شوق لقای دلدار

آتش به جانم افكند، شوق لقاي دلدار
از دست رفته صبرم، اي ناقه! پاي بردار Sad

اي ساربان، ! خدا را؛ پيوسته متصل ساز
ايوار را به شبگير، شبگير را به ايوار

در كيش عشقبازان، راحت روا نباشد
اي ديده! اشك مي‌ريز، اي سينه! باش افگار

هر سنگ و خار اين راه، سنجاب دان و قاقم
راه زيارت است اين، نه راه گشت بازار

با زائران محرم، شرط است آنكه باشد
غسل زيارت ما، از اشك چشم خونبار

ما عاشقان مستيم، سر را ز پا ندانيم
اين نكته‌ها بگيريد، بر مردمان هشيار

در راه عشق اگر سر، بر جاي پا نهاديم
بر ما مگير نكته، ما را ز دست مگرار

در فال ما نيايد جز عاشقي و مستي
در كار ما بهائي كرد استخاره صد بار

شيخ بهايي

غم عشقت بیابون پرورم کرد
هوای وصل بی بال و پرم کرد

به مو گفتی صبوری کن صبوری
صبوری طرفه خاکی بر سرم کرد