حافظه

I got this from my friend Farid's blog. I think it is very true. What do you think?

به نظر من آدما دو جور ساختار اصلی برای حافظه شون هست
بعضیا حافظه تصویری دارن: یه چیزی توی مایه های هندسه و جغرافی بیاد توی ذهنتون
بعضیا حافظه لیستی دارن: یه چیزی توی مایه های دتفرچه تلفن
ملت توی دسته اول، همه چیز رو دسته بندی میکنن و کنار هم میذارن و ربطشون به همدیگه رو هم توی ذهنشون حفظ میکنن. به همین دلیل ممکنه یه سری رابطه ها و چیزایی که واضح نیست رو بتونن استخراج کنن از اطلاعاتشون ولی مشکل اینه که اطلاعات خیلی زیادی رو نمیتونن ذخیره کنن. این مدل حافظه برای هر عنصر اطلاعاتی، حافظه زیادی مصرف میکنه و برای همین نمیشه خیلی چیزای زیادی رو با این روش ذخیره کرد
در عوض توی مدل دفترچه تلفنی ، جای زیادی برای اطلاعات هست ولی زیاد نمیشه انتظار داشت که استنتاجهای منطقی بشه کرد از اطلاعات ذخیره شده چون همین جوری کیلویی ضبط شدن
هرچی دکتر تر(پزشک تر) باشین، حافظه تون به نوع دوم نزدیکتره و هرچی مهندس بهتری باشین، به نوع اول. واسه همینه که دکترها حتی چیزهای واضحی رو که باهم مربوطن، کمتر میبینن ولی در عوض کتابهای شونصد هزار صفحه ای رو حفظ هستند
در عوض مهندسای خوب، زورکی شماره تلفنشون رو هم حفظن ولی میتونن چیزای به ظاهر بیربط رو به همدیگه ربط بدن
یک دلیل هم برای این فرضیه اینه که دکترهای خوب، خیلی حافظه خوبی دارند ولی در عوض مغزشون یه جورایی تعطیله و استدلال اینا: یوخ ولی هر چی سواد دکتری کمتری داشته باشه، آدم منطقی تریه
درباره مهندسا کاملا برعکسه: هرچی مهندسه خوبتر باشه، چیزایی رو که سخت میشه به جایی ربط داد رو کمتر حفظه(مثل شماره تلفن ملتو) ولی هرچی مهندس الکی تری باشه و با خرخونی کارو پیش برده باشه،چیزای بیشتری رو توی حافظه اش داره
نتیجه: اگه میبینین چیزای زیادی رو توی حافظه تون دارین که ربطی بهم ندارن(مثلا پلاک ماشین همسایتون رو بلدین) به درد دکتر شدن میخورین ولی اگه میبینین که شماره تلفن رفیقتون رو با تغییر دادن شماره برادرتون حفظین، مهنسی بیشتر به کارتون میاد

It is true to some extent. I can think of many contradictory examples!

نقل قول:

در عوض مهندسای خوب، زورکی شماره تلفنشون رو هم حفظن ولی میتونن چیزای به ظاهر بیربط رو به همدیگه ربط بدن

اره. مثلا من بعضي وقتها شماره تلفن خونه خودمون رو هم يادم ميره.
پس من آخر مهندسم Mr. Green

به خودم اميدوار شدم چه مهندسي هستم من Smile

يه کم روحيه گرفتم دمت گرم Wink

(تا حالا تنها چيزي که گم نکرده ام خودم بوده) حافظه در حد خدا d'oh!

I am very absent-minded too (=perfect engineer!). I sometimes try to open my apprtment door using my car's remote control!! I also can't remember names, birth days and phone numbers d'oh!

In fact, I have already forgot a special friends birth day after she has told me two times so very soon a fire might blast!! Razz

harvard نوشته بود:

به خودم اميدوار شدم چه مهدسي هستم من Smile

يه کم روحيه گرفتم دمت گرم Wink

(تا حالا تنها چيزي که گم نکرده ام خودم بوده) حافظه در حد خدا d'oh!

معلومه

با اين حساب، مهندس آنيست که خود را گم کند؛
و پزشک آنک آمار همه خوبرويان عالم را به ذهن بسپرد.