دست نوشنه های حسین ناژفر - سری سوم

غم ، ماهرترين خطاط چهره است.
دندانم پيله‎كرده ، منتظر خروج پروانه‎اش هستم.
مرگ ، ‎بسيار طولاني‎تر از زندگي ، زندگي مي‎كند.
مرغ‎هاي نيو كاسلي همه سر بزير هستند.
ماهي ها‎ ،عاشقِ “موجِ نو “ هستند.
“جاذبه“ قانون ِ “افتادن“ است.
آكواريوم ، شيشه عمرِ گربه است.
به‎ ميناي ِ دندانم ، سكوت آموخته‎ام.
قفس ، پر انتظارترين‎ايستگاه ِ پرواز است.

Applause

حسين ناژفر نوشته بود:

غم ، ماهرترين خطاط چهره است.
دندانم پيله‎كرده ، منتظر خروج پروانه‎اش هستم.
مرگ ، ‎بسيار طولاني‎تر از زندگي ، زندگي مي‎كند.
مرغ‎هاي نيو كاسلي همه سر بزير هستند.
ماهي ها‎ ،عاشقِ “موجِ نو “ هستند.
“جاذبه“ قانون ِ “افتادن“ است.
آكواريوم ، شيشه عمرِ گربه است.
به‎ ميناي ِ دندانم ، سكوت آموخته‎ام.
قفس ، پر انتظارترين‎ايستگاه ِ پرواز است.

Applause

منتظر نظرات خوانندگان عزيز هستم. Embarassed

نوشته هات جالب بود اما به نظر من اگر به همون مينا يا پروانه’ دندون بيشتر پر و بال بدي بهتر ميشه البته اين نظر شخصيه منه Think

زهره خانوم ، ممنون از اظهار نظر و پيشنهادت ، من در مورد ِ ميناي ِ دندان و امثالهم نوشته هاي زيادي دارم که به تدريج عرضه خواهم کرد.
باز هم ممنون و با آرزوي موفقيت براي شما .

Applause

سكوت ، قفل ِ فرمان دهان است.
طنازترين آدم‎ها ، طنزنويس‎ها هستند.
ساعتم بيرون‎روي‎ گرفته ، ثانيه دفع مي كند.
پر ستاره‎ترين شب به تاريك ترين شب تعلق دارد.
ماهي‎ها به زبان قلياني با يكديگر صحبت مي كنند.
وقت ِ خواب ، “ تار “هاي مويم از “ كوك “ خارج مي شوند.
ساعت دوازده درتمام ساعت‎هاي‎عقربه‎دار دنيا ، ساعت هماغوشي عقربه‎هاست.
سفيدپوست “روزنامه“ و سياه پوست “شب نامه“ چاپ مي كند.
نردبان براي بالا رفتن از خودش ، پشتك وارو مي زند.
ماهي‎براي بالا رفتن از موج “ قلاب “ نمي گيرد.

Pray

درختان ِ سربلندِجنگل ، همه از يك ابر باران مي نوشند.
در “ نصف النهار“ مشكل يك وعده غذا حل شده است.
تلفن ها براي ادامه ي حياتشان ، زنگ مي زنند.
پحروف بي صدا ، معمار بناي سكوت هستند.
براي مراسم شادمانيم ، لبخند سفارش دادم.
ماهي باله هايش را با آب روغنكاري‎مي‎كند.
ميناي‎دندانم ،‌ مرغ‎سكوت‎و پايداريست.
ستخانه ، زايشگاه‎و گورستان تمبر است.
آينه ، اولين دانشمند شبيه سازيست.
نا بينا ، به ‎ناديده‎ها مي‎نگرد.

Applause