حرفهای گنده تر از دهن!

دهان يا زندان
مسواک به کمک خميردندان

دندانها را ميشويند و نمي گذارند که دندانها خراب و فاسد شوند

و از رسيدن ميکروبها به آنها جلوگيري مي کنند.

اما ما ظالم هستيم;

چون دندانها براي ما مفيد هستند,

از آنها استفاده ابزاري مي کنيم

ما نمي گذاريم که خراب شوند.

اي بابا چه کار به کار دندانها داريد؟!

آنها اگر بخواهند سالم بمانند,هيچ وقت با ميکروبها ارتباط برقرار نمي کردند.

آنها نمي خواهند سالم بمانند;

آنها مي خواهند فاسد شوند

تا به دنياي بيرون راه يابند و کمي ـ فقط کمي ـ نفس بکشند.

دندانها را دريابيم!!

Crying or Very sad

ما هم دانشمنديم

سيب توي سر ما هم خورد اما,

جاذبه کشف شده بود!!

سيب نوشته بود:

ما هم دانشمنديم

سيب توي سر ما هم خورد اما,

جاذبه کشف شده بود!!

بنده خدا، معلوم نيست چقدر فکر کرده تا اينا به ذهنش اومده! Eh?

از "سيب" به خاطر حرفهاي قشنگش تشکر ميکنم.

ما اينجا توي تالار "آينه" جمع شديم که حرفهاي متفاوت بزنيم. حرفهايي که شايد هر کس تنها به خودش گفته شده باشه.

سنت و مدرنيته

اگر در يک شهر مدرن،

شب يادش برود که بيايد،

باز هم , همه مي خوابند.

اما در يک شهر سنتي ،

اگر شب يادش برود که بيايد،

همه بيدار مي مانند!

دشمني از اعتقاد به "اصل بقاي خوشبختي" ناشي ميشود.
يعني اعتقاد به اينکه مجموع خوشبختي در جهان ثابت است!

من

متهم ميکنم سايه ام را

به تقليد کورکورانه!

You cannot spell "believe" without LIE
Twisted Evil

عشق هم يک "رابطه" است.
اين رابطه بايد "هماني" باشد: هر کس عاشق خودش هم باشد!
اما نبايد انتظار داشت، رابطه عشق "متقارن" هم باشد...

برخي که هنرمندانه "نه" مي گويند، از هزار "بله گوي" بي عمل عزيزترند.

تير براي آنکه به جلو پيش برود،

ميبايست در داخل کمان کمي به عقب باز گردد.

بعضي از خوشبختها تنها خوش رختند! باور کن!

پسرکي تاير ماشيني را قل مي دهد وبا چوب کوچکي که در دستش است

آن را هدايت مي کند.

او با پاي برهنه و لباسي ژوليده،صبح تا شام را با آن تاير طي مي کند.

آن تکه چوب تنها دارايي اوست که سعي ميکند باآن تاير را نگه دارد.

او يک روز تصميم گرفت با تايرش به بالاي تپه ي دهکده صعود کند:

تپه اي که همه از سبزي پشت آن مي گويند.

پسرک با زحمت بسيار وبا دلگرمي به تاير و با کمک چوبش

هر طور که بود،تايرش را با خود به بالاي تپه رساند؛

اما تاير، تنها دلخوشي او، از بالاي تپه قل خورد و قل خورد

وبا سرعت هر چه تمامتر،

- بدون پسرک -

به آن طرف تپه رفت.

پسر هرچه دويد، نتوانست به تاير برسد.

وهر چه فرياد کشيد،تاير نشنيد که نشنيد.

پسرک نشست وهمچنان که چوبش را لاي دندان مي جويد،

براي سلامتي تايرش،

دعا کرد.

ترس از سرما

ترس نيست؛

ترس از بي لحافي

ترس است!

ريا

برگرداندن صورت است؛

هنگامي که خيره،غرق تماشاي کسي هستي،

و وقتي آن کس،نگاهش به نگاه تو گره ميخورد،

و تو لو مي روي

جهت ديدت را عوض ميکني،

تا بگويي که

اشتباه مي کند!