بی خوابی

خوش به حال خودم که 10 يا 11 ديگه از خواب بيهوش ميشم.انقده کيف داره Very Happy

امشب آخرين شبيه که من در اينجا هستم( استراحتگاه اساتيد دانشگاه آزاد شوشتر) چون برنامه ام در ترم بعد طوريه که مجالي براي تدريس توي شوشتر برام باقي نميمونه.
اين يکسالي که در اين دانشگاه مشغول به خدمت بودم به جرات ميتونم بگم که بهترين سال عمر من بود. اونجوري بود که ميخواستم......
حدود 10 ماه پيش بود که مطلع شدم بدبختانه يا خوشبختانه در دانشگاه آزاد دزفول پذيرفته شدم . بدون هيچ شناختي و بدون اينکه حتي يک نفر رو توي خوزستان بشناسم , کوله بارم رو جمع کردم و اومدم به سرزمين فواره هاي آتش و نخل هاي بي سر. سرزميني که براي من مثل يه علامت سوال بود. حدود اواسط مهر ماه گذشته بود که توسط دوست بسيار عزيز و دوست داشتني ام يعني محسن ( شازده کوچولو) براي تدريس به دانشگاه شوشتر اومدم. وقتي پيشنهاد تدريس در اين دانشگاه رو دريافت کردم فکر کردم با يک واحد کوچولو و جمع و جور طرف هستم اما وقتي که دانشگاه شوشتر روديدم فهميدم که اشتباه ميکردم. اين دانشگاه ششمين دانشگاه آزاد کشور از لحاظ وسعت و بزرگترين دانشگاه آزاد خوزستانه که دارا ي حدوه 15 هزار دانشجو مي باشه. در هر صورت زندگي جديد من در شوشتر شروع شد. نوعي از زندگي که هميشه منتظرش بودم. جايي که هيچکس من رو نميشناخت و من کسي رو نميشناختم. تمامي ارتباط هام رو با زندگي گذشته ام قطع کردم . خودم رو در کارم گم کردم و پيدا کردم. زندگيم رو خراب کردم و ساختم. روز و شبم رو براي رشد دانشجوهام صرف ميکردم دانشجوياني که فکر ميکنم الان نه تنهاي جزيي از زندگي من , بلکه جزيي از وجود من رو تشکيل ميدند.

اما..اما حيف....حيف که به همين سرعت گذشت. سريعتر از يه خواب و شيرين تر از يه رويا.
باز هم قصه ي تکراري رفتن و دل کندن و فراموش نکردن و فراموش شدن.
امشب آخرين شبيه که من در اينجا هستم و چقدر مسخره است که مصادف شده با سالروز تولدم.شايد اين يکي از تلخ ترين روزهاي تولدم باشه. روز تولدي که مصادف شده با روز وداع از زندگي آرماني من...
هميشه از احساس رفتن متنفرم. اما چاره اي نيست. چاره اي نيست.چاره اي نيست.
نميدونم که دوباره کي به اينجا بر ميگردم.شايد ترم ديگه.شايد سال ديگه.. شايد ديگه هرگز گذارم به شوشتر نيفته....
اما
هرگز شوشتر و اين دانشگاه و دانشجويان و همکاران خوبم رو فراموش نميکنم.
ثانيه ثانيه ي اين مدت براي من خاطره است.
لعنت........لعنت به خاطره.لعنت به گذشته.لعنت به حال.لعنت به آينده.لعنت به حافظه ي سرد.لعنت به من......

جا داره در اينجا از آقاي مهندس محسن گنج ( شازده کوچولو ) و آقاي مهندس ميثم ماپار ( بي ستاره) و آقاي مهندس مصطفي موسوي ( m-nobody) که در اين مدت همواره کنار من بودند و به معناي واقعي کلمه حق دوستي رو براي من ادا کردند تشکر کنم.اميدوارم روزي برسه که بتونم زحمت هاي اونهارو جبران کنم.

دلم گرفته.نميدونم چرا متن رو نوشتم. اما ميدونم که بايد مينوشتم. خيلي بيشتر از اين حرف داشتم اما بيشتر از اين توانايي نوشتن رو ندارم........
ديگه وقت وداعه .و به پايان رسيدن بهترين فصل زندگي سياه من.

حرفهاي ما هنوز نا تمام
تا نگاه مي کني:
وقت رفتن است
باز همان حکايت هميشگي
پيش از انکه با خبر شوي
لحظه ي عظيمت تو ناگزير مي شود
آه ... اي دريغ
و اي حسرت هميشگي
نا گهان...
چقدر زود دير مي شود....

مسافر کوير
86/4/10

نقل قول:

خوش به حال خودم که 10 يا 11 ديگه از خواب بيهوش ميشم.انقده کيف داره

خودم خودمو چشم زدم.ديشب تا 1:30 بيدار بودم. d'oh!

نقل قول:

لعنت........لعنت به خاطره.لعنت به گذشته.لعنت به حال.لعنت به آينده.لعنت به حافظه ي سرد.لعنت به من......

بابا کوتاه بيا شاهين جان . 2 روز ديگه يه دختر ترگل ور گل تو دزفول مي بيني همهء اين چيزا رو فراموش مي کني. بابا لعنت به آمريکا چون انرژي هسته اي حق مسلم ماست. Mr. Green

تو يه چيزيت بشه ما بد بختا مي مونيم رو دست بابامونا پس در مورد جونت حرف نزن چون حق مسلم ماست. Mr. Green

مسافر کوير نوشته بود:

امشب آخرين شبيه که من در اينجا هستم( استراحتگاه اساتيد دانشگاه آزاد شوشتر) چون برنامه ام در ترم بعد طوريه که مجالي براي تدريس توي شوشتر برام باقي نميمونه.
اين يکسالي که در اين دانشگاه مشغول به خدمت بودم به جرات ميتونم بگم که بهترين سال عمر من بود. اونجوري بود که ميخواستم......
حدود 10 ماه پيش بود که مطلع شدم بدبختانه يا خوشبختانه در دانشگاه آزاد دزفول پذيرفته شدم . بدون هيچ شناختي و بدون اينکه حتي يک نفر رو توي خوزستان بشناسم , کوله بارم رو جمع کردم و اومدم به سرزمين فواره هاي آتش و نخل هاي بي سر. سرزميني که براي من مثل يه علامت سوال بود. حدود اواسط مهر ماه گذشته بود که توسط دوست بسيار عزيز و دوست داشتني ام يعني محسن ( شازده کوچولو) براي تدريس به دانشگاه شوشتر اومدم. وقتي پيشنهاد تدريس در اين دانشگاه رو دريافت کردم فکر کردم با يک واحد کوچولو و جمع و جور طرف هستم اما وقتي که دانشگاه شوشتر روديدم فهميدم که اشتباه ميکردم. اين دانشگاه ششمين دانشگاه آزاد کشور از لحاظ وسعت و بزرگترين دانشگاه آزاد خوزستانه که دارا ي حدوه 15 هزار دانشجو مي باشه. در هر صورت زندگي جديد من در شوشتر شروع شد. نوعي از زندگي که هميشه منتظرش بودم. جايي که هيچکس من رو نميشناخت و من کسي رو نميشناختم. تمامي ارتباط هام رو با زندگي گذشته ام قطع کردم . خودم رو در کارم گم کردم و پيدا کردم. زندگيم رو خراب کردم و ساختم. روز و شبjavascript:emoticon('

')
Applauseم رو براي رشد دانشجوهام صرف ميکردم دانشجوياني که فکر ميکنم الان نه تنهاي جزيي از زندگي من , بلکه جزيي از وجود من رو تشکيل ميدند.

اما..اما حيف....حيف که به همين سرعت گذشت. سريعتر از يه خواب و شيرين تر از يه رويا.
باز هم قصه ي تکراري رفتن و دل کندن و فراموش نکردن و فراموش شدن.
امشب آخرين شبيه که من در اينجا هستم و چقدر مسخره است که مصادف شده با سالروز تولدم.شايد اين يکي از تلخ ترين روزهاي تولدم باشه. روز تولدي که مصادف شده با روز وداع از زندگي آرماني من...
هميشه از احساس رفتن متنفرم. اما چاره اي نيست. چاره اي نيست.چاره اي نيست.
نميدونم که دوباره کي به اينجا بر ميگردم.شايد ترم ديگه.شايد سال ديگه.. شايد ديگه هرگز گذارم به شوشتر نيفته....
اما
هرگز شوشتر و اين دانشگاه و دانشجويان و همکاران خوبم رو فراموش نميکنم.
ثانيه ثانيه ي اين مدت براي من خاطره است.
لعنت........لعنت به خاطره.لعنت به گذشته.لعنت به حال.لعنت به آينده.لعنت به حافظه ي سرد.لعنت به من......

جا داره در اينجا از آقاي مهندس محسن گنج ( شازده کوچولو ) و آقاي مهندس ميثم ماپار ( بي ستاره) و آقاي مهندس مصطفي موسوي ( m-nobody) که در اين مدت همواره کنار من بودند و به معناي واقعي کلمه حق دوستي رو براي من ادا کردند تشکر کنم.اميدوارم روزي برسه که بتونم زحمت هاي اونهارو جبران کنم.

دلم گرفته.نميدونم چرا متن رو نوشتم. اما ميدونم که بايد مينوشتم. خيلي بيشتر از اين حرف داشتم اما بيشتر از اين توانايي نوشتن رو ندارم........
ديگه وقت وداعه .و به پايان رسيدن بهترين فصل زندگي سياه من.

حرفهاي ما هنوز نا تمام
تا نگاه مي کني:
وقت رفتن است
باز همان حکايت هميشگي
پيش از انکه با خبر شوي
لحظه ي عظيمت تو ناگزير مي شود
آه ... اي دريغ
و اي حسرت هميشگي
نا گهان...
چقدر زود دير مي شود....

مسافر کوير
86/4/10

يکي از زيباترين متنهايي بود که درباره شهر من شوشتر نوشته شده بود.

در ضمن، يکي از زيباترين توصيفهايي بود که يکي از همکارا در مورد دانشجوهاش در دانشگاه آزاد مي نوشت.

مسافر کوير عزيز
اين همه احساس قشنگ نسبت به دانش جو ها ت و همه چيز هايي که گفتي واقعا زيباست Applause

بهت تبريک ميگم شاهين جان Razz

و اميدوارم باز هم خوزستان بياي و ما رو فراموش نکني (و خوزستان رو با وجودتون گرم تر از پيش کنين که اين گرما براي ما دلگرمي وجودتون رو همراه داره Razz

)
البته هنوز که درستون تمام نشده Eh?

ولي ايشالله هر جا زندگي شما رو ميکشونه بهترين جا باشه و زندگي خوب و خوشي داشته باشين
موفق باشين
Angel

مسافر کوير نوشته بود:

امشب آخرين شبيه که من در اينجا هستم( استراحتگاه اساتيد دانشگاه آزاد شوشتر) چون برنامه ام در ترم بعد طوريه که مجالي براي تدريس توي شوشتر برام باقي نميمونه.
اين يکسالي که در اين دانشگاه مشغول به خدمت بودم به جرات ميتونم بگم که بهترين سال عمر من بود. اونجوري بود که ميخواستم......
حدود 10 ماه پيش بود که مطلع شدم بدبختانه يا خوشبختانه در دانشگاه آزاد دزفول پذيرفته شدم . بدون هيچ شناختي و بدون اينکه حتي يک نفر رو توي خوزستان بشناسم , کوله بارم رو جمع کردم و اومدم به سرزمين فواره هاي آتش و نخل هاي بي سر. سرزميني که براي من مثل يه علامت سوال بود. حدود اواسط مهر ماه گذشته بود که توسط دوست بسيار عزيز و دوست داشتني ام يعني محسن ( شازده کوچولو) براي تدريس به دانشگاه شوشتر اومدم. وقتي پيشنهاد تدريس در اين دانشگاه رو دريافت کردم فکر کردم با يک واحد کوچولو و جمع و جور طرف هستم اما وقتي که دانشگاه شوشتر روديدم فهميدم که اشتباه ميکردم. اين دانشگاه ششمين دانشگاه آزاد کشور از لحاظ وسعت و بزرگترين دانشگاه آزاد خوزستانه که دارا ي حدوه 15 هزار دانشجو مي باشه. در هر صورت زندگي جديد من در شوشتر شروع شد. نوعي از زندگي که هميشه منتظرش بودم. جايي که هيچکس من رو نميشناخت و من کسي رو نميشناختم. تمامي ارتباط هام رو با زندگي گذشته ام قطع کردم . خودم رو در کارم گم کردم و پيدا کردم. زندگيم رو خراب کردم و ساختم. روز و شبم رو براي رشد دانشجوهام صرف ميکردم دانشجوياني که فکر ميکنم الان نه تنهاي جزيي از زندگي من , بلکه جزيي از وجود من رو تشکيل ميدند.

اما..اما حيف....حيف که به همين سرعت گذشت. سريعتر از يه خواب و شيرين تر از يه رويا.
باز هم قصه ي تکراري رفتن و دل کندن و فراموش نکردن و فراموش شدن.
امشب آخرين شبيه که من در اينجا هستم و چقدر مسخره است که مصادف شده با سالروز تولدم.شايد اين يکي از تلخ ترين روزهاي تولدم باشه. روز تولدي که مصادف شده با روز وداع از زندگي آرماني من...
هميشه از احساس رفتن متنفرم. اما چاره اي نيست. چاره اي نيست.چاره اي نيست.
نميدونم که دوباره کي به اينجا بر ميگردم.شايد ترم ديگه.شايد سال ديگه.. شايد ديگه هرگز گذارم به شوشتر نيفته....
اما
هرگز شوشتر و اين دانشگاه و دانشجويان و همکاران خوبم رو فراموش نميکنم.
ثانيه ثانيه ي اين مدت براي من خاطره است.
لعنت........لعنت به خاطره.لعنت به گذشته.لعنت به حال.لعنت به آينده.لعنت به حافظه ي سرد.لعنت به من......

جا داره در اينجا از آقاي مهندس محسن گنج ( شازده کوچولو ) و آقاي مهندس ميثم ماپار ( بي ستاره) و آقاي مهندس مصطفي موسوي ( m-nobody) که در اين مدت همواره کنار من بودند و به معناي واقعي کلمه حق دوستي رو براي من ادا کردند تشکر کنم.اميدوارم روزي برسه که بتونم زحمت هاي اونهارو جبران کنم.

دلم گرفته.نميدونم چرا متن رو نوشتم. اما ميدونم که بايد مينوشتم. خيلي بيشتر از اين حرف داشتم اما بيشتر از اين توانايي نوشتن رو ندارم........
ديگه وقت وداعه .و به پايان رسيدن بهترين فصل زندگي سياه من.

حرفهاي ما هنوز نا تمام
تا نگاه مي کني:
وقت رفتن است
باز همان حکايت هميشگي
پيش از انکه با خبر شوي
لحظه ي عظيمت تو ناگزير مي شود
آه ... اي دريغ
و اي حسرت هميشگي
نا گهان...
چقدر زود دير مي شود....

مسافر کوير
86/4/10

شاهين جان
مثل ميشه زيبا حرف زدي هيچي نمي گم فقط از اين خوشحالم که تو بعنوان مهمون از من و ما(خوزستاني ها) راضي هستي.
مهم نيست کجا باشي ولي اميدوارم هر جايي که باشي آسمان مال تو باشه

سلاااااااااام
شب همگي خوش! باز هم بيخوابي.
اگه يه شب بيخواب نشم تعجب آوره!

امشب منم بيخواب شدم..ميبينم که حاکم بزرگ هم تشريف دارن Angel

جناب ام.حاجي بزرگ از ديدنتون خوشحال شدم

سلام به همگي
مسافرکوير عزيز شب شما هم خوش
آقا تار و پود گيسوانت Embarassed

مسافر کوير نوشته بود:

سلاااااااااام
شب همگي خوش! باز هم بيخوابي.
اگه يه شب بيخواب نشم تعجب آوره!

منم تقريباً شبا نميخوابم. ولي ديگه هي نميام هر شب اينجا گزارش بدم که.
البته من بعضي وقتا ديگه روز هم يادم ميره بخوابم، که اين يه کم بده.

سلام هاني جان
چرا نخوابيدي کوچولو؟ Razz

مگه نشنيدي شاعر ميگه:
گنجشک لالا سنجاب لالا
آمد دوباره مهتاب لالا

نه ديگه بعضي شبها گنجشک ها و سنجاب هاي دوروبرمون هم خالي از خواب هستن
ديگه چه برسه به ما ها Wink

پس از 20 روز بي تالاري از ساعت 2 تا حالا بيدارم .بيخوابي به طور محکم زده به کله ام.

صبح جمعه هستو همه در خواب ناز روز تعطيل Neutral

اميدي به بيدار شدن کاربران محترم نيست پس بنده با يک جهش به تختم ميپرم و با شما دوستان عزيز در اين خواب شريک ميشوم Wink

صبح بخير

نيلو جان توي شوراي سياستگزاري تالارهاي گفتمان چي کار ميکني؟
گفتي پريدي تو تخت که؟ d'oh!

البته من فکر پولشم فقط. اگه اينترنتت dial-up نيست تا هر موقع بخواي بموني قدمت سر چشم Smile

mhaji نوشته بود:

نيلو جان توي شوراي سياستگزاري تالارهاي گفتمان چي کار ميکني؟
گفتي پريدي تو تخت که؟ d'oh!

البته من فکر پولشم فقط. اگه اينترنتت dial-up نيست تا هر موقع بخواي بموني قدمت سر چشم Smile

اونجا رو تا حالا نديده بودم گفتم يه سري بزنم
به مدت 5 دقيقه در تختم وول خوردم ديدم نه قسمت نيست ما امشب بخوابيم براي همين هنوز در خدمتيم Wink

در ضمن اينترنتم dial- up هست Mr. Green

نيلوفر نوشته بود:

اونجا رو تا حالا نديده بودم گفتم يه سري بزنم
به مدت 5 دقيقه در تختم وول خوردم ديدم نه قسمت نيست ما امشب بخوابيم براي همين هنوز در خدمتيم Wink

در ضمن اينترنتم dial- up هست Mr. Green

اينرنتت شبانه است درست، ولي پول تلفنش فرقي نداره! هرچند که تا الان ضررهاي جبران ناپذيري به پيکره خانواده وارد کردي Shame on you

ولي به نظر من، باز هم براي خوابيدن به عنوان راهي براي جلوگيري از مصرف برق و تلفن دير نشده Very Happy