سخنی با خدا, بیا دردتو بگو به خدای خودت

بچه تخس نوشته بود:

خدايا من دردي ندارم

بي دردي بزرگترين درد است ، خدا شفات بده Pray

سياسفيد نوشته بود:

بچه تخس نوشته بود:

خدايا من دردي ندارم

بي دردي بزرگترين درد است ، خدا شفات بده Pray

ممنونم

پس اگر اينطوره يکي هم بايد خدا رو شفا بده Laughing

تو مقصود مني
تو معبود مني
تو نور ديده اي
تو کمبود مني

خلوص سجده ي صادقانه ام
هواي گريه ي عاشقانه ام
صداي ضجه ي عاجزانه ام
شفاي عاجل بي نشانه ام

Pray

[quote="بچه تخس"][quote="سياسفيد"]

بچه تخس نوشته بود:

خدايا من دردي ندارم

بي دردي بزرگترين درد است ، خدا شفات بده Pray

/quote>

خداوند به عشق نيازمند است Think

[quote="بچه تخس"][quote="سياسفيد"]

بچه تخس نوشته بود:

خدايا من دردي ندارم

بي دردي بزرگترين درد است ، خدا شفات بده Pray

/quote>

خداوند به عشق نياز مند است Think

majidjon13 نوشته بود:

خداوند به عشق نياز مند است Think

من و تو هستيم که به اين چيزها نياز داريم. خدا از همه چيز و همه کس بي نيازه.

وحيد نوشته بود:

خدا از همه چيز و همه کس بي نيازه.

خدا به بنده هاي مطيع نيازمنده و الا کارو کاسبيش تخته ميشه

خدايا هستي؟
مي بيني ؟
مي شنوي؟
پس چرا...؟؟؟؟؟ Crying or Very sad

خدايا شکرت
ازت ممنونم بابت همه چي

وحيد نوشته بود:

majidjon13 نوشته بود:

خداوند به عشق نياز مند است Think

من و تو هستيم که به اين چيزها نياز داريم. خدا از همه چيز و همه کس بي نيازه.

بحث نياز خدا نيست ، حرف اينه که خدا عاشق بود يا معشوق( ضمير ماضي به آفرينش آدم بر ميگرده ) ؟( ديد گاه عرفا و زاهدان )

از اين حرفا توي اين صفحه نزنيد که از درد دل خارج ميشه ...
بگذريم...

آخدا :
...پيش از اينت بيش از اين انديشه ي عشاق بود ...

هذه مقامو خائفو مسکين

خودت به خير بگذرون...

باز هم تنها شدي . . .
تنهاييت مبارک . . .

خدايا اين همه من باهات حرف زدم خوب تو هم باهام حرف بزن جوابمو بده
شايدم جواب ميدي ولي گوش شنيدن ندارم Crying or Very sad

ممنون
فقط مي تونم تشکر کنم. Applause

به خاطر همه چيز ممنون. Angel

نمي دانم چه مي خواهم بگويم
زبانم در دهان بازبسته است
در تنگ قفس باز است وافسوس
که بال مرغ آوازم شکسته است
نمي دانم چه مي خواهم بگويم
غمي در استخوانم مي گدازد
خيال ناشناسي آشنا تر
گهي مي سوزدم گه مي نوازد
پريشان سايه اي آشفته آهنگ
زمغزم مي تراود گيج و گمراه
چو روح خوابگردي مات و مدهوش
که بي سامان به ره افتد شبانگاه
درون سينه ام درديست خون بار
که همچو گريه مي گيرد گلويم
غمي آشفته دردي گريه آلود
نمي دانم چه مي خواهم بگويم