یک روز زندگی

دو روز مانده به به پایان جهان تازه فهمیده بود که هیچ زندگی نکرده است. تقویمش پر شده بود و تنها دو روز خط نخورده باقی مانده بود. پریشان شد و آشفته و عصبانی. نزد خدا رفت تا روزهای بیشتری از خدا بگیرد.
داد زد و بد و بیراه گفت، خدا سکوت کرد. آسمان و زمین را به هم ریخت، خدا سکوت کرد. جیغ زد و جار و جنجال راه انداخت، خدا سکوت کرد. به پر و پای فرشته و انسان پیچید، خدا سکوت کرد. کفر گفت و سجاده دور انداخت، خدا سکوت کرد. دلش گرفت و گریست و به سجاده افتاد. خدا سکوتش را شکست و گفت:" عزیزم اما یک روز دیگر باقی است. بیا و لااقل ایی یک روز را زندگی کن."
لا به لای هق هقش گفت:" اما با یک روز! با یک روز چه کاری می توان کرد!؟"
خدا گفت:" آن کس که لذت یک روز زیستن را تجربه کند، گویی که هزار سال زیسته است و آنکه امروزش را در نمی یابد هزار سال هم به کارش نمی آید."
و آنگاه سهم یک روز زندگی را در دستانش ریخت و گفت:" حالا برو و زندگی کن. "
او مات مبهوت، به زندگی نگاه کرد که در گودی دستانش می درخشید. امااو می ترسید حرکت کند، می ترسید راه برود، می ترسید زندگی از لای انگشتانش بریزد. قدری ایستاد... بعد با خودش گفت:" وقت فردایی ندارم، نگه داشتن این زندگی چه فایده ای دارد، بگذار یک مشت زندگی را مصرف کنم. آن وقت شروع به دویدن کرد و زندگی را به سر و صورتش پاشید، زندگی را نوشید و زندگی را بویید و چنان به وجد آمد که دید می تواند تا ته دنیا بدود، می تواند بال بزند، می تواند پا روی خورشید بگذارد. می تواند ...
او در یک روز آسمان خراشی بنا نکرد، زمینی را مالک نشد، مقامی را به دست نیاورد اما ... اما در همان یک روز دست بر پوست درخت کشید. روی چمن خوابید. کفش دوزکی را تماشا کرد. سرش را بالا گرفت و ابرها را دید و به آنهایی که نمی شناختندش سلام کرد و برای آنها که دوستش نداشتند از ته دل دعا کرد.
او در همان یک روز آشتی کرد و خندید و سبک شد، لذت برد و سرشار شدو بخشید، عاشق شد و عبور کرد و تمام شد. او همان یک روز زندگی کرد اما فرشته ها در تقویم خدا نوشتند، امروز او درگذشت، کسی که هزارسال زندگی کرد...

yaghma نوشته بود:

.....او در همان یک روز آشتی کرد و خندید و سبک شد، لذت برد و سرشار شدو بخشید، عاشق شد و عبور کرد و تمام شد. او همان یک روز زندگی کرد اما فرشته ها در تقویم خدا نوشتند، امروز او درگذشت، کسی که هزارسال زندگی کرد...

قابل توجه اميد!

!!

To prove that I am actualy not as anti-love as I may sound, I dedicate this beautiful song to all the lovely people of the forum:

House of No Regrets, composed by Ennio Morricone [4.3 Mb] Voice:Katherine Jenkins

Lyrics:
The house where I was born
Still stands
For who I am
Every stone laid
Is a bridge made to my past

The house where I grew tall
Towers
Over me
Shadows bring everything back in soft light
I wouldn't change yesterday not in my life
And so, I live in a house of no regrets

There are many rooms inside my head
Corridors that wind, through time, never end
They are journeys made to be
Every house is part of me

The house where I found love
Lingers
Sends me shivers
Like the first time
Stairways I climb to the heights

The house where I grew old
Will be
Free of ghosts
From what I've done I won't run come the dark night
I wouldn't change yesterday not in my life
The years show, I live in a house of no regrets

yyeeeee
بچه ها اين پيغام اميد فرستاده ها Shocked

welcome to the lover's club
ای ملون ولی خودمونيما اين روت دوست داشتنی تره Applause

عکس قشنگی فرستادی دريايی از عشق و قشنگترين منظره اونجايی که
دريا و آسمون به هم ميرسن end زيبايی
واقعا که love still stands for who I am
ديروز 4 تا دندون عقلام رو کشيدم
با اين عکس و آهنگی که فرستادی درد دندونم يادم رفت Wink

You are welcome! Wink

sedayedel نوشته بود:

...
ديروز 4 تا دندون عقلام رو کشيدم

We all wish you a speedy recovery Pray

mhaji نوشته بود:

sedayedel نوشته بود:

...
ديروز 4 تا دندون عقلام رو کشيدم

We all wish you a speedy recovery Pray

مرسی mhaji عزيز
خيلی بهترم Smile

ولی واقعا قبلش خيلی تشويش داشتم

Omid نوشته بود:

To prove that I am actualy not as anti-love as I may sound, I dedicate this beautiful song to all the lovely people of the forum:

House of No Regrets, composed by Ennio Morricone [4.3 Mb] Voice:Katherine Jenkins

Lyrics:
The house where I was born
Still stands
For who I am
Every stone laid
Is a bridge made to my past

The house where I grew tall
Towers
Over me
Shadows bring everything back in soft light
I wouldn't change yesterday not in my life
And so, I live in a house of no regrets

There are many rooms inside my head
Corridors that wind, through time, never end
They are journeys made to be
Every house is part of me

The house where I found love
Lingers
Sends me shivers
Like the first time
Stairways I climb to the heights

The house where I grew old
Will be
Free of ghosts
From what I've done I won't run come the dark night
I wouldn't change yesterday not in my life
The years show, I live in a house of no regrets

اگر چه من عشق رو يک توهم مي دونم و برعکس اميد کوتاه هم نميام، اما بايد بگم که کارهاي موريکونه ايتاليايي هميشه فوق العاده است. اگر چه هنوز موفق به داونلود اين يکي نشدم.
اين هم اسم چند فيلم که موريکونه آهنگسازي کرده و من خيلي پسنديدم:

The good, the bad and the ugly
A fistful of dollars
For a few dollars more
Legend of the 1900
Cinema paradiso
My name is nobody
Once Upon a Time In the West
Once Upon a Time In America
...

متاسفانه اسم همه رو حفظ نيستم. سرجيو لئونه کارگردان معروف راجع به موريکونه مي گه که اون فقط آهنگ نمي سازه بلکه با موسيقي اش سناريو مي نويسه.

متاسفانه هر چي تهران و اهواز و شيراز رو گشتم نتونستم يه CD کامل از موريکونه گير بيارم، کسي سراغ نداره؟ Sad

من فقط 2تا تراکش رو دارم!
chi mai
The good, the bad and the ugly
که با chi mai زندگي ميکنم.
فکر کنم توي نوار فروشي هاي مجاز بتوني کاست هاشو پيدا کني.

The song I posted above is Chi Mai! It was first composed for the French action movie "Le Professionel" starring Jean-Paul Belmondo (1981). The version I posted is a more recent redo of Chi Mai by the Welsh singer Chaterine Jenkins. She has a voice from heaven sings it so beautifully! I listen to this track almost every morning when I drive 35 kms between my residence in downtown Toronto and my company in north of Toronto. Dancing

اون chi mai که من دارم فقط موسيقيه متنه.بدون vocal
Brick wall

عبود نوشته بود:

اگر چه من عشق رو يک توهم مي دونم و برعکس اميد کوتاه هم نميام.... Sad

و حتما همگی ما گل دختران و گل پسران قشنگترين و بزرگترين توهمات مادرهای بيچارمون
هستيم که عمر عزيزشون رو به پای اين توهمات پر زحمت گذاشتند Think

sedayedel نوشته بود:

و حتما همگی ما گل دختران و گل پسران قشنگترين و بزرگترين توهمات مادرهای بيچارمون
هستيم که عمر عزيزشون رو به پای اين توهمات پر زحمت گذاشتند Think

چه ربطي داره؟ Think

اما اگه دوست داري از اين زاويه خيلي تنگ نگاه کني مي توني اين طور تعبيرش کني که ما حاصل بر بوي پسته (توهمي که بهش مي گين عشق) آمدن و بر شکر (شخص شخيص شما و ديگر گل پسران و گل دختران) اوفتادن هستيم. Twisted Evil

عبود نوشته بود:

sedayedel نوشته بود:

و حتما همگی ما گل دختران و گل پسران قشنگترين و بزرگترين توهمات مادرهای بيچارمون
هستيم که عمر عزيزشون رو به پای اين توهمات پر زحمت گذاشتند Think

چه ربطي داره؟ Think

اما اگه دوست داري از اين زاويه خيلي تنگ نگاه کني مي توني اين طور تعبيرش کني که ما حاصل بر بوي پسته (توهمي که بهش مي گين عشق) آمدن و بر شکر (شخص شخيص شما و ديگر گل پسران و گل دختران) اوفتادن هستيم. Twisted Evil

هر چند منهم تا حدودي با عبود موافقم! ولي بالاخره عبود عربه و عربا سمبل عشق! چه وامق و چه قيس و چه رابعه!
هرچند اين ابراز نظرش هم عربيه.
ولي عشق و عزرائيل يکبار از در ميان تو، اونوقت ديگه فرصت نيست تا باش بحث کني و مثل اميد عزرائيل رو و مثل عبود عشق رو "توهم" خطاب کني.
شايد...
شايد فقط بتوني فکر کني که داري باش ميري
چه عشق
چه عزرائيل

شب تا نزديک صبح نشد بخوابم. آخه بچه ها داشتن بازي مي کردن و براي اينکه نماز صبح غذا نشه تصميم گرفته بودن بازي رو به نماز صبح وصل کرنن. خلاصه به زحمت ستعت 11 صبح بيدار شدم. کلاس ساعت هشت رو نرفتم و غيبت خوردم. تقريبا آخراس کلاس ده تا دوازده بود که رسيدم سر کلاس استاد يه جوري نگاه کرد و لي آخر سر حاضري رو زد. تو سلف يه غذاي عجيب خوردم و بعد از ظهر به بدبختي گذشت. شب از مشکلات روز خوابم نبرد و به انتظار فرداي بدتر خوابيدم.