کاش می شد سرنوشت از سر نوشت....

لحظه هایی
در ظلمت بیکران شب
کورسویی از نور نبود ...
و گهگاهی
در نور غرق بودیم و چشم هامان نمی دیدند.....

اين که ديگر دوستم نداري
باشد,اما...

حتي نمي خواهي
به ديدن درخت نارنجي بيايي
که شکوفا شده
در حيات خانه ام؟؟؟.........

تو
هميشه
دورها
را
مي نگري,
و
من
نيز...

آيا
اين
کافي
نيست
تا
نگاه هايمان
در
آسمان
و
ما
نيز...

در
زمين
يکي
شويم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟......

دیر گاهی ست که به بودن محکوم شده ایم
پیش از آنکه بگوییم هستیم .....

حرفی از ناگفته ها :

پروانه ها آنقدر کوچکند..

که جای کسی را نمیگیرند..

اما نگاه کن ..

باز میبینی چه فروتنانه خود را از وسط تا میکنند..

قطار
رسيد به تونل
ايستاد
با خودش گفت:
"مي دانم!
آن طرف هم آسمان همين رنگ است!"
و برگشت!.......

پله ها که به آخر مي رسند,سرم را بالا مي گيرم.
و زل ميزنم به آسمان خالي
به آبي يکدست
که تنها دلخوشي اش,رويش
دستان سبزي است که به سويش دراز مي شوند.......

مي خواهي
با هواپيماي اسباب بازي ات
مرا به سفر ببري
به هر کجاي دنيا
که دوست داشته باشم!
هوا پيماي تو
بلند مي شود
پرواز مي کند
اوج مي گيرد
و من هنوز نمي دانم
هر کجاي دنيا که دوست دارم
کجاست!!!..........

بايد دو ستش مي داشت,با تمام وجود .بايد عشقش را با تمام وجود در چهره ي خود جا مي داد.
به آرامي گل سرخي را که در دست داشت,به او داد,با خوشحالي شاخه ي گل سرخ را گرفت!او هم ,بايد عشقش را با تمام وجود در نگاهي به او ابراز مي داشت.پس به چشمانش خيره نگاه کرد...
عشق,محبت و دوستي را در نگاهش مي ديد, و به آرامي لبخند زد و رفت!
مجبور بود دوستش بدارد.پس برايش دست تکان داد:
"خداحافظ و به اميد ديدار1"
و رفتنش را با نگاهش تعقيب کرد!
ناگهان صداي خشک کارگردان سکوت را شکست...
"کات ,خيلي خوب بود.عالي بود.يه کم بيشتر حس بگير!"

مانند هميشه عالي بود عسلم

ای دوست...

آسمان اينجا ابريست

تو از آسمان صاف وآبی روياهايت بگو

تا با رويای آسمانی تو

به اوج زيبايی سفر کنم

به سراغ تو اگر مي آيم,
مطمئن باش که از دلتنگي است!

و اگر باتو سخن مي گويم از تب تنهايي است!
من اگر مي خندم ,گريه بر خاطره ي ديروز است!

و اگر
مي نگرم در رخ تو , دل گواه است,
که در چشمانت ,به تماشاي غم امروزم.....

از روز هاي رفته ام,
دري به سوي آسمان مي سازم.
از روز هاي نيامده ام,
کو چه اي رو به آفتاب.
و شعر هايم را
مثل نقل هاي کو چک رنگي
در جيب کو له پشتي ات مي ريزم....

وقتي كه فقط به خودت فكر مي كني، حق داري كه نتوني به بقيه هم فكر كني!
وقتي كه فقط خودتو مي بيني، حق داري كه نتوني بقيه رو ببيني!
وقتي كه فقط صداي خودتو مي شنوي، حق داري كه گوشهات براي شنيدن صداي بقيه سنگين باشن!
وقتي كه به خاطر يه ريزه محبت، انتظار داري همه تو رو سجده كنن، حق داري كه حتي يه تشكر زبوني هم ازشون نشنوي!
وقتي كه فقط ابراز محبت خودتو مي بيني، حق داري كه ابراز محبت بقيه رو نبيني!
وقتي كه فكر مي كني كه فقط تو عاشقي، حق داري كه عشق ديگرانو باور نكني!
وقتي كه فقط به خودت حق مي دي، حق داري كه حق داشتن بقيه رو نديد بگيري!
وقتي كه ... حق داري ....
آره.
اين جوريه كه حق با توئه! راست مي گي.
تو حق داري. Brick wall