عقشولانه های یک کودک!

با اينکه بابايم مي گويد دهانم هنوز بوي پفک مي دهد ولي من تو را عاشق مي باشم، اي دختر همساده! هر بار که با موهاي دمب موشي ات به حياط مي ايي تا لي لي بازي کني و هي دماغت را بالا مي کشي از بس هوا سرد مي باشد، دل کوچک من خيلي قنج مي رود. ان روز که در استپ هوايي توپ را بالا انداختي که "کودک فهيم" و من سوزيدم، فهميدم که در گلويت گير کرده مي باشم و اصلا فکر نمي کنم که تو از ممد فرنگيز خانوم اينا با ان کت شلوار مسخره اش خوشت مي ايد. من از تو خيلي دلگير مي باشم از بس عباس اقاي بقال محله لپ تو را کشيد که "کوچولو چي مي خواي؟" و تو بي حيايانه خنديدي و من تا صبح ماهواره ممد فرنگيز خانوم اينا را تماشا کردم که غيرت خونم نرمال شود. من هر روز لب پنجره منتظرت مي نشينم و با دستان کوچولويم هي گيتار مي زنم که "چه خوشگل شدي امروز" و تو از سرويس مدرسه پياده مي شوي و در حالي که با راننده گنده بک سرويس باي باي مي کني و وسط کوچه مقنعه ات را در مي اوري و من "دلم تنگه برادرجان" مي خوانم و با سوزيدنم مي سازم. ان يکي روز که معلمتان "من بادام دارم" درس داد و تو گريان امدي که "دلم بادام مي خواهد" من به تو خيلي بادام دادم و تو خنديدي و نفهميدي که من به چه دلهره از اجيل فروشي سر کوچه بادام را دزديدم و اقاهه به من گفت:" فسقلي الدنگ!" تو خيلي خوشگل قشنگ مي باشي ولي هيچ وقت به زيبايي خانم معلم ما که فاميل سوفيالورن اينا مي باشد نمي رسي و بابايم عاشق او مي باشد و به زودي با هم همسر مي شوند و من خيلي خوشحال مي باشم که خانم معلم عزيز که زني زيبا و مهربان مي باشد خيلي براي خوشبختي بابايم تلاش مي کند...." خانم معلم مي گويد:" تا همين جا بس مي باشد. ديکته عقشولانه بهت گفتم که خسته نشوي!" من خيلي ناراحت مي باشم که خانم معلم از احساسات پاک من سوء استفاده مي کند و ديکته هاي بد اموزي مي گويد از بس که همساده ما اصلا دختر ندارد. خانم معلم مي گويد:" من رفتم. به بابايت سلام برسان بگو پول اين تدريس خصوصي ها را مي کشم روي مهريه!!

احسان نوشته بود:

با اينکه بابايم مي گويد دهانم هنوز بوي پفک مي دهد ولي من تو را عاشق مي باشم، اي دختر همساده! هر بار که با موهاي دمب موشي ات به حياط مي ايي تا لي لي بازي کني و هي دماغت را بالا مي کشي از بس هوا سرد مي باشد، دل کوچک من خيلي قنج مي رود. ان روز که در استپ هوايي توپ را بالا انداختي که "کودک فهيم" و من سوزيدم، فهميدم که در گلويت گير کرده مي باشم و اصلا فکر نمي کنم که تو از ممد فرنگيز خانوم اينا با ان کت شلوار مسخره اش خوشت مي ايد. من از تو خيلي دلگير مي باشم از بس عباس اقاي بقال محله لپ تو را کشيد که "کوچولو چي مي خواي؟" و تو بي حيايانه خنديدي و من تا صبح ماهواره ممد فرنگيز خانوم اينا را تماشا کردم که غيرت خونم نرمال شود. من هر روز لب پنجره منتظرت مي نشينم و با دستان کوچولويم هي گيتار مي زنم که "چه خوشگل شدي امروز" و تو از سرويس مدرسه پياده مي شوي و در حالي که با راننده گنده بک سرويس باي باي مي کني و وسط کوچه مقنعه ات را در مي اوري و من "دلم تنگه برادرجان" مي خوانم و با سوزيدنم مي سازم. ان يکي روز که معلمتان "من بادام دارم" درس داد و تو گريان امدي که "دلم بادام مي خواهد" من به تو خيلي بادام دادم و تو خنديدي و نفهميدي که من به چه دلهره از اجيل فروشي سر کوچه بادام را دزديدم و اقاهه به من گفت:" فسقلي الدنگ!" تو خيلي خوشگل قشنگ مي باشي ولي هيچ وقت به زيبايي خانم معلم ما که فاميل سوفيالورن اينا مي باشد نمي رسي و بابايم عاشق او مي باشد و به زودي با هم همسر مي شوند و من خيلي خوشحال مي باشم که خانم معلم عزيز که زني زيبا و مهربان مي باشد خيلي براي خوشبختي بابايم تلاش مي کند...." خانم معلم مي گويد:" تا همين جا بس مي باشد. ديکته عقشولانه بهت گفتم که خسته نشوي!" من خيلي ناراحت مي باشم که خانم معلم از احساسات پاک من سوء استفاده مي کند و ديکته هاي بد اموزي مي گويد از بس که همساده ما اصلا دختر ندارد. خانم معلم مي گويد:" من رفتم. به بابايت سلام برسان بگو پول اين تدريس خصوصي ها را مي کشم روي مهريه!!

اي ول تراوش ذهن
عجب ذهن عشقولانه اي Wink

شاهکار فرزندان شايسته ايران زمين:

با کلمات زیر جمله بسازید:

۱- خانه: من با کلمه‌ی خانه یک جمله ساختم.
۲- مادر: من با کلمه‌ی مادر یک جمله ساختم.

انصافا هزار سال می‌تونستید همچین جمله‌های پست‌مدرنی رو، اون هم برای مدرسه‌های درپیت‌تون، بنويسيد؟