ارزش گمشده

دوستم نوشته بود:

لعنت به اين زندگي.من که حالم حسابي گرفته شد. Crying or Very sad

وقتي دوستانم به زندگي لعنت فرستادند...
http://www.persianbb.com/t2297.html
http://www.persianbb.com/t3085.html
http://www.persianbb.com/t3064.html#23563

...

ممکنه بعد از اينکه اينو خونديد، من براتون بشم سمبل مسلم خباثت! ولي چه کنم که ميخوام برخلاف خيلي از وقتها حرفي رو که فکر ميکنم درسته بزنم. بعضي وقتها ما توي دوست داشتنهامون و توي ارزشهامون دچار اشتباه ميشيم. يکي براي ما بتي ميشه که وقتي اون ميشکنه ما هم ميشکنيم. اين بت يه وقتي پدر و مادر يا همسر آدمه، يه وقتي هم برادر و خواهر يا فرزند آدم. اين بتها عموما خوب که چه عرض کنم، عالي هستند. اما بعضي وقتها اين بت يک فوتباليست يا يک مثلا هنرمنده، بتي که شايد اگر طوفان رواني نانخوران تبليغات نبود، هيچ وقت براشون ارزشي قائل نميشديم. پوپک مرد و مرگش حق بود. دور و بريهاش حق دارند ناراحت باشند، به هر حال اون هم آدمي بود مثل همه ما، اما به من چه که پوپک مرد! مگر پوپک براي من چه کرده بود؟ چرا از مردن فلان دانشمند اينقدر ناراحت نميشيم که از مردن پوپک ناراحت ميشيم؟ اجازه نميدم رسانه ها من رو از مردن هيچ انسان معروفي - چه هنرمند از هر نوعي، چه ورزشگار در هر رشته اي - اينقدر ناراحت کنن که فراموش کنم آنها کي بودن و کيا واقعا به گردن من حق دارن. ببخشيد که نميتونم خيلي صريح بگم و ببخشيد اگر طرز تفکر من با شما فرق داره، اما اگر پوپک مرد، البته خدا بيامرزدش اما به من چه!

___
من آدم بي احساسي نيستم، ولي دوست ندارم خودم رو در اختيار امواج تبليغاتي-احساسي رسانه ها بدم. پوپک گلدره 4 تا فيلم هم بازي نکرده بود و اينقدر مرگش رو احساسي کردند. همين قضيه براي ساير حبابهاي روي آب هم به وقوع پيوسته (حادثه سقوط C130 حامل خبرنگاران رو يادتونه؟ چرا اينهمه که از خبرنگارها تجليل شد، نامي از ساير قربانيها برده نشد؟) اما تا حالا ديديد که مثلا براي مرگ فلان دانشمند (غيرديني) تلويزيون و رسانه ها اين طور عزاي عمومي اعلام کنن؟ ... (حال ندارم باقيشو بنويسم!)

___
آدم مغروري نيستم، اينو دور و بريهام ميتونن شهادت بدن، اما سال پيش شهرام ناظري اومد پلي تکنيک، بچه ها باهاش عکس گرفتن ولي من نگرفتم، به نظر شما زشت نيست که من، فوق ليسانس مملکت، (که هر چي هم خودم کم باشم لااقل سالها در دانشگاه در محضر آدم هاي بزرگ بوده ام) افتخار کنم که با يک آدم بيسواد معتاد عکس گرفته ام؟ ...

You are right. No body ever cares when someone of real value dies. We are all very sentimental and emotional when an actor dies but a scientist or a good engineer attracts no sympaty. If you like to lean abour "real " men, read the stories of G H Hardy, A. N. Kolmogorov, C E Shannon, T R Rossevelt and E. Hemingway...

من که به شخصه از اکثر هنر پيشه ها زياد خوشم نمياد !
چون نقش هايي که بازي مي کنند با چيزي که بيرونند از زمين تا آسمون متفاوتند .
نميخام اسم ببرم ولي زيادن ....

قبول دارم ... حرف شما کاملا درست آقا احسان در ضمن شما نه شدید سمبل خباثت، نه آدم بی احساسی به نظر می رسید و نه آدم مغروری...

ما شاید حتی اسم اونایی که خیلی بیشتر از برانگیختن احساسات بشر به ما کمک کردن رو ندونیم چه برسه به اینکه با خبر بشیم از دنیا رفتن.
منم ناراحت شدم و اشک ریختم ، اما صرفا نه برای شغل پوپک یا کاری که کرده ، یا فیلمی که بازی کرده نه، اصلا. درسته همیشه سعی می شه خیلیا رو بی توجه به کاری که کردن بزرگ می کنن، یا از خیلیای دیگه حتی یادی نمی کنن، (عین فرهاد مهراد که وقتی بیمار بود و نیاز به همه جور کمک مالی داشت حتی آلبوم هاش رو مجاز نکردن تا حداقل از راه فروش آلبوم های خودش براش کسب درآمد بشه . ولی به محض اینکه از بین رفت ... ) اما این حس غریبیه که وقتی کسی از دست می ره به آدم دست می ده . که حالا چاره اش ممکنه ناراحت شدن یا ... باشه.

yaghma نوشته بود:

قبول دارم ... حرف شما کاملا درست آقا احسان در ضمن شما نه شدید سمبل خباثت، نه آدم بی احساسی به نظر می رسید و نه آدم مغروری...

ما شاید حتی اسم اونایی که خیلی بیشتر از برانگیختن احساسات بشر به ما کمک کردن رو ندونیم چه برسه به اینکه با خبر بشیم از دنیا رفتن.
منم ناراحت شدم و اشک ریختم ، اما صرفا نه برای شغل پوپک یا کاری که کرده ، یا فیلمی که بازی کرده نه، اصلا. درسته همیشه سعی می شه خیلیا رو بی توجه به کاری که کردن بزرگ می کنن، یا از خیلیای دیگه حتی یادی نمی کنن، (عین فرهاد مهراد که وقتی بیمار بود و نیاز به همه جور کمک مالی داشت حتی آلبوم هاش رو مجاز نکردن تا حداقل از راه فروش آلبوم های خودش براش کسب درآمد بشه . ولی به محض اینکه از بین رفت ... ) اما این حس غریبیه که وقتی کسی از دست می ره به آدم دست می ده . که حالا چاره اش ممکنه ناراحت شدن یا ... باشه.

من با حرفاي يغما موافقم اما با احسانم موافقم چون رسانه ي ما اينقدر که براي پوپک مايه رفت واسه ي هيچ کس ديگه اي اين کارو نکرد اما خب اينم درست نيست که اينقدر راحت بگيم به من چه؟ خب هر آدمي از مرگ يه نفر ديگه ناراحت ميشه حداقل بياين به اين فکر کنيم که در آينده اي دور يا نزديک ما هم ميميريم و اينکه واسه ي سفرمون چي توشه داريم؟ بزرگداشت پوپکم به اين شکل فکر کنم صرفا به خاطر شرايطي بود که وجود داشت( منظورم جايگزيني بازيگري به جاي اونه) فقط همين. در هر صورت روحش شاد.

من تحت تاثیر رفتن پوپک گلدره قرار گرفتم چرا که او رفتاری بس شبیه خواهر من داشت و ... اما این دقیقا همون چیزیه که من هم باهاش مشکل دارم چرا باید بازی فوتبال فلان خراب شده و بسان خراب شده پخش بشه و میلیون نفر بنشینند و تماشا کنند و تا ساعت ها بعد توی سر خودشون بزنند که چرا فلانی توپ را فلان جور زد اما هیچ وقت یه گزارش ساده مثلا از المپیادهای دانشجویی و مسابقات روباتیک و بتون و ... نداشته باشیم ؟ چرا باید جوانهای مملکت ما شجره نامه فلان بازیگر زن خارجی را بدانند اما برای هیچ کس مهم نباشه که بدونه که بزرگان علمی مملکت که هستند و چگونه به اینجا رسیده اند و ....

و خیلی چراهای دیگر ؟ البته باید بگم به شخصه در صورتی برای علم ارزش قائل هستم که با ایمان هراه باشد.

ولي در نهايت اين بزرگان علمند که جاويدانند.
شما اسم چند تا از ورزشکاران يا خواننده ها يا بازيگران قديم رو بلديد؟ حالا اسم چند تا از فيلسوفان و دانشمندان قديم (يا بهتر بگم اسم چند تااز گذشتگان رو بلديد که خدمتي براي ما کردند؟) مسلماً در نهايت اين علم و دانش و خدمت به انسان هست که مي مونه! (چه قدر شبيه به اين جمله بود: اين نام نيک است که مي ماند!)
موافقيد؟؟؟