مهندس سامی فراموش کار!

اين مهندس سامي عزيز و دوست داشتني، يکي از بهترين استادهاي بخش ماست. از نظر اخلاق و رفتار و برخوردهاش هم که لنگه نداره. تو اين بخش که بعضيها حتي وقتي سلامشون مي کني يا جواب نميدن و يا اين قدر سرد باهات برخورد مي کنن که خودت از رو ميري، وجود همچين استادي غنيمته. نه تنها جواب سلام و احوال پرسيت رو خيلي گرم و صميمي ميده، بلکه باهات شوخي و خوش و بش هم ميکنه. تازه اگه يه موقع متوجهش نشي يا بخاي خودت رو به کوچه علي چپ بزني و از کنارش رد بشي، اون بهت سلام ميکنه.
اين جناب مهندس، خيلي هم فراموش کاره. البته من افتخار شاگرديش رو نداشتم؛ اما از فراموش کاريهاش ماجراهاي جالبي نقل مي کنن. خودم چند تا از اين ماجراهاي جالب رو از دوستان شنيدم. اگه کس ديگه اي هم شنيده، بگه که ما هم خبردار بشيم و گشادگي خاطر پيدا کنيم! ايشالله خودم هم ماجراهاي فراموش کاريهاي مهندس سامي رو که شنيدم، در آينده نزديک ميگم.

يک بار مهندس يادش رفته بود اتاقش کجاست. اومد از ما پرسيد. ما هم بهش گفتيم کنار هر اتاق اسم استاد رو نوشته بگرد پيدا ميکني. اما باز هم نتونست اتاقشو پيدا کنه. ميدونيد چرا؟ چون اسم خودشو يادش رفته بود. Laughing