شهادت حضرت زهرا (س)

شهادت مظلومانه حضرت فاطمه زهرا (س) بر حجة بن الحسن (عج) و همه شيعيان تسليت باد.

ای همیشه جاری! ای بهار کوتاه! ای ترنم باران وحی! در شکوه مقام تو حیرانم که معنویت به رشته های چادرت دست نیاز می آویزد و معرفت به غبار آستان خانه ات بوسه می زند. برهوت این دنیای خاکی شایان میزبانی چشمه سار همیشه جاری تو را نداشت. تو که در آیینه زخم ها و داغ ها و در هجران پدر غریبانه زیستی و در وداع شبانه ات با پهلویی بیمار، خانه گلین را به امید آغوش بهشتی پدر ترک گفتی...

شهادت حضرت زهرا(س) بر همه دوستداران آن حضرت تسليت باد.

«در مرگ من هيچ كس از آنها كه به من ستم كردند خبردار مكن؛ آنان و ياوران آنها بر جنازه من نماز نگزارند. مرا در شب به خاك سپار آنگاه كه ديدگان همه به خواب است...»(الانوار البهيه، ۲۲) و سپس در آخرين لحظه ها گريست و علي با دلي سوزان از او پرسيد: «اي بانوي من چرا گريه مي كني؟» فرمود: «گريه مي كنم به خاطر آنچه بر تو پس از من مي رود.»

تا وقتي با تو هستم.......غم ندارم........سرم هميشه بالاست..به ولله.........

http://www.rahpouyan.com/swfs/zahra.swf

السلام علیک یا سیده نساء العاملین، من الاولین والاخرین

السلام علیک یا زوجه ولی الله و خیرالخلق بعد رسول الله!

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى فاطِمَةَ وَ اَبيها، وَ بَعْلِها وَ بَنيها، بِعَدَدِ ما اَحاطَ بِه عِلْمُکَ.

"اي کاش فدک اين همه اسرار نداشت
اي کاش مدينه در و ديوار نداشت

فرياد دل محسن زهرا اين است
اي کاش در سوخته مسمار نداشت..."

صلي الله عليک يا فاطمه الزهرا

در جهان تا زنده ام گويم ثناي فاطـــــــمه
دست حاجت من ميبرم سوي خداي فاطمه
گر براي درد بي درمـان مــداوا طالبــي
رايگان درمان کند دار الشفاي فاطــــــمه

ضربان قلب خداست.

يا فاطمه

.....
درمانده و بيچاره بر جا مانده؛ نمي‌دانست چه کند؛ بماند؟ بازگردد؟ چگونه فاطمه را، اين‌جا، تنها بگذارد، چگونه تنها به خانه برگردد؟ شهر، گويي ديوي است که در ظلمت زشت شب کمين کرده است. با هزاران توطئه و خيانت و بي‌شرمي انتظار او را مي‌کشد. و چگونه بماند؟ کودکان؟ مردم؟ حقيقت؟ مسؤوليت‌هايي که تنها چشم به راه اويند و رسالت سنگيني که بر آن پيمان بسته است؟ درد چندان سهمگين است که روح تواناي او را بيچاره کرده است. نمي‌تواند تصميم بگيرد، ترديد جانش را آزار مي‌دهد، برود؟ بماند؟ احساس مي‌کند که از هر دو کار عاجز است، نمي‌داند که چه خواهد کرد؟ به فاطمه توضيح مي‌دهد: “اگر از پيش تو بروم، نه از آن رو است که از ماندن نزد تو ملول گشته‌ام، و اگر همين جا ماندم، نه از آن رو است که به وعده‌اي که خدا به مردم صبور داده است بدگمان شده‌ام”. آنگاه برخاست، ايستاد، به خانه‌ پيغمبر رو کرد، با حالتي که در احساس نمي‌گنجيد، گويي مي‌خواست به او بگويد که اين “وديعه‌ي عزيز”ي را که به من سپرده‌اي، اکنون به سوي تو بازمي‌گردانم، سخنش را بشنو. از او بخواه، به اصرار بخواه تا برايت همه چيز را بگويد، تا آن‌چه را پس از تو ديد يکايک برايت برشمارد.
....
خواستم از “بوسوئه” تقليد کنم، خطيب نامور فرانسه که روزي در مجلسي با حضور لويي، از “مريم” سخن مي‌گفت. گفت: هزار و هفتصد سال است که همه‌ سخنوران عالم درباره مريم داد سخن داده‌اند. هزار و هفتصد سال است که همه فيلسوفان و متفکران ملت‌ها در شرق و غرب، ارزش‌هاي مريم را بيان کرده‌اند. هزار و هفتصد سال است که شاعران جهان در ستايش مريم همه‌ ذوق و قدرت خلاقه‌شان را به کار گرفته‌اند. هزار و هفتصد سال است که همه‌ هنرمندان، چهره‌نگاران، پيکرسازان بشر، در نشان دادن سيما و حالات مريم هنرمندي‌هاي اعجاز‌گر کرده‌اند. اما مجموعه‌ گفته‌ها و انديشه‌ها و کوشش‌ها و هنرمندي‌هاي همه در طول اين قرن‌هاي بسيار، به اندازه‌ اين کلمه نتوانسته‌اند عظمت‌هاي مريم را بازگويند که: “مريم، مادر عيسي است”.
و من خواستم با چنين شيوه‌اي از فاطمه بگويم. باز درماندم:

خواستم بگويم، فاطمه دختر خديجه ‌ي بزرگ است.
ديدم فاطمه نيست.
خواستم بگويم، که فاطمه دختر محمد است.
ديدم که فاطمه نيست.
خواستم بگويم، که فاطمه همسر علي است.
ديدم که فاطمه نيست.
خواستم بگويم، که فاطمه مادر حسين است.
ديدم که فاطمه نيست.
خواستم بگويم، که فاطمه مادر زينب است.
باز ديدم که فاطمه نيست.
نه، اين‌ها همه هست و اين همه فاطمه نيست.
فاطمه، فاطمه است .

دکتر علي شريعتي

جمعي از شيوخ و اهل مدينه نزد اميرالمونين علي(ع) آمدند و گفتند: "به فاطمه (س) بگوييد که يا شب گريه کند و روز آرام گيرد و يا روز گريه نمايد و شب آرام گيرد." علي (ع) اين پيغام اهل مدينه را به حضرت فاطمه رساندند. حضرت فاطمه فرمودند: "به زودي از بين آنها خواهم رفت و به خدا سوگند که نه شب آرام گيرند و نه روز."

السلام عليک يا سيده نساء العاملين