Bar e digar shahri ke doost midashtam

(بار ديگر شهري كه دوست مي داشتم)

من كه از درون ديوارهاي مشبك شب را ديده ام
و من كه روح را چون بلور بر سنگينترين سنگ هاي ستم كوبيده ام
من كه با فرسايش واژه ها خو كرده ام
و من ـ باز آفريننده ي اندوه
هرگز ستايشگر فروتن يك تقدير نخواهم بود
و هرگزتسليم شدگي را تعليم نخواهم داد
زيرا نه من ماندني هستم و نه تو ...
آنچه ماندني ست ورای من و توست

سلام دوستان
امروز اين پست رو از شهري که دوست دارم مينويسم
(از شهر خودم)
شهري که دوست ميدارم با همه ي تلخي هاش با همه ي مشکلاش با همه ي کم و کاستي
يک عمر زندگي من تو هواي اين شهر پر از خاطره هست

راستي اگه تا حالا اين کتابو نخوندين نصف بيشتر عمرتون بر فناست حتما بخونين حيفه زياد هم نيس بيشتر تر از ۴۰ صفحه نيست [s]

sedayedel نوشته بود:

(بار ديگر شهري كه دوست مي داشتم)
راستي اگه تا حالا اين کتابو نخوندين نصف بيشتر عمرتون بر فناست حتما بخونين حيفه زياد هم نيس بيشتر تر از ۴۰ صفحه نيست [s]

اثر نادر ابراهيمي هست ديگه؟

Baaaaaaaallllllleeeeeeeeeeeee
Man ke kheili doostesh dashtam shoma chetor? Wink

sedayedel نوشته بود:

Baaaaaaaallllllleeeeeeeeeeeee
Man ke kheili doostesh dashtam shoma chetor? Wink

نوشته هاي نادر ابراهيمي رو من هم خيلي دوست دارم. از آثار زياد ايشون، "خانه اي براي شب" و "مکانهاي عمومي" رو خوندم و به نظرم عالي بود.
اما از "بار ديگر شهري که دوست ميداشتم" خوشم نيومد به نظرم درهم و برهمه. نوشته شما رو رو که ديدم تازه يادم اومد که اين کتاب رو خودم دارم.چند سال پيش خريدمش و چند صفحه اش رو خوندم به نظرم پيچيده اومد و گذاشتمش توي کمد پيش بقيه کتابهايي که فقط خريدمشون. حالا رفتم از کمد درش آوردم و ورقش زدم. چيزي که من دارم 111 صفحه است Think

يه چيز قشنگ توش پيدا کردم:

من از دوست داشتن، فقط لحظه ها را میخواستم
آن لحظه اي که تو را به نام مي ناميدم
آن لحظه اي که خاکستريِ گذرايِ زمین در ميان موج جوشانِ مِه، رطوبتي سحرگاهي داشت...

Angel

Salam doost e aziz
Shayad avalin bari ke man ham khoondamesh be nazaram ghati pati oomad, vali dalilesh in bood ke hamishe adat dashtam dar yek ketab ba moghadame, body , va end roo be roo basham, vali in ketab injoori nabood,
Tartib e neveshteha dar in ketab dorost be parishooni e zehn e yek ashegh e bi tab va shekast khorde mimoone, ke ba ghashangtarin jomalat oonha ro bayan karde, mesle:
"Bedan ke dar in lahzeha niaz e man be to niaz e man be tamami e zarat e zendegist".
ya kheily jomalat e dige kev vaghean dar seloolhaye adam mishine.
dar zemn ooni ke man daram hamoon 40 safhe ast, be khoda doroogh chera ta ghabr AAA. Smile

احتمالا نسخه اي که شما داريد خلاصه شده است.
من چاپ سيزدهم اين کتاب رو دارم از انتشارات روزبهان در سال 1381. فکر ميکنم آخرين چاپش هم باشه و 111 صفحه است. در ابتداي نسخه اي که دست من هست نوشته شده "اين کتاب در سال 1357 در 122 ص هم منتشر گرديده است" Shocked

يک چيز جالب ديگه هم اينه که اولين چاپ اين کتاب هم در سال 1345 بوده!

من هم اين کتاب رو ديروز گرفتم حرف نداره Applause