ادامه بده

چه رازي در آن نگاهش نهفته بود که اين گونه مرا به خود مي خواند و چه چيزي در وجودش بود که اين گونه مرا از او مي راند! بيشتر از اين نمي توانستم ....

بیش از این نمیتوانستم نگاهش را تاب بیاورم . میخواستم از زیر نگاهش فرار کنم . بلند شدم و آرام از کلاس بیرون رفتم ...

بيرون کلاس کمي هوا سرد بود ، ابرها تند تند داشتن رد مي شدن و خورشيد کم رنگ پاييزي زمين رو نارنجي رنگ کرده بود! روي برگها آروم آروم راه رفت؛ صداي خش خش برگ ها زير پاش کمکش مي کرد که بهتر فکر کنه، حالا تنها کاري که مي تونست بکنه اين بود که ....

تا بتوانم نفسي بکشم حضور او نفسم را گرفته بود برف ميباريد اما من چون کوره اي داغتر و داغ تر ميشدم صدايش که از پشت مرا به سوي خود ميخواند خون را در رگهايم منجمد کرد براي لحظه اي.......

با کدوم ادامه بديم بچه ها؟

آه از آن نگاه
آه از آن نگاه
ذره ذره تمام هستي مرا نور ميکند
زير بار سنگين نگاهش آب ميشدم . به افق خيره بودم و هيچ نميگفتم و در دل چه غوغايي داشتم . آهسته به روبرو خيره بودم و نمي توانستم چگونه بعد از مي توانم به زندگيم ادامه دهم! همه چيز براي من او شده بود و او براي من همه چيز!
اما او شايد ذره اي به من نمي انديشيد، شايد. ولي من با تمام وجودم مي خواستمش و مي دانستم به جز او برايم نيست و سعي کردم براي آخرين بار به يادش آورم. مهرباني هايش را ولي باز همباز هم خطي ذهنم را مغشوش کرد . گويي چيزي در او بود که حتي فکر کردن به او را سخت ميکرد .
نميدانم چه رازي در آن نگاهش نهفته بود که اين گونه مرا به خود مي خواند و چه چيزي در وجودش بود که اين گونه مرا از او مي راند! بيشتر از اين نمي توانستم بیش از این نمیتوانستم نگاهش را تاب بیاورم . میخواستم از زیر نگاهش فرار کنم . بلند شدم و آرام از کلاس بیرون رفتم . تا بتوانم نفسي بکشم حضور او نفسم را گرفته بود برف ميباريد اما من چون کوره اي داغتر و داغ تر ميشدم صدايش که از پشت مرا به سوي خود ميخواند خون را در رگهايم منجمد کرد براي لحظه اي ....

sunson نوشته بود:

بيرون کلاس کمي هوا سرد بود ، ابرها تند تند داشتن رد مي شدن و خورشيد کم رنگ پاييزي زمين رو نارنجي رنگ کرده بود! روي برگها آروم آروم راه رفت؛ صداي خش خش برگ ها زير پاش کمکش مي کرد که بهتر فکر کنه، حالا تنها کاري که مي تونست بکنه اين بود که ....

sunson تو چرا هی شخصیت داستان را عوض میکنی ؟ d'oh!

برای لحظه ای شکی وجودم را فرا گرفت !!! به دنبالم از کلاس بیرون اومده بود اما من هیچ تاب نگاهش را نداشتم خودم را به نشنیدن زدم و قدم هایم را تند کردم ...

harvard نوشته بود:

آه از آن نگاه
آه از آن نگاه
ذره ذره تمام هستي مرا نور ميکند
زير بار سنگين نگاهش آب ميشدم . به افق خيره بودم و هيچ نميگفتم و در دل چه غوغايي داشتم . آهسته به روبرو خيره بودم و نمي توانستم چگونه بعد از مي توانم به زندگيم ادامه دهم! همه چيز براي من او شده بود و او براي من همه چيز!
اما او شايد ذره اي به من نمي انديشيد، شايد. ولي من با تمام وجودم مي خواستمش و مي دانستم به جز او برايم نيست و سعي کردم براي آخرين بار به يادش آورم. مهرباني هايش را ولي باز همباز هم خطي ذهنم را مغشوش کرد . گويي چيزي در او بود که حتي فکر کردن به او را سخت ميکرد .
نميدانم چه رازي در آن نگاهش نهفته بود که اين گونه مرا به خود مي خواند و چه چيزي در وجودش بود که اين گونه مرا از او مي راند! بيشتر از اين نمي توانستم بیش از این نمیتوانستم نگاهش را تاب بیاورم . میخواستم از زیر نگاهش فرار کنم . بلند شدم و آرام از کلاس بیرون رفتم . تا بتوانم نفسي بکشم حضور او نفسم را گرفته بود برف ميباريد اما
من چون کوره اي داغتر و داغ تر ميشدم صدايش که از پشت مرا به سوي خود ميخواند خون رh
در رگهايم منجمد کرد براي لحظه اي ....

مردد ماندم
خود را به نشنيدن زدم اما او دائما مرا صدا ميزد و صدايش را بلندتر ميکرد کم کم در صدايش

zohre khanoom نوشته بود:

harvard نوشته بود:

آه از آن نگاه
آه از آن نگاه
ذره ذره تمام هستي مرا نور ميکند
زير بار سنگين نگاهش آب ميشدم . به افق خيره بودم و هيچ نميگفتم و در دل چه غوغايي داشتم . آهسته به روبرو خيره بودم و نمي توانستم چگونه بعد از مي توانم به زندگيم ادامه دهم! همه چيز براي من او شده بود و او براي من همه چيز!
اما او شايد ذره اي به من نمي انديشيد، شايد. ولي من با تمام وجودم مي خواستمش و مي دانستم به جز او برايم نيست و سعي کردم براي آخرين بار به يادش آورم. مهرباني هايش را ولي باز همباز هم خطي ذهنم را مغشوش کرد . گويي چيزي در او بود که حتي فکر کردن به او را سخت ميکرد .
نميدانم چه رازي در آن نگاهش نهفته بود که اين گونه مرا به خود مي خواند و چه چيزي در وجودش بود که اين گونه مرا از او مي راند! بيشتر از اين نمي توانستم بیش از این نمیتوانستم نگاهش را تاب بیاورم . میخواستم از زیر نگاهش فرار کنم . بلند شدم و آرام از کلاس بیرون رفتم . تا بتوانم نفسي بکشم حضور او نفسم را گرفته بود برف ميباريد اما
من چون کوره اي داغتر و داغ تر ميشدم صدايش که از پشت مرا به سوي خود ميخواند خون رh
در رگهايم منجمد کرد براي لحظه اي ....

مردد ماندم
خود را به نشنيدن زدم اما او دائما مرا صدا ميزد و صدايش را بلندتر ميکرد کم کم در صدايش

من خودم ادامه داده بودم اون را ادامه بديد لطفا

آه از آن نگاه
آه از آن نگاه
ذره ذره تمام هستي مرا نور ميکند
زير بار سنگين نگاهش آب ميشدم . به افق خيره بودم و هيچ نميگفتم و در دل چه غوغايي داشتم . آهسته به روبرو خيره بودم و نمي توانستم چگونه بعد از مي توانم به زندگيم ادامه دهم! همه چيز براي من او شده بود و او براي من همه چيز!
اما او شايد ذره اي به من نمي انديشيد، شايد. ولي من با تمام وجودم مي خواستمش و مي دانستم به جز او برايم نيست و سعي کردم براي آخرين بار به يادش آورم. مهرباني هايش را ولي باز همباز هم خطي ذهنم را مغشوش کرد . گويي چيزي در او بود که حتي فکر کردن به او را سخت ميکرد .
نميدانم چه رازي در آن نگاهش نهفته بود که اين گونه مرا به خود مي خواند و چه چيزي در وجودش بود که اين گونه مرا از او مي راند! بيشتر از اين نمي توانستم بیش از این نمیتوانستم نگاهش را تاب بیاورم . میخواستم از زیر نگاهش فرار کنم . بلند شدم و آرام از کلاس بیرون رفتم . تا بتوانم نفسي بکشم حضور او نفسم را گرفته بود برف ميباريد اما من چون کوره اي داغتر و داغ تر ميشدم صدايش که از پشت مرا به سوي خود ميخواند خون را در رگهايم منجمد کرد براي لحظه اي برای لحظه ای شکی وجودم را فرا گرفت !!! به دنبالم از کلاس بیرون اومده بود اما من هیچ تاب نگاهش را نداشتم خودم را به نشنیدن زدم و قدم هایم را تند کردم ...

[quote="harvard"]برای لحظه ای شکی وجودم را فرا گرفت !!! به دنبالم از کلاس بیرون اومده بود اما من هیچ تاب نگاهش را نداشتم خودم را به نشنیدن زدم و قدم هایم را تند کردم ...[/quote
او به سرععت خود را به من رساند من قر مز شدن صورتم را حس کردم ناگهان پايم لغزيدو....

[quote="zohre khanoom"]

harvard نوشته بود:

برای لحظه ای شکی وجودم را فرا گرفت !!! به دنبالم از کلاس بیرون اومده بود اما من هیچ تاب نگاهش را نداشتم خودم را به نشنیدن زدم و قدم هایم را تند کردم ...[/quote
او به سرععت خود را به من رساند من قر مز شدن صورتم را حس کردم ناگهان پايم لغزيدو....

شما چه علاقه اي دارين قهرمانهاي داستان را بفرستيد بيمارستان Rolling Eyes

لطفا منطق داستان را به هم نريزيد . اصولا در داستان نويسي هر معلولي علتي دارد و بايد معلول متناسب با علت باشد . مشکل ادامه داستان شما اينه که :
1. هيچ معشوقي اندر پي علشق نميدود معشوق همه ناز است و عاشق همه نياز ( حداقل توي داستان ها )
2. صورت قرمز شدن نشان از خشم است نه خجالت براي خجالت معمولا تعبير سرخ شدن را به کار ميبرند .
3. لغزيدن پا و خوردن زمين معلولي است که علتي ندارد ( در اينجا ) مگر آنکه عمدي باشد Shocked

خيلي بي استعدادي
او با همان سرعتي که خودش را به من رسانده بود با گرفتن دستم مانع از افتادن من شد با شرمندگي از او تشکر کردم و........

zohre khanoom نوشته بود:

خيلي بي استعدادي
او با همان سرعتي که خودش را به من رسانده بود با گرفتن دستم مانع از افتادن من شد به سرعت از او تشکر کردم که....

ميدونستم ميخواي داستان را به کجا بکشي اما آخه بنا بود اون دختر باشه و شخصيت داستان پسر کدوم دختر اندر پي پسري ميدود و دستش را ميگيرد و ...
يا شخصيت پردازي من ضعيفه يا تو ميخواي داستان را به اونجايي که ميخواي بکشي Brick wall