براي من کرده بود که حالا به خاطر فوتش افسوس بخورم؟ Think

احتمالآ حالا حالا ها مونده تا بفهمي.........مثلأ تا وقتي اگه خدا روزيتون کرد همچين مراسم تشييعي براتون برگزار شد Mr. Green

حيف! نوشته بود:

احسان نوشته بود:

افسوس؟ چرا؟ مگر اين آقا با بقيه چه فرقي داشت؟ يکي ميتونه براي من نادان توضيح بده که مگه اين عاليجناب چه کار مفيدي براي من کرده بود که حالا به خاطر فوتش افسوس بخورم؟ Think

احتمالآ حالا حالا ها مونده تا بفهمي.........مثلأ تا وقتي اگه خدا روزيتون کرد همچين مراسم تشييعي براتون برگزار شد Mr. Green

از راهنمائيتون متشکرم! اگه کس ديگه اي نتونست راهنمايي بهتري بکنه، مجبورم تا اون موقع منتظر بمونم!

هيچي کم غم داريم بايد به غمامون اضافه کنيم

احسان نوشته بود:

حيف! نوشته بود:

احسان نوشته بود:

افسوس؟ چرا؟ مگر اين آقا با بقيه چه فرقي داشت؟ يکي ميتونه براي من نادان توضيح بده که مگه اين عاليجناب چه کار مفيدي براي من کرده بود که حالا به خاطر فوتش افسوس بخورم؟ Think

احتمالآ حالا حالا ها مونده تا بفهمي.........مثلأ تا وقتي اگه خدا روزيتون کرد همچين مراسم تشييعي براتون برگزار شد Mr. Green

از راهنمائيتون متشکرم! اگه کس ديگه اي نتونست راهنمايي بهتري بکنه، مجبورم تا اون موقع منتظر بمونم!

Ehsaan jan, you still don't know human nature! Humans are "emotional creatures"made to become "jav gir" very quicly! So, don't make yourself upset if people who had the least contributions to the society gain the most respect from it! That's a law of nature that you have to become comfortable with: Everything in this world has a limit except for human stupidity. Neutral

Omid نوشته بود:

Ehsaan jan, you still don't know human nature! Humans are "emotional creatures"made to become "jav gir" very quicly! So, don't make yourself upset if people who had the least contributions to the society gain the most respect from it! That's a law of nature that you have to become comfortable with: Everything in this world has a limit except for human stupidity. Neutral

هر کسي بنا به اعتقاداتي که داره جو گير ميشه ، همون طوري که شما تو هالووين دلقک بازي در مياريد ! Mr. Green

کسي ايرادي گرفت Not talking

پس به اعتقادات هم احترام بگذاريم واون را حماقت نخونيم . Wink

سياسفيد نوشته بود:

هر کسي بنا به اعتقاداتي که داره جو گير ميشه ، همون طوري که شما تو هالووين دلقک بازي در مياريد ! Mr. Green

کسي ايرادي گرفت Not talking

پس به اعتقادات هم احترام بگذاريم واون را حماقت نخونيم . Wink

I didn't say there was anything wrong with thosands of people attending the funeral of a Mulla or Actor or Muscicion! I said it was PERFECTLY NATURAL as humans are emotional creatures. Of course you can laugh at Haloween or anything else humans dotoo! There is nothing wrong with it! Razz

I do so many stupied things myself and I am comfortable calling myself stupied at those times!! Mr. Green

گريه مي کنيم و ناراحتيم براي خودمان که کسي مثل او را از دست داده ايم.
گريه مي کنيم چون نتونستيم مثل اون باشيم.
گريه مي کنيم تا همه بدونن ارزش علم و دين چيه.
گريه مي کنيم تا همه اين رو درک کنن که قدر کسي رو که برامون کاري مي کنه رو مي دونيم.

اگه شما هيچ دليلي نمي بينيد که ناراحت باشيد خوب ناراحت نباشيد ولي جلوي کسي که ناراحته شادي نکنيد تا او هم وقتي که تو ناراحتي ، جلوت شادي نکنه.

به اعتقادات بقيه احترام بذاريم تا به اعتقاداتمون احترام بذارن.

حامد نوشته بود:

گريه مي کنيم و ناراحتيم براي خودمان که کسي مثل او را از دست داده ايم.
گريه مي کنيم چون نتونستيم مثل اون باشيم.
گريه مي کنيم تا همه بدونن ارزش علم و دين چيه.
گريه مي کنيم تا همه اين رو درک کنن که قدر کسي رو که برامون کاري مي کنه رو مي دونيم.

اگه شما هيچ دليلي نمي بينيد که ناراحت باشيد خوب ناراحت نباشيد ولي جلوي کسي که ناراحته شادي نکنيد تا او هم وقتي که تو ناراحتي ، جلوت شادي نکنه.

به اعتقادات بقيه احترام بذاريم تا به اعتقاداتمون احترام بذارن.

من هم دقيقا سوالم اينجاست که اون کي بود که شما دوست داري مثل اون باشي؟ شما چرا تصور ميکني اون رو از دست دادي؟ ( هر جند که اين دليل گريه کردن نميشه! من هم دوست دارم مثل انيشتين باشم، اما براي مردنش گريه نميکنم! من معمولا براي کسي گريه ميکنم که دوستش داشته باشم، ...)

___
من به اعتقادات هيچ کس توهين نکردم! نه الان، نه هيچ وقت ديگه اي! اگه اشتباه ميکنم، راهنمائيم کنيد Smile

در ضمن شادي هم نکردم! فقط يک سوال پرسيدم که اميدوارم مثل اوني که چند ساعت پيش باهاش چت ميکردم، شما ديگه تصور نکنيد که دارم کسي يا چيزي رو مسخره ميکنم!