کم بیتی های نغز

هر چه ديدم من ز تو همچون سرابي بيش نيست ................ ياد ايامي که بودي در دلم جز ريش نيست

گر طلب داري بيابي سر اين دنياي دون ............................من که گويم جز غم و رنج و عذابي بيش نيست

(ميثم عباس شعار)

سينه از آتش دل در غم جانانه بسوخت
آتشي بود درين خانه که کاشانه بسوخت
تنم از واسطه دوري دلبر بگداخت
جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت
(حافظ)

شب تاريک و بيم موج و گردابي چنين هائل
کجا دانند حال ما سبکباران ساحلها
همه کارم ز خود کامي ببد نامي کشيد آخر
نهان کي ماند آن رازي کزو سازند محفلها
(حافظ)

نخواستم که بگويم حديث عشق و چه حاجت
که آب ديده سرخم بگفت و چهره زردم

به چشمهاي تو دانم که تا زچشم برفتي
به چشم عشق و ارادت نظر به هيچ نکردم

سعدي

به جز حضور تو
هيچ چيز اين جهان بيکرانه را
جدي نگرفتم.
حتّا عشق را ...

حسين پناهي

از کوزه‌گري کوزه خريدم باري
آن کوزه سخن گفت ز هر اسراري
شاهي بودم که جام زرينم بود
اکنون شده‌ام کوزه هر خماري
خيام

افسانه عاشقي

آرند که واعظي سخنور …………….. بر مجلس وعظ سايه گستر
از دفتر عشق نکته مي راند ………….. و افسانه ي عاشقي همي خواند
خر گمشده اي بر او گذر کرد ………… وز گمشده ي خودش خبر کرد
زد بانگ که کيست حاضر امروز ……... کز عشق نبوده خاطر افروز
ني محنت عشق ديده هرگز …………... ني جور بتان کشيده هرگز
برخاست زجاي ، ساده مردي ………... هرگز زدلش نزاده دردي
کان کس منم اي ستوده ي دهر ………. کز عشق نبوده هرگزم بهر
خرگم شده را بخواند کاي يار ………… اينک خر تو، بيار افسار

(عبدالرحمان جامي)

همه حديث وفا و وصال ميگفتي
چو عاشق تو شدم قصه واجگون کردي
"..."

گو نام ما ز ياد به عمدا چه ميبري
خود آيد ْآنکه ياد نياري ز نام ما
"حافظ"