دفتر خاطرات

دفتر خاطراتم خاليه هيچي توش نمينويسم آخه دفترم امنيت جاني نداره ميرن سرش ميخوننش مثلا احساسم رو مينويسم خواهرم ميگه اون پسره هه
يا از تالار و بچه هاش که فلاني اينو گفت و ...............
منم نمينويسم

از مغزم صدای دق الباب مياد
ميپرسم کيه
ميگه: يک خاطره از روز های دور
نگاهش ميکنم, خسته و کوفته و قديميه, از سرزمين سبز شمال ايران مياد
با خودم ميگم, اين ديگه کجا بود, بعد از اين همه سال, چجوری من و پيدا کرده
باز نگاهش ميکنم
توی دستهای پسرک يک صدف بزرگ و قشنگه, ميگه امروز تنهايی رفته بودم ساحل
به تو فکر ميکردم که اين صدف ها رو پيدا کردم گفتم, بدمشون به تو به نشانه ی عشقمون, ازشون خوب مراقبت کن, تا زمانی که اين صدفها سالم بمونن, عشق ما دووم داره
عقلم نرسيد فقط 17 سالم بود Razz

قبول کردم
خيلی مواظبشون بودم, گذاشتمشون لای پنبه, و توی يک قوطی پلاستيکی کوچک نگهش داشتم
ولی يک روز, مامانم متوجه نبودن,
قوطی از دستشون افتاد,
صدف شکست
دل من هم Sad

اشک ريختم

با چسب نواری دوباره تکه های شکسته رو به هم چسبوندم
من خرافاتی نبودم, نيستم, ولی ترک خورد, شکست, خودمون رو ميگم,
آخه بچه ی عاقل, صدف هم شد سنبل دوام و پايداری, نميشد سنگ پيدا کنی يا مثلاً يک تکه فلزی , آلياژی..... Razz

دلم ميخواد بنويسم هرچي دلم ميخواد به کسي مربوط نيست که بي سر و ته من ميخوام فقط بنويسم
ديروز مامان تابلومو از خانم جمشيدي گرفت تا اون جاهائي که خراب شده درست کنم خانوم جمشيدي گفته زهره از بس وسواس داره خرابترش ميکنه خدايا يه کاري کن خراب نشه

sedayedel نوشته بود:

از مغزم صدای دق الباب مياد
ميپرسم کيه
ميگه: يک خاطره از روز های دور
نگاهش ميکنم, خسته و کوفته و قديميه, از سرزمين سبز شمال ايران مياد
با خودم ميگم, اين ديگه کجا بود, بعد از اين همه سال, چجوری من و پيدا کرده
باز نگاهش ميکنم
توی دستهای پسرک يک صدف بزرگ و قشنگه, ميگه امروز تنهايی رفته بودم ساحل
به تو فکر ميکردم که اين صدف ها رو پيدا کردم گفتم, بدمشون به تو به نشانه ی عشقمون, ازشون خوب مراقبت کن, تا زمانی که اين صدفها سالم بمونن, عشق ما دووم داره
عقلم نرسيد فقط 17 سالم بود Razz

قبول کردم
خيلی مواظبشون بودم, گذاشتمشون لای پنبه, و توی يک قوطی پلاستيکی کوچک نگهش داشتم
ولی يک روز, مامانم متوجه نبودن,
قوطی از دستشون افتاد,
صدف شکست
دل من هم Sad

اشک ريختم

با چسب نواری دوباره تکه های شکسته رو به هم چسبوندم
من خرافاتی نبودم, نيستم, ولی ترک خورد, شکست, خودمون رو ميگم,
آخه بچه ی عاقل, صدف هم شد سنبل دوام و پايداری, نميشد سنگ پيدا کنی يا مثلاً يک تکه فلزی , آلياژی..... Razz

صداي دل عزيزم آن کسي که رفتني هست بايد بره اگه سمبل عشقش هم از فولاد باشه و رفتني باشه ميذاره ميره ، اگه ميخداد بمونه بايد مخش خوب کار کنه و اينکه درک کنه که اگه ما رو ترک کنه آيا مي تونه از ما بهتر پيدا کنه؟

zohre khanoom نوشته بود:

دلم ميخواد بنويسم هرچي دلم ميخواد به کسي مربوط نيست که بي سر و ته من ميخوام فقط بنويسم
ديروز مامان تابلومو از خانم جمشيدي گرفت تا اون جاهائي که خراب شده درست کنم خانوم جمشيدي گفته زهره از بس وسواس داره خرابترش ميکنه خدايا يه کاري کن خراب نشه

راستی هرچی می‌خوای بنویس... می‌تونی روی کامپیوترت بنویسی و رمزش کنی که کسی هم نخونه. به کسی چه ربطی داره که آدم چی می‌خواد بنویسه؟ Not talking

انشاءلله خراب نمی‌شه.. من که نقاشی بلد نیستم، ولی فکر می‌کنم کارت خوب از آب دربیاد. Applause

اي صميمي، اي دوست
گاه بيگاه، لبه پنجره خاطره ام مي آئي

اي قديمي، اي خوب
تو مرا ياد کني يا نکني
من به يادت هستم

آروزيم همه سرسبزي توست

کاش همون روزي بود که گفتي هيچ وقت خاطره باهم بودن رو فراموش نمي کني...

چه خوب بود اگه همه به احساسات هم احترام مي گذاشتن يه نفر رو به خاطر اينکه مثلا احساس ميکنه الان دلش ميخواد بنويسه مسخره نمي کردن يا وقتي دلش ميخواد بي دليل گريه کنه يا خيلي چيزاي ديگه

من هميشه خاطرات مينوشتم هميشه... ولي هميشه پارشون کردم ..چون اکثرا ميترسيدم که نکنه کسي از خانوادم حرفاي دلمو بخونن ... Embarassed

مي نويسم...هميشه...هميشه هم باهام ِ...دست هيچ کس هم بهش نميرسه...برسه هم کسي از حرفام سر در نمياره... ولي همه اون چيزايي رو مي نويسم که اگه يه روزي دوباره خوندمشون...غصه دارم نکنن...غصه ها باشه واسه ديروز...

گاهي خنده بيخ گلويم را مي گيرد...
آخرش هيچکس نفهميد ناخوشي من چيست...
همه گول خوردند...