شهید بهشتی، قربانی انصاف و مردانگی خود شد.

شهيد بهشتي، قرباني انصاف و مردانگي خود شد.

معاون امنيتي دولت شهيد رجايي در بخشي از خاطرات خود از واقعه ترور شهيد بهشتي، با اشاره به ملاقات مسعود رجوي، سركرده گروه تروريستي مجاهدين خلق با آيت‌الله بهشتي، چند هفته قبل از شهادت وي، گفت: در آن زمان كه دامنه عمليات تروريستي سازمان مجاهدين خلق بالا گرفته بود و هر روز خبر ترور چند نفر منتشر مي‌شد، به دليل حساسيت اوضاع، تصميم بر اين شد كه مسعود رجوي، رهبر اين سازمان، دستگير شود. البته اين كار با توجه به آن‌كه رجوي در آن شرايط، خود را مخفي كرده بود و حتي پيش از آن با شيوه‌هايي چون ترور با ماشين‌هاي مختلف و شگردهاي ديگر مخفي‌كاري، پيگيري نيروهاي امنيتي كشور را ناكام مي‌گذاشت، بسيار مشكل بود و به سختي مي‌شد از وي ردپايي پيدا كرد.

در اين گيرودار بود كه به ما ‌اطلاع داده شد، وي از شهيد بهشتي، كه در آن دوران رياست ديوان عالي كشور را بر عهده داشت و عالي‌ترين مقام قضائي كشور بود، تقاضاي وقت ملاقات كرده و زمان ملاقات وي هم مشخص شده بود.

وي افزود: ما با شتاب خدمت آقاي بهشتي رفتيم و گفتيم، مدتهاست كه دنبال ردپايي از رجوي هستيم و اين بهترين فرصت است كه پس از ملاقات با شما، بلافاصله او را دستگير كنيم.
آقاي بهشتي پس از شنيدن سخنان ما با لحن قاطع و مطمئن خود فرمودند: نه آقا، اين انصاف نيست، او از من تقاضاي ملاقات كرده و نبايد از اطميناني كه به من كرده است، سوءاستفاده شود و با اين عبارات، راه را بر پيگيري ما بست.

رجوي به ملاقات شهيد بهشتي آمد و پس از ملاقات با وي، دوباره به توطئه شرارت و اختفاي خود ادامه داد. با فاصله كوتاهي پس از اين ملاقات، دفتر مركزي حزب جمهوري اسلامي، كه در آن شهيد مظلوم دكتر بهشتي و 72 تن از ياران امام و فرزندان ملت در آن به لقاي حق نايل شدند، توسط گروه منافقين منفجر شد و شهيد بهشتي، جان بر سر پيمان و تعهدي كه از اسلام عزيز فرا گرفته بود، نهاد. روانش شاد باد!

اميد است، مسئولان و حاكمان نظام در انصاف خود با مخالفان و معاندان، به اين سيره‌اي كه بوي عدالت و انصاف علوي از آن به مشام جان مي‌رسد، اقتدا كنند.

منبع: بازتاب

به نام خدا

نمي دانم اين ماجرا صحت دارد يا نه اما اگر صحت داشته باشد مانند ماجراي طلحه و زبير و خداحافظي رياکارانه ايشان براي خروج از مدينه به بهانه سفر خانه خدا است.
طلحه و زبير که از مشاهير مسلمانان بودند با هدف تشکيل يک سپاه براي نبرد با امام علي (ع) تصميم داشتند از مدينه خارج شوند. ايشان نزد امام علي (ع) رفتند و به دروغ از ايشان براي رفتن به سفر حج خدا حافظي کردند. پس از اين ديدار يکي از ياران امام علي (ع) به ايشان گفتند که مگر نمي دانيد که اينان چه هدف شومي در سر دارند امام علي عليه السلام فرمودند آري اما تازماني که دست به اسلحه نبرده اند و در مقابل من نايستاده اند با ايشان کاري ندارم.

امام علي عليه السلام با اين گونه رفتار هاي خود قصد داشتنند به مسلمانان بفهمانند که براي رسيدن به هدف و آرمان درست خود استفاده از هر راهي مجاز نيست.

البته شايد امروزه شرايط و اوضاع جامعه ها پيچيده تر شده باشد و ممکن است مصلحت انديشي شود که شايد نتوان بدين گونه رفتار کرد.
ممکن است شرايط طوري باشد که لازم باشد اقدامي پيشگيرانه انجام داد اما همواره بايد حقيقت و واقعيت را در نظر بگيريم و بر اساس آن عمل کنيم و بعد از حقيقت دست به مصلحت انديشي کج مدارانه نزنيم.

هزاران افسوس که انقلاب ايران افرادي همچون شهيد دکتر بهشتي که هم عالم واقعي دين بودند و هم تحصيل کرده و روشنفکر واقع بين را از دست داد وگرنه امروز در بدترين حالت حداقل اوضاع فکري و فرهنگي و سياسي جامعه خيلي بهتر بود چون عده اي کج فهم به مدت بيست و چند سال يکه سوار ميدان نمي شدند و همواره کارها با انتقاد و انديشه مداوم اصلاح مي شد. اما تقدير اينچنين بود.

انقلاب ما واقعا دچار يک مرگ مغزي شد وقتي فرزندان انديشمند ، روشن فکر و روشن بين خود را از جمله بهشتي ، مطهري ، شريعتي ، طالقاني ، مصطفي خميني ، مفتح ، رجايي ، باهنر و ... از دست داد. آنهم با شرايطي که بازماندگان کمتر راه آنها را پيروي کردند .

شهيد دکتر بهشتي که رياست قوه قضائيه را بر عهده داشتند در پي آن بودند که هيئت منصفه را به دادگاه هاي ايران اضافه کنند کاري که با گذشت بيست سال هنوز انجام نشده تا به امروز رسيده و امروز هم که آيت الله شاهرودي اصلاحات را در قوه قضائيه شروع کرده و قصد دارد تا رفته رفته قانون هيئت منصفه را به تصويب برساند عده اي منجمد و کج فهم شديدا مخالت مي کنند.

شهيد بهشتي کسي بود که پشتيبان آزادي مطبوعات و فعاليت احزاب مختلف بود وقتي که عده اي مي گفتند در جامعه اسلامي حزب معنايي ندارد يک حزب داريم آن هم جمهوري اسلامي است و غيره بهشتي که خود از اعضاي بلند پايه حزب جمهوري اسلامي بود با اين طرز فکر مخالفت کرد و حتي در اين مورد با امام خميني هم صحبت کرد و آزادي فعاليت احزاب را تضمين کردند.
اگر در تاريخ انقلاب نگاهي بيندازيد خواهيد ديد که تقريبا تا قبل از سال 1365 همه گروه هاي فکري که در ايران حضور داشتند براي خود روزنامه و مجله و مطبوعات داشتند که يک مورد هم تعطيل نشد. و در دانشگاه ها براي خود پايگاه و دفتر داشتند و اجازه فعاليت داشتند. حتي گروه هايي امثال مجاهدين خلق هم که ايدئولوژيشان را به مارکسيسم تغيير داده بودند، تا پيش از کار هاي تروريستيشان از آزادي برابر با آزادي حزب جمهوري اسلامي برخوردار بودند.

اين شرايط در حالي است که در جامعه شناسي انقلاب هاي دنيا مشاهده مي شود که در سال ها اول بعد از انقلاب نوعي استبداد حاکم مي شود. اما نخبگان انقلاب ما در آن زمان کوشيدند تا جاي ممکن مانع به وجود آمدن آن شرايط شوند. اما امروز ما پسرفت کرده ايم . علت چيست ؟ يکي از علت ها اين است که انديشمندان و روشنفکران ما را دشمنان از ما گرفتند و ادامه کار به دست افرادي نالايق افتاد و معدود افرادي هم که باقي ماندند اجازه هيچ کاري نيافتند.
انديشمندان و روشنفکران و نظريه پردازان جامعه و انقلاب ما روزگاري شريعتي و مطهري و بهشتي و ... بودند اما امروز چه کساني جاي آن ها را گرفته اند ؟ فقط عده معدودي از جامعه حق داشتن اين مسند را دارند امروز آيت الله مصباح يزدي و ... تنها متفکرين غالب جامعه هستند و ديگران هم (از جمله دکتر سروش) محدود مي شوند يکي با لغو مجوز هر گونه چاپ کتاب ديگري با زنداني شدن و ... . البته منظور از اين جملات توهين به شخصيت و افکار آيت الله مصباح و .. . نيست بلکه آنچه مسلم است اين است که آيت الله مصباح ، براي جامعه ما، مطهري و بهشتي و شريعتي نمي شود و با فرض انکه شايستگي مقام آنها يا حتي بالاتر از آنها هم داشته باشد با اين جو يک طرفه جامعه ما به جايي نمي رسد.

خيلي دور نرويم... شهيد مظلوم دکتر بهشتي کسي بودند که مي انديشيدند و معتقد بودند و مي گفتند و در عمل مي آوردند که :

آزادي در انديشه ، منطق در بيان و قانون در عمل.

ممکن است اين فکر به نظر آيد -همچنان که جو امروزي جامعه چنين است- که بابا ملت دارند از فقر و گرسنگي مي ميرند بايد اول فکري به حال اين مسايل کرد و بعد به مسايل ديگر پرداخت اما اين را بايد دانست که عدالت ورزي چه در سياست و چه در اقتصاد و چه در اجتماع هيچ منافاتي با هم ندارد. هر کس بخواهد به بهانه گسترش يکي ديگري را لغو کند به بيراهه مي رود.
مگر طبق فرموده حضرت علي عليه السلام تعريف عدالت اين نيست؟

العداله وضع کل شي علي موضعه
عدالت گذاشتن هر چيزي در جاي خودش است.

اما امروز وظيفه ما چيست شايد کمترين کاري که ما مي توانيم بکنيم اين است که حداقل آثار اين بزرگان را مطالعه کنيم. از همه اين بزرگان و انديشمندان (به جز از دکتر شريعتي !!) در کتابخانه خوارزمي کتاب هايي هست همه کتاب ها نيستند اما تعدادي از آنها هستند. خوب است حداقل آنها را بخوانيم.