میلاد با سعادت حضرت زینب

بانوي ولايت
در اسلام بعد از فاطمه زهرا، صديقة الصغري زينب يگانه قهرمان زن تاريخ اسلام و تشيع است. چهره‌اي ممتاز و قهرمان که در راه انجام وظيفه، با ايماني عميق و عقيده‌اي استوار نقش بسزايي در مسير دين داشته است.
نام ايشان همراه نام امام حسين عليه السلام است و مورخان تاريخ و تشيع ايشان را شخصيت دوم واقعه کربلا مي‌دانند. و مهمتر از همه نقش اساسي ايشان در جاودانگي قيام عاشورا نقشي است که دنياي تشيع آن را رمز پيروزي حرکت امام حسين عليه السلام مي‌داند.
خطبه حضرت زينب(س) در کوفه نمونه‌اي عجيب از اثر گذاري سخنان داغدار دخت نبي است.
کاروان اسرا متشکل از شيپورچي‌ها سرهاي شهيدان زنان و کودکان اسير و افسران و سربازان ابن زياد وارد کوفه شدند و در ميانه شهر مردم در خيابان‌ها هلهله و شادي مي‌کردند.
خطابه‌اي که حضرت در بازار کوفه داشتند، نمايش حاکم کوفه را نمايش رسوايي او مي‌کند. مردمي که هلهله کنان و شادي کنان به استقبال کاروان اسرا مي‌رود با سخنان داغدار حضرت سراسر اشک و گريه مي‌شود و بلاغت کلام ايشان موجب خشم مردم نسبت به حاکمان مي شود.
خطبه حضرت از چند جهت حايز اهميت است نخست اين که اين سخنان از سوي زني اسير در ميان افسران فاتح خطابه مي‌شود و او بايد توجه کند که سخنان او هجوم جديدي را براي اسيران نيافريند و آنها مورد ضرب و شتم قرار نگيرند و بعد آن که مردم کوفه علي عليه السلام و خاندان او را مي‌شناختند و سخنان زينب بايد به گونه‌اي مي‌بود که آنها به اهميت فاجعه پي ببرند.
خانم زينب اشاره كردند تا مردم ساکت شدند و نفس مردم در سينه‌ها حبس شد، بعد از ستايش خداوند و صلوات بر پيامبر فرمودند:
"مردم كوفه! مردم مكار فريبكار! مردم خوار و بي مقدار!
بگرييد كه هميشه ديده‏هاتان گريان و سينه‏هاتان بريان باد! شما همانند زنى رشته‏باف هستيد كه آنچه را بافته است از هم جدا سازد. پيمان‏هاى شما دروغ است و چراغ ايمانتان بى فروغ. مردمى هستيد لاف زن و بلند پرواز! خود‌نما و حيلت‏ساز! دوست كُش و دشمن نواز! چون سبزه پارگين(داراي ظاهري زيبا و باطني فاسد)، درون سوگنده و برون سوسبز و رنگين، نابكار و چون سنگ گور نقره آگين .
چه كار زشتي كرديد! خشم خدا را خريديد، و در آتش دوزخ جاويد خزيديد.
مي‌گرييد؟! بگيرييد! كه سزاوار گريستنيد نه در خور شادمان زيستن. داغ ننگى بر خود نهاديد كه روزگاران بر آيد و آن ننگ نزدايد!
اين ننگ را چگونه مى‏شوئيد؟ و پاسخ كشتن فرزند پيغمبر و سيد جوانان بهشت را چه مى‏گوييد؟ و چراغ راه شما مردم زشت كه در سختى يارتان بود و در بلاها غمخوار. نيست و نابود شويد اى مردم غدار .
هر آينه باد در دست داريد، و در معامله‏اى كه كرديد زيانكار! و به خشم خدا گرفتار، و خوارى و مذلت ‏بر شما باد. كارى سخت زشت كرديد كه بيم مى‏رود آسمان‌ها شكافته شود و زمين كافته و كوه‌ها از هم گداخته.
مى‏دانيد چگونه جگر رسول خدا را پاره کرديد؟ و حرمت او را شكستيد! و چه خونى ريختيد؟ زشت و نابخردانه كارى كرديد كه زمين و آسمان از شر آن لب ريز است، و شگفت مداريد كه چشم فلك خونريز است. همانا عذاب آخرت سخت‏تر است و زيانكاران را نه يار و نه ياور است.
اين مهلت، شما را فريفته نگرداند! كه خدا گناهكاران را به سرعت كيفر نمى‏دهد و سرانجام خون مظلوم را مى‏ستاند. اما مراقب ما و شماست و گناهكار را به دوزخ مى‏كشاند."

"کربلا در کربلا مي ماند اگر زينب نبود ..."