واکنش جالب یک یهودی به اظهارات پاپ

سايت بازتاب مطلبي با عنوان شمشیر محمد(ص)! منتشر کرده که عينا اينجا نقل مي‌کنم:

Avnery Uri
مترجم: هادی جعفریان

مقاله زیر که پس از سخنرانی پاپ نوشته شده، توسط یک یهودی ساکن اسرائیل تحریر شده است. وی یک اصلاح طلب اسرائیلی و یکی از مخالفان سرسخت سیاستهای رسمی دولت اسرائیل است.

ملاقات وی با یاسر عرفات در جریان جنگ لبنان در سال 1983 - به عنوان اولین ملاقات رهبر فلسطینیها با یک اسرائیلی- از جمله اقدامات وی در حمایت از فلسطینیان بوده است. به گونه ای که عرفات در دوره ای او را با عنوان دوست من خطاب کرده است. او هم اکنون در اسرائیل زندگی می کند.

از آن دوران که پادشاهان رومی، مسیحیان را در قفس شیران می‌افکندند تا به امروز، روابط مابین پادشاهان و مقامات عالی رتبه کلیسا تغییرات زیادی را به همراه داشته است.
کنستانتین بزرگ، که در سال 306 میلادی – یعنی دقیقا 1700 سال قبل – به پادشاهی رسید، به گسترش مسیحیت در قلمرو خود، که شامل فلسطین نیز می‌شد، کمک شایانی نمود. قرنها بعد، مسیحیت به دو شاخه شرقی (ارتدکس) و غربی (کاتولیک) تقسیم شد. در غرب، اسقف اعظم رم، که پاپ نام داشت از امپراطور خواست که برتری او را بپذیرد.

جدال بین پادشاهان و پاپها نقش کلیدی را در تاریخ اروپا ایفا نموده است. برخی از پادشاهان، پاپ را عزل نموده و یا وی را اخراج کرده اند و برخی از پاپها نیز شاهی را تکفیر نموده اند.
اما زمانهایی وجود داشته که شاهان و پاپها در صلح با یکدیگر بوده اند.

امروز نیز ما شاهد چنین دوره ای هستیم. بین پاپ فعلی، بندیکت شانزدهم و شاه فعلی، جرج بوش دوم، همدلی فوق العاده ای وجود دارد. سخنرانی اخیر پاپ، که بحث و جدلهای فراوانی را برانگیخت، دقیقا در راستای جنگهای مقدس بوش با اسلام افراطی و در حوزه برخورد تمدنها بود.

پاپ در سخنرانی خود در یکی از دانشگاه‌های آلمان، آنچه که وی تفاوتهای اساسی بین اسلام و مسسیحیت نامید را این گونه توصیف نمود: با آنکه مسیحیت بر مبنای برهان می باشد، اسلام برهان گریز است و با آنکه مسیحیت معتقد به وجود منطق در اعمال خداوندی است، اما مسلمانان وجود چنین منطقی در رفتارهای خدا را انکار می کنند.

بنده به عنوان یک یهودی سکولار، تمایلی به ورود به این نزاع ندارم. با این حال به عنوان یک اسرائیلی درگیر در نبرد تمدنها نمی توانم این مساله را نادیده بگیرم.

در راستای اثبات عدم وجود برهان در اسلام، پاپ ادعا می کند که محمد(ص) به پیروان خود دستور داد که دین را با استفاده از شمشیرشان گسترش دهند. بر طبق گفته پاپ، این غیر منطقی است، چراکه ایمان زاده روح است و نه جسم و چگونه می توان با شمشیر به روح نفوذ کرد؟

پاپ در اثبات فرمایش خود، – در میان همه انسانهای موجود – از قول یک پادشاه بیزانسی متعلق به کلیسای شرقی نقل قول می کند. در پایان قرن 14 میلادی، پادشاه مانوئل دوم نزاعی را مابین خود و یکی از عالمان مسلمان ایرانی (بدون ذکر نام) نقل می نماید. مانوئل ادعا می کند که در بطن بحث چنین منطقی را علیه دشمن خود استفاده کرده است:

به من نشان بده که محمد چه چیز جدیدی آورده است، و در آنچه جدید آورده می توان چیزهای صرفا شیطانی و غیر انسانی یافت، مانند فرمان او برای گسترش ایمان با استفاده از شمشیر.

این سخنان سه سوال را در ذهن بر می انگیزند:
1.چرا پادشاه این سخنان را گفته است؟
۲. آیا این سخنان منطقی هستند؟
3. چرا پاپ فعلی آنها را نقل می کند؟

1.هنگامی که مانوئل دوم این سخنان را بیان کرد، امپراطوری وی در حال فروپاشی بود. وی قدرت را در سال 1391 در دست گرفت، یعنی در هنگامی که تنها چند استان از امپراطوری باقی مانده بود و تازه این مناطق نیز، تحت تهدید دائمی ترکها بودند.

در این زمان ترکها به کناره های رود دانوب رسیده بودند. آنها بلغارستان و شمال یونان را فتح کرده بودند و در دو نوبت نیز لشکر ارسالی توسط پادشاهان شرقی را شکست داده بودند. در 29 می 1453، تنها چند سال بعد از مرگ مانوئل، مرکز امپراطوری وی یعنی استانبول به دست ترکها افتاد و این پایانی بر یک امپراطوری هزار ساله بود.

در طول پادشاهی خود، مانوئل تلاشهای بسیاری در جهت جلب حمایت اروپائیان انجام داد. وی تلاش بر اتحاد دوباره کلیسا داشت. شکی وجود ندارد که وی این مطالب را در جهت تحریک و تشویق کشورهای مسیحی در جهت نبرد با ترکها نوشت تا بتواند آنها را برای شروع دور جدیدی از جنگهای صلیبی متقاعد سازد. این کار جز به کار گیری دین در راه سیاست معنای دیگری نداشت.

۲.آیا سخنان مانوئل منطقی است؟ پاپ خود نیز در این باره رویکرد محتاطانه ای در پیش گرفت، چرا که وی نمی تواند آنچه صریحا نوشته شده را انکار کند. بنابراین، او اعتراف کرد که قران صریحا استفاده از اجبار برای گسترش ایمان را ممنوع کرده است. وی آیه 256 سوره دوم قران را نقل می کند ( اشتباه پاپ در نوع خود شگفت انگیز است، چرا که آیه 257 سوره آل عمران است نه 256!!!) که می گوید: در دین هیچ اجباری وجود ندارد (لا اکراه فی الدین).

چطور کسی می تواند این گفته صریح را در نظر نگیرد؟ پاپ ادعا می کند که این آیه متعلق به زمانی است که پیامبر در ابتدای رسالت خود قرار داشته و ضعیف و بدون پشتیبان بوده است، اما وی بعدا دستور به استفاده از شمشیر در گسترش ایمان داده است. این فرمان در قرآن وجود ندارد. درست است که محمد(ص) فرمان به استفاده از شمشیر بر علیه قبیله های دشمن داده است اما به نظر می رسد که این امر بیشتر یک فرمان سیاسی بوده تا مذهبی.

پاپ ادعا می کند که رفتار اسلام با دیگر ادیان را می توان در رفتار حاکمان اسلامی با دیگر ادیان در حکومت هزار ساله شان جویا شد و دید که آیا آنها هنگامی که قدرت را در دست داشته اند آیا از شمشیر برای گسترش ایمان استفاده نکرده اند؟
خوب، واقعا استفاده نکرده اند!

برای قرنها، مسلمانان بر یونان حکومت راندند. آیا یونانیان مسلمان شدند؟ آیا کسی تلاش برای مسلمان کردن آنها نمود؟ بالعکس، یونانیان مسیحی بالاترین درجات را در نظام حکومتی عثمانی دارا بودند. بلغارها، صربها، رومانیها، مجارستانیها و دیگر ملل اروپایی تحت سیطره پادشاهان عثمانی زیسته اند و در عین حال مسیحی باقی مانده اند. هیچکس آنها را مجبور به مسلمان شدن نکرد و همه آنها مسیحی ماندند.

درست، آلبانیاییها مسلمان شدند، و همچنین بوسنیاییها. اما هیچکس عنوان نکرده که آنها تحت اجبار چنین کاری را انجام دادند. آنها به دلیل رفتار شایسته حکومت اسلامی با دیگر ادیان به آن علاقمند شده و به اسلام گرائیدند.

در سال 1099، جنگجویان مسیحی بیت المقدس را به چنگ آورده و مسلمان و یهودی را با هم، و تحت عنوان مسیح مهربان، قتل عام کردند. در آن زمان، پس از 400 سال سیطره مسلمانان بر فلسطین، هنوز مسیحیان در این کشور اکثریت را در اختیار داشتند. در طول این مدت طولانی، هیچ تلاشی برای تحمیل اسلام به آنها انجام نشد. تنها پس از رانده شدن جنگجویان صلیبی از فلسطین بود که اکثر ساکنان این منطقه مسلمان شدند و زمان عربی را تکلم کردند – و البته همین ها، پایه گذاران اولیه فلسطین امروزی بودند.

تا امروز هیچ مدرکی دال بر تلاش مسلمانان بر تحمیل اسلام به یهودیان وجود نداشته است. تا آنجایی که ما می دانیم، در زمان حکومت مسلمانان بر اسپانیا، یهودیان از چنان آزادی برخوردار بودند که نمونه آن را کمتر در طول تاریخ دیده ایم. در اسپانیای اسلامی، یهودیان وزیر، شاعر و عالم بودند. در این زمان، عالمان مسلمان و مسیحی و یهودی با یکدیگر به ترجمه متونی فلسفی و علمی یونانی می پرداختند. حال اگر محمد(ص) دستور به گسترش ایمان با استفاده از شمشیر داده، چگونه چنین چیزی ممکن است؟

آنچه پس از این اتفاق افتاد، حتی از این نیز جالبتر است. پس از آنکه کاتولیکها مجددا اسپانیا را از مسلمانان پس گرفتند، فضایی آمیخته با خفقان و وحشت مذهبی ایجاد کردند. مسلمانان و یهودیان انتخاب زیادی نداشتند: مسیحی شوند، قتل عام شوند و یا آن سرزمین را ترک کنند. و هزاران یهودی که حاضر به کنار گذاردن ایمانشان نشدند به کجا گریختند؟ تقریبا همه آنها در سرزمینهای اسلامی با آغوشی باز پذیرفته شدند. یهودیان سفاردی(اسپانیایی) در طور جهان اسلام پراکنده شدند، از مراکش تا عراق و از بلغارستان تا سودان. و جالب آنکه آنها در هیچ نقطه ای از سرزمینهای اسلامی مورد آزار و اذیت قرار نگرفتند. چرا؟ چون در اسلام جایگاه خاصی برای اهل کتاب در نظر گرفته شده است. آنها مجبور به پرداخت مالیات هستند، اما در عوض از خدمت نظامی معافند. این مساله به مذاق بسیاری از یهودیان سازگار بوده است!

هر یهودی صادقی که به تاریخ یهودیان آگاهی دارد، باید به دلیل حمایت و پشتیبانی مسلمانان از یهودیان در طی پنجاه نسل، از آنها متشکر باشد. این در حالی است که دنیای مسیحیت، سالهای سال با استفاده از شمشیر سعی در تغییر ایمان یهودیان داشته است.
داستان گسترش ایمان با استفاده از شمشیر داستانی غیر واقعی است؛ یکی از صدها افسانه ای که در طور جنگهای متعدد بین مسلمانان و مسیحیان ساخته شده است. من فکر می کنم که پاپ آلمانی شدیدا به این داستانها اعتقاد دارد. این بدین معنی است که رهبر جهان کاتولیک، به خود زحمت مطالعه تاریخ دیگر ادیان را نیز نداده است.

3.پس دلیل نقل این سخنان چه بوده است؟ و چرا الان؟ در نظر نگرفتن ارتباط بین سخنان پاپ و جنگهای بوش علیه مسلمانان، ممکن نیست. برای بوش، این اقدامات تلاشی در جهت توجیه تسلط آنها بر جهان نفتی است. در طور تاریخ، این اولین بار نیست که یک ریسمان مذهبی در جهت منافع اقتصادی مورد استفاده قرار می گیرد، و اولین بار نیست که جاه طلبی های یک دزد، جنگ مقدس نام می گیرد.

پاپ جديد بازيچه اي در دست قدرت هاي بزرگ است و همين باعث نابودي پاپ، کدر شدن چهره ي مسيحيت، گسترش اسلام و از بين رفتن قدرت هاي بزرگ است!
اگه همين جوري پيش بره کم کم بايد منتظر جنگ هاي وحشتناک صليبي باشيم. البته ابن بار نه با شمشير بلکه با بمب هاي اتمي. ظهور نزديک است.